.•°¤*(¯`★´¯)*¤° ⓦ０ʘt 𝔦η ｗ０ᑎđｅ𝓡ᒪ𝓪ภ∂ °¤*(¯´★`¯)*¤°•.
Na mijn eerste tripreport die ik eind 2021 heb geplaatst was het maar weer eens tijd voor een nieuwe. ik snoep vaak rond op het forum, maar wil toch zelf weer even iets bijdragen. Of het een leuk verhaal is dat laat ik aan jullie, maar alle feedback is meer dan welkom <3
Begin maart ging ik met mijn beste vriend een weekend naar Amsterdam. In dit verhaal noem ik hem maar even Bob. De reden dat we vanaf het noorden van het land naar de hoofdstad kachelden was vanwege een concert van clowncore, en om een vriend op te zoeken die daar woont. We niet al trippend naar het concert, ookal zou dat wel interessant zijn omdat het twee mannen met clownsmaskers op zijn.
Nu we er toch waren maakten we er maar een volledig weekendje weg van, mede omdat we dan een dag konden uitkiezen om daar te gaan trippen. Zo geschiedde, op de volgende dag zijn we eerst naar verschillende coffeeshops geweest en hebben op een gegeven moment de 2CB ingenomen in het vondelpark. De precieze aantallen weet ik niet meer zeker, maar we hadden geloof ik een stuk of 3 pillen op. Er stond eerst op de planning om naar Amaze te gaan, maar na een meter of 100 geprobeerd te hebben om te fietsen hebben we besloten de fiets toch maar weer op dezelfde plek te parkeren.
Ik en Bob beginnen beiden vager te worden, en er fietst voortdurend een stroom aan Boudewijns en Anne-Fleurs langs, die overkomen als een soort karikatuur op zichzelf. Hoe deze mensen praten is voor ons het grappigste wat er bestaat. ‘’Gozer, kom wijn drinken in VoPa’’ heeft meerdere keren mijn oren bereikt, en waarom bestaat er iets zoals een bekakt accent. Nog steeds rustig zittend op een bankje aan een druk pad, begint steeds meer te golven en er komt een soort fonkeling in de bomen. Deze fonkeling loopt als een soort kerstversiering te knipperen in de topjes van elk takje, in allemaal mooie RGB kleuren. Dit effect blijf ik de rest van de trip houden, wat het geheel een soort magisch gevoel geeft. Er springt ook één boom uit, die veel meer licht uitstraalt dan alle andere bomen, deze boom doet me denken aan de tree of life van Avatar. Na een tijdje op hetzelfde bankje gezeten te hebben vinden we het wel tijd om een stukje te lopen, en even andere plekken te verkennen. Dan valt ons op dat alle bomen naar rechts wijzen, en dan gaan we dan ook vrolijk die kant op. We zijn lekker aan het slenteren door de stad, maar het is op veel plekken een bouwput wat het enigszins lastig maakt te navigeren op 2CB, maar dat mag de pret niet drukken. Van te voren hebben we ook een Spotify playlist gemaakt voor tijdens het trippen, en we zetten beide tijdens het lopen onze koptelefoon op en luisteren tegelijkertijd dezelfde muziek. De muziek was een erg goed idee, want daardoor lijkt de wondere wereld om me heen mee te bewegen op de muziek. Op een gegeven moment krijgen we honger en besluiten maar langs de febo te gaan, want daar kan je iets uit de muur trekken met zo min mogelijk contact. Het snackie uit de muur halen ging prima, maar ik had sterk het gevoel dat ik heel erg aangekeken werd door de medewerker achter de balie. Misschien zag hij dat ik zat te spacen, maar eenmaal buiten kwam Bob tot de conclusie dat je met 2cb soms gewoon het gevoel hebt dat iedereen je aankijkt.
Normaal gesproken zijn die burgers een beetje middelmatig, maar het smaakte me nu toch een partij lekker. Burgertje op, ik voel me top. We liepen een beetje langs het stadionplein en kwamen een witte reiger tegen met rode ogen. Normaal gesproken ben ik niet bang voor vogels, maar dit zag er echt uit als een prehistorisch kutmormel. Volgens mij had dit beest zich tegoed gedaan aan alle restjes drugs die in damsko te vinden zijn, zelfs iemand die 400 dagen achter elkaar strak van de pep staat zal nog beter voor de dag komen. Ik durfde er met geen mogelijkheid langs, en ook Bob vond het een rare reiger. Ik vertrouwde dat beest voor geen meter, maar ben er toch maar langs gegaan op een gegeven moment. De terugweg zouden we wel een andere route nemen.. We liepen een stuk door de binnenstad en liepen daarbij langs het rijksmuseum. De grote poort lachte ons toe, en wat al een groot gebouw was leek nu een echt immens groot kasteel. De fonkeling die ik eerder in de boomtoppen zag bekleed nu ook het gebouw, en het ziet er majestueus uit. We hebben het na dit hoogtepunt wel even gezien en besluiten maar om terug te lopen naar het vondelpark om daar de fietsen op te halen, waarvan we de locatie keurig van tevoren hebben opgeslagen op google maps. Ondanks de goede voorbereiding waren onze fietsen nergens te bekennen op de locatie, wij konden er verder ook weinig soeps van maken en zijn maar op zoek gegaan naar een goede zitplek. We zijn gaan zitten bij een enorme asbak. 2 reuzenpeukjes liggen er nog in, dus aan ons ook de taak om een dikke jonko te klappen. Zo gezegd, zo gedaan, de jonko is aan. Ik blow bijna dagelijks, en ben ook zeker een groot liefhebber om dit te doen tijdens het trippen. Het geeft me toch weer net even een kick, waardoor ik me weer besef wat een voorrecht het eigenlijk is om dit te mogen ervaren. Inmiddels een aantal jonkos later bedenken we weer dat we onze fietsen nog steeds kwijt waren. Enigszins gestrest hebben we het maar van ons af laten glijden, ‘’ah joh, dat komt wel. We trippen nu nog lekker en die fietsen komen later wel’’ en nog niet 10 minuten later liepen we door een andere uitgang waar onze fietsen dus wel stonden… toen kwam het besef dat we bij de verkeerde stalling hebben gekeken, en we hadden ons niet bedacht dat al die ingangen er hetzelfde uitzien. Ook die locatie stond dus op de verkeerde plaats, dus daar kom je niet ver mee. Eind goed al goed, we zijn in de comedown beland en brengen de fietsen weer terug naar het station en gaan naar onze slaaplocatie. Daar nog een beetje keta gedaan, en even de oogjes gesloten. We hadden beide closed eye visuals, en bij mij ging dit zo ver dat ik in een soort looney tunes achtige cartoon werd gezogen. Niet zo zeer dat het nou een bepaald verhaal had, maar het enige wat ik daarvan nog weet is da tik een konijn zag met dollartekens in zijn ogen. We zijn uiteindelijk beide in slaap gevallen met de kleren nog aan.
Ik had me nog voorgenomen om het echt live bij te gaan houden, maar ik denk daar alleen aan voor het trippen. Bij het trippen staan sommige breinfuncties uit, het is wel fijn soms even in die kleutermodus te zijn.