#1
Goedendag mensen,
Dit weekend heb ik voor het eerst in een jaar een LSD trip ondergaan, voordat ik hier verder op inga wil ik eerst wat belangerijke achtergrond geven.
Op bycicle day (19 April) vorig jaar en de vrijdag hierna ben ik twee extreme bad trips op LSD ondergaan, de eerste was alleen in een donkere kamer na een hele dag extreem veel wiet roken. Dit was op 220ug en slechts mijn tweede trip, vanwege een compleet gebrek aan voorbereiding en extreme reactie op de drug zat ik binnen de kortste keren in de meest helse ego death die ik ooit heb meegemaakt. Ondanks de ronduit kwaadaardige en extreem diepe aard van deze trip zie ik dit als één van de invloedrijkste momenten in mijn leven en heb ik extreem veel geleerd wat me heel radicaal veranderd heeft, veel van dit inzicht was onder andere rondom hoe ik met drugs omging. Helaas viel dit inzicht pas veels te laat op zijn plek en bleef ik de eigenwijze roekeloze tiener die ik was want precies een week later, na deze extreme bad trip besluit ik te gaan trippen met een vriend. De dosis gaat naar 330ug vanwege enige tolerantie van 1 week. Deze trip ging ik opzich heel goed op, maar al snel raakt mijn vriend in complete drug-induced psychosis en belanden we samen in het ziekenhuis. Integendeel tot het introspectieve type bad trip is dit op geen enkele manier goed te praten. Het is echt één van de meest zwarte bladzijden in mijn leven en heeft zodanig veel vergald in mijn leven dat ik het hetliefst ongedaan zou kunnen maken. Wel was dit zodanig een directe wakeup-call dat ik direct met alle drugs behalve wiet gestopt ben en er een lange periode van dalend inzicht en verandering ontstaat.
Afijn, de eerste 6 maanden was er geen haar op mijn hoofd die dacht aan een nieuwe LSD trip, ik was nogsteeds net zo gefascineerd om t middel en zag uit naar uiteindelijk weer een mooie, therapeutische trip wanneer het moment juist is, maar er was nog 0 behoefte. Rond ongeveer 3 maanden geldeden, zo'n 9 maanden na de trips. Krijg ik langzaam weer interesse in een nieuwe trip, niet gretig maar nieuwsgierig. Het duurt een lange tijd voor ik me er echt toe kan overhalen ene elke keer dat ik er mee bezig ben begint mijn hart in mijn keel te bonken van spanning, maar stapje voor stapje voel ik me echt weer klaar om een trip aan te gaan. In eerste instantie begin ik met het voorbereiden van een intensief therapeutische trip vol met meditatie, vragen stellen aan mezelf, etc etc. Ik heb hiervoor één zegel gekocht waarvan ik nu terugkijkend vrij zeker kan zeggen dat deze 175ug+ was.
In de aanloop van de trip blijf ik extreem nerveus en gezien ik alleen nog maar overweldigende bad trips heb gehad besluit ik dat het beter is om 3/4 zegel te nemen, later in de voorbereiding dunt dit uit tot slechts 2/3. Ik gooi t roer behoorlijk om en besluit voor een wat mildere trip te gaan en puur te focussen op me fijn voelen en een prettige trip hebben, nogsteeds spreken de extreme onprettige trips me meer aan in t grote plaatje, maar ik denk dat er iig op dit moment voor mij meer te halen is in t ervaren van een prettige trip.
