#1
Hoi, ik wil graag deze ervaring met jullie delen. Het gaat om een negatieve ervaring met truffels met uiteindelijke een positieve twist aan het einde. Deze trip heb ik in de zomer van 2017 meegemaakt. Ik kan het mij nog ontzettend goed herinneren omdat het uiteindelijk een grote impact heeft gemaakt op mij. Laten we beginnen...
Personen: alleen ik
Welke drug: 15 gram Atlantis truffels verwerkt in een thee
Locatie: Bij mij thuis
Stemming: Ik voelde mij goed en fit die dag
1. Thuiskomen
Ik zat er al een tijd over na te denken om eens alleen truffels te doen, voor de visuals, de body high maar ook de andere manier van denken waar ik altijd erg van geniet. 15 gram Atlantis truffels leek mij een goede keuze; zeker omdat ik er altijd goede ervaringen mee heb gehad! Het idee was om na een ochtenddienst 's middags lekker te truffelen in mijn eigen huisje en tuin.
Eenmaal thuisgekomen van het werk was ik al in extase; eindelijk weer eens truffels! Achteraf gezien was ik mij toen niet bewust dat ik mentaal eigenlijk helemaal niet lekker in mijn vel zat; die dag zelf was erg goed. Het werk verliep soepel en ik had een goed humeur. Maar ik heb geen rekening gehouden met overkoepelende situaties. Dit was iets waar de truffels zeker op zijn gaan inhaken.
Terwijl de truffels in het hete water aan het trekken waren maakte ik voor mijzelf nog een stevige kom soep om met een volle maag aan het avontuur te beginnen. Na de soep heb ik dan ook meteen de truffelthee gedronken; met een beetje honing is deze zelfs lekker!
2. De opbouw...
Hop, muziekje aan, lekker op de bank geploft en rustig wat Youtube filmpjes kijken. Na 15 minuten begonnen de eerste effecten omhoog te kruipen; ah, het bekende ongemakkelijke gevoel in je lichaam en geest, de truffel heeft mij in zijn ban. Ik ga op de grond liggen op het tapijt. Al gauw ben ik erg geïnteresseerd in elk afzonderlijke wol-vezeltje en beginnen ze langzaam van links naar rechts te schuiven. Mijn lichaam voelt zwaar, maar op een of andere manier vond ik dat wel prettig; het leek alsof ik langzaam smolt over de grond. Niks mis mee, dacht ik.
Na enkele minuten op het tapijt te hebben gelegen werd mijn lichaam alleen maar zwaarder en zwaarder. Een onaangename body high was ontstaan. Was ik dan toch vermoeid? Ik kon er op dat moment geen verklaring voor vinden, maar het irriteerde mij wel. Na veel moeite stond ik op. Mijn lichaam leek wel van steen, zo zwaar. Ik had een andere vibe nodig. Dan maar een sigaretje in mijn tuin roken. Eenmaal neergeploft in de tuin verslechterde mijn emotionele staat ook. Door de body high voelde ik mij helemaal niet prettig meer. Ik keek naar de wolken om tot rust te komen alleen zag ik daar geen visuals zoals ik gehoopt had. Het leek op een grijze roestvlek in de lucht. Ik was mij op dat moment erg bewust dat de trip een negatieve wending begon te krijgen. Muziek is in zo'n geval dé oplossing voor mij. Pink Floyd trekt mij er wel doorheen, hoopte ik.
Na weer geswitcht te zijn van vibe, dit keer naar mijn slaapkamer, ben ik op bed gaan liggen met een koptelefoon op. The Dark Side of the Moon, het album voor mij. Ik sloot mijn ogen en waande mij in een kaleidoscoop van lasers. De closed-eye visuals waren heftiger dan verwacht! Na nog geeneens het eerste nummer van het album te hebben geluisterd was ik al teveel afgeleid door gedachtes die mij plaagde; mijn verleden, mijn toen huidige situatie en mijn toekomst. De gedachtes stroomde door mij heen als een tsunami. Zonder er te bij hebben stilgestaan dat het mogelijk was had de truffel mij gebracht naar waar ik niet wou wezen.
