#1
Dit weekend was voor mij de eerste echte ervaring met 2-cb. Al eerder heb ik 2-cb geprobeerd, maar altijd in combinatie met 4-f en nooit met doel om te trippen. Omdat ik steeds meer interesse kreeg in het trippen zelf had ik een tripavond georganiseerd.
Setting en de mensen
Ik weet dat de setting heel belangrijk is, net als de mensen om je heen. Daarom heb ik me goed voorbereid. De juiste verlichting, een mooi schilderij aan de muur, relaxte muziek (Shpongle en later mongolische keelzang muziek), matrassen in de woonkamer, eten en drinken in handbereik en Dextro op de tafel voor wanneer het voor een van de gasten te intens wordt. De avond begint relaxt en we zijn met 4 personen (inclusief mezelf). Persoon 1 (hierna W) heeft al veel ervaring met diverse tripmiddelen: truffels, paddo’s, lsd, 2cb en vast en zeker nog wel meer. Persoon 2 (hierna V) heeft ook wel ervaring, maar heeft niet eerder echt getript. Om de een of andere reden reageert zij altijd heel anders op drugs. Mijn vriendin en ik hebben dus nog geen echte ervaring, wel hebben we al het een en ander uitgeprobeerd: XTC, 4-f (voor ons tot nu toe altijd favoriet), wiet, drank, 2-cb (altijd in hele lage doseringen), GHB en methox (geen fijne ervaring mee).
Dosseringen en tijd
Omdat we in het verleden al iets te voorzichtig zijn geweest, had ik besloten om er vol tegen aan te gaan. We hadden gele mickey’s, 13mg per pil. Mijn vriendin en V besloten om beide 1,5 pil te gebruiken. Ik en W besloten om 2 en een kwart te gebruiken. Het schijnt zo te zijn dat je vanaf 25mg wel stevig kan trippen. Omdat ik over het algemeen een vrij hoge tolerantie heb, besluit ik om het toch maar richting 30mg te gaan. En met succes… Omdat we weten dat je redelijk misselijk kan worden van 2-cb, hebben we op tijd en licht gegeten. Rond een uur of 9 neemt iedereen de 2cb. W gaat lekker douchen, ook ik stap nog even de douche in en kruip vervolgens op een van de matrassen. Mijn ervaring is dat je het beste gewoon kan doorgaan met de dingen waar je toch al mee bezig was en niet ongeduldig moet wachten op de trip. Ik pak een pakje kaarten en we spelen een paar potjes pesten. Ik sta op om naar de wc te gaan en opeens valt me op dat het schilderij (een grote boom) beweegt….
22:00
Redelijk verbaast dat ik nu al de eerste effecten begin te merken, blijf ik staren naar het schilderij. Ja, ik zag het toch goed, de bladeren van de boom bewegen, net alsof er een lichte bries doorheen gaat. Daarnaast verandert de kleur en komen voor mijn gevoel de verschillende seizoenen voorbij. Prachtig! W kijkt me aan alsof ik gek ben geworden, “je kan toch niet nu al wat zien, dat heb ik nog nooit gehad”. Ik loop naar de wc en ik merk dat de groeven in de muur langzaam aan beginnen te bewegen, alsof ze dansen op de maat van de muziek. We hebben ook een karikatuur in de wc hangen met waarop ik en me vriendin zijn afgebeeld. Ook deze verandert van kleuren en de lijnen verplaatsen zich. Yep, ik ben aan het trippen. Motorisch ondervind ik geen problemen, maar de misselijkheid is er wel, alhoewel nauwelijks aanwezig, alleen wanneer ik er op let.
Wanneer ik de woonkamer inloop zit mijn vriendin in tranen op het matras. “Wat is er”, vraag ik, waarop ze naar de kat wijst. “Het valt me nu pas op, dat hij zo ontzettend lief is, een goedzak, er zit geen kwaad in dat beest, kijk dan”, zegt ze met gelukzaligheid in haar ogen. Het is mij duidelijk dat de trip ook bij haar opkomt. Ondertussen beginnen de gordijnen voor mijn ogen te dansen, het is net alsof alles waar je naar kijkt verandert in kunst.
