#1
Klinkt bijzonder en mooi! Wat fijn dat het allemaal zo goed liep ook, is altijd een beetje een gok toch wel.
#2
Gisteravond heb ik voor het eerst een echte paddotrip ondergaan, ik heb al een keer 15gram truffels gehad maar ben verder nog erg voorzichtig geweest met dit stofje. Deze trip, paddos gecombineerd met MDMA stond al een paar maanden in de planning om met deze jongen als tripsitter te gaan doen. Het duurde allemaal erg lang maar nu was er dan toch het perfecte moment, volgedne week begint mijn school en stage ook dus ik vond dit een heel mooi moment aangezien diepe psychedellische trips in een kalme alleen of 1 op 1 setting met de intentie tot het verkennen van bewustzijn en mezelf zo'n absurde afterglow van ongelofelijke groei hebben veroorzaakt in t verleden, en dit nog veel intenser was als dit ook in een periode was waarin er veel gebeurt en veranderd in mijn leven. Helemaal perfect afgestemd dus, lang voorbereid, alleen in deze jongens appartement met niks verder om zorgen over te maken.
Wat nog wel even goed is om er bij te zeggen. Deze tripsitter is een jongen die ik online ontmoet heb en al een keerjte eerder mee geblowd heb en wat keta mee heb gedaan. Ik zie deze jongen echt als een van de positiefste en inspirerende personen die ik ken en hij is dus ook echt precies degene die ik het liefste als tripsitter zou hebben. Ook, al blijkt dat pas echt in volle glorie in deze trip, lijken wij qua blik op t leven en diepe fascinatie voor een hele hoop dingen heel erg op elkaar. Hij is echter zelf op een maandlange pauze van alle drugs dus drinkt op deze avond alleen een paar biertjes en blowt ook niet mee. Om het makkelijk te maken ga ik hem vanaf hier Aron noemen.
Rond 17:30 ben ik bij hem, we verdelen de drugs een beetje die we samen besteld hebben en gaan nog even snel naar de winkel om wat biertjes voor hem te halen. Zodra we terugkomen peuzel ik de paddos op. Nog minder erg dan truffels. Soort smakeloze droge champignons, helemaal niet lekker, maar echt niet moeilijk weg te krijgen. Aron staart me verbaasd aan en bied me meerdere keren chocola aan om het makkelijker te maken maar ik vind t echt helemaal niet erg. Wanneer de paddos op zijn is het wachten geblazen, ik heb een vrijwel lege maag, reageer altijd hard en snel op drugs en met truffels begon ik al visuals te krijgen toen ik het bakje leeg had dus ik verwachte zoweer een snelle comeup.
Na ongeveer 20 minuten voel ik echt wel wat rare tintelende effecten maar het is echt heel erg op de achtergrond, gek genoeg blijft het wel een halfuur op zon laag plateau hangen en vraag ik me af of het wel eens heel erg tegen kan vallen, in het lichaam begint het ook steeds wat oncomfortabeler te worden dus ik begin het goede gevoel over de trip een klein beetje kwijt te raken. We praten nog een tijdje en opeens uit niks is het alsof de knop van nuchter naar trippen omgaat. Midden in t gesprek val ik er zo uit en zeg ik "Oh er is een trip". Dit is iets wat ik met mn vorige trip op 4-HO-MET voor t eerst mee heb gemaakt, grappig dat dit nu weer gebeurt. Het blijft niet echt heel interessant en overal raar en oncomfortabel voelen dus na al een paar trekjes wiet hebben genomen om het te proberen te kickstarten maar een ballon nitrous te nemen, de enige keer dat ik dit eerder heb gedaan was dat de overgang van me oncomfortabel en angstig over de rest van de avond voelen en daarna compleet zorgeloos midden in de trip zitten, dus ik hoopte dat t een zelfde effect zou hebben.
