In mijn ervaring hebben 3-Ho-PCE en 3-Ho-PCP sterk gelijkende effecten vergeleken met hun 3-MeO tegenhangers 3-MeO-PCE en 3-MeO-PCP. De 3-Ho-PCE variant lijkt net als de 3-MeO-PCE iets waziger en meer mellow te wezen vergeleken met zijn PCP tegenhanger.
Zelf ben ik er, afgaand op mijn ervaringen, er wel van overtuigd dat 3-Ho-PCE net als 3-Ho-PCP een significante μ-opioid receptor affiniteit heeft en een verwaarloosbare serotonine receptor affiniteit in tegenstelling tot de 3-MeO varianten. De subtiele bijkomende warme serotonine bijslag leek inderdaad afwezig en te zijn vervangen door een subtiele meer opiaat gelijkende rustgevende bijslag, al weet ik dit laatste gevoel nog niet goed concreet te bewoorden.
Sommige mensen zeggen dat de 3-Ho varianten een kortere duratie hebben dan de 3-MeO varianten (zou leuk wezen), ik denk dit ook wel maar durf niet te zeggen in hoeverre, maar waarschijnlijk valt dit wat tegen gok ik.
Van 3-MeO-PCE weet ik dat deze onder de bekende dissociatieven de sterkste serotonine affiniteit heeft. Nu vraag ik me natuurlijk ook af of 3-Ho-PCE onder dissociatieven eventueel de sterkste μ-opioid affiniteit heeft. Ook de halfwaardetijd van de 3-Ho-PCP metabolieten (waar 3-MeO-PCP berucht om staat) zal mij zeer benieuwen.
We zullen zien, maar een dissociatief met significante μ-opioid affiniteit is in mijn boekje om meerdere redenen hoe dan ook zeer interessant stofje en ben dan ook benieuwd hoe de 3-Ho's zich zullen verhouden ten opzichte de 3-MeO's die bekend staan om het relatief hoge aantal (a-typische) 'belonende' receptoren die deze aangrijpen die vaak samen gaan met euforische manische praktijken.
Alvast nog een gelukkig 2018 gewenst iedereen in ieder geval.
En zoals altijd, geniet maar snoep verstandig.