23:00
Ik merk dat we minder relaxed zijn, meer in de zin dat we geen zin hebben om op het matras te blijven liggen, we zijn energiek en willen bewegen. Inmiddels begint W de effecten ook duidelijk te merken, langzaam begint de ruimte zich te vervormen. Hij is echt een lsd liefhebber, en had eigenlijk geen zin in 2-cb omdat hij deze drugs beschreef als leger, minder mentaal. Al snel begrijp ik wat hij bedoeld… We besluiten met z’n 3 op ontdekkingstocht te gaan door het huis. V merkt weinig en ligt onder de dekens op het matras. Al snel hebben we de spiegel gevonden. Gefascineerd staan we met z’n 3 voor de spiegel, we kijken naar de vervormingen in ons gezicht, het veranderen van de kleuren, ja heel fascinerend. Opeens roept mijn vriendin dat ze ontzettend oud is geworden, grijs, rimpelig en wimpelt ze W en mij de badkamer uit. “Geef haar maar even de tijd”, zegt W, en we lopen zelf naar de wc, naar een andere spiegel. W doet het licht uit, “als het donker is, is het voor mij veel interessanter, dan zie je toch een andere, duistere kant, van jezelf of wat het dan ook is”. Ik kijk in de spiegel en het is inderdaad alsof er een duister mannetje terug grijnst. Het spiegelbeeld verandert van heel blij, naar treurig en weer naar duister. Om de een of andere reden vind ik de duistere kant bijzonder interessant. Dit is het moment dat ik merk dat 2-cb goed te sturen is. Ik kan als het ware dingen oproepen. Echter mis ik de diepgang, juist omdat 2-cb voor mij niet heel mentaal is. Om toch maar even te kijken hoe het met mijn vriendin ga, loop ik terug naar de badkamer. Daar is ze druk bezig is met zichzelf insmeren met een één of andere bodylotion. “Dit voelt zo lekker, en ruik dan, dit is zo lekker!” Voordat ze het hele flesje heeft opgesmeerd en daar morgen weer spijt van heeft, begeleid ik haar naar de woonkamer waar ze plaatsneemt op een van de matrassen.
00:00
W mist de diepgang van de LSD en besluit er een wietje bij te doen. Hij legt wat organisch materiaal op zijn bong, loopt naar het balkon en neemt een flinke hijs. De wiet doet zijn werk en voldaan gaat hij op de bank zitten. Ik sta tegenover hem en bekijk gefascineerd het schilderij. Opeens begint W te zuchten te kreunen: “Wow, niet normaal, ik zie je aura, er schijnt een enorm fel licht om je heen, alsof je een god bent”. Door de wiet zit hij er nog dieper in. Hij loopt naar de badkamer om zichzelf weer te bekijken in de spiegel. Mijn vriendin is ook nog steeds gefascineerd en loopt achter hem aan. Met ze 2 staan ze te lachen voor de spiegel. Omdat ik merk dat het bij mij wat wegzakt, besluit ik ook een wietje te doen. Na 2 goede halen kom ik er ook weer helemaal in terug en loop naar de badkamer. Ik kijk W aan en het valt mij op dat zijn ogen zijn verdwenen, alsof iemand met een gum over zijn gezicht geen is gegaan en de belangrijkste trekjes heeft uitgegumd. Ik zie enkel nog de contouren van zijn gezicht, heel raar.
00:30
Al die tijd heeft er een mix van Shpongle opgestaan. Om wat meer diepgang op te zoeken, zit ik meer “oerse” muziek op. Ik besluit een mix met Mongolische keelzang op te zetten en al snel verandert de sfeer van energiek naar spiritueel.
