1P-LSD ~75 µg trip report - We are in hell, but no worries...

Wie? - Ik alleen. Man, 33 jaar. 188cm/73KG
Wat? - 0,75 zegel 1P-LSD (~75 µg)
Waar? - Thuis
Wanneer? - 4-2-2018 11:30 uur

Het is zondagochtend en het schiet me te binnen dat ik me er wel klaar voor voel om weer eens te gaan trippen. Het zal zo'n half jaar geleden zijn sinds de laatste trip en zo nu en dan komen de tripkriebels weer boven. Ik trek mijn drugslade open om te kijken wat ik nog heb liggen. De ALD-52 is helemaal op, maar in het zakje met 1P-LSD zitten nog 1 hele zegel en driekwart zegel. Na enige twijfeling heb ik om 11:30 uur toch die driekwart zegel genomen en ben toen met gezonde spanning gaan zitten wachten.


Even na 12:00 merk ik de eerste effecten op, bestaande uit voornamelijk een energiek opgewekt gevoel, vrolijkheid en een iets veranderde perceptie waar ik moeilijk mijn vinger op kon leggen. De bodyload is dit keer verrassend licht en ik voel dus niet zozeer de noodzaak om zoals vaak door mijn huis te gaan lopen ijsberen omdat de lichamelijke spanning best meeviel. Op de een of andere manier voelde ik echter toen ook al aan dat dit waarschijnlijk niet een zeer sterke trip ging worden, maar dat vond ik ook niet erg omdat het zondag was en ik de volgende dag moest werken.

Genietend van de opgewekte vrolijkheid ben ik toen de planten in huis water gaan geven. Ik heb redelijk wat planten in huis staan en normaal beschouw ik dit als een klusje, maar nu was het dat niet. Het voelde goed om die plantjes te verzorgen en het was oprecht een leuke bezigheid. Na dit gedaan te hebben merkte ik dat er al een lichte laag van OEV's over mijn zicht begon te vormen. Bij het voor langere tijd blijven kijken naar objecten duurde het niet lang voordat plant- en bloemachtige motieven over mijn gordijnen, muren en meubels krioelden. Maar het zou verder niet een erg visuele trip worden, omdat mijn aandacht daar later niet meer zoveel naar uit ging.

Ik had rond die tijd mijn pc nog aan staan en hoewel ik normaal afraadt om dit te doen tijdens trippen zag ik in mijn voorgestelde videos op Youtube een video welke mijn aandacht trok en ben deze toen gaan kijken. Dit bleek op dat moment heel erg te resoneren met mijn eigen ervaringen en visie en heeft mijn trip volledig een bepaalde kant op gestuurd. Op dat moment vond ik dit zo mooi dat ik de video en een paar andere van hetzelfde kanaal hier heb gepost op DF: Kundalini Awakening in de hoop dat dit eventueel verhelderend zou kunnen zijn voor bepaalde mensen.

Vanaf dat punt ben ik niet in zozeer een typische trip terecht gekomen (waarbij je normaliter op reis lijkt te gaan door je eigen fantasiewerelden), maar leek de ervaring bijna meer op mijn ervaringen met entactogenen. Er was een onderliggende rust aanwezig waardoor ik ongestoord en gefocused kon denken. Geen denken óver denken, alleen denken, onderbroken door momenten van stilte wat de daaropvolgende gedachte verdiepte, inspireerde en resulteerde in diep, helder inzicht.

-


(Te) empathisch zijn

Centraal in dit alles stond een onderwerp welke behandeld werd in de videos die ik eerder had gekeken: de beleving van de wereld door een (over-)empathisch iemand. Zelf ben ik namelijk zo iemand. Ik voel wat andere mensen voelen en voel het totaal aan energie in een ruimte aan. En ik zie dwars door iemands façade heen. Aan iemands lichaamstaal en vooral ogen kan ik zien wat iemands 'niveau' van bewustzijn is. Niet dat dit superskills zijn. Ik geloof namelijk dat we allemaal over dit vermogen beschikken, alleen staat bij mij deze functie vrijwel altijd op standje 10. En voor mij is het om deze reden niet slechts een zegen, maar ook een vloek. Heel vaak weet ik namelijk niet hoe ik mijzelf af kan schermen van de energie van andere mensen en voel ik de hele dag door - wanneer ik bij mensen ben - hun energie die onder de oppervlakte aanwezig is en waar ze zelf meestal niet bewust van zijn. En dit is in veel gevallen geen rustige prettige energie.