5 uur voor inname
Het is de dag van de waarheid, gisteravond heb ik nog een klein beetje wiet gevapet om vroeg naar bed te kunnen en goed te kunnen slapen. Het is nu 5 uur en ik moet nu tot 9 uur werken als pizzabezorger op een elektrische fiets. Ik vind dit echt het meest prettige fijne werk dat ik ooit heb gedaan, en helemaal in combinatie met het heerlijke weer kom ik helemaal tot rust en begin ik steeds meer uit te zien naar de trip in plaats van hem te vrezen. Ik krijg eerder vrij en al rond 7 uur zit ik thuis, ik had me ingenomen om niet te blowen tot na de peak gezien de extreme effecten wiet en LSD hebben voor mij, maar aangezien ik nu nog een paar uur heb uit te zitten en me zo extreem goed erover voel besluit ik dat ik nog wel een plukje kan vapen om niet al te veel te avond door te zenuwen en rustig de trip af kan wachten. Zo gezegd zo gedaan en ik zweef rustig de avond door terwijl ik mijn kamer voorbereid op de trip (ik woon bij mijn ouders, de trip zal dus volledig in mijn kamer afspelen)
Alles staat klaar, dan is het nu echt tijd, rond 22:30 wanneer mijn moeder naar bed gaat leg ik 2/3 zegel onder mijn tong. Dit zal neerkomen op ongeveer 100-150ug maar uit mijn eerste trip is gebleken dat dit soort dosis genoeg is voor mij om extreem diep te gaan. Ik heb een hele reeks films: natuur, cartoon en een speelfilm, en een x aantal psychedellische albums gedownload. Mijn laptop (zonder connectie met internet) bij me als media-portaal. Ik chat met wat mensen tot ik na +-25min de eerste effecten voel en zet Bee movie aan, ik weet niet zogoed waarom ik deze film koos maar het leek me een goed kleurenschema en ik had hem slechts één keer erg vroeger gezien.
De trip begint erg langzaam met het herkenbare onprettige semi-verdoofde LSD lichaam gevoel, ik voel me dr erg raar bij en zoek na ongeveer een uur wat afleding in een whatsapp groep, de film interesseert me niet zo meer en de bodyload blijft intenser worden terwijl er weinig trip start, heb ik dan toch te weinig genomen? Ik besluit na een tijdje mijn favoriete psychedlelische album aan te zetten: The museum of consiousness van Shpongle, op een goede koptelefoon en sluit mijn ogen. Het is alsof ik op een soort aanknop druk door dit te doen want vrijwel direct beginnen sterke psychedellische effecten hun werk te doen. De muziek begint tot leven te komen en ik zie een plantje aan de andere kant van mijn kamer spastische trekjes beginnen te maken. Erg entoushiast probeer ik even een berichtje te sturen naar wat mede trippers dat het toch wel de goede kant opgaat en ik waarschijnlijk voorlopig uit contact zal zijn en merk dat ik opeens weer verdwaald aan het raken ben in het bericht. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht wanneer ik besef dat ik spontaan toch echt de trip in gezakt ben en gooi mijn telefoon aan de kant. Fuck dat berichtje, nu eerst trippen.
De effecten versterken zich erg snel, voordat ik het weet ligt er een transparante laag van wit licht op alle muren en beweegt alles langzaam heen en weer, ik besluit even snel nog naar het toilet te gaan en zodra ik het duister van de gang instap word ik een ondraagbaar psychedellisch gegil ingetrokken waar ik echt niet klaar voor ben, ik besef dat het heel snel van 0-100 is gesprongen en ga terug in bed liggen, Shpongle gaat weer aan, ik ga rechtovereind in meditatieve houding zitten en laat de trip over me heen spoelen. De muziek komt volledig tot leven en een album wat ik tig keer stoned geluisterd heb en extreem bekend is voor me voelt alsof ik het nog nooit heb gehoord, elk geluid zwelt op als zijn eigen stukje bewustzijn om daarna weer vredig overkabbeld te worden door de volgende golf.