Was voor ons echt een aanrader, dit was de track:[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=57dIRXiRx_s[/youtube]
Shpongle is trouwens ook super gaaf: [youtube]https://www.youtube.com/watch?v=JU7fzqOxy8s&list=FLrOaCW2lDWIwD16LfOqoFlg[/youtube]
Ik zit op een stoel, de rest ligt op het matras. V lijkt weinig te merken en snapt niet echt waar wij doorheen gaan. Ik loop naar de wc en heb om de een of andere reden het gevoel in een andere dimensie te zijn. Dingen te zien die er altijd al zijn, maar nu worden getoond. Alsof je door een schild heen hebt geprikt waardoor het onzichtbare zichtbaar is geworden (klinkt raar, is het niet?). Ik kom weer terug en kijk naar de kat. Er bekruipt mij het gevoel dat hij de chief is, de opzichter, hij waakt over ons. Het lijkt alsof hij wel degelijk een persoonlijkheid heeft en ook goed in de gaten heeft wat er allemaal gebeurt. W kijkt naar de kat en begrijpt precies wat ik bedoel. Ik loop naar de kraan om wat te drinken en merk dat ik de druppels bijna afzonderlijk van elkaar op mijn huid voel. Ik kijk naar een druppel en voel hoe de druppel langzaam mijn huid afrolt. Het is bijna alsof ik de druppel zelf ben, heel apart maar heel gaaf om te zien/voelen. Ik loop de woonkamer in en kijk naar een kussen die op de hoek van de bank ligt. Het is net alsof ik er een gezicht in zie. “W, vraag ik, zie jij er ook een gezicht in?” Hij komt naast me staan en ziet hetzelfde. Plots zegt hij: “Nee, het is geen gezicht, verhipt, het is een mannetje! Het lijkt wel op een klein kaboutertje in harnas, kijk hem zitten dan!” Terwijl hij in de lach schiet. Ik zie nu hetzelfde. Beiden hebben we daar, denk ik, een kwartier gestaan en lagen we helemaal krom door het mannetje dat op de bank zat. In werkelijkheid is het een kussen waar een auto op staat afgebeeld. Wanneer W naar het kussen toe loopt ziet hij in ene dat de lampen de ogen van het mannetje zijn. Dit was voor mij het mooie aan 2-cb, je bent volkomen in staat alles wat je ziet te relativeren. Je weet dat het de 2-cb is, waardoor niets wat ik zag eng was. Ook het duistere mannetje dat terugkeek vanuit de spiegel.
01:00
Het wordt steeds minder, ik merk dat ik dat toch wel jammer vind maar weet ook dat bij pakken geen zin heeft. Ik wil nog een wietje doen en loop naar het balkon. Wanneer ik de deur open doe zie ik de buurman aan de overkant staan, met een sigaret in zijn handen. Het was net alsof we oogcontact maakten, waar ik om de een of andere reden heel erg van schrik. Snel doe ik de deur dicht en er ontstaat de discussie of er überhaupt wel iemand stond. Ben ik nou aan het trippen of niet? Ik overtuig mezelf ervan dat de buurman echt buitenstond, en dat ik het me niet heb ingebeeld. Ik voel de rust in mijn lijf terugkeren en ga naast mijn vriendin liggen. Ik luister naar de muziek en zet een aantal kunstzinnige beelden op de tv op. Even zijn we in de veronderstelling dat we niet meer spacen, maar dat de beelden gewoon bewegen. Er is een hele discussie gaande en ik loop naar de laptop om het voor eens en altijd de wereld uit te helpen, bewegen de beelden, of laten wij de beelden in ons hoofd bewegen? Het is dat tweede. Oké, we trippen nog, dat is wel duidelijk. De afbeelding(en) waar we duidelijk op tripten vind je onderstaand.
[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=r440XAfTbzs[/youtube]
[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=_H1bdLSMLMU[/youtube]
Op een moment vind ik het toch wel een beetje eng worden. Het is alsof er een persoon in de tv zit, het lijkt 3d te worden. Eigenlijk een beetje als de film The Ring, het gevoel alsof er ieder moment iemand uit de tv kan komen en naar je toe kruipt. Gelukkig kan ik ook dit gevoel weer van me afschudden.
01:30
Ik sluit mijn ogen en merk dat het begint uit te werken. Langzaam aan daal ik af naar bekend terrein en beland ik met beide voeten in de realiteit. Ik merk ook dat ik moe begin te worden en hoor de anderen al slapen. Ik besluit me eraan over te geven en sta toe dat ik langzaam in slaap begin te vallen.
10:00
Zonder kater word ik wakker. Ik heb redelijk geslapen, maar wel intens gedroomd, net als mijn vriendin. Het enige dat ik merk is dat ik moe ben, verder is er totaal niets aan de hand.
2-cb is een super leuke ervaring, en eigenlijk de leukste drugs die ik tot nu toe heb gebruikt. Wel begrijp ik de opmerking van W, het lege gevoel. Voor mij was 2-cb erg visueel, ik heb maar heel af toe gehad dat ik naar binnen keerde. Misschien toch maar een keer LSD?