Naast dat t enorm diep en enorm euforisch was herinner ik me weinig van deze nitrous ervaring. Wel voel ik me erna helemaal top en is de switch compleet om. Yes, plan gelukt. Ik zit flink in de trip en heb t idee dat de piek wel bereikt zou kunnen zijn. Ik ga even naar het toilet en terwijl ik zit te plassen komt er compleet uit het niks een sterke misselijkheid opzetten. Ik besef meteen dat ik snel af moet ronden en doortrekken zodat ik kan kotsen want dat gaat onvoorkombaar gebeuren nu. Dat is prima though, ik vind overgeven tijdens t trippen helemaal niet erg en het laat me altijd beter voelen, dus ik laat het altijd zo snel mogelijk komen als t speelt. Zodra ik daar boven het toilet hang raak ik natuurlijk toch compleet de controle kwijt en is er spontaan chaos in mn hoofd en lijkt alles fout te gaan, maar dat hoort er bij, helemaal niks aan de hand. Ik probeer goed adem te blijven halen en hierop een beetje meditatief te focussen om sneller te kalmeren en me weer goed te gaan voelen. Al heel snel voel ik mezelf een enorm comfortabele waas inzakken, ik laat mijn hoofd rusten op mijn armen die op de wc-bril hangen en glij weg in een diep euforsiche trance terwijl ik nog in een WC vol kots loop te staren. Ik schrik op uit deze situatie en besef me "Holy fucking shit, als ik me oprecht diep goed en content kan voelen terwijl ik met mijn hoofd in een met kots gevulde WC hang, waar ben ik dan bang voor?"
Schaterlachend kom ik de WC uit en vertel ik dit inzicht aan mijn tripsitter. Niet echt de reactie die je verwacht als je je vriend net meerdere keren hoort kotsen lijkt me maargoed. Grappig moment.
Omdat ik nu toch echt ongeveer piek op de paddos wil ik graag snel de DMT roken omdat ik deze niet wil combineren met teveel wiet aangezien ik hier eerder een slechte ervaring op heb gehad. 12mg DMT word in het pijpje geladen en mijn tripsitter verdampt het voor me zodat ik t alleen hoef te inhaleren. Ik neem de volle 12mg in twee kleine slechte heisen en een erg grote heis. Snel komt er een nog veel lichtere, nog veel warmere bodyhigh over mn lichaam heen spoelen. Ik geef er aan over en voel een diepe energie ontstaan in mijn hersens. Het is alsof er een onaards krachtige energie mijn hersenen penetreert en hier in een figure-8 achtig figuur door mijn mind heen gonst. Dat wil zeggen, in een hyperdimensionaal figuur dat ik enigzins kan vergelijken met een figure-8. Integendeel tot mijn vorige (hoogst onverantwoorde) DMT ervaringen was dit echt compleet anders, dit was niet slechts een nog wat intenser middeltje zoals LSD of paddo's waar je een diepe euforie, visuals en inzichten van hebt. Ik voel nu echt een aanwezigheid van deze energie en "dimensie" die hier achter ligt. Voor het eerst hoor ik ook de piep waar mensen het over hebben die opbouwt tot een breaktrough. Nou kwam dit daar natuurlijk nergens in de buurt maar het was onmiskenbaar dat het precies die sensatie was want deze piep kwam op en werd minder precies synchroom met hoe diep ik mezelf in de trip weg wist laten tuimelen. Hoe meer ik de controle wist los te laten en me compleet over te geven, hoe meer die piep uit de achtergrond tevoorschijn kwam. Na 5 minuten ofzo ben ik nog donders hard aan t trippen maar merk ik dat ik zonder enige problemen een stukje kan lopen om wat water te drinken dus gaat het eigenlijk vanaf hier meteen weer terug naar een - nu nog veel intensere - paddotrip.
Hierna blijft het nog een tijdje vrij diep mentaal en niet echt compleet comfortabel, maar na een goed uurtje vlakt het af en worden de gesprekken die ik met Aron heb steeds dieper, complexer en intiemer. Steeds meer angst en terughoudendheid met t delen van gevoel valt weg en ik voel me als nooit tevoren begrepen. Ik herken een reflectie van mezelf in hem, al dan een paar jaar ouder en verder in ontwikkeling. Het leid tot oneindig veel inzicht en begrip van mezelf.
