Eerste keer truffels in hartje Amsterdam

Mooi report! Als ik nog wat jaren jonger zou zijn geweest, had ik zeker eens een keer die truffels geprobeerd....zeker in gezelschap van wat vrienden zou dat best wel eens leuk kunnen zijn.

Augustus 2021

Deze trip stamt al van een tijdje geleden. Het vond allemaal plaats in het centrum van Amsterdam in augustus 2021.ik (Alexander) ben samen met mijn vrienden Casper, Bram, Matteo en Max voor een paar dagen naar Amsterdam gegaan op citytrip en hadden we een appartement gehuurd in het midden van de stad. Naast veel wiet te doen en de stad te bezoeken hadden we niet veel gepland.

Het was de eerste keer dat ik in Amsterdam was. Ik was verbaasd door het aantal coffeeshops en smartshops in de stad en hoe alles zo toegankelijk is. Bram merkte net zoals de rest de truffels die werden tentoon gesteld in de vitrines van de smartshops. Hij stelde al snel voor om er wat te kopen en helemaal uit ons dak gegaan. Zelf had hij volgens mij geen idee wat het inhield. We gingen dus puur af op wat we om ons heen konden zien.

Ik had amper kennis of ervaring met psychedelica. Ik had alleen ooit eens een halve pil 2C-B gedaan en had wel enige notie. Om ons enige korte termijn kennis bij te schaven keken we collectief naar de aflevering van Drugslab waarbij Rens trippende is op paddo’s.

Zo gezegd zo gedaan na een blitzbezoek aan het Rijksmuseum kochtten we 3 doosjes van 15mg Mushrocks in de smartshop. We verwachtten er alle vijf niet veel van. Alhoewel het ons wel een smak geld heeft gekost. We kwamen toe op ons appartement en gingen relaxed in de zetel liggen. Casper besliste niet mee te trippen en onze tripsitter te zijn, wat ik best een goed idee vond voor moesten we allemaal slecht gaan.

Ook hebben we nog getwijfeld om de truffels buiten te eten in het vondelpark. -gelukkig- hebben we dit niet gedaan en gingen we het toch gewoon op ons appartement doen.

We waren met 4 en namen elk eerst een helft van een doosje. Bij de eerste kauwen van de truffels merkten ik en de rest al snel de extreem gore (na)smaak. Voor mij viel die smaak wel mee. Voor mijn vrienden was ze echt goor. De smaak zelf viel wel mee vond ik, echter de nasmaak was echt goor en deed denken aan rotte druivenpitten.

Na ongeveer elk een half doosje te kauwen gingen we rustig liggen in de zetel. Ik wist dat er visuals zouden komen dus ik begon net als bij mijn 2C-B trip alles te bekijken en zien of iets begon te golven. Wat mij ook geleerd was bij 2C-B is om naar je handen te kijken en te zien of het reliëf verandert of meer tot leven komt. Als dat gebeurde wist ik dat hij zou inkicken. Mijn vrienden keken allemaal verward naar mij en begrepen niet waarom ik het deed. Ik wou hen de magie niet ontnemen en vertelde dus niet waarom ik alles aanstaarde. Voor zeker een uur voelde ik me redelijk normaal en had ik geen visuals. Mijn vrienden meenden het nadien dat ik die als een halvegare alles zat te bekijken de trigger was opdat de truffels inkickten.

Opeens zag ik Bram in de zetel met een grote glimlach naar mij kijken en begon hij te lachen. Zijn ogen sprongen al uit zijn oogkassen voor mij. Ik begreep niet waarom hij lachtte maar moest door hem gewoon meelachen. Hij zei dat ik er echt fucking raar uitzag. Ik kwam naast hem in de zetel liggen en vanaf dan ging het licht uit.

Terwijl de tripplaylist opstond en we spaceden op psychedelische meesterwerken zoals Feels Like We Only Go Backwards Van Tame Impala, Strawberry Fields Forever van the Beatles en Obvs van Jamie xx lag ik naast Bram in de zetel en hadden we continu de slappe lach om geen reden. Golven van gelukzaligheid en pure blijdschap omhelsden mij. Bram was al die tijd aan het eten van chips die we daarvoor gekocht hadden. Ik proefde van de chips en vond ze absoluut smerig waarop we opnieuw in tranen van het lachen uitbarsten. Casper was ook chocolade voor ons gaan halen. Het schijnt dat dat de trip nog intenser maakte. En ik kan het u verzekeren, als je tony’s chocolony’s chocolade in je mond laat smelten, dat voelt echt hemels!