Aan het einde van dit album besluit ik de stilte op te zoeken wat te gaan mediteren, ik merk nu echt bewust op hoe extreem ik aan het trippen ben voor een 100-150ug dosis en kan nu toch echt wel de conclusie trekken dat ik extreem gevoelig ben voor psychedellica. Om me heen strekt een soort rooster van rode blokken de oneindigheid heen die langzaam en vredevol ronddansen. De stilte is prachtig en geeft zon extreme rust om bewust over dingen na te denken, ik merk op dat er een paar tranen over mn wang lopen van de pracht van dit moment. Al snel krijg ik echter weer behoefte aan muziek maar ik blijf hierbij wel mediteren. Nu gaat het Nothing lasts..... But nothing is lost.... Album, ook weer van Shpongle aan. Ik herriner me een extreem diep moment waar ik een staat van ego death inga, op dit moment speelt het nummer Invocation: , een extreem kalm atmosferisch nummer met oosters (?) spiritueel klinkend gezang. Terwijl ik deze staat van ego death inzak ritst een fel gouden kristal het rooster van rode blokken dat nogsteeds mijn visuals opmaakt open en vult het met puur gouden licht. Dit voelde erg betekenisvol en herinner ik me haast eng realistisch.
De komende 3 uur besteed ik ofwel genietend van de stilte, ofwel luisterend naar meer Shpongle en een geweldig psychedellisch rock album, terwijl ik gewoon meegeef aan de trip of aan het tekenen ben. Tekenen is iets wat ik door psychedellica een aantal maanden geleden heb opgepakt en langzaam een beetje beter in ben geworden. Het teken in een LSD peak was een stuk fijner dan ik had verwacht, het was makkelijk de trip gewoon zn werk te laten doen en niet teveel nadenken over wat ik teken en de visuals in mijn tekenboek waren prachtig. Ik zal wat ik tijdens de trip en mijn nuchtere getekende replicatie na de trip in de post bijvoegen.
Met dat de effecten langzaam in golven weg beginnen te ebben begin ik bewust na te denken over de trip. Ik heb zojuist mijn eerste goede LSD trip gehad, niet alleen goed, haast perfect. Eerder was het voor mij onmogelijk om LSD en genot in één zin te zeggen, ik vond het geweldig spul maar de trips waren compleet slopend. Dit was pure rust. Ik kom tot het besef wat een extreem effect in de essentie van de ervaring wiet heeft, naast het alleen sterker maken. Tegen uur 5 kom ik in de verleiding wat wiet te vapen maar ik wil niet deze vrede riskeren dus stel het nog langer uit.
Tegen uur 6 of 7 zijn de meeste psychedellische effecten weg, dit is iets wat ik met mijn eerdere trips ook heb gehad. Extreme psychedellische chaos die in een extreeem korte tijd doodbloed tot een sterke high met een extreem mild trippy randje. Niet dat ik dit erg vind want de echte trip had lang genoeg geduurd en nu is er pure rust en euforie. Ik pak mijn wiet erbij, grind ongeveer een halve gram. En begin een volledig seizoen rick en morty te bingen onder het genot van regelmatig kleine bowltjew wiet vapen. Elke bowl start de visuals weer voor een halfuurtje maar maakt de ervaring vooral extreem euforisch en stonerig. Tijdens dit proces chat ik veel met twee vrienden: ééntje die in dezelfde stage van zijn LSD trip zit en eentje die aan t peaken is op MDMA. Ik voel echt een soort verbondenis en we komen samen tot de conclusie dat deze chillings echt perfect zijn, even compleet losgekoppeld van alle ellende in de wereld. Drie mensen in hun eigen vredige bubbeltje in contact met alleen maar positiveit en goede vibes. Wat een einde voor een geweldige ervaring.
Van slapen komt het niet, ik stone de hele dag door en val vroeg in slaap. Ik ben echt extreem blij eindelijk deze kant van LSD gezien te hebben. Sinds vrijdag ben ik ook constant in de on top of the world psychedellische nagloed geweest. Ik zie uit naar de komende maanden waarin de trip nog beter zal mogen landen en heb tijdens de trip de keuze gemaakt om voor de komende maand, maar misschien komende 3 maanden te stoppen met wiet en eens te zien hoe ik me compleet nuchter voel. Niet omdat ik wil stoppen, ik vind het nogsteeds geweldig spul waar ik veel plezier aan heb, maar wel om mezelf weer eens te bewijzen dat ik het niet nodig heb en dingen weer in perspectief te zetten
Dit weekend heb ik voor het eerst in een jaar een LSD trip ondergaan, voordat ik hier verder op inga wil ik eerst wat belangerijke achtergrond geven.