Energie vampieren

Nog een "leuk" iets waar een (over-)empathisch iemand mee heeft te maken, is dat men door het meestal ontbreken van een 'schild' niet alleen de hele dag door de diepere onbewuste energie van anderen voelt, maar ook dat andere mensen jouw energie stelen. De hele dag door. Niet dat mensen dit altijd met opzet doen. Meestal is er geen opzet of kwaadwillendheid in het spel, maar dit betekent niet dat mensen niet elke mogelijkheid benutten om energie te stelen. Energie staat namelijk gelijk aan vitaliteit. Het laat je goed voelen en stelt je in staat om dingen te doen. Ik geloof dat er in bepaald opzicht twee soorten mensen zijn: mensen die energie stelen en mensen die energie genereren. Zoals gezegd is er zeker lang niet altijd kwaadwillendheid in het spel. Het meeste hiervan gebeurd compleet onbewust. En aan de andere kant laten empathische mensen zich vaak ook onbewust beroven van hun energie. Iemand kan aan de oppervlakte een oprecht vriendelijk gesprek met je hebben, maar je energetisch alsnog aan het leegtrekken zijn. En wanneer iemand niet in staat is zelf energie te genereren, móet hij/zij energie stelen. Dit is letterlijk een kwestie van leven en dood. Misschien kun je je voorstellen hoe het voor iemand zoals mij uitputtend is om een dag door te komen en ik mij aan het eind van de dag moet opladen om mijn energie weer bij te vullen.

Dan terug naar het zelf energie genereren. Uiteraard wordt er energie uit voedsel gehaald, maar dit is niets vergeleken bij de potentiële energie waarover je kunt beschikken. Kort gezegd is dat wat ik meditatie noem het proces van energie generatie. Wanneer het denken onderbroken wordt, maar je alsnog bewust blijft en in een soort openheid verblijft. Dit is wanneer de toevoer wordt opengezet en energie/vitaliteit jouw werkelijkheid binnenkomt. Maar omdat wij niet écht afzonderlijk zijn van elkaar, is dit een veld van energie om jou heen welke andere mensen die zelf niet weten hoe energie te genereren en in jouw nabijheid zijn ook kunnen voelen/van kunnen profiteren, ook al weten ze niet precies wat dit fenomeen inhoudt. En op zichzelf is dit geen probleem, mits de toevoer van nieuwe energie vol open blijft staan. Maar aangezien het oefening kost om meditatief te blijven, is dit bij velen niet het geval en worden zulke mensen dus leeggetrokken door de mensen die zelf niet of nauwelijks energie kunnen genereren.

-

Bovenstaande is waar ik tijdens het begin van de trip in uitzonderlijk detail en met grote helderheid over na kon denken. Maar tot nu toe was het allemaal vrij persoonlijk over mijzelf en mijn relatie met andere mensen om mij heen. Omdat ik ook een grote interesse heb in wat deze werkelijkheid en deze wereld eigenlijk is, heb ik mij hierna vooral op het meer universele, kosmische gericht. Misschien dat het kan overkomen dat ik weet hoe alles in elkaar zit, maar zo is het niet bedoeld. Dit is mijn eigen opvatting, welke ik hier graag uiteen leg en welke je maar met een korreltje zout moet nemen. Uiteindelijk telt alleen je eigen opvatting.

-


Kleine r, grote R.

