Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsMijn brein op LSD: experimenteren om de chaos eruit te halen

Mijn brein op LSD: experimenteren om de chaos eruit te halen

3 antwoorden
3 weergaven
18-5-2026
M
Metalcored00dLid
01-01-2024, 00:00
#1
Dit is geen 1 volledig triprapport, maar een amalgamatie van een opbouw aan ervaringen die, op het moment van dit schrijven, allemaal samen vallen en het verhaal volledig en samenhangend kunnen vertellen, of zo voelt het toch voor mij ;D.

Elke trip bracht wat stukjes en beetjes te zien, maar ik zag geen bigger picture. Elke keer je terug in trip state bent heractiveert het weer en denk je
"deze keer ga ik het wel allemaal onthouden!". En elke keer opnieuw voelt het als een eerste keer en moet je terug door al die herontdekkingen en elke keer denk je ja, nu heb ik het wel gezien en begrepen. En enkele weken later hunker je weer naar meer
 Maar meer daarover verder!

De volledige denkoefening van deze post was gefocust op mijn haat-liefde verhouding met LSD en waarom het soms zo’n intense lover is en waarom het soms een ware hel is? Ik dacht namelijk dat ik de connectie had verloren: ik had al aangegeven op andere posts etc. dat ik een beetje “bang” werd van trippen op acid omdat het altijd zo psychotisch werd, teveel ineens, teveel, teveel, teveel!!!!!

Achteraf beschouwd zeg ik dan altijd dat het je gewoon toont wat je hoort te zien; Wanneer ik zogezegd in een staat van absolute nothing ben en in die chaotische headspace, dan besef ik het concept van “alles in dit moment”, die essentie is er. Maar het ontbreekt dan aan betekenis. En dan zie ik de kosmische grap; dat er eigenlijk au fond niets ooit helemaal voldaan is: als ik in hyperspace ben, voel ik het verlangen om connectie met het materiĂ«le. En in het dagdagelijkse streef ik naar
verbinding met het kosmische. Etc. etc.

Daarom was ik dus al een tijdje gefrustreerd, de mentale blue balls van acid, zeg maar. Wel, daar ben ik toen eens op gaan experimenteren:

Sidenote 1

Maanden geleden hadden mijn vriendin en ik in totaal 2x samen getript op LSD en op beide momenten had ik de verschrikkelijke thought loop dat zij
een stoorzender was in mijn ervaring. En daar ben ik dan gaan op inzoomen en zoomen tot ik enkel maar aandacht had voor de afleidingen en dan the bigger picture weer volledig uit het oog verloor. You cannot give in to wonder, pay attention! En dan voel ik mijn “schuldgevoel” van oh nee ik “doe” die acid verkeerd, crap. En dan zit je daar weer in, etc etc. You know! Echt zo de “I see myself in this picture and I don’t like it”.

Dan voel je de paradox: Tegelijkertijd zelfhaat en zelfliefde. Wat een vreemd kluwen aan energie ben ik toch? En dan het besef dat dit maar een oordeel is, we zijn allemaal een beetje derp.

Wel, in principe was dit alle info die ik toen nodig had. Maar mijn ego was niet voldaan, want het was te chaotisch en niet picture-perfect genoeg geweest?

En zolang ik mezelf wijsmaak dat er een “juistere” manier is om dit te beleven, tja dan blijf ik zeker zoeken? En ergens zegt iets dat we dat gewoon constant allemaal doen, ieder op zijn eigen manier!

Dusja, een soort blue balls gevoel knaagde


Sidenote 2

Enkele weken geleden (13/10) geprobeerd om 40 minuten voor de trip wijnruit te nemen. Dit zou er blijkbaar voor zorgen dat de respons op de LSD zachter zou zijn, meer lucid dreamy ofzo.

Dit was helaas niet gelukt, ik zat “opnieuw” vast in zo’n ervaring waarin ik mij tijdens het ervaren ervan besef dat ik alle informatie krijg die ik hoor te zien
en te voelen, maar het voelt steeds alsof er een stukje van mezelf in de weg zit om helemaal door te breken ofzo. En dan zat ik “vast” in die chaotische
psychotische soep waarin ik weet dat ik trip en ik weet dat mijn gedachten racen door de trip en tegelijkertijd besef dat mijn geest precies in de verkeerde
versnelling zit om er helemaal bij te kunnen, of zo. Alles irriteert me dan zo mateloos: het ritselen van de blaadjes “leidde me af”, ik was net aan het doorbreken. Ik zit precies constant op 1 ms van een orgasme. En dit gaat dan vaak een heel eind zo door, waarin ik een self-aware thought loop word van irritatie etc etc.

Rinse, repeat. Dit was ‘m nog niet helemaal, maar we komen er wel. Op naar de volgende, keep experimenting!