Ik was superhigh. De muziek, kleuren, aanrakingen, alles was zo intens. Ik weet nog dat ik in de armen van mijn vrienden lag en we beschreven aan elkaar hoe blij we waren. Beweegloos aan het genieten van al de gekte die in mijn kop aan het afspelen was. Ik had absoluut geen idee meer. Ik was weg gekatapulteerd naar andere dimenties.

Mijn vriend Matteo was een ruige man met een baard en een bril en als een soort vaderfiguur voor ons.hij zat heel de tijd rechtop in de zetel met een strakke kaaklijn voor zich uit te staren als een soort God.Je kon zien dat hij zo hard aan het trippen was. Zijn visuals waren het meest intens van iedereen. Hij zag kleurshiften in de randen van de ruiten. Terwijl het donkerder werd werden de lichten van de kamer ook intenser en opvallender. Hij zag uit de ruiten aan de overkant van de straat de gebouwen bewegen en dansen.

Wat ik me ook nog herinner is dat zalige gevoel in je kaken wanneer je die op elkaar kan klemmen en het voelt alsof je kan blijven doormalen. Dat gevoel was als een bliksemschicht die doorheen mijn schedel ging

Na een aantal uren waren we over onze piek en omdat ons appartement zich boven de mcdo bevond besloten Max en casper mcdo te gaan halen. Casper was tripsitter en max was nog steeds zo hard aan het spacen. Casper heeft nog filmpjes waarbij Hij max vroeg om mee te komen en Max langzaam van de trap glijdt. Als een kind die van de glijbaan schuift.

Max was ook diegene waarbij het langste duurde voor die inkickte. Hij zaagde de hele tijd in het begin omdat hij geen visuals had en niets voelde. Hij had ook het minst gegeten van de truffels omdat hij ze echt smerig vond. Opeens sloeg het in bij hem en was er van zijn klagen en zeuren geen sprake meer. Zijn bolle pupillen hadden hem verraden en diezelfde rush van intense euforie nam controle over zijn lichaam. Toen hij vroeg of hij grote pupillen had antwoordde ik dat de straal van zijn pupillen de Aarde meerdere malen kon omcirkelen.

De muziek was ook zo intens op dat moment. Ik had nog nooit psychedelische muziek geluisterd maar door de muziek voelde ik me zo een met de ruimte en iedereen. Ook de comfortabele zetel zorgde ervoor dat het voelde alsof ik wegsmeltte in de ruimte zelf.

Dat was echt een van de meest intense gevoelens die ik ooit heb ervaren.

Langzaamaan kwam ik terug op Aarde. Ondertussen was het donker geworden en de meeste toeristen hadden zich al teruggetrokken naar hun hotel. Ik besefte pas toen hoe intens alles is geweest. Ik kon het bijna niet geloven. Ik praatte nog lang met mijn vrienden na over de intense gevoelens die zij ook ervaarden en we herkenden dezelfde gevoelens.

S’nachts gingen we naar de Amsterdamse grachten en zochten we ons een sloepje uit en gingen we relaxed met de muziek op de achtergrond nog een jointje roken om na te genieten van onze tripervaring samen.

En tja voor casper was het ook een schouwspel om te zien hoe zijn vrienden volledig van de kaart waren terwijl hij uren in de zetel heeft gebabysit op ons als het ware. Hij heeft zelfs ondertussen zich ingeschreven aan de universiteit en gebeld met zijn ouders. Dat allemaal terwijl wij ons in extragalactische oorden bevonden.

Om het af te sluiten eindig ik graag met een quote van Bram die de trip echt heel goed bondig kon samenvatten en waarin ieder van ons zich in herkende: “Tja het is echt raar, je bent tegelijk zo intens samen maar ook zo op jezelf gericht tijdens de trip”

Prachtig geschreven!

Fake news! Die stad heeft helemaal geen hart!

En die truffels smaken walgelijk.