#1
Hoi allemaal, dit wordt mijn tweede verslag en deze keer heb ik besloten om het uit te schrijven (zie mijn vorige report: Truffel Trip short movie viewtopic.php?f=21&t=51741)
Laat ik bij het begin beginnen, het was gister (dinsdag) dat ik en 3 vrienden Z, H en J de dag hadden uitgestippeld om heerlijk te trippen in het bos. Na onze vorige space op mijn kamer waren we nu wel benieuwd naar hoe het buiten zou kunnen uitpakken. Ik sprak om 12 uur op het station af met mijn vriendin Z en en later joinden J ons. We gingen eerst even snel een boodschapje doen bij de Digros en Action voor wat broodjes, drinken en licht speeltjes. Vervolgens meette H ons bij de smartshop en haalden we 3 bakjes Dragon van 15gram per stuk. We besloten dit te verdelen onder 10gram de man en de overige 5 gram zou eventueel later nog geconsumeerd kunnen worden indien iemand dat zou willen. Met de truffels en boodschappen in onze tassen fietsten we snel langs mijn huis om de tent, dekens en andere benodigdheden op te pikken en vervolgens ons reisje voort te zetten naar het bos. Ik had de plek tijdens een middagje hardlopen gespot en het leek mij een goed idee daar onze tent neer te zetten. Met tape waren er ook 3 soorten 'hangmatten' gemaakt door vorige jongeren in de bomen waar wij stiekem ook van konden profiteren. Binnen een uurtje was de tent opgezet en konden we beginnen met het verorberen van de paddestoeltjes. Ik vond de smaak meevallen, net als mijn vorige twee keer daarvoor, in tegenstelling zelfs, ik vond het nog best wel lekker! Toen onze verdeelde bakjes eenmaal op waren besloten we nog even lekker muziek te luisteren en te kletsen. We hadden ook lachgas en 1 voorgedraaide joint meegenomen om de trip nog wat lekkerder te maken. Nu was het afwachten tot de eerste symptonen zouden opspelen. Na een halfuurtje begonnen we ons allemaal een beetje vaag te voelen maar we konden er alleen maar om lachen, daarna besloten we met z'n alle een ballonnetje te doen. Vanaf dat moment sloeg het keihard in. Na de ballon viel er een stilte en iedereen leek even weg te zijn. Ik ervaarde voor mijzelf een soort gevoel van doodgaan en wedergeboorte, wat ik ontzettend chill vond. Alles leek in slow-motion te gaan en kleuren en geluiden gingen langs me heen. Lachgas zelf duurt slechts een paar seconden, maar door die ene ballon wist ik zeker dat ik nu in mijn trip was gekomen. De reis kon beginnen.
Ieder beleefde zijn trip op zijn of haar eigen manier, ik merkte dat het af en toe behoorlijk confronterend kon zijn aangezien het ook op emotioneel vlak heel dichtbij kwam. Er werden deuren opengezet in mijn hoofd waar ik zelf normaliteit nooit stil bij sta. Gedachten en gevoelens namen beslag van me en ondanks de af en toe behoorlijk lastige vloedgolven van angst, ongemak en verbazing zag ik het als een openbaring. Ik gaf mezelf volledig over aan het effect van de truffels en langzamerhand vielen puzzelstukjes op hun plek. Gelukkig wist ik voor mijzelf de trip behoorlijk goed te sturen maar ik zag dat Z en J daar meer moeite mee hadden. Ik wilde ervoor zorgen dat iedereen zich gewoon op zijn en haar gemak voelde maar ik kon niet helemaal uit mijn woorden komen. Toen besloot J even een momentje voor zichzelf te nemen, wat we ook van te voren hadden afgesproken: ervaar de trip zoals je het zelf wilt en als je even een momentje voor jezelf nodig hebt is dat geen probleem. We zagen de tent als het 'moederschip' en ieder voor zich nam af en toe de tijd om de trip te exploiteren. Z ging vervolgens even naar J om hem gerust te stellen en ik lag nog even alleen in de tent. Ik zette wat muziek op en keek naar de patroontjes op het doek. Ik zag langzame bewegingen die steeds duidelijker werden. Ik begon hierom te lachen want ik vond het onwijs leuk om te merken dat het nu echt begonnen was. Na een tijdje rond te dwalen kwam H weer te tent in en besloot ik deze keer in m'n eentje op pad te gaan. Ik deed mijn muziek wat harder en liep het bos uit, richting het meer. Ik zag een mooi verscholen plekje bij hoog gras. Toen ik daar eenmaal ben gaan zitten kwam ik steeds dieper en dieper in de space en al de natuur om mij heen leek één te worden met mijn lichaam. De planten gingen op