Sidenote 3

Nog iets recenter en eerlijk uit pure verveling of opnieuw zo’n hunkering van “whatever, just take me away from this”.
(21/10) Enter The Green Mandala Mix:

5ml buisje ineens genomen, geen idee hoeveel erin zat. Op een andere site wel een Flux gezien waarin 2/3 stofjes zitten met respectievelijk 70mg 4-FMA en 5mg 2-CE. Hoeveel 1cP-LSD ik dus binnen had, is onduidelijk. Ik weet dat dit niet verantwoordelijk is! Deze post is geen verheerlijking van irresponsible drug abuse. Ik noteer enkel mijn ervaringen en probeer gewoon zoveel mogelijk te kunnen smaken en proeven :). En misschien ergens bang dat het ooit verdwijnt en/of je eruit groeit?

Flux.jpg

Holy shit, deze combo was de max! Toen klikte er eindelijk iets bij me, maar natuurlijk! Had ik seriously nu pas door dat de reden dat ik graag trip op Benzofuran geralateerde Borax combo etc is dat ik paradoxaal genoeg rustiger word van stims?!?

Even terzijde in verband met die green mandala mix: dit had evengoed een Borax pink star pellet, 6-APB of 2/3-FEA kunnen zijn:
longcapaciteit verhoogt, lichamelijke euforie, alles rondom ademt mee met mij, brein wordt lekker gekneed maar behalve een soort Ultra 4K HD texture filter, geen visuals!

Tijdens deze ervaring besefte ik (eindelijk) dat ik voor de volgende acid test wel eens wou checken hoe ik reageer in combinatie met methylphenidate!!!!!
Dit was zo logisch, maar ik had nooit aangedurfd om het een met het ander te gaan combineren. Tot ik ergens een mooie post las die zei van wel als mijn brein “normaal” voelt op ritalin, wel dan heb ik steeds getript met een ongebalanceerd brein!

Wel, meer had ik niet nodig om aan het laatste experiment te beginnen:

De laatste trip

(16/11)
17u30: ik nam 1x 15mg pellet 4F-MPH. Ik koos specifiek voor de RC variant omdat ie iets recreatiever aanvoelt, wat in dit geval een gewenst effect was.
17u45: ik nam 2x 150mcg pellets 1cP-LSD

Vanaf 19u begonnen de effecten en vloeide alles samen: Het was zo lichamelijk euforisch als een roll, maar bevatte tegelijkertijd zo’n lekkere geestelijke
klaarheid. Wow, dit was ‘m dus!

Het youtube algoritme schotelde me een meest zalige mix voor die de trip tot een zalige hoogte bracht:

De ontdekking van Abakus, wooooow! En toen kwam ik uit op de film Waking Life en heb ik die hele film opgesmuld! OMG

Ik heb genoten van 19u tot bijna 4u ’s ochtends. Daarna lekker in slaap gevallen en om 9u wakker gemaakt. Een paar bakjes koffie verder en hier zit ik dit te schrijven met de meest zalige afterglow! Ik zie nog steeds lichte artifacts en af en toe voel ik lucy nog een stukje hersens kneden. Wat een zalige dag wordt dit!

Intussen lekker die mix van Abakus nog es op repeat gegooid, zo zit ik er nog wat dieper in! :)

Conclusie:

De typische ramblings in een afterglow! :) sorry not sorry ^^

Tja, waarom toch blijven proberen? Waarom toch steeds die draak najagen ofzo? Wel, ik kan enkel voor mezelf spreken, maar als psychedelica doet wat het moet doen, dan voelt dat zodanig verlossend dat even verbinding maken daarmee in die tedere en intense momenten de rest van het leven even lijkt te kloppen. Alsof ik even gewoon als baby terug tegen moeders’ kosmische boezem mag aanleunen en effe opladen, effe mijn navelstreng heractiveren, effe terug beseffen wat er hier allemaal aan het gebeuren is


Op gevoelsmatig vlak voel je dan de energie stromen tussen elk partikeltje. Je vult even alle ruimte op die er tussen alles in zit!

Dusja, ik haat de druggie in mij, maar oh boy hou ik van deze effecten!

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
C
CapitalCLid
01-01-2024, 00:00
#2
Zeer herkenbaar
 ik voel ook dat ik dieper wil gaan, en de blue balls herken ik daarin. Mixen van spul ga ik nog even laten. Bedankt voor je verslag, ik voel me er door aangesproken 🙂

ps: muziek helpt mij focussen tijdens een trip. Met oortjes, anders werkt het niet. Oh en add? Same here
M
Metalcored00dLid
01-01-2024, 00:00
#3
CapitalC zei:
ps: muziek helpt mij focussen tijdens een trip. Met oortjes, anders werkt het niet. Oh en add? Same here
Klik om te vergroten...
Yup, oortjes of eventueel headphones met noise-cancelling :)
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
Metalcored00d zei:
Dit is geen 1 volledig triprapport, maar een amalgamatie van een opbouw aan ervaringen die, op het moment van dit schrijven, allemaal samen vallen en het verhaal volledig en samenhangend kunnen vertellen, of zo voelt het toch voor mij ;D.

