#1
Hallo allemaal,
dit is er eentje uit de oude doos van een avond die ik nooit meer zal vergeten.
Wie? Vrouw, destijds 22 jaar. (juni 2013)
Wat? XTC (blauwe smurf en lamborghini pillen)
Waar? Toffler (club in Rotterdam)
In deze periode was ik wat vaker gaan gebruiken op feesten, ongeveer 1 x in de maand en soms 2. Ik heb deze avond echter best onverantwoord gebruikt.
Ik ging naar de club, hier werd techno en deephouse gedraaid. Ik had afgesproken met een jongen die ik van een eerder feestje kende en zijn vrienden zouden ook komen. Ik had 2 blauwe smufpillen (180 mg MDMA per pil) bij me en ik nam destijds nog halfjes. Dit is eigenlijk veel te veel voor mij.
Na een uur 2 in de nacht had ik mijn laatste halfje net genomen. Om 22.30 uur ofzo had ik de eerste. Dus, veel te veel, maar ik dacht gewoon ik wil lekker naar de klote zijn. Snap echt niet waarom ik dit toen fijn vond.
Op een gegeven moment merkte ik dat het effect minder werd en vroeg aan die jongen waarmee ik was of ik misschien van hem wat kon kopen. Dat kon, wel zei hij erbij deze zijn sterk dit zijn lamborghinis (240 mg MDMA). Veel sterker dan wat ik gewend was. Toch aarzelde ik niet met m'n stomme kop om direct een helft eraf te bijten. Wat ik ook het ergste vind; ik heb die nacht de andere helft ook genomen, alleen kan ik me dit niet herinneren.
Het volgende weet ik nog wel: het moment dat het echt teveel werd.
Ik was flink wild aan het dansen en was best losgeslagen vond ik. Ik had het heel warm en besefte niet meer echt wat erom mij heen gebeurde.
Uiteindelijk begon ik te trippen en dit was erg beangstigend.
Zo begon het:
Ik zag een meisje iets verder van me vandaan dansen en haar hele gezicht zat vol met die microdermal piercings. Dit vond ik een beetje apart maar dacht dat het echt was. Toen trokken de piercings ineens in haar gezicht en er weer uit. Op dat moment besefte ik dat ik aan het trippen was.
Ik zag meerdere mensen met die piercings op dezelfde manier, maar daar bleef het niet bij.
Ik hoorde geen muziek meer, ik hoorde alleen de ruis die je hoort wanneer je je handen op beide oren legt, ik hoorde mezelf ademen en ik hoorde mijn hartslag. Bij elke hartslag zoomde alles wat ik zag in en uit.
Er kwam iemand naar me toe lopen om iets te vragen, maar ik begreep niet wat hij zei, leek net een andere taal. Ook had hij een middeleeuws gewaad aan wat ik heel raar vond. (waarschijnlijk ook niet echt, trip dus)
Ik kon nergens meer een touw aan vastknopen, de hele club was raar en verbogen met bochten. Ik zag clubgangers achter de bar staan dansen en ik zag een biertap met personeel achter de DJ-booth.
Toen ik naar de DJ keek werd het helemaal extreem, hij veranderde om de paar seconden in een stenen standbeeld en weer terug naar mens.
Nogmaals tijdens deze hele trip hoorde ik geen muziek meer, alleen de ruis en hartkloppingen. Voor mijn gevoel duurde het een uur ofzo. Wel ben ik achteraf verbaast dat ik tijdens dit alles niet in paniek raakte. Ik weet nog tijdens het gebeuren dat ik gewoon wist dat ik rustig moest blijven en het uit moest zitten. Nouja uitzitten, ik stond gewoon midden op de dansvloer.
Ik heb ook geen idee hoe ik eruit zag toen dit gebeurde, of ik extreme gezichts-trekjes had ofzo.
Toen de trip voorbij was, was ook het feest voorbij, ik liep naar buiten en de frisse lucht deed me goed.
Ik was nog wel extreem waus. Vervolgens had ik bij die jonge thuis met z'n vrienden een afterparty tot 12 uur in de middag.
Eenmaal weer in m'n eigen huis en na wat slaap, besefte ik pas na 2 dagen hoe erg dit was en dat ik er toch meer van geschrokken was dan in eerste instantie.
Nooit meer zal ik op zo'n onverantwoorde manier gebruiken, het had ook anders af kunnen lopen.
In de feesten die hierop volgden heb ik veel langere pauzes tussen het bijnemen genomen. Uiteindelijk bij een nieuwe voorraad zwaardere pillen die ik kocht ben ik overgegaan op het nemen van kwartjes. Dat doe ik nu nog steeds, ik luister naar mijn lichaam en ik kom op sommige festivals en feesten zelfs uit met 1 pil waarvan ik extreem veel plezier ervaar.
Dus eigenlijk is de moraal van het verhaal en het verhaal in het kort: Less is more.