Rond uur 4 neem ik de MDMA. 110mg afgewogen in een capsule, van kristalheldere MDMA waarvan t testlab aanraadde om de dosis te verlagen omdat t zo ongebruikelijk puur is. Ik heb al ruim anderhalf jaar geen MDMA meer gebruikt omdat ik t toen ik 16 was twee keer flink misbruikt heb (550mg en 280mg) en na deze ervaringen door eigen ontwikkekling ondersteund met wat LSD trips een niveau aan gegrondheid en diep geluk/optimisme bereikt wat me extreem terughoudend heeft gemaakt met drugs die serieus met je seratonine fucken. Zoals nu op deze manier in een normale dosering, met lange pauzes ertussen is het opzich prima, maar ik ga echt niet dat prachtige geluk wat ik na 16 jaar vrij donker en eenzaam leven nu eindelijk 2 jaar goed te pakken heb riskeren met dit soort drugs. Afijn, het spreekt dus voor zich dat ik er echt heel erg naar uitzag om dit na zo lang weer eens te nemen. Ik neem nog snel een magnesium tablet voor de kaakspanning en wacht de effecten af. Na ongeveer 20-25minuten voel ik me kaken beginnen te trillen en bedenk ik me spontaan dat het best een goed idee is om nu het nog kan even snel wat te eten aangezien de MDMA hier zometeen heel snel korte metten mee zal maken en vanaf één uur smiddags tot diep in de nacht doorgaan zonder eten..... niet echt heel gezond. Ik eet snel wat wraps met pittige hummus die Aron eerder ook al gegeten had en ondanks dat t niet makkelijk naar binnen gaat is t goed te doen en merk ik dat t me ook echt wel beter laat voelen.
En dan is er MDMA. De gesprekken worden soepeler en soepeler. Mijn mond valt open en ik kraam uit "I.. ik voel MDMA" terwijl mijn lichaam vloeibaar en warm begint te voelen. Ook lijkt alle trippyheid en mindfog spontaan weg te zijn en is er een kristalheldere messcherpheid die ik nog nooit heb meegemaakt. Het lijkt erg op de helderheid van normale amfetamine maar dan in een tienvoud. De gesprekken worden dieper en intiemer met de minuut en ik ga me steeds beter voelen.
Het slaat echter snel een rare/onverwachtse maar geweldige kant op. De gesprekken beginnen erg persoonlijk en geladen met emotie te worden. Aron verteld me iets over een weggestopt kindertrauma wat hij op deze manier via MDMA heeft kunnen verwerken. Hij verteld me over de oorlog in het land waar hij vandaan komt en de brute dingen die hij als kind heeft meegemaakt. Ik barst in tranen uit uit ontroering en maak duidelijk aan hem hoe ongelofelijk erg het is dat hij dat heeft moeten meemaken en dat geen mens ooit in dit soort omstandigen zou moeten leven. Eerder tijdens de truffels hebben we een gesprek gehad waar ik behoorlijk op hem doorvroeg of en hoe de diepe/slechte periodes van zijn leven in verband staan met de groei die hij nu heeft meegemaakt en meemaakt omdat ik dit in mezelf erg herken uit mijn nogal instabiele verleden. Dan zoiets horen in deze setting zet dingen wel echt heel erg in perspectief. Ik heb het zwaar gehad? pffff.
De komende twee uur zijn echt on omschrijfbaar en ik denk dat ik er voor mijn eigen verwerking beter aan doe om hier niet in detail op in te gaan, echter komen alle onzekerheden rondom religie, spiritualiteit en mijn eigen pad in t leven samen in een perfecte harmonie. Dat wil zeggen, ik word bewust van deze harmonie die er altijd is geweest. Ik huil veel, praat over alles. ALLE grenzen en schaamte zijn nu weg en er is geen enkele blokkade meer om mijn gevoel er compleet uit te laten stromen. Ik open ook compleet op over een complexe situatie met een meisje wat me al 2 jaar erg bezighoud en ik nooit echt over gepraat heb. Het huilen (wat overigens uit overweldigend geluk is, absoluut geen negatief stukje emotie aan) maakt af en toe plaats voor manisch geschaterlach over hoe bizar deze situatie eigenlijk is. Ik zie het beeld wat mensen die geen drugs gebruiken over het gebruik van dit soort middelen voor me: Doorgesnoven gekken die staan te stampen op harde snelle muziek en verdrinken in dom genot (Niks mis met MDMA of andere drugs voor dit soort setting gebruiken, bedoel het gewoon als een overdreven stereotype) en dan heb je dit: Emotioneel uren lang huilen en praten over intieme dingen met zachte gevoelige muziek aan. Onderhand staat er in mijn notitieboek "Start reading the bible! Redefine religion and its balance with spiritualism, find truth trough corruption" en terwijl dit echt een enorm inzicht voor me is en misschien wel een van de moooiste gedeeltes van deze hele trip, de ironie van iets wat bekendstaat als een partydrug als MDMA nemen en daarna tot het inzicht komen om de bijbel te lezen is compleet hilarisch en bizar, maar tegelijkertijd het beste meest waardevolle inzicht wat ik me kan voorstellen omdat het compleet de grootste twijfel rondom mn drugs gebruik wegneemt, "is het niet gewoon een leugen dat psychedellica me goed doen en het goeie pad kunnen helpen vinden? Niemand doet slechte dingen om het doen van de slechte dingen, slechts omdat ze zo verdwaald zijn in deze dingen dat ze het niet meer als slecht zien." het feit dat hier mijn ontwikkeling door trippen compleet samenkomt met mijn geloof en persoon in het algemeen brengt zulke ultieme euforie en begrip. Emotie heeft op dit moment mijn hele wereld overgenomen, verdriet, geluk, angst en vrede zijn niet meer uit elkaar te houden, alles komt samen tot een waas van lachen, huilen, schateren, verdrinken in emotie omringt door pure perfecte euforie (Er rolt alweer een traan over mn wangen van dit schrijven![:)]()
)
Langzaam met dat de MDMA uitwerkt kom ik uit deze emotie en kijk ik content terug op de therapeutische wonderervaring van meerdere fases die harmonieus samen perfect vormden waar ik naar opzoek was en naar uitkeek. Ik ben onderhand weer wat wiet aan t vapen en merk echt heel erg zin te hebben in een joint, maar helaas hebben we geen vloei aangezien wij beiden voor het grootste gedeelte alleen maar vapen. Even naar buiten gaan klonk zoiezo erg geweldig dus we besluiten om even naar een nightshop te gaan voor een pakje vloei. Naar buiten gaan brengt de energie en meer typische euforie van de MDMA meer naar buiten en ik voel me ultiem met de koude wind op mjin blote armen. Eenmaal thuis probeer ik een joint te rollen maar laat ik het Aron snel overnemen omdat ik de focus niet heb en mn klamme handen elk vloeitje meteen verpest. Uiteindelijk ligt er een heerlijk, mooi puur jointje voor me op tafel (heel jammer dat Aron een pauze had dus niet mee kon smoken :/) en besluit ik eerst mn DCK te gaan nemen voor ik hem ga roken.
Ik heb de afgelopen weken één keer per week een klein beetje DCK gebruikt maar nog nooit echt ver er mee gegaan omdat ik er niet als een kreupele robot bij kan lopen als mn ouders thuis zijn. Ik besef dat dit mn kans is om t eens wat dieper te ontdekken, dus vraag aan Aron of hij het erg vind/zich er comfortabel bij voelt als ik mezelf compleet kreupel snuif van de DCK. Hij zegt dat t geen probleem is en t alleen maar grappig vind dus ik raak hier natuurlijk erg entoushiast over. Ik merk op hoe absurd stuurbaar dit spul is want nauwelijks een halfuur geleden zat ik als een gek te janken over allerlei gevoelige diepe onderwerpen en nu zit ik hier met een strakke kop fiendish klaar te maken om helemaal kapot te gaan van de dissos. Normaal weeg ik 30/40mg af en splits ik dit in 3 - 5 kleine bumpjes voor door de avond heen, maar ik voel me compleet veilig in deze setting en heb echt extreme zin in dit spul dus weeg 52mg af, splits het in 2 lijnen en neem meteen de grootste. Binnen 2 minuten word ik helemaal naar van de drip en besluit ik dat ik geen zin heb om een uur lang met die drip te zitten door meerdere lijnen op rij te nemen dus gooi de andere er meteen achter na. Ik laat het ongeveer 20minuutjes landen en voel me extreem gedissasocieerd en euforisch, but besluit dat ik echt ff de grenzen op wil zoeken dus weeg nog 33mg af en splits dit in 3 kleine lijntjes die ik nu wat geduldiger verpsreid over ongeveer een half uurtje één voor één neem.
Deze dosis is natuurlijk echt bizar, helemaal voor iemand zo gevoelig en licht als ik, maar wowwww. Ik kan het niet met zekerheid zeggen maar ik weet vrijwel zeker dat ik echt op t randje van een hole zat. Urenlang is de hele wereld niks dan een euforische dwaas van complete dissasociatie en verwarring. Alles valt uit elkaar, de hele kamer glitcht rond als een videogame met zware bugs. Mijn hele bewustzijn stort in elkaar. Aron is ondertussen zijn eigen ding gaan doen en een beetje gaan gamen, het is allemaal perfect. In deze staat kan ik wel weken liggen en naar muziek luisteren. Aron heeft een galaxy projector op t plafond boven me staan gericht en deze kwab van paars, pulserend licht lijkt een deel van mijn lichaam te worden. Ik voel oneindige euforie door de hele kamer alsof mijn zenuwstelsel zich door alles heen heeft uitgebreid. Ik heb echt wel 3 of 4 uur zo gelegen in complete vrede, af en toe wat praten met Aron in hoever dat ging. Af en toe wat op mijn telefoon spelen. Mocht je t je afvragen, die joint is nooit gerookt. ( dat wil zeggen deze morgen :P)
Rond 5 uur snachts ben ik nogsteeds zo trippy als het maar kan en zegt Aron dat ie (logisch natuurlijk) wel echt graag naar bed wil. Ik neem 1mg etizolam en ga ook naar bed, binnen een half uur kickte t in en kon ik zonder problemen slapen.
Wat nog wel even goed is om er bij te zeggen. Deze tripsitter is een jongen die ik online ontmoet heb en al een keerjte eerder mee geblowd heb en wat keta mee heb gedaan. Ik zie deze jongen echt als een van de positiefste en inspirerende personen die ik ken en hij is dus ook echt precies degene die ik het liefste als tripsitter zou hebben. Ook, al blijkt dat pas echt in volle glorie in deze trip, lijken wij qua blik op t leven en diepe fascinatie voor een hele hoop dingen heel erg op elkaar. Hij is echter zelf op een maandlange pauze van alle drugs dus drinkt op deze avond alleen een paar biertjes en blowt ook niet mee. Om het makkelijk te maken ga ik hem vanaf hier Aron noemen.
Rond 17:30 ben ik bij hem, we verdelen de drugs een beetje die we samen besteld hebben en gaan nog even snel naar de winkel om wat biertjes voor hem te halen. Zodra we terugkomen peuzel ik de paddos op. Nog minder erg dan truffels. Soort smakeloze droge champignons, helemaal niet lekker, maar echt niet moeilijk weg te krijgen. Aron staart me verbaasd aan en bied me meerdere keren chocola aan om het makkelijker te maken maar ik vind t echt helemaal niet erg. Wanneer de paddos op zijn is het wachten geblazen, ik heb een vrijwel lege maag, reageer altijd hard en snel op drugs en met truffels begon ik al visuals te krijgen toen ik het bakje leeg had dus ik verwachte zoweer een snelle comeup.
Na ongeveer 20 minuten voel ik echt wel wat rare tintelende effecten maar het is echt heel erg op de achtergrond, gek genoeg blijft het wel een halfuur op zon laag plateau hangen en vraag ik me af of het wel eens heel erg tegen kan vallen, in het lichaam begint het ook steeds wat oncomfortabeler te worden dus ik begin het goede gevoel over de trip een klein beetje kwijt te raken. We praten nog een tijdje en opeens uit niks is het alsof de knop van nuchter naar trippen omgaat. Midden in t gesprek val ik er zo uit en zeg ik "Oh er is een trip". Dit is iets wat ik met mn vorige trip op 4-HO-MET voor t eerst mee heb gemaakt, grappig dat dit nu weer gebeurt. Het blijft niet echt heel interessant en overal raar en oncomfortabel voelen dus na al een paar trekjes wiet hebben genomen om het te proberen te kickstarten maar een ballon nitrous te nemen, de enige keer dat ik dit eerder heb gedaan was dat de overgang van me oncomfortabel en angstig over de rest van de avond voelen en daarna compleet zorgeloos midden in de trip zitten, dus ik hoopte dat t een zelfde effect zou hebben.
Naast dat t enorm diep en enorm euforisch was herinner ik me weinig van deze nitrous ervaring. Wel voel ik me erna helemaal top en is de switch compleet om. Yes, plan gelukt. Ik zit flink in de trip en heb t idee dat de piek wel bereikt zou kunnen zijn. Ik ga even naar het toilet en terwijl ik zit te plassen komt er compleet uit het niks een sterke misselijkheid opzetten. Ik besef meteen dat ik snel af moet ronden en doortrekken zodat ik kan kotsen want dat gaat onvoorkombaar gebeuren nu. Dat is prima though, ik vind overgeven tijdens t trippen helemaal niet erg en het laat me altijd beter voelen, dus ik laat het altijd zo snel mogelijk komen als t speelt. Zodra ik daar boven het toilet hang raak ik natuurlijk toch compleet de controle kwijt en is er spontaan chaos in mn hoofd en lijkt alles fout te gaan, maar dat hoort er bij, helemaal niks aan de hand. Ik probeer goed adem te blijven halen en hierop een beetje meditatief te focussen om sneller te kalmeren en me weer goed te gaan voelen. Al heel snel voel ik mezelf een enorm comfortabele waas inzakken, ik laat mijn hoofd rusten op mijn armen die op de wc-bril hangen en glij weg in een diep euforsiche trance terwijl ik nog in een WC vol kots loop te staren. Ik schrik op uit deze situatie en besef me "Holy fucking shit, als ik me oprecht diep goed en content kan voelen terwijl ik met mijn hoofd in een met kots gevulde WC hang, waar ben ik dan bang voor?"
Schaterlachend kom ik de WC uit en vertel ik dit inzicht aan mijn tripsitter. Niet echt de reactie die je verwacht als je je vriend net meerdere keren hoort kotsen lijkt me maargoed. Grappig moment.
Omdat ik nu toch echt ongeveer piek op de paddos wil ik graag snel de DMT roken omdat ik deze niet wil combineren met teveel wiet aangezien ik hier eerder een slechte ervaring op heb gehad. 12mg DMT word in het pijpje geladen en mijn tripsitter verdampt het voor me zodat ik t alleen hoef te inhaleren. Ik neem de volle 12mg in twee kleine slechte heisen en een erg grote heis. Snel komt er een nog veel lichtere, nog veel warmere bodyhigh over mn lichaam heen spoelen. Ik geef er aan over en voel een diepe energie ontstaan in mijn hersens. Het is alsof er een onaards krachtige energie mijn hersenen penetreert en hier in een figure-8 achtig figuur door mijn mind heen gonst. Dat wil zeggen, in een hyperdimensionaal figuur dat ik enigzins kan vergelijken met een figure-8. Integendeel tot mijn vorige (hoogst onverantwoorde) DMT ervaringen was dit echt compleet anders, dit was niet slechts een nog wat intenser middeltje zoals LSD of paddo's waar je een diepe euforie, visuals en inzichten van hebt. Ik voel nu echt een aanwezigheid van deze energie en "dimensie" die hier achter ligt. Voor het eerst hoor ik ook de piep waar mensen het over hebben die opbouwt tot een breaktrough. Nou kwam dit daar natuurlijk nergens in de buurt maar het was onmiskenbaar dat het precies die sensatie was want deze piep kwam op en werd minder precies synchroom met hoe diep ik mezelf in de trip weg wist laten tuimelen. Hoe meer ik de controle wist los te laten en me compleet over te geven, hoe meer die piep uit de achtergrond tevoorschijn kwam. Na 5 minuten ofzo ben ik nog donders hard aan t trippen maar merk ik dat ik zonder enige problemen een stukje kan lopen om wat water te drinken dus gaat het eigenlijk vanaf hier meteen weer terug naar een - nu nog veel intensere - paddotrip.
Hierna blijft het nog een tijdje vrij diep mentaal en niet echt compleet comfortabel, maar na een goed uurtje vlakt het af en worden de gesprekken die ik met Aron heb steeds dieper, complexer en intiemer. Steeds meer angst en terughoudendheid met t delen van gevoel valt weg en ik voel me als nooit tevoren begrepen. Ik herken een reflectie van mezelf in hem, al dan een paar jaar ouder en verder in ontwikkeling. Het leid tot oneindig veel inzicht en begrip van mezelf.
Rond uur 4 neem ik de MDMA. 110mg afgewogen in een capsule, van kristalheldere MDMA waarvan t testlab aanraadde om de dosis te verlagen omdat t zo ongebruikelijk puur is. Ik heb al ruim anderhalf jaar geen MDMA meer gebruikt omdat ik t toen ik 16 was twee keer flink misbruikt heb (550mg en 280mg) en na deze ervaringen door eigen ontwikkekling ondersteund met wat LSD trips een niveau aan gegrondheid en diep geluk/optimisme bereikt wat me extreem terughoudend heeft gemaakt met drugs die serieus met je seratonine fucken. Zoals nu op deze manier in een normale dosering, met lange pauzes ertussen is het opzich prima, maar ik ga echt niet dat prachtige geluk wat ik na 16 jaar vrij donker en eenzaam leven nu eindelijk 2 jaar goed te pakken heb riskeren met dit soort drugs. Afijn, het spreekt dus voor zich dat ik er echt heel erg naar uitzag om dit na zo lang weer eens te nemen. Ik neem nog snel een magnesium tablet voor de kaakspanning en wacht de effecten af. Na ongeveer 20-25minuten voel ik me kaken beginnen te trillen en bedenk ik me spontaan dat het best een goed idee is om nu het nog kan even snel wat te eten aangezien de MDMA hier zometeen heel snel korte metten mee zal maken en vanaf één uur smiddags tot diep in de nacht doorgaan zonder eten..... niet echt heel gezond. Ik eet snel wat wraps met pittige hummus die Aron eerder ook al gegeten had en ondanks dat t niet makkelijk naar binnen gaat is t goed te doen en merk ik dat t me ook echt wel beter laat voelen.
En dan is er MDMA. De gesprekken worden soepeler en soepeler. Mijn mond valt open en ik kraam uit "I.. ik voel MDMA" terwijl mijn lichaam vloeibaar en warm begint te voelen. Ook lijkt alle trippyheid en mindfog spontaan weg te zijn en is er een kristalheldere messcherpheid die ik nog nooit heb meegemaakt. Het lijkt erg op de helderheid van normale amfetamine maar dan in een tienvoud. De gesprekken worden dieper en intiemer met de minuut en ik ga me steeds beter voelen.
Het slaat echter snel een rare/onverwachtse maar geweldige kant op. De gesprekken beginnen erg persoonlijk en geladen met emotie te worden. Aron verteld me iets over een weggestopt kindertrauma wat hij op deze manier via MDMA heeft kunnen verwerken. Hij verteld me over de oorlog in het land waar hij vandaan komt en de brute dingen die hij als kind heeft meegemaakt. Ik barst in tranen uit uit ontroering en maak duidelijk aan hem hoe ongelofelijk erg het is dat hij dat heeft moeten meemaken en dat geen mens ooit in dit soort omstandigen zou moeten leven. Eerder tijdens de truffels hebben we een gesprek gehad waar ik behoorlijk op hem doorvroeg of en hoe de diepe/slechte periodes van zijn leven in verband staan met de groei die hij nu heeft meegemaakt en meemaakt omdat ik dit in mezelf erg herken uit mijn nogal instabiele verleden. Dan zoiets horen in deze setting zet dingen wel echt heel erg in perspectief. Ik heb het zwaar gehad? pffff.
De komende twee uur zijn echt on omschrijfbaar en ik denk dat ik er voor mijn eigen verwerking beter aan doe om hier niet in detail op in te gaan, echter komen alle onzekerheden rondom religie, spiritualiteit en mijn eigen pad in t leven samen in een perfecte harmonie. Dat wil zeggen, ik word bewust van deze harmonie die er altijd is geweest. Ik huil veel, praat over alles. ALLE grenzen en schaamte zijn nu weg en er is geen enkele blokkade meer om mijn gevoel er compleet uit te laten stromen. Ik open ook compleet op over een complexe situatie met een meisje wat me al 2 jaar erg bezighoud en ik nooit echt over gepraat heb. Het huilen (wat overigens uit overweldigend geluk is, absoluut geen negatief stukje emotie aan) maakt af en toe plaats voor manisch geschaterlach over hoe bizar deze situatie eigenlijk is. Ik zie het beeld wat mensen die geen drugs gebruiken over het gebruik van dit soort middelen voor me: Doorgesnoven gekken die staan te stampen op harde snelle muziek en verdrinken in dom genot (Niks mis met MDMA of andere drugs voor dit soort setting gebruiken, bedoel het gewoon als een overdreven stereotype) en dan heb je dit: Emotioneel uren lang huilen en praten over intieme dingen met zachte gevoelige muziek aan. Onderhand staat er in mijn notitieboek "Start reading the bible! Redefine religion and its balance with spiritualism, find truth trough corruption" en terwijl dit echt een enorm inzicht voor me is en misschien wel een van de moooiste gedeeltes van deze hele trip, de ironie van iets wat bekendstaat als een partydrug als MDMA nemen en daarna tot het inzicht komen om de bijbel te lezen is compleet hilarisch en bizar, maar tegelijkertijd het beste meest waardevolle inzicht wat ik me kan voorstellen omdat het compleet de grootste twijfel rondom mn drugs gebruik wegneemt, "is het niet gewoon een leugen dat psychedellica me goed doen en het goeie pad kunnen helpen vinden? Niemand doet slechte dingen om het doen van de slechte dingen, slechts omdat ze zo verdwaald zijn in deze dingen dat ze het niet meer als slecht zien." het feit dat hier mijn ontwikkeling door trippen compleet samenkomt met mijn geloof en persoon in het algemeen brengt zulke ultieme euforie en begrip. Emotie heeft op dit moment mijn hele wereld overgenomen, verdriet, geluk, angst en vrede zijn niet meer uit elkaar te houden, alles komt samen tot een waas van lachen, huilen, schateren, verdrinken in emotie omringt door pure perfecte euforie (Er rolt alweer een traan over mn wangen van dit schrijven
Langzaam met dat de MDMA uitwerkt kom ik uit deze emotie en kijk ik content terug op de therapeutische wonderervaring van meerdere fases die harmonieus samen perfect vormden waar ik naar opzoek was en naar uitkeek. Ik ben onderhand weer wat wiet aan t vapen en merk echt heel erg zin te hebben in een joint, maar helaas hebben we geen vloei aangezien wij beiden voor het grootste gedeelte alleen maar vapen. Even naar buiten gaan klonk zoiezo erg geweldig dus we besluiten om even naar een nightshop te gaan voor een pakje vloei. Naar buiten gaan brengt de energie en meer typische euforie van de MDMA meer naar buiten en ik voel me ultiem met de koude wind op mjin blote armen. Eenmaal thuis probeer ik een joint te rollen maar laat ik het Aron snel overnemen omdat ik de focus niet heb en mn klamme handen elk vloeitje meteen verpest. Uiteindelijk ligt er een heerlijk, mooi puur jointje voor me op tafel (heel jammer dat Aron een pauze had dus niet mee kon smoken :/) en besluit ik eerst mn DCK te gaan nemen voor ik hem ga roken.
Ik heb de afgelopen weken één keer per week een klein beetje DCK gebruikt maar nog nooit echt ver er mee gegaan omdat ik er niet als een kreupele robot bij kan lopen als mn ouders thuis zijn. Ik besef dat dit mn kans is om t eens wat dieper te ontdekken, dus vraag aan Aron of hij het erg vind/zich er comfortabel bij voelt als ik mezelf compleet kreupel snuif van de DCK. Hij zegt dat t geen probleem is en t alleen maar grappig vind dus ik raak hier natuurlijk erg entoushiast over. Ik merk op hoe absurd stuurbaar dit spul is want nauwelijks een halfuur geleden zat ik als een gek te janken over allerlei gevoelige diepe onderwerpen en nu zit ik hier met een strakke kop fiendish klaar te maken om helemaal kapot te gaan van de dissos. Normaal weeg ik 30/40mg af en splits ik dit in 3 - 5 kleine bumpjes voor door de avond heen, maar ik voel me compleet veilig in deze setting en heb echt extreme zin in dit spul dus weeg 52mg af, splits het in 2 lijnen en neem meteen de grootste. Binnen 2 minuten word ik helemaal naar van de drip en besluit ik dat ik geen zin heb om een uur lang met die drip te zitten door meerdere lijnen op rij te nemen dus gooi de andere er meteen achter na. Ik laat het ongeveer 20minuutjes landen en voel me extreem gedissasocieerd en euforisch, but besluit dat ik echt ff de grenzen op wil zoeken dus weeg nog 33mg af en splits dit in 3 kleine lijntjes die ik nu wat geduldiger verpsreid over ongeveer een half uurtje één voor één neem.
Deze dosis is natuurlijk echt bizar, helemaal voor iemand zo gevoelig en licht als ik, maar wowwww. Ik kan het niet met zekerheid zeggen maar ik weet vrijwel zeker dat ik echt op t randje van een hole zat. Urenlang is de hele wereld niks dan een euforische dwaas van complete dissasociatie en verwarring. Alles valt uit elkaar, de hele kamer glitcht rond als een videogame met zware bugs. Mijn hele bewustzijn stort in elkaar. Aron is ondertussen zijn eigen ding gaan doen en een beetje gaan gamen, het is allemaal perfect. In deze staat kan ik wel weken liggen en naar muziek luisteren. Aron heeft een galaxy projector op t plafond boven me staan gericht en deze kwab van paars, pulserend licht lijkt een deel van mijn lichaam te worden. Ik voel oneindige euforie door de hele kamer alsof mijn zenuwstelsel zich door alles heen heeft uitgebreid. Ik heb echt wel 3 of 4 uur zo gelegen in complete vrede, af en toe wat praten met Aron in hoever dat ging. Af en toe wat op mijn telefoon spelen. Mocht je t je afvragen, die joint is nooit gerookt. ( dat wil zeggen deze morgen :P)
Rond 5 uur snachts ben ik nogsteeds zo trippy als het maar kan en zegt Aron dat ie (logisch natuurlijk) wel echt graag naar bed wil. Ik neem 1mg etizolam en ga ook naar bed, binnen een half uur kickte t in en kon ik zonder problemen slapen.