Wat is de realiteit? Dit is de vraag die ik mijzelf al jarenlang aan het stellen ben en waar geen simpel antwoord op lijkt te kunnen worden gegeven. Waar ik voor mijzelf wel een bepaalde "conclusie" in heb getrokken is dat wat normaal de werkelijkheid of realiteit wordt genoemd - het fysieke universum dat we zien - , niet de echte werkelijkheid is, maar een subjectieve realiteit (met kleine r). Maar wat is dan de Realiteit (met grote R)? Dit is mijn levensvraag geworden. Mijn opvatting is dat de Realiteit niets anders dan jezelf/onszelf is. Niet de droom, maar de dromer. Maar zo'n antwoord geeft natuurlijk geen echte voldoening. De dromer zelf dient zich bewust te worden van de dromer (zichzelf) door middel van tastbare ervaring. In het volgende stuk wil ik eerst ingaan op deze collectieve droom die doorgaans realiteit wordt genoemd en daarna op de relatie tussen de droom en de dromer.

Als je om je heen kijkt, wat zie je dan? Wat is er om je heen? Een verzameling materialen met diverse eigenschappen? Hout, stof, glas, metaal, etc.? Je zou denken van wel, maar dit zijn allemaal omschrijvingen van wat gezien wordt. Wat het echt is, is informatie. Gecodeerde informatie die door de diverse zintuigen gedecodeerd wordt. Je ziet nooit het 'ding' zelf, maar enkel de gedecodeerde informatie. Maar de informatie moet van 'iets' gemaakt worden, en dit is wat ik energie zou kunnen noemen, al is dat woord zelf natuurlijk ook maar een concept. Wat bedoeld wordt, is de absolute realiteit van 'dingen'. Dat wat uiteindelijk 'is'.

Normaliter wordt de fysieke wereld die je kunt zien/horen/voelen de werkelijkheid genoemd, maar de interne gevoelswereld rekenen we daar vaak niet onder. Waarom is dat? Komen beide niet als signalen bij jou binnen? Is het ene signaal echter dan de andere? En is de interne gevoelswereld niet allesbepalend voor onze beleving van de werkelijkheid (met kleine w)? Want wat gebeurd er op het moment dat je 's ochtends wakker wordt? In het geval dat je droomloze slaap had, ga je van een ultieme zorgenloze staat in een paar seconden naar jouw "leven" en alle zorgen en problemen die daarbij horen.


We are in hell, but no worries...

Ik durf te stellen dat het moment dat je wakker wordt, je binnen een paar seconden beïnvloedt wordt door zeer lage energie die jou dwingt tot het zijn van een zogenaamde afgescheiden entiteit ín een wereld. In tegenstelling tot diepe slaap waar geen afgescheidenheid is, geen zorgen, geen problemen. We denken er normaal niet zo over na, maar we worden omringd door lage energie. De aarde heeft weldegelijk een energieveld, dat het totaal is van alle energie van alle wezens die hier leven. Hoewel het om een spectrum gaat, is er een zeer lage - zelfs demonische - energie die ons pushed in onze afgescheidenheid te blijven. Om duidelijk te zijn: deze demonische energie maakt niet deel uit van de Werkelijkheid, slechts van onze subjectieve werkelijkheden. Het is illusionair in de zin dat het niet 'is', het lijkt alleen te zijn omdat dat wat werkelijk 'is' aan het dromen is. Dat is wat het doet om te leren wat het niet is. En tegelijk met leren wat niet is, wordt geleerd wat is.

De Werkelijkheid ben jij/ik. We zijn het Licht. En Licht is alles dat er is, ondanks dat het niet direct gezien kan worden. In het Licht creëert ditzelfde licht door middel van dromen een soort "bubbels", subjectieve werkelijkheden/dromen. Dat wat wij onze levens noemen. Het Licht zie ik als de sterkste energie, de hoogste dominante vibratie, dat wat je in je essentie bent. Dat waar de demonen (wat gedachtevormen zijn) van deze wereld ons constant van weg proberen te houden, vanaf het moment dat we wakker worden tot het moment dat we gaan slapen. De "demonen" of: lage energie/gedachtepatronen voeden zich namelijk met ons en hebben deze hele wereld bijna compleet in hun macht. En dit lukt, omdat mensen niet weten dat ze eigenlijk geen mensen zijn, maar Licht. Oneindig, eeuwig, bewust, liefdevol, intelligent, vredig, sereen Licht.