hetzelfde ritme als dat ik lucht in- en uitademde uit mijn longen, het gevoel van vrede maakte me rustig. Ik heb daar een tijdje gezeten en genoten van het mooie weer (voor zelfs deze tijd van het jaar). Ik dacht na over mijn leven en probeerde de puzzelstukjes op hun plek te laten vallen. Vele gedachten over hoe ik mijn leven wilde aanpakken werden als het ware aangeboden, toch wist ik niet precies wat ik ermee moest en hoe ik alles moest plaatsen. Na een tijdje gefilosofeerd te hebben en ook zichtbare visuals en closed-eyes visuals meegemaakt te hebben nam ik de benenwagen weer terug naar het moederschip. Z en J waren nog weg maar H lag te genieten in de tent. Ik kwam erbij en merkte op dat er alweer een uur voorbij was en begon maar van een broodje te knabbelen, wat ik in eerste instantie niet door m'n keel kreeg. Ik ging naast H in de tent liggen en we spaceden samen op de muziek die hij had aangezet en de felle kleurtjes van de tent. Toen we er achter kwamen dat we allebei in het moment dat we alleen in de tent waren geweest nog ieder de overige 2,5 gram hadden opgegeten schoten we keihard in de lach. Ik en H dachten er precies hetzelfde over en we vonden het ontzettend grappig dat we allebei zo sneaky waren geweest, we maakten er verder ook geen probleem van en hadden het later vertelt aan Z en J.
Toen die eenmaal weer boven water kwamen zaten we weer met z'n vieren in de tent. We deden nog wat lachgas ballonnen maar tijdens die korte seconden van het lachgas leek alles te hard te gaan. Ik merkte dat er een beetje een gespannen sfeer van ongemak hing in de tent en we allemaal niet echt te plaatsen wat er zojuist met ons gebeurde. Toch genoot ik in volle teugen van het 'hard' gaan. Ik denk dat het kwam omdat ik heel goed de negatieve vibe weg kon duwen om plaats te maken voor positieve ervaringen. Na een paar uur leek iedereen zich wat meer op zijn gemak te voelen en na wat gepraat en elkaar gerustgesteld te hebben dat het er allemaal bij hoorde, konden we echt volop genieten van de trip. Z had een momentje dat gevoelens haar even te veel werden en ik wilde haar graag troosten, we hebben ook veel gepraat over onze levens en hoe blij we waren dat deze vriendschap tot stand is gekomen. Ik probeerde zoveel mogelijk het idee te geven dat iedereen zichzelf mocht zijn (ik weet niet waarom maar tijdens de trip baarde het me veel zorgen als iemand een uitdrukking vertoonde van ongemak en dan wilde ik zsm diegene wat meegeven van mijn positiviteit). Ik zei ook vaak 'Let it be, let it be'. Alles mocht er zijn, alle gedachten, alle gevoelens, just be yourself.
Het begon nu wat te schemeren en we besloten bij een steiger aan het meer te gaan zitten, hebben daar heel wat sigaretten opgerookt en veel gepraat over hoe we tegen de maatschappij en religie aankeken. H kwam wederom met het wonderbaarlijke verhaal dat hij had geleerd, ik had onwijze bewondering voor deze theorie en vond het zalig om naar te luisteren terwijl ik een sigaret rookte en het water in tuurde. Ikzelf weet de theorie niet compleet uit te kunnen leggen maar het kwam neer op 'de 4 lagen van de mens'. Met als eerste laag de etalage (wat je wilt dat de wereld van je ziet en hoe je jezelf presenteert tegenover anderen), de tweede laag is de bijrijder (het stemmetje in je hoofd die altijd wel op je schouders zit en zich continu bemoeid met wat je wilt eten/doen of zeggen) daarna komt het privé (hoe de echte jij is wanneer je bijvoorbeeld alleen op je kamer zit, wat je voelt en denkt maar niet deelt met anderen) en als laatst, de vierde laag; het geheim (ieder mens zijn of haar oer emotie die enkel naar buiten kan komen zodra iemand zich echt gepassioneerd voelt, dit komt bijvoorbeeld vaak voor bij kunstenaars, die uiten hun oer emotie in kunst). Sinds ik deze theorie heb gehoord ben ik er heel erg over na gaan denken. Want door de eerste en tweede laag wordt de mensheid door de maatschappij in een 'gareel' gehouden. Niemand durft écht te laten zien wie hij of zij werkelijk is, omdat je wordt bekritiseerd door de eerste laag (je etalage). En dat door de enorme onzichtbare maar duidelijk aanwezige onderdrukking veel mensen niet weten wat ze moeten doen met hun oer emotie.