Setting en de mensen
Ik weet dat de setting heel belangrijk is, net als de mensen om je heen. Daarom heb ik me goed voorbereid. De juiste verlichting, een mooi schilderij aan de muur, relaxte muziek (Shpongle en later mongolische keelzang muziek), matrassen in de woonkamer, eten en drinken in handbereik en Dextro op de tafel voor wanneer het voor een van de gasten te intens wordt. De avond begint relaxt en we zijn met 4 personen (inclusief mezelf). Persoon 1 (hierna W) heeft al veel ervaring met diverse tripmiddelen: truffels, paddo’s, lsd, 2cb en vast en zeker nog wel meer. Persoon 2 (hierna V) heeft ook wel ervaring, maar heeft niet eerder echt getript. Om de een of andere reden reageert zij altijd heel anders op drugs. Mijn vriendin en ik hebben dus nog geen echte ervaring, wel hebben we al het een en ander uitgeprobeerd: XTC, 4-f (voor ons tot nu toe altijd favoriet), wiet, drank, 2-cb (altijd in hele lage doseringen), GHB en methox (geen fijne ervaring mee).
Dosseringen en tijd
Omdat we in het verleden al iets te voorzichtig zijn geweest, had ik besloten om er vol tegen aan te gaan. We hadden gele mickey’s, 13mg per pil. Mijn vriendin en V besloten om beide 1,5 pil te gebruiken. Ik en W besloten om 2 en een kwart te gebruiken. Het schijnt zo te zijn dat je vanaf 25mg wel stevig kan trippen. Omdat ik over het algemeen een vrij hoge tolerantie heb, besluit ik om het toch maar richting 30mg te gaan. En met succes… Omdat we weten dat je redelijk misselijk kan worden van 2-cb, hebben we op tijd en licht gegeten. Rond een uur of 9 neemt iedereen de 2cb. W gaat lekker douchen, ook ik stap nog even de douche in en kruip vervolgens op een van de matrassen. Mijn ervaring is dat je het beste gewoon kan doorgaan met de dingen waar je toch al mee bezig was en niet ongeduldig moet wachten op de trip. Ik pak een pakje kaarten en we spelen een paar potjes pesten. Ik sta op om naar de wc te gaan en opeens valt me op dat het schilderij (een grote boom) beweegt….
22:00
Redelijk verbaast dat ik nu al de eerste effecten begin te merken, blijf ik staren naar het schilderij. Ja, ik zag het toch goed, de bladeren van de boom bewegen, net alsof er een lichte bries doorheen gaat. Daarnaast verandert de kleur en komen voor mijn gevoel de verschillende seizoenen voorbij. Prachtig! W kijkt me aan alsof ik gek ben geworden, “je kan toch niet nu al wat zien, dat heb ik nog nooit gehad”. Ik loop naar de wc en ik merk dat de groeven in de muur langzaam aan beginnen te bewegen, alsof ze dansen op de maat van de muziek. We hebben ook een karikatuur in de wc hangen met waarop ik en me vriendin zijn afgebeeld. Ook deze verandert van kleuren en de lijnen verplaatsen zich. Yep, ik ben aan het trippen. Motorisch ondervind ik geen problemen, maar de misselijkheid is er wel, alhoewel nauwelijks aanwezig, alleen wanneer ik er op let.
Wanneer ik de woonkamer inloop zit mijn vriendin in tranen op het matras. “Wat is er”, vraag ik, waarop ze naar de kat wijst. “Het valt me nu pas op, dat hij zo ontzettend lief is, een goedzak, er zit geen kwaad in dat beest, kijk dan”, zegt ze met gelukzaligheid in haar ogen. Het is mij duidelijk dat de trip ook bij haar opkomt. Ondertussen beginnen de gordijnen voor mijn ogen te dansen, het is net alsof alles waar je naar kijkt verandert in kunst.