Toedels lieve Forum leden.
dit is er eentje uit de oude doos van een avond die ik nooit meer zal vergeten.
Wie? Vrouw, destijds 22 jaar. (juni 2013)
Wat? XTC (blauwe smurf en lamborghini pillen)
Waar? Toffler (club in Rotterdam)
In deze periode was ik wat vaker gaan gebruiken op feesten, ongeveer 1 x in de maand en soms 2. Ik heb deze avond echter best onverantwoord gebruikt.
Ik ging naar de club, hier werd techno en deephouse gedraaid. Ik had afgesproken met een jongen die ik van een eerder feestje kende en zijn vrienden zouden ook komen. Ik had 2 blauwe smufpillen (180 mg MDMA per pil) bij me en ik nam destijds nog halfjes. Dit is eigenlijk veel te veel voor mij.
Na een uur 2 in de nacht had ik mijn laatste halfje net genomen. Om 22.30 uur ofzo had ik de eerste. Dus, veel te veel, maar ik dacht gewoon ik wil lekker naar de klote zijn. Snap echt niet waarom ik dit toen fijn vond.
Op een gegeven moment merkte ik dat het effect minder werd en vroeg aan die jongen waarmee ik was of ik misschien van hem wat kon kopen. Dat kon, wel zei hij erbij deze zijn sterk dit zijn lamborghinis (240 mg MDMA). Veel sterker dan wat ik gewend was. Toch aarzelde ik niet met m'n stomme kop om direct een helft eraf te bijten. Wat ik ook het ergste vind; ik heb die nacht de andere helft ook genomen, alleen kan ik me dit niet herinneren.
Het volgende weet ik nog wel: het moment dat het echt teveel werd.
Ik was flink wild aan het dansen en was best losgeslagen vond ik. Ik had het heel warm en besefte niet meer echt wat erom mij heen gebeurde.
Uiteindelijk begon ik te trippen en dit was erg beangstigend.
Zo begon het:
Ik zag een meisje iets verder van me vandaan dansen en haar hele gezicht zat vol met die microdermal piercings. Dit vond ik een beetje apart maar dacht dat het echt was. Toen trokken de piercings ineens in haar gezicht en er weer uit. Op dat moment besefte ik dat ik aan het trippen was.
Ik zag meerdere mensen met die piercings op dezelfde manier, maar daar bleef het niet bij.
Ik hoorde geen muziek meer, ik hoorde alleen de ruis die je hoort wanneer je je handen op beide oren legt, ik hoorde mezelf ademen en ik hoorde mijn hartslag. Bij elke hartslag zoomde alles wat ik zag in en uit.
Er kwam iemand naar me toe lopen om iets te vragen, maar ik begreep niet wat hij zei, leek net een andere taal. Ook had hij een middeleeuws gewaad aan wat ik heel raar vond. (waarschijnlijk ook niet echt, trip dus)
Ik kon nergens meer een touw aan vastknopen, de hele club was raar en verbogen met bochten. Ik zag clubgangers achter de bar staan dansen en ik zag een biertap met personeel achter de DJ-booth.
Toen ik naar de DJ keek werd het helemaal extreem, hij veranderde om de paar seconden in een stenen standbeeld en weer terug naar mens.
Nogmaals tijdens deze hele trip hoorde ik geen muziek meer, alleen de ruis en hartkloppingen. Voor mijn gevoel duurde het een uur ofzo. Wel ben ik achteraf verbaast dat ik tijdens dit alles niet in paniek raakte. Ik weet nog tijdens het gebeuren dat ik gewoon wist dat ik rustig moest blijven en het uit moest zitten. Nouja uitzitten, ik stond gewoon midden op de dansvloer.
Ik heb ook geen idee hoe ik eruit zag toen dit gebeurde, of ik extreme gezichts-trekjes had ofzo.
Toen de trip voorbij was, was ook het feest voorbij, ik liep naar buiten en de frisse lucht deed me goed.
Ik was nog wel extreem waus. Vervolgens had ik bij die jonge thuis met z'n vrienden een afterparty tot 12 uur in de middag.
Eenmaal weer in m'n eigen huis en na wat slaap, besefte ik pas na 2 dagen hoe erg dit was en dat ik er toch meer van geschrokken was dan in eerste instantie.
Nooit meer zal ik op zo'n onverantwoorde manier gebruiken, het had ook anders af kunnen lopen.
In de feesten die hierop volgden heb ik veel langere pauzes tussen het bijnemen genomen. Uiteindelijk bij een nieuwe voorraad zwaardere pillen die ik kocht ben ik overgegaan op het nemen van kwartjes. Dat doe ik nu nog steeds, ik luister naar mijn lichaam en ik kom op sommige festivals en feesten zelfs uit met 1 pil waarvan ik extreem veel plezier ervaar.
Dus eigenlijk is de moraal van het verhaal en het verhaal in het kort: Less is more.
Toedels lieve Forum leden.