Rond etenstijd gingen we terug naar de tent, aten wat broodjes en fruit, deden nog wat lachgas ballonnen en rookten de joint op. We hebben nog behoorlijk lang en hard liggen trippen in de tent en de meest diepzinnige gesprekken kwamen er uit voort. Ik heb me nog nooit zo opengesteld tegenover anderen als gisteren en ik denk dat ook zeker door de truffels mijn ogen opnieuw zijn geopend. Ik heb meer geleerd over mezelf en over anderen en het leven waarin we ons allemaal bevinden. Toch kan ik me nu niet meer precies voor de geest halen wat ik nou voelde want het is eigenlijk onbeschrijfelijk. Het enige woord wat ik ervoor zou kunnen neerzetten is : magisch.
Na een lange dag spacen, filosoferen, lachgas ballonnen, diepe gesprekken, af en toe confronterende momenten (maar zeker waardevol), sloten we ons reisje af. We pakten de spullen weer in en gingen terug naar mijn huis. J ging eerder weg maar ik Z en H besloten nog even snel langs het tankstation te gaan voor wat heerlijke broodjes, sushi en sigaretten (want nondeju wat gaan die dingen snel tijdens het trippen). Nog even lekker gekletst op mijn kamer en voor ieder een beetje de trip omschreven te hebben kwam er nu toch echt een einde aan. Z en H gingen naar huis, ik had nog 1 lachgas ballon over en heb nog intens genoten van die enkele seconden. Daarna heb ik een jointje gerookt en ben heeeeerlijk in slaap gevallen.
Dit was mijn trip report van afgelopen dinsdag 18 februari, ik raad de truffels van Inner-visions (dragon) zeker aan, maar denk goed na of je er klaar voor bent. Deze truffels zijn zeker bedoeld voor wat meer ervaren gebruikers want het kan soms behoorlijk hard aankomen. Toch vond ik het allemaal waard en neem dit dagje met me mee als een leuke (en leerzame!) herinnering.![:grin:]()
Laat ik bij het begin beginnen, het was gister (dinsdag) dat ik en 3 vrienden Z, H en J de dag hadden uitgestippeld om heerlijk te trippen in het bos. Na onze vorige space op mijn kamer waren we nu wel benieuwd naar hoe het buiten zou kunnen uitpakken. Ik sprak om 12 uur op het station af met mijn vriendin Z en en later joinden J ons. We gingen eerst even snel een boodschapje doen bij de Digros en Action voor wat broodjes, drinken en licht speeltjes. Vervolgens meette H ons bij de smartshop en haalden we 3 bakjes Dragon van 15gram per stuk. We besloten dit te verdelen onder 10gram de man en de overige 5 gram zou eventueel later nog geconsumeerd kunnen worden indien iemand dat zou willen. Met de truffels en boodschappen in onze tassen fietsten we snel langs mijn huis om de tent, dekens en andere benodigdheden op te pikken en vervolgens ons reisje voort te zetten naar het bos. Ik had de plek tijdens een middagje hardlopen gespot en het leek mij een goed idee daar onze tent neer te zetten. Met tape waren er ook 3 soorten 'hangmatten' gemaakt door vorige jongeren in de bomen waar wij stiekem ook van konden profiteren. Binnen een uurtje was de tent opgezet en konden we beginnen met het verorberen van de paddestoeltjes. Ik vond de smaak meevallen, net als mijn vorige twee keer daarvoor, in tegenstelling zelfs, ik vond het nog best wel lekker! Toen onze verdeelde bakjes eenmaal op waren besloten we nog even lekker muziek te luisteren en te kletsen. We hadden ook lachgas en 1 voorgedraaide joint meegenomen om de trip nog wat lekkerder te maken. Nu was het afwachten tot de eerste symptonen zouden opspelen. Na een halfuurtje begonnen we ons allemaal een beetje vaag te voelen maar we konden er alleen maar om lachen, daarna besloten we met z'n alle een ballonnetje te doen. Vanaf dat moment sloeg het keihard in. Na de ballon viel er een stilte en iedereen leek even weg te zijn. Ik ervaarde voor mijzelf een soort gevoel van doodgaan en wedergeboorte, wat ik ontzettend chill vond. Alles leek in slow-motion te gaan en kleuren en geluiden gingen langs me heen. Lachgas zelf duurt slechts een paar seconden, maar door die ene ballon wist ik zeker dat ik nu in mijn trip was gekomen. De reis kon beginnen.