3. Paniek
Ik sprong van het bed af, weer niet de goede vibe! De gedachtes werden alsmaar heftiger en negatiever. Mijn visie werd troebeler en de oh-zo mooie geometrische patronen die de truffel je zo mooi laat zien veranderde in vlekken en het samensmelten van objecten. Opeens vroeg ik mij af hoe lang ik al in deze trip zat. Het gehele bovengenoemde verhaal van waar de truffel in kickte tot hier was ongeveer 10 minuten. De tijd leek stil te staan. Ik raakte in paniek omdat ik het gevoel had er al veel langer in te zitten. Ja, je kent het wel, de bekende truffeltijd. Die was mij compleet ontsprongen. In mijn paniek zocht ik naar een ontsnapping, een activiteit om te ontsnappen aan mijn gedachtes. Ik woonde toen niet ver van de Kralingse Plas en besloot daar rondjes om heen te fietsen. Ok, dacht ik, laat ik 4 rondjes fietsen, daarna zal de truffel wel in zijn potentie af nemen.
4. De tocht
Halsoverkop sprong ik op mijn fiets en peerde 'm naar de plas. Ik had op dat moment nog maar één missie; fietsen. En oh, dat deed ik zeker. De gedachtes bleven rondspoken in mijn hoofd en ik werd wanhopig. Tranen rolde over mijn wangen omdat het zó intens was. Ik fietste als een bezetene. Terwijl ik over het fietspad scheurde probeerde ik mijn hoofd zoveel mogelijk naar beneden te houden om geen oogcontact te maken met mensen; ik voelde mij vreemd, raar en opvallend naar de andere mensen toe.
Na het eerste rondje durfde ik op de tijd te kijken om in te schatten hoe lang ik erover gedaan had. Dat viel heel vies tegen; 15 minuten. Heel mijn plan viel in het water. Ik had veel te hard gefietst. Ik ben toen maar een willekeurig pad ingeslagen in de hoop dat er meer tijd verloren zou gaan omdat ik het niet kende. Dat was geen goed idee. Ik was zo van slag dat ik het idee had dat ik verdwaald was. Omkeren en dan maar weer rondjes rijden, dat was de enige optie.
Na een aantal rondjes te hebben gefietst begon ik te denken aan een noodlijn om in te schakelen. Zou ik mijn beste vriend bellen? Nee, dacht ik, ik heb mijzelf hierin gewerkt en ik ga mijzelf hieruit werken. Ik zou niemand betrekken bij mijn onbenullige bad trip. Hierdoor ontstond er een subtiele omkering in de situatie; ik zag de trip niet meer als het duiveltje op mijn schouder maar als een probleem dat ik moest oplossen.
5. De omkering
Er begon een plan te ontstaan in mijn hoofd; de truffel moest aangehoord worden. Dit klinkt misschien zweverig, maar er kwamen diepliggende problemen naar boven in de trip die hoog nodig aandacht moesten krijgen. Ik zal verder niet in details treden over deze problemen.
De negativiteit veranderde in filosofische gedachtes; de problemen die voorgelegd werden in mijn hoofd ging ik aandacht schenken. Een voor een kwamen ze aan de beurt. Nu begon de truffel in mijn voordeel te werken; ik kon erg diep ingaan op de gedachtes en ze helemaal analyseren, uitwerken en aan elkaar linken.
Ik was hier zo druk mee bezig dat, met de extra gefietste rondjes meegerekend, al gauw twee extra uren voorbij waren. De intensiteit van de trip begon af te nemen. Omdat ik mij ook beter begon te voelen ben ik in het gras gaan zitten en verder gaan filosoferen.
6. De afbouw
Na een tijdje ontspannen in het gras voelde ik mij mentaal weer sterk genoeg om op de fiets te stappen en naar huis te gaan. Ik voelde mij opgelucht over de trip en de positieve wending, die ik niet had verwacht. Eenmaal thuis aangekomen begon ik een plan op te stellen om dingen anders aan te gaan pakken. Na een uurtje was de truffel bijna uitgewerkt en had ik nog een lichte body high die toch wel prettig was.