Op bycicle day (19 April) vorig jaar en de vrijdag hierna ben ik twee extreme bad trips op LSD ondergaan, de eerste was alleen in een donkere kamer na een hele dag extreem veel wiet roken. Dit was op 220ug en slechts mijn tweede trip, vanwege een compleet gebrek aan voorbereiding en extreme reactie op de drug zat ik binnen de kortste keren in de meest helse ego death die ik ooit heb meegemaakt. Ondanks de ronduit kwaadaardige en extreem diepe aard van deze trip zie ik dit als één van de invloedrijkste momenten in mijn leven en heb ik extreem veel geleerd wat me heel radicaal veranderd heeft, veel van dit inzicht was onder andere rondom hoe ik met drugs omging. Helaas viel dit inzicht pas veels te laat op zijn plek en bleef ik de eigenwijze roekeloze tiener die ik was want precies een week later, na deze extreme bad trip besluit ik te gaan trippen met een vriend. De dosis gaat naar 330ug vanwege enige tolerantie van 1 week. Deze trip ging ik opzich heel goed op, maar al snel raakt mijn vriend in complete drug-induced psychosis en belanden we samen in het ziekenhuis. Integendeel tot het introspectieve type bad trip is dit op geen enkele manier goed te praten. Het is echt één van de meest zwarte bladzijden in mijn leven en heeft zodanig veel vergald in mijn leven dat ik het hetliefst ongedaan zou kunnen maken. Wel was dit zodanig een directe wakeup-call dat ik direct met alle drugs behalve wiet gestopt ben en er een lange periode van dalend inzicht en verandering ontstaat.
Afijn, de eerste 6 maanden was er geen haar op mijn hoofd die dacht aan een nieuwe LSD trip, ik was nogsteeds net zo gefascineerd om t middel en zag uit naar uiteindelijk weer een mooie, therapeutische trip wanneer het moment juist is, maar er was nog 0 behoefte. Rond ongeveer 3 maanden geldeden, zo'n 9 maanden na de trips. Krijg ik langzaam weer interesse in een nieuwe trip, niet gretig maar nieuwsgierig. Het duurt een lange tijd voor ik me er echt toe kan overhalen ene elke keer dat ik er mee bezig ben begint mijn hart in mijn keel te bonken van spanning, maar stapje voor stapje voel ik me echt weer klaar om een trip aan te gaan. In eerste instantie begin ik met het voorbereiden van een intensief therapeutische trip vol met meditatie, vragen stellen aan mezelf, etc etc. Ik heb hiervoor één zegel gekocht waarvan ik nu terugkijkend vrij zeker kan zeggen dat deze 175ug+ was.
In de aanloop van de trip blijf ik extreem nerveus en gezien ik alleen nog maar overweldigende bad trips heb gehad besluit ik dat het beter is om 3/4 zegel te nemen, later in de voorbereiding dunt dit uit tot slechts 2/3. Ik gooi t roer behoorlijk om en besluit voor een wat mildere trip te gaan en puur te focussen op me fijn voelen en een prettige trip hebben, nogsteeds spreken de extreme onprettige trips me meer aan in t grote plaatje, maar ik denk dat er iig op dit moment voor mij meer te halen is in t ervaren van een prettige trip.
5 uur voor inname
Het is de dag van de waarheid, gisteravond heb ik nog een klein beetje wiet gevapet om vroeg naar bed te kunnen en goed te kunnen slapen. Het is nu 5 uur en ik moet nu tot 9 uur werken als pizzabezorger op een elektrische fiets. Ik vind dit echt het meest prettige fijne werk dat ik ooit heb gedaan, en helemaal in combinatie met het heerlijke weer kom ik helemaal tot rust en begin ik steeds meer uit te zien naar de trip in plaats van hem te vrezen. Ik krijg eerder vrij en al rond 7 uur zit ik thuis, ik had me ingenomen om niet te blowen tot na de peak gezien de extreme effecten wiet en LSD hebben voor mij, maar aangezien ik nu nog een paar uur heb uit te zitten en me zo extreem goed erover voel besluit ik dat ik nog wel een plukje kan vapen om niet al te veel te avond door te zenuwen en rustig de trip af kan wachten. Zo gezegd zo gedaan en ik zweef rustig de avond door terwijl ik mijn kamer voorbereid op de trip (ik woon bij mijn ouders, de trip zal dus volledig in mijn kamer afspelen)
Alles staat klaar, dan is het nu echt tijd, rond 22:30 wanneer mijn moeder naar bed gaat leg ik 2/3 zegel onder mijn tong. Dit zal neerkomen op ongeveer 100-150ug maar uit mijn eerste trip is gebleken dat dit soort dosis genoeg is voor mij om extreem diep te gaan. Ik heb een hele reeks films: natuur, cartoon en een speelfilm, en een x aantal psychedellische albums gedownload. Mijn laptop (zonder connectie met internet) bij me als media-portaal. Ik chat met wat mensen tot ik na +-25min de eerste effecten voel en zet Bee movie aan, ik weet niet zogoed waarom ik deze film koos maar het leek me een goed kleurenschema en ik had hem slechts één keer erg vroeger gezien.
De trip begint erg langzaam met het herkenbare onprettige semi-verdoofde LSD lichaam gevoel, ik voel me dr erg raar bij en zoek na ongeveer een uur wat afleding in een whatsapp groep, de film interesseert me niet zo meer en de bodyload blijft intenser worden terwijl er weinig trip start, heb ik dan toch te weinig genomen? Ik besluit na een tijdje mijn favoriete psychedlelische album aan te zetten: The museum of consiousness van Shpongle, op een goede koptelefoon en sluit mijn ogen. Het is alsof ik op een soort aanknop druk door dit te doen want vrijwel direct beginnen sterke psychedellische effecten hun werk te doen. De muziek begint tot leven te komen en ik zie een plantje aan de andere kant van mijn kamer spastische trekjes beginnen te maken. Erg entoushiast probeer ik even een berichtje te sturen naar wat mede trippers dat het toch wel de goede kant opgaat en ik waarschijnlijk voorlopig uit contact zal zijn en merk dat ik opeens weer verdwaald aan het raken ben in het bericht. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht wanneer ik besef dat ik spontaan toch echt de trip in gezakt ben en gooi mijn telefoon aan de kant. Fuck dat berichtje, nu eerst trippen.
De effecten versterken zich erg snel, voordat ik het weet ligt er een transparante laag van wit licht op alle muren en beweegt alles langzaam heen en weer, ik besluit even snel nog naar het toilet te gaan en zodra ik het duister van de gang instap word ik een ondraagbaar psychedellisch gegil ingetrokken waar ik echt niet klaar voor ben, ik besef dat het heel snel van 0-100 is gesprongen en ga terug in bed liggen, Shpongle gaat weer aan, ik ga rechtovereind in meditatieve houding zitten en laat de trip over me heen spoelen. De muziek komt volledig tot leven en een album wat ik tig keer stoned geluisterd heb en extreem bekend is voor me voelt alsof ik het nog nooit heb gehoord, elk geluid zwelt op als zijn eigen stukje bewustzijn om daarna weer vredig overkabbeld te worden door de volgende golf.
Aan het einde van dit album besluit ik de stilte op te zoeken wat te gaan mediteren, ik merk nu echt bewust op hoe extreem ik aan het trippen ben voor een 100-150ug dosis en kan nu toch echt wel de conclusie trekken dat ik extreem gevoelig ben voor psychedellica. Om me heen strekt een soort rooster van rode blokken de oneindigheid heen die langzaam en vredevol ronddansen. De stilte is prachtig en geeft zon extreme rust om bewust over dingen na te denken, ik merk op dat er een paar tranen over mn wang lopen van de pracht van dit moment. Al snel krijg ik echter weer behoefte aan muziek maar ik blijf hierbij wel mediteren. Nu gaat het Nothing lasts..... But nothing is lost.... Album, ook weer van Shpongle aan. Ik herriner me een extreem diep moment waar ik een staat van ego death inga, op dit moment speelt het nummer Invocation: , een extreem kalm atmosferisch nummer met oosters (?) spiritueel klinkend gezang. Terwijl ik deze staat van ego death inzak ritst een fel gouden kristal het rooster van rode blokken dat nogsteeds mijn visuals opmaakt open en vult het met puur gouden licht. Dit voelde erg betekenisvol en herinner ik me haast eng realistisch.
De komende 3 uur besteed ik ofwel genietend van de stilte, ofwel luisterend naar meer Shpongle en een geweldig psychedellisch rock album, terwijl ik gewoon meegeef aan de trip of aan het tekenen ben. Tekenen is iets wat ik door psychedellica een aantal maanden geleden heb opgepakt en langzaam een beetje beter in ben geworden. Het teken in een LSD peak was een stuk fijner dan ik had verwacht, het was makkelijk de trip gewoon zn werk te laten doen en niet teveel nadenken over wat ik teken en de visuals in mijn tekenboek waren prachtig. Ik zal wat ik tijdens de trip en mijn nuchtere getekende replicatie na de trip in de post bijvoegen.
Met dat de effecten langzaam in golven weg beginnen te ebben begin ik bewust na te denken over de trip. Ik heb zojuist mijn eerste goede LSD trip gehad, niet alleen goed, haast perfect. Eerder was het voor mij onmogelijk om LSD en genot in één zin te zeggen, ik vond het geweldig spul maar de trips waren compleet slopend. Dit was pure rust. Ik kom tot het besef wat een extreem effect in de essentie van de ervaring wiet heeft, naast het alleen sterker maken. Tegen uur 5 kom ik in de verleiding wat wiet te vapen maar ik wil niet deze vrede riskeren dus stel het nog langer uit.
Tegen uur 6 of 7 zijn de meeste psychedellische effecten weg, dit is iets wat ik met mijn eerdere trips ook heb gehad. Extreme psychedellische chaos die in een extreeem korte tijd doodbloed tot een sterke high met een extreem mild trippy randje. Niet dat ik dit erg vind want de echte trip had lang genoeg geduurd en nu is er pure rust en euforie. Ik pak mijn wiet erbij, grind ongeveer een halve gram. En begin een volledig seizoen rick en morty te bingen onder het genot van regelmatig kleine bowltjew wiet vapen. Elke bowl start de visuals weer voor een halfuurtje maar maakt de ervaring vooral extreem euforisch en stonerig. Tijdens dit proces chat ik veel met twee vrienden: ééntje die in dezelfde stage van zijn LSD trip zit en eentje die aan t peaken is op MDMA. Ik voel echt een soort verbondenis en we komen samen tot de conclusie dat deze chillings echt perfect zijn, even compleet losgekoppeld van alle ellende in de wereld. Drie mensen in hun eigen vredige bubbeltje in contact met alleen maar positiveit en goede vibes. Wat een einde voor een geweldige ervaring.
Van slapen komt het niet, ik stone de hele dag door en val vroeg in slaap. Ik ben echt extreem blij eindelijk deze kant van LSD gezien te hebben. Sinds vrijdag ben ik ook constant in de on top of the world psychedellische nagloed geweest. Ik zie uit naar de komende maanden waarin de trip nog beter zal mogen landen en heb tijdens de trip de keuze gemaakt om voor de komende maand, maar misschien komende 3 maanden te stoppen met wiet en eens te zien hoe ik me compleet nuchter voel. Niet omdat ik wil stoppen, ik vind het nogsteeds geweldig spul waar ik veel plezier aan heb, maar wel om mezelf weer eens te bewijzen dat ik het niet nodig heb en dingen weer in perspectief te zetten