23:00
Ik merk dat we minder relaxed zijn, meer in de zin dat we geen zin hebben om op het matras te blijven liggen, we zijn energiek en willen bewegen. Inmiddels begint W de effecten ook duidelijk te merken, langzaam begint de ruimte zich te vervormen. Hij is echt een lsd liefhebber, en had eigenlijk geen zin in 2-cb omdat hij deze drugs beschreef als leger, minder mentaal. Al snel begrijp ik wat hij bedoeld… We besluiten met z’n 3 op ontdekkingstocht te gaan door het huis. V merkt weinig en ligt onder de dekens op het matras. Al snel hebben we de spiegel gevonden. Gefascineerd staan we met z’n 3 voor de spiegel, we kijken naar de vervormingen in ons gezicht, het veranderen van de kleuren, ja heel fascinerend. Opeens roept mijn vriendin dat ze ontzettend oud is geworden, grijs, rimpelig en wimpelt ze W en mij de badkamer uit. “Geef haar maar even de tijd”, zegt W, en we lopen zelf naar de wc, naar een andere spiegel. W doet het licht uit, “als het donker is, is het voor mij veel interessanter, dan zie je toch een andere, duistere kant, van jezelf of wat het dan ook is”. Ik kijk in de spiegel en het is inderdaad alsof er een duister mannetje terug grijnst. Het spiegelbeeld verandert van heel blij, naar treurig en weer naar duister. Om de een of andere reden vind ik de duistere kant bijzonder interessant. Dit is het moment dat ik merk dat 2-cb goed te sturen is. Ik kan als het ware dingen oproepen. Echter mis ik de diepgang, juist omdat 2-cb voor mij niet heel mentaal is. Om toch maar even te kijken hoe het met mijn vriendin ga, loop ik terug naar de badkamer. Daar is ze druk bezig is met zichzelf insmeren met een één of andere bodylotion. “Dit voelt zo lekker, en ruik dan, dit is zo lekker!” Voordat ze het hele flesje heeft opgesmeerd en daar morgen weer spijt van heeft, begeleid ik haar naar de woonkamer waar ze plaatsneemt op een van de matrassen.
00:00
W mist de diepgang van de LSD en besluit er een wietje bij te doen. Hij legt wat organisch materiaal op zijn bong, loopt naar het balkon en neemt een flinke hijs. De wiet doet zijn werk en voldaan gaat hij op de bank zitten. Ik sta tegenover hem en bekijk gefascineerd het schilderij. Opeens begint W te zuchten te kreunen: “Wow, niet normaal, ik zie je aura, er schijnt een enorm fel licht om je heen, alsof je een god bent”. Door de wiet zit hij er nog dieper in. Hij loopt naar de badkamer om zichzelf weer te bekijken in de spiegel. Mijn vriendin is ook nog steeds gefascineerd en loopt achter hem aan. Met ze 2 staan ze te lachen voor de spiegel. Omdat ik merk dat het bij mij wat wegzakt, besluit ik ook een wietje te doen. Na 2 goede halen kom ik er ook weer helemaal in terug en loop naar de badkamer. Ik kijk W aan en het valt mij op dat zijn ogen zijn verdwenen, alsof iemand met een gum over zijn gezicht geen is gegaan en de belangrijkste trekjes heeft uitgegumd. Ik zie enkel nog de contouren van zijn gezicht, heel raar.
00:30
Al die tijd heeft er een mix van Shpongle opgestaan. Om wat meer diepgang op te zoeken, zit ik meer “oerse” muziek op. Ik besluit een mix met Mongolische keelzang op te zetten en al snel verandert de sfeer van energiek naar spiritueel.
Was voor ons echt een aanrader, dit was de track:[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=57dIRXiRx_s[/youtube]
Shpongle is trouwens ook super gaaf: [youtube]https://www.youtube.com/watch?v=JU7fzqOxy8s&list=FLrOaCW2lDWIwD16LfOqoFlg[/youtube]
Ik zit op een stoel, de rest ligt op het matras. V lijkt weinig te merken en snapt niet echt waar wij doorheen gaan. Ik loop naar de wc en heb om de een of andere reden het gevoel in een andere dimensie te zijn. Dingen te zien die er altijd al zijn, maar nu worden getoond. Alsof je door een schild heen hebt geprikt waardoor het onzichtbare zichtbaar is geworden (klinkt raar, is het niet?). Ik kom weer terug en kijk naar de kat. Er bekruipt mij het gevoel dat hij de chief is, de opzichter, hij waakt over ons. Het lijkt alsof hij wel degelijk een persoonlijkheid heeft en ook goed in de gaten heeft wat er allemaal gebeurt. W kijkt naar de kat en begrijpt precies wat ik bedoel. Ik loop naar de kraan om wat te drinken en merk dat ik de druppels bijna afzonderlijk van elkaar op mijn huid voel. Ik kijk naar een druppel en voel hoe de druppel langzaam mijn huid afrolt. Het is bijna alsof ik de druppel zelf ben, heel apart maar heel gaaf om te zien/voelen. Ik loop de woonkamer in en kijk naar een kussen die op de hoek van de bank ligt. Het is net alsof ik er een gezicht in zie. “W, vraag ik, zie jij er ook een gezicht in?” Hij komt naast me staan en ziet hetzelfde. Plots zegt hij: “Nee, het is geen gezicht, verhipt, het is een mannetje! Het lijkt wel op een klein kaboutertje in harnas, kijk hem zitten dan!” Terwijl hij in de lach schiet. Ik zie nu hetzelfde. Beiden hebben we daar, denk ik, een kwartier gestaan en lagen we helemaal krom door het mannetje dat op de bank zat. In werkelijkheid is het een kussen waar een auto op staat afgebeeld. Wanneer W naar het kussen toe loopt ziet hij in ene dat de lampen de ogen van het mannetje zijn. Dit was voor mij het mooie aan 2-cb, je bent volkomen in staat alles wat je ziet te relativeren. Je weet dat het de 2-cb is, waardoor niets wat ik zag eng was. Ook het duistere mannetje dat terugkeek vanuit de spiegel.
01:00
Het wordt steeds minder, ik merk dat ik dat toch wel jammer vind maar weet ook dat bij pakken geen zin heeft. Ik wil nog een wietje doen en loop naar het balkon. Wanneer ik de deur open doe zie ik de buurman aan de overkant staan, met een sigaret in zijn handen. Het was net alsof we oogcontact maakten, waar ik om de een of andere reden heel erg van schrik. Snel doe ik de deur dicht en er ontstaat de discussie of er überhaupt wel iemand stond. Ben ik nou aan het trippen of niet? Ik overtuig mezelf ervan dat de buurman echt buitenstond, en dat ik het me niet heb ingebeeld. Ik voel de rust in mijn lijf terugkeren en ga naast mijn vriendin liggen. Ik luister naar de muziek en zet een aantal kunstzinnige beelden op de tv op. Even zijn we in de veronderstelling dat we niet meer spacen, maar dat de beelden gewoon bewegen. Er is een hele discussie gaande en ik loop naar de laptop om het voor eens en altijd de wereld uit te helpen, bewegen de beelden, of laten wij de beelden in ons hoofd bewegen? Het is dat tweede. Oké, we trippen nog, dat is wel duidelijk. De afbeelding(en) waar we duidelijk op tripten vind je onderstaand.
[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=r440XAfTbzs[/youtube]
[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=_H1bdLSMLMU[/youtube]
Op een moment vind ik het toch wel een beetje eng worden. Het is alsof er een persoon in de tv zit, het lijkt 3d te worden. Eigenlijk een beetje als de film The Ring, het gevoel alsof er ieder moment iemand uit de tv kan komen en naar je toe kruipt. Gelukkig kan ik ook dit gevoel weer van me afschudden.
01:30
Ik sluit mijn ogen en merk dat het begint uit te werken. Langzaam aan daal ik af naar bekend terrein en beland ik met beide voeten in de realiteit. Ik merk ook dat ik moe begin te worden en hoor de anderen al slapen. Ik besluit me eraan over te geven en sta toe dat ik langzaam in slaap begin te vallen.
10:00
Zonder kater word ik wakker. Ik heb redelijk geslapen, maar wel intens gedroomd, net als mijn vriendin. Het enige dat ik merk is dat ik moe ben, verder is er totaal niets aan de hand.
2-cb is een super leuke ervaring, en eigenlijk de leukste drugs die ik tot nu toe heb gebruikt. Wel begrijp ik de opmerking van W, het lege gevoel. Voor mij was 2-cb erg visueel, ik heb maar heel af toe gehad dat ik naar binnen keerde. Misschien toch maar een keer LSD?