En wij hebben immense macht om onze subjectieve werkelijkheden te veranderen, door ze opnieuw te dromen. Door het Licht dat we zijn in deze wereld te brengen en deze demonische dimensie tot een waarlijk hemelse dimensie te maken. Het is niet makkelijk, maar ik geloof dat dat precies is waar we hier voor zijn. Om hemel op aarde te realiseren. Elk heeft daar zijn eigen unieke rol in en is onmisbaar in het geheel, in het plan dat onze allerhoogste zelf voor ons heeft uitgedacht. Alles is in feite alreeds gebeurd, omdat tijd niet echt bestaat. Je kunt de hemel op aarde elk moment betreden door het Nu diep te beleven.

We leven in rumoerige duistere tijden, maar ik ben ervan overtuigd dat alles precies gebeurd hoe het moet gebeuren. Er is een 'divine plan' die bezig is zich te ontvouwen en mensen worden wakker (op allerlei niveaus).


Bedankt voor het lezen en ik hoop dat er enkelen zullen zijn die hier wat in zien. Deel gerust je mening of eigen ervaringen.

Maak je aantekeningen tijdens je trip?

Dit soort zaken ben ik een dag later vaak alweer gedeeltelijk vergeten, zo ook die van afgelopen zondag. Over de piek van de trip kon ik eigenlijk niet zo veel melden, mijn geheugen is dan een beetje wazig. Het bijhouden van de tijd hielp in het begin wel, maar ik vond dat later toch te hinderlijk.

Die energiezuigers, die moet je gewoon proberen te mijden. dat werkt bij mij heel goed.

Voor de rest kijk ik er heel anders tegen aan. Er is volgend mij geen vooropgesteld plan, alles is toeval. Dat wij nu hier zijn is het gevolg van een absurde samenloop der omstandigheden, en toeval kan ons ook weer vernietigen. Wij zijn zo maar een bijproduct van het universum dat al lang voor ons bestond en nog lang na ons zal bestaan en als de aarde verzwolgen wordt door de zon (geen paniek, dat duurt nog een paar miljard jaar) is er geen enkele herinnering meer aan ons bestaan.

De mensheid bestaat 'pas' zo'n 100.000 jaar en ik denk niet dat dit onze eindfase is, evolutie zal ons waarschijnlijk veranderen in een nieuwe 'soort' mits we dat halen, de mens is momenteel erg destructief bezig en we helpen de wereld naar de klote. Ik zie daar eigenlijk geen enkele verbetering, dat er steeds meer mensen zich spiritueel ontwikkelen is iets heel anders, daarmee red je de wereld niet.

Intelligentie is eigenlijk helemaal niet goed. Als we ons instinct waren blijven volgen was er niks aan de hand maar wij menen te moeten denken dat wij het beter weten dan de natuur en de kosmos. En daarmee helpen we de aarde dus naar de klote zoals ik al eerder stelde.

Dus denk ik dat wij helemaal niet 'speciaal' zijn. Wij zijn zo maar een levensvorm op zo maar 1 planeet die rond een ster draait waar er miljarden van zijn in ons sterrenstelsel. Dan zijn er ook nog miljarden van die sterrenstelsels. en dat alles bij elkaar noemen we het universum. En ik ben er eigenlijk van overtuigd dat ons universum niet het enige universum is, wie weet zijn er miljarden meer met elk hun eigen kosmische en natuurwetten.

We zouden ons wat nietiger moeten opstellen, wij zijn niet het uiteindelijke eindproduct gemaakt door een god. Het is allemaal maar toeval.

Over de realiteit kan ik kort zijn. Ik denk dat we het vooral moeten houden bij onze zintuigen en de realiteit voor waarheid moeten aannemen. Mijmeren over zaken waar geen bewijs van is is fantastisch hoor, maar ga niks voor waarheid aannemen wat je niet zeker weet, en ga die zelfverzonnen waarheid al helemaal niet opleggen aan een ander. Want dat levert alleen maar problemen op.

Zo ongeveer denk ik er over.

(overigens ook bij mij de aantekening dat ik niet de waarheid in pacht heb, het is maar hoe ik er over denk)

Nog een kleine aanvulling:

Als alles toeval is, wat is dan de zin van het leven? nou, die mag je er zelf aan geven, doe wat je wil, zolang je een ander niet tot last bent. Maar hou er wel rekening mee dat er na ons nog vele generaties zullen volgen. En als de mens verdwenen is (vernietigd of geevolueerd) dat er andere, nieuwe levensvormen zullen zijn die ook gebruik willen maken van dezelfde aarde als waar wij nu op leven. Dus ben er een beetje zuinig op a.u.b.

Mooi report zoals we van je gewend zijn. Sterk dat je een half jaar niet getript had!

Ik herken me zo erg in het het stuk wat je schrijft over (over)empathisch zijn en 'energie vampieren' dat ik het lastig vind woorden te vinden om daarop te reageren. Ik heb er nooit zo over nagedacht als hoe jij het hier beschrijft. Maar het is wel gewoon heel erg waar. Damn, hoe vaak we ook van mening verschillen, je zet me wel altijd weer aan het denken, haha.

Dankje roze olifant en fijn dat het je aan het denken zet. Dat is altijd een goed iets en het doet me goed dat een report van mij dat teweeg kan brengen.

Het voelen van onze eigen energie en hoe deze reageert met de wereld om ons heen. Dat energetische aspect van onszelf, dat is eigenlijk wat ik de hele tijd probeer te beschrijven. Niet een of ander mystiek iets, maar iets tastbaars. Iets dat we allemaal voelen maar (imo) veel te weinig aandacht aan besteden. De gevoelswereld is een echt iets. Observatie door het hart ipv het hoofd. Grappig om te zien is dat zelfs vanuit de wetenschappelijke wereld wordt gezegd dat het elektromagnetische veld om het hart vele malen sterker is dan om het hoofd/de hersenen. Ik heb daar verder geen verstand van, maar het verbaast me niet.

@ Mindless:
Je weet dat gevoel/emoties gekoppeld aan het hart achterhaald en inmiddels puur symbolisch is? Je hart is namelijk niks meer dan een spier die het bloed in je lichaam rondpompt. Je hart heeft dus geen invloed op je emoties en je gevoel. Het idee dat je gevoel uit je hart komt, is afkomstig uit de tijd dat men nog niet zo op de hoogte was van de werking van het menselijk lichaam. Je hart heeft dus geen invloed op je emoties en/of gevoel. Maar emoties hebben in bepaalde mate wel invloed op de werking van je lichaam. Dus ook op je hart.

Het komt dus 'allemaal' uit het hoofd, zowel rationeel denken als gevoelsmatig handelen.

Het gaat dan ook niet om het fysieke hart, maar het 'gevoel' dat lichamelijk op die locatie ervaren wordt. Het energetische subtiele "lichaam". Het fysieke hart zit meer links, het energetische wordt meer rechts daarvan ervaren. Het fysieke hart is "slechts" een orgaan. Het lichamelijke is de meest oppervlakkige dimensie van onszelf.

Maar nu kom ik direct weer over als een verrekte hippie.

Er zijn nog vele culturen die het gevoel van 'ik' niet lokaliseren tussen de ogen en vlak achter het voorhoofd, maar in het gebied rondom het hart. Het betekent allemaal niet meer dan perceptie door middel van het gevoel (intuïtie) in plaats van perceptie door slechts het verstand. Het heeft in werkelijkheid niets met een bepaalde locatie in het fysieke lichaam te maken, maar wordt initieel als zodanig ervaren.

En ja, het gevoel heeft enorme invloed op het functioneren van het lichaam. Het verschil in perceptie zit hem er in dat je hiernaar kunt kijken alsof de lichamelijke dimensie primair is (gevoelens en dergelijke hebben hun oorsprong in de fysieke wereld) of dat de geestelijke dimensie primair is (je eigen directe ervaring is fundamenteel: meer fundamenteel dan de fysieke wereld zelf. Directe ervaring (wat je waarneemt/voelt) zegt meer over je werkelijkheid dan ideeën/theorieën óver je werkelijkheid).