Ieder beleefde zijn trip op zijn of haar eigen manier, ik merkte dat het af en toe behoorlijk confronterend kon zijn aangezien het ook op emotioneel vlak heel dichtbij kwam. Er werden deuren opengezet in mijn hoofd waar ik zelf normaliteit nooit stil bij sta. Gedachten en gevoelens namen beslag van me en ondanks de af en toe behoorlijk lastige vloedgolven van angst, ongemak en verbazing zag ik het als een openbaring. Ik gaf mezelf volledig over aan het effect van de truffels en langzamerhand vielen puzzelstukjes op hun plek. Gelukkig wist ik voor mijzelf de trip behoorlijk goed te sturen maar ik zag dat Z en J daar meer moeite mee hadden. Ik wilde ervoor zorgen dat iedereen zich gewoon op zijn en haar gemak voelde maar ik kon niet helemaal uit mijn woorden komen. Toen besloot J even een momentje voor zichzelf te nemen, wat we ook van te voren hadden afgesproken: ervaar de trip zoals je het zelf wilt en als je even een momentje voor jezelf nodig hebt is dat geen probleem. We zagen de tent als het 'moederschip' en ieder voor zich nam af en toe de tijd om de trip te exploiteren. Z ging vervolgens even naar J om hem gerust te stellen en ik lag nog even alleen in de tent. Ik zette wat muziek op en keek naar de patroontjes op het doek. Ik zag langzame bewegingen die steeds duidelijker werden. Ik begon hierom te lachen want ik vond het onwijs leuk om te merken dat het nu echt begonnen was. Na een tijdje rond te dwalen kwam H weer te tent in en besloot ik deze keer in m'n eentje op pad te gaan. Ik deed mijn muziek wat harder en liep het bos uit, richting het meer. Ik zag een mooi verscholen plekje bij hoog gras. Toen ik daar eenmaal ben gaan zitten kwam ik steeds dieper en dieper in de space en al de natuur om mij heen leek één te worden met mijn lichaam. De planten gingen op hetzelfde ritme als dat ik lucht in- en uitademde uit mijn longen, het gevoel van vrede maakte me rustig. Ik heb daar een tijdje gezeten en genoten van het mooie weer (voor zelfs deze tijd van het jaar). Ik dacht na over mijn leven en probeerde de puzzelstukjes op hun plek te laten vallen. Vele gedachten over hoe ik mijn leven wilde aanpakken werden als het ware aangeboden, toch wist ik niet precies wat ik ermee moest en hoe ik alles moest plaatsen. Na een tijdje gefilosofeerd te hebben en ook zichtbare visuals en closed-eyes visuals meegemaakt te hebben nam ik de benenwagen weer terug naar het moederschip. Z en J waren nog weg maar H lag te genieten in de tent. Ik kwam erbij en merkte op dat er alweer een uur voorbij was en begon maar van een broodje te knabbelen, wat ik in eerste instantie niet door m'n keel kreeg. Ik ging naast H in de tent liggen en we spaceden samen op de muziek die hij had aangezet en de felle kleurtjes van de tent. Toen we er achter kwamen dat we allebei in het moment dat we alleen in de tent waren geweest nog ieder de overige 2,5 gram hadden opgegeten schoten we keihard in de lach. Ik en H dachten er precies hetzelfde over en we vonden het ontzettend grappig dat we allebei zo sneaky waren geweest, we maakten er verder ook geen probleem van en hadden het later vertelt aan Z en J.
Toen die eenmaal weer boven water kwamen zaten we weer met z'n vieren in de tent. We deden nog wat lachgas ballonnen maar tijdens die korte seconden van het lachgas leek alles te hard te gaan. Ik merkte dat er een beetje een gespannen sfeer van ongemak hing in de tent en we allemaal niet echt te plaatsen wat er zojuist met ons gebeurde. Toch genoot ik in volle teugen van het 'hard' gaan. Ik denk dat het kwam omdat ik heel goed de negatieve vibe weg kon duwen om plaats te maken voor positieve ervaringen. Na een paar uur leek iedereen zich wat meer op zijn gemak te voelen en na wat gepraat en elkaar gerustgesteld te hebben dat het er allemaal bij hoorde, konden we echt volop genieten van de trip. Z had een momentje dat gevoelens haar even te veel werden en ik wilde haar graag troosten, we hebben ook veel gepraat over onze levens en hoe blij we waren dat deze vriendschap tot stand is gekomen. Ik probeerde zoveel mogelijk het idee te geven dat iedereen zichzelf mocht zijn (ik weet niet waarom maar tijdens de trip baarde het me veel zorgen als iemand een uitdrukking vertoonde van ongemak en dan wilde ik zsm diegene wat meegeven van mijn positiviteit). Ik zei ook vaak 'Let it be, let it be'. Alles mocht er zijn, alle gedachten, alle gevoelens, just be yourself.
Het begon nu wat te schemeren en we besloten bij een steiger aan het meer te gaan zitten, hebben daar heel wat sigaretten opgerookt en veel gepraat over hoe we tegen de maatschappij en religie aankeken. H kwam wederom met het wonderbaarlijke verhaal dat hij had geleerd, ik had onwijze bewondering voor deze theorie en vond het zalig om naar te luisteren terwijl ik een sigaret rookte en het water in tuurde. Ikzelf weet de theorie niet compleet uit te kunnen leggen maar het kwam neer op 'de 4 lagen van de mens'. Met als eerste laag de etalage (wat je wilt dat de wereld van je ziet en hoe je jezelf presenteert tegenover anderen), de tweede laag is de bijrijder (het stemmetje in je hoofd die altijd wel op je schouders zit en zich continu bemoeid met wat je wilt eten/doen of zeggen) daarna komt het privé (hoe de echte jij is wanneer je bijvoorbeeld alleen op je kamer zit, wat je voelt en denkt maar niet deelt met anderen) en als laatst, de vierde laag; het geheim (ieder mens zijn of haar oer emotie die enkel naar buiten kan komen zodra iemand zich echt gepassioneerd voelt, dit komt bijvoorbeeld vaak voor bij kunstenaars, die uiten hun oer emotie in kunst). Sinds ik deze theorie heb gehoord ben ik er heel erg over na gaan denken. Want door de eerste en tweede laag wordt de mensheid door de maatschappij in een 'gareel' gehouden. Niemand durft écht te laten zien wie hij of zij werkelijk is, omdat je wordt bekritiseerd door de eerste laag (je etalage). En dat door de enorme onzichtbare maar duidelijk aanwezige onderdrukking veel mensen niet weten wat ze moeten doen met hun oer emotie.
Rond etenstijd gingen we terug naar de tent, aten wat broodjes en fruit, deden nog wat lachgas ballonnen en rookten de joint op. We hebben nog behoorlijk lang en hard liggen trippen in de tent en de meest diepzinnige gesprekken kwamen er uit voort. Ik heb me nog nooit zo opengesteld tegenover anderen als gisteren en ik denk dat ook zeker door de truffels mijn ogen opnieuw zijn geopend. Ik heb meer geleerd over mezelf en over anderen en het leven waarin we ons allemaal bevinden. Toch kan ik me nu niet meer precies voor de geest halen wat ik nou voelde want het is eigenlijk onbeschrijfelijk. Het enige woord wat ik ervoor zou kunnen neerzetten is : magisch.
Na een lange dag spacen, filosoferen, lachgas ballonnen, diepe gesprekken, af en toe confronterende momenten (maar zeker waardevol), sloten we ons reisje af. We pakten de spullen weer in en gingen terug naar mijn huis. J ging eerder weg maar ik Z en H besloten nog even snel langs het tankstation te gaan voor wat heerlijke broodjes, sushi en sigaretten (want nondeju wat gaan die dingen snel tijdens het trippen). Nog even lekker gekletst op mijn kamer en voor ieder een beetje de trip omschreven te hebben kwam er nu toch echt een einde aan. Z en H gingen naar huis, ik had nog 1 lachgas ballon over en heb nog intens genoten van die enkele seconden. Daarna heb ik een jointje gerookt en ben heeeeerlijk in slaap gevallen.
Dit was mijn trip report van afgelopen dinsdag 18 februari, ik raad de truffels van Inner-visions (dragon) zeker aan, maar denk goed na of je er klaar voor bent. Deze truffels zijn zeker bedoeld voor wat meer ervaren gebruikers want het kan soms behoorlijk hard aankomen. Toch vond ik het allemaal waard en neem dit dagje met me mee als een leuke (en leerzame!) herinnering.