7. Het slot
Al met al ben ik erg blij met deze trip. Het was totaal niet wat ik had verwacht, maar wat ik wel nodig had. Het blijft mij dan toch weer verbazen hoe psychedelica dit voor elkaar kunnen krijgen.
Thanks truffels!
Personen: alleen ik
Welke drug: 15 gram Atlantis truffels verwerkt in een thee
Locatie: Bij mij thuis
Stemming: Ik voelde mij goed en fit die dag
1. Thuiskomen
Ik zat er al een tijd over na te denken om eens alleen truffels te doen, voor de visuals, de body high maar ook de andere manier van denken waar ik altijd erg van geniet. 15 gram Atlantis truffels leek mij een goede keuze; zeker omdat ik er altijd goede ervaringen mee heb gehad! Het idee was om na een ochtenddienst 's middags lekker te truffelen in mijn eigen huisje en tuin.
Eenmaal thuisgekomen van het werk was ik al in extase; eindelijk weer eens truffels! Achteraf gezien was ik mij toen niet bewust dat ik mentaal eigenlijk helemaal niet lekker in mijn vel zat; die dag zelf was erg goed. Het werk verliep soepel en ik had een goed humeur. Maar ik heb geen rekening gehouden met overkoepelende situaties. Dit was iets waar de truffels zeker op zijn gaan inhaken.
Terwijl de truffels in het hete water aan het trekken waren maakte ik voor mijzelf nog een stevige kom soep om met een volle maag aan het avontuur te beginnen. Na de soep heb ik dan ook meteen de truffelthee gedronken; met een beetje honing is deze zelfs lekker!
2. De opbouw...
Hop, muziekje aan, lekker op de bank geploft en rustig wat Youtube filmpjes kijken. Na 15 minuten begonnen de eerste effecten omhoog te kruipen; ah, het bekende ongemakkelijke gevoel in je lichaam en geest, de truffel heeft mij in zijn ban. Ik ga op de grond liggen op het tapijt. Al gauw ben ik erg geïnteresseerd in elk afzonderlijke wol-vezeltje en beginnen ze langzaam van links naar rechts te schuiven. Mijn lichaam voelt zwaar, maar op een of andere manier vond ik dat wel prettig; het leek alsof ik langzaam smolt over de grond. Niks mis mee, dacht ik.
Na enkele minuten op het tapijt te hebben gelegen werd mijn lichaam alleen maar zwaarder en zwaarder. Een onaangename body high was ontstaan. Was ik dan toch vermoeid? Ik kon er op dat moment geen verklaring voor vinden, maar het irriteerde mij wel. Na veel moeite stond ik op. Mijn lichaam leek wel van steen, zo zwaar. Ik had een andere vibe nodig. Dan maar een sigaretje in mijn tuin roken. Eenmaal neergeploft in de tuin verslechterde mijn emotionele staat ook. Door de body high voelde ik mij helemaal niet prettig meer. Ik keek naar de wolken om tot rust te komen alleen zag ik daar geen visuals zoals ik gehoopt had. Het leek op een grijze roestvlek in de lucht. Ik was mij op dat moment erg bewust dat de trip een negatieve wending begon te krijgen. Muziek is in zo'n geval dé oplossing voor mij. Pink Floyd trekt mij er wel doorheen, hoopte ik.
Na weer geswitcht te zijn van vibe, dit keer naar mijn slaapkamer, ben ik op bed gaan liggen met een koptelefoon op. The Dark Side of the Moon, het album voor mij. Ik sloot mijn ogen en waande mij in een kaleidoscoop van lasers. De closed-eye visuals waren heftiger dan verwacht! Na nog geeneens het eerste nummer van het album te hebben geluisterd was ik al teveel afgeleid door gedachtes die mij plaagde; mijn verleden, mijn toen huidige situatie en mijn toekomst. De gedachtes stroomde door mij heen als een tsunami. Zonder er te bij hebben stilgestaan dat het mogelijk was had de truffel mij gebracht naar waar ik niet wou wezen.
3. Paniek
Ik sprong van het bed af, weer niet de goede vibe! De gedachtes werden alsmaar heftiger en negatiever. Mijn visie werd troebeler en de oh-zo mooie geometrische patronen die de truffel je zo mooi laat zien veranderde in vlekken en het samensmelten van objecten. Opeens vroeg ik mij af hoe lang ik al in deze trip zat. Het gehele bovengenoemde verhaal van waar de truffel in kickte tot hier was ongeveer 10 minuten. De tijd leek stil te staan. Ik raakte in paniek omdat ik het gevoel had er al veel langer in te zitten. Ja, je kent het wel, de bekende truffeltijd. Die was mij compleet ontsprongen. In mijn paniek zocht ik naar een ontsnapping, een activiteit om te ontsnappen aan mijn gedachtes. Ik woonde toen niet ver van de Kralingse Plas en besloot daar rondjes om heen te fietsen. Ok, dacht ik, laat ik 4 rondjes fietsen, daarna zal de truffel wel in zijn potentie af nemen.
4. De tocht
Halsoverkop sprong ik op mijn fiets en peerde 'm naar de plas. Ik had op dat moment nog maar één missie; fietsen. En oh, dat deed ik zeker. De gedachtes bleven rondspoken in mijn hoofd en ik werd wanhopig. Tranen rolde over mijn wangen omdat het zó intens was. Ik fietste als een bezetene. Terwijl ik over het fietspad scheurde probeerde ik mijn hoofd zoveel mogelijk naar beneden te houden om geen oogcontact te maken met mensen; ik voelde mij vreemd, raar en opvallend naar de andere mensen toe.
Na het eerste rondje durfde ik op de tijd te kijken om in te schatten hoe lang ik erover gedaan had. Dat viel heel vies tegen; 15 minuten. Heel mijn plan viel in het water. Ik had veel te hard gefietst. Ik ben toen maar een willekeurig pad ingeslagen in de hoop dat er meer tijd verloren zou gaan omdat ik het niet kende. Dat was geen goed idee. Ik was zo van slag dat ik het idee had dat ik verdwaald was. Omkeren en dan maar weer rondjes rijden, dat was de enige optie.
Na een aantal rondjes te hebben gefietst begon ik te denken aan een noodlijn om in te schakelen. Zou ik mijn beste vriend bellen? Nee, dacht ik, ik heb mijzelf hierin gewerkt en ik ga mijzelf hieruit werken. Ik zou niemand betrekken bij mijn onbenullige bad trip. Hierdoor ontstond er een subtiele omkering in de situatie; ik zag de trip niet meer als het duiveltje op mijn schouder maar als een probleem dat ik moest oplossen.
5. De omkering
Er begon een plan te ontstaan in mijn hoofd; de truffel moest aangehoord worden. Dit klinkt misschien zweverig, maar er kwamen diepliggende problemen naar boven in de trip die hoog nodig aandacht moesten krijgen. Ik zal verder niet in details treden over deze problemen.
De negativiteit veranderde in filosofische gedachtes; de problemen die voorgelegd werden in mijn hoofd ging ik aandacht schenken. Een voor een kwamen ze aan de beurt. Nu begon de truffel in mijn voordeel te werken; ik kon erg diep ingaan op de gedachtes en ze helemaal analyseren, uitwerken en aan elkaar linken.
Ik was hier zo druk mee bezig dat, met de extra gefietste rondjes meegerekend, al gauw twee extra uren voorbij waren. De intensiteit van de trip begon af te nemen. Omdat ik mij ook beter begon te voelen ben ik in het gras gaan zitten en verder gaan filosoferen.
6. De afbouw
Na een tijdje ontspannen in het gras voelde ik mij mentaal weer sterk genoeg om op de fiets te stappen en naar huis te gaan. Ik voelde mij opgelucht over de trip en de positieve wending, die ik niet had verwacht. Eenmaal thuis aangekomen begon ik een plan op te stellen om dingen anders aan te gaan pakken. Na een uurtje was de truffel bijna uitgewerkt en had ik nog een lichte body high die toch wel prettig was.
7. Het slot
Al met al ben ik erg blij met deze trip. Het was totaal niet wat ik had verwacht, maar wat ik wel nodig had. Het blijft mij dan toch weer verbazen hoe psychedelica dit voor elkaar kunnen krijgen.
Thanks truffels!