#1
Het was vrijdag, de dag was aangebroken dat we voor de eerste keer truffels gingen proberen. We waren met zijn vieren: Ik, Ramon, Jacco & Madelief. (Ik gebruik schuilnamen) Madelief was onze sitter.
Als eerst waren we even langs de lokale supermarkt gereden om wat yoghurt te halen om de truffels door te mengen. (Ik had gehoord dat ze vies zouden smaken)
Onze locatie was een plek in de duinen aan het strand met een picknicktafel en twee kunstwerken. Eenmaal aangekomen was het 19.30 en hadden we besloten om ze maar direct op te eten. We namen alle 3 een portie Atlantis truffels van 10 gram. Ik gooide mijn portie helemaal in mijn yoghurt toetje. Jacco at ze één voor één met soms een hap van zijn yoghurt om de smaak weg te krijgen en Ramon at ze ook één voor één maar dan zonder yoghurt.
Om 19.45 voelde ik me heel druk worden. Ik denk dat dit kwam omdat ik best gespannen was. Ramon was ook druk aan het doen en Jacco kreeg tranen in zijn ogen hij was aan het huilen maar voelde zich niet verdrietig of heel blij.
Later toen was het ongeveer 20.00 voelde ik het in één keer heel erg. Ik schrok er een beetje van ik voelde een heel sterk gespannen gevoel in mijn buik en het voelde niet goed. Ik moest overgeven en zat heel de tijd met mijn handen door mijn haar te gaan. Inmiddels was het donker geworden en een stuk verderop zag ik de stad die heel erg fel gekleurd was. Madelief vroeg aan mij hoe ik me voelde omdat ik niet goed ging. Ik wist niet hoe ik daar op moest antwoorden omdat ik me nog nooit zo gevoeld heb. Het leek alsof er allemaal verschillende emoties door mijn lijf verspreid waren. Het voelde alsof ik me verdrietig voelde in mijn kaken richting mijn slaap en ik was bang in mijn rechter schouder. Het is heel moeilijk om dit uit te leggen.
Ik besefte me dat Madelief er was om mij te beschermen en ik voelde me goed bij haar. Soms gingen we dan even een stukje lopen en vond ik het leuk om te zien hoe Jacco en Ramon van hun trip aan het genieten waren. Als ik dan weer een stukje had gelopen leek het net of ik weer een ander hoofdstuk van de trip inging waar ik weer aan moest wennen en ging het gelijk niet goed meer met me.
Ik zat er constant over in dat ik het gevoel had alsof er poep aan mijn hand zat. Het voelde alsof ik enorme plak handen had. Ik ging proberen te plassen maar dat lukte niet. Dat vond ik toen ook weer eng... Enige tijd later zag ik Jacco plassen en dacht ik dit moet mij ook lukken. Ik ging het nog een keer proberen en ja hoor... Daar kwam het, mijn urine stroomde uit mijn lichaam en het voelde enorm goed. Net of ik al mijn zorgen aan het uit plassen was.
Nadat ik geplast had was het 21.30 en kon ik er eindelijk van genieten. Ik ging op het kunstwerk liggen en keek naar de hemel ik zag de sterren bewegen en ik kon lijnen trekken tussen de sterren in bloempatronen. Ik zei tegen Jacco: "kijk naar de sterren" Toen ik naar de sterren wees leek het net of mijn arm helemaal de ruimte in kon zo lang was hij, ik vond dat prachtig om te zien. Ik voelde me net een Astronaut.
Toen later om 22.30 kwamen er nog twee andere meisjes die we kenden Amelie & Karin. Hiermee zouden we later naar Amelie haar huis gaan. We bleven nog even op de plek want ik was spulletjes aan het ruilen met Jacco en Ramon. Ramon had een pakje vloeitjes in zijn jaszak en dat was helemaal geweldig. Hij gaf mij zijn vloeitjes en ik gaf hem een grasspriet we waren helemaal gelukkig omdat we elkaar dingen gaven. Toen om 23.00 hadden we het wel gezien en wilde we naar Amelie haar huis. We gingen weg en moesten langs de stad lopen. Ik zag mensen die ik niet kende en dat vond ik heel eng en voelde ik me weer ongelukkig.
We liepen langs hoge gebouwen en dat vond ik heel mooi om naar te kijken het was allemaal zo hoog en groot en ik voelde me net een soort van insect. Ramon vertelde me dat hij niet meer wist waar hij was en hij zag er ook heel afwezig uit. Hij vertelde dat hij naar huis wilde gaan omdat hij moe was. Madelief bracht Ramon naar huis en Jacco en ik bleven over met Karin en Amelie.
Eenmaal aangekomen bij Amelie haar huis voelde ik het al minderen ze had van die trance muziek opgezet wat ik heel raar vond. Er waren op een scherm ook caleidoscoopische beelden te zien waar Jacco zeer geconsenteerd naar aan het staren was. Ik was meer bezig met één of andere kerstman die ik had gekregen van Amelie. Om 00.00 waren Jacco en ik er uit en hadden we nog even na gepraat.
Al met al was mijn ervaring was zeer geslaagd alleen jammer van het 1e uur dat ik me verschrikkelijk voelde.
bedankt voor het lezen
Als eerst waren we even langs de lokale supermarkt gereden om wat yoghurt te halen om de truffels door te mengen. (Ik had gehoord dat ze vies zouden smaken)
Onze locatie was een plek in de duinen aan het strand met een picknicktafel en twee kunstwerken. Eenmaal aangekomen was het 19.30 en hadden we besloten om ze maar direct op te eten. We namen alle 3 een portie Atlantis truffels van 10 gram. Ik gooide mijn portie helemaal in mijn yoghurt toetje. Jacco at ze één voor één met soms een hap van zijn yoghurt om de smaak weg te krijgen en Ramon at ze ook één voor één maar dan zonder yoghurt.
Om 19.45 voelde ik me heel druk worden. Ik denk dat dit kwam omdat ik best gespannen was. Ramon was ook druk aan het doen en Jacco kreeg tranen in zijn ogen hij was aan het huilen maar voelde zich niet verdrietig of heel blij.
Later toen was het ongeveer 20.00 voelde ik het in één keer heel erg. Ik schrok er een beetje van ik voelde een heel sterk gespannen gevoel in mijn buik en het voelde niet goed. Ik moest overgeven en zat heel de tijd met mijn handen door mijn haar te gaan. Inmiddels was het donker geworden en een stuk verderop zag ik de stad die heel erg fel gekleurd was. Madelief vroeg aan mij hoe ik me voelde omdat ik niet goed ging. Ik wist niet hoe ik daar op moest antwoorden omdat ik me nog nooit zo gevoeld heb. Het leek alsof er allemaal verschillende emoties door mijn lijf verspreid waren. Het voelde alsof ik me verdrietig voelde in mijn kaken richting mijn slaap en ik was bang in mijn rechter schouder. Het is heel moeilijk om dit uit te leggen.
Ik besefte me dat Madelief er was om mij te beschermen en ik voelde me goed bij haar. Soms gingen we dan even een stukje lopen en vond ik het leuk om te zien hoe Jacco en Ramon van hun trip aan het genieten waren. Als ik dan weer een stukje had gelopen leek het net of ik weer een ander hoofdstuk van de trip inging waar ik weer aan moest wennen en ging het gelijk niet goed meer met me.
Ik zat er constant over in dat ik het gevoel had alsof er poep aan mijn hand zat. Het voelde alsof ik enorme plak handen had. Ik ging proberen te plassen maar dat lukte niet. Dat vond ik toen ook weer eng... Enige tijd later zag ik Jacco plassen en dacht ik dit moet mij ook lukken. Ik ging het nog een keer proberen en ja hoor... Daar kwam het, mijn urine stroomde uit mijn lichaam en het voelde enorm goed. Net of ik al mijn zorgen aan het uit plassen was.
Nadat ik geplast had was het 21.30 en kon ik er eindelijk van genieten. Ik ging op het kunstwerk liggen en keek naar de hemel ik zag de sterren bewegen en ik kon lijnen trekken tussen de sterren in bloempatronen. Ik zei tegen Jacco: "kijk naar de sterren" Toen ik naar de sterren wees leek het net of mijn arm helemaal de ruimte in kon zo lang was hij, ik vond dat prachtig om te zien. Ik voelde me net een Astronaut.
Toen later om 22.30 kwamen er nog twee andere meisjes die we kenden Amelie & Karin. Hiermee zouden we later naar Amelie haar huis gaan. We bleven nog even op de plek want ik was spulletjes aan het ruilen met Jacco en Ramon. Ramon had een pakje vloeitjes in zijn jaszak en dat was helemaal geweldig. Hij gaf mij zijn vloeitjes en ik gaf hem een grasspriet we waren helemaal gelukkig omdat we elkaar dingen gaven. Toen om 23.00 hadden we het wel gezien en wilde we naar Amelie haar huis. We gingen weg en moesten langs de stad lopen. Ik zag mensen die ik niet kende en dat vond ik heel eng en voelde ik me weer ongelukkig.
We liepen langs hoge gebouwen en dat vond ik heel mooi om naar te kijken het was allemaal zo hoog en groot en ik voelde me net een soort van insect. Ramon vertelde me dat hij niet meer wist waar hij was en hij zag er ook heel afwezig uit. Hij vertelde dat hij naar huis wilde gaan omdat hij moe was. Madelief bracht Ramon naar huis en Jacco en ik bleven over met Karin en Amelie.
Eenmaal aangekomen bij Amelie haar huis voelde ik het al minderen ze had van die trance muziek opgezet wat ik heel raar vond. Er waren op een scherm ook caleidoscoopische beelden te zien waar Jacco zeer geconsenteerd naar aan het staren was. Ik was meer bezig met één of andere kerstman die ik had gekregen van Amelie. Om 00.00 waren Jacco en ik er uit en hadden we nog even na gepraat.
Al met al was mijn ervaring was zeer geslaagd alleen jammer van het 1e uur dat ik me verschrikkelijk voelde.
bedankt voor het lezen