Elke trip bracht wat stukjes en beetjes te zien, maar ik zag geen bigger picture. Elke keer je terug in trip state bent heractiveert het weer en denk je
"deze keer ga ik het wel allemaal onthouden!". En elke keer opnieuw voelt het als een eerste keer en moet je terug door al die herontdekkingen en elke keer denk je ja, nu heb ik het wel gezien en begrepen. En enkele weken later hunker je weer naar meer
 Maar meer daarover verder!

De volledige denkoefening van deze post was gefocust op mijn haat-liefde verhouding met LSD en waarom het soms zo’n intense lover is en waarom het soms een ware hel is? Ik dacht namelijk dat ik de connectie had verloren: ik had al aangegeven op andere posts etc. dat ik een beetje “bang” werd van trippen op acid omdat het altijd zo psychotisch werd, teveel ineens, teveel, teveel, teveel!!!!!

Achteraf beschouwd zeg ik dan altijd dat het je gewoon toont wat je hoort te zien; Wanneer ik zogezegd in een staat van absolute nothing ben en in die chaotische headspace, dan besef ik het concept van “alles in dit moment”, die essentie is er. Maar het ontbreekt dan aan betekenis. En dan zie ik de kosmische grap; dat er eigenlijk au fond niets ooit helemaal voldaan is: als ik in hyperspace ben, voel ik het verlangen om connectie met het materiĂ«le. En in het dagdagelijkse streef ik naar
verbinding met het kosmische. Etc. etc.

Daarom was ik dus al een tijdje gefrustreerd, de mentale blue balls van acid, zeg maar. Wel, daar ben ik toen eens op gaan experimenteren:

Sidenote 1

Maanden geleden hadden mijn vriendin en ik in totaal 2x samen getript op LSD en op beide momenten had ik de verschrikkelijke thought loop dat zij
een stoorzender was in mijn ervaring. En daar ben ik dan gaan op inzoomen en zoomen tot ik enkel maar aandacht had voor de afleidingen en dan the bigger picture weer volledig uit het oog verloor. You cannot give in to wonder, pay attention! En dan voel ik mijn “schuldgevoel” van oh nee ik “doe” die acid verkeerd, crap. En dan zit je daar weer in, etc etc. You know! Echt zo de “I see myself in this picture and I don’t like it”.

Dan voel je de paradox: Tegelijkertijd zelfhaat en zelfliefde. Wat een vreemd kluwen aan energie ben ik toch? En dan het besef dat dit maar een oordeel is, we zijn allemaal een beetje derp.

Wel, in principe was dit alle info die ik toen nodig had. Maar mijn ego was niet voldaan, want het was te chaotisch en niet picture-perfect genoeg geweest?

En zolang ik mezelf wijsmaak dat er een “juistere” manier is om dit te beleven, tja dan blijf ik zeker zoeken? En ergens zegt iets dat we dat gewoon constant allemaal doen, ieder op zijn eigen manier!

Dusja, een soort blue balls gevoel knaagde


Sidenote 2

Enkele weken geleden (13/10) geprobeerd om 40 minuten voor de trip wijnruit te nemen. Dit zou er blijkbaar voor zorgen dat de respons op de LSD zachter zou zijn, meer lucid dreamy ofzo.

Dit was helaas niet gelukt, ik zat “opnieuw” vast in zo’n ervaring waarin ik mij tijdens het ervaren ervan besef dat ik alle informatie krijg die ik hoor te zien
en te voelen, maar het voelt steeds alsof er een stukje van mezelf in de weg zit om helemaal door te breken ofzo. En dan zat ik “vast” in die chaotische
psychotische soep waarin ik weet dat ik trip en ik weet dat mijn gedachten racen door de trip en tegelijkertijd besef dat mijn geest precies in de verkeerde
versnelling zit om er helemaal bij te kunnen, of zo. Alles irriteert me dan zo mateloos: het ritselen van de blaadjes “leidde me af”, ik was net aan het doorbreken. Ik zit precies constant op 1 ms van een orgasme. En dit gaat dan vaak een heel eind zo door, waarin ik een self-aware thought loop word van irritatie etc etc.

Rinse, repeat. Dit was ‘m nog niet helemaal, maar we komen er wel. Op naar de volgende, keep experimenting!

Sidenote 3

Nog iets recenter en eerlijk uit pure verveling of opnieuw zo’n hunkering van “whatever, just take me away from this”.
(21/10) Enter The Green Mandala Mix:

5ml buisje ineens genomen, geen idee hoeveel erin zat. Op een andere site wel een Flux gezien waarin 2/3 stofjes zitten met respectievelijk 70mg 4-FMA en 5mg 2-CE. Hoeveel 1cP-LSD ik dus binnen had, is onduidelijk. Ik weet dat dit niet verantwoordelijk is! Deze post is geen verheerlijking van irresponsible drug abuse. Ik noteer enkel mijn ervaringen en probeer gewoon zoveel mogelijk te kunnen smaken en proeven :). En misschien ergens bang dat het ooit verdwijnt en/of je eruit groeit?

Bekijk bijlage 55287

Holy shit, deze combo was de max! Toen klikte er eindelijk iets bij me, maar natuurlijk! Had ik seriously nu pas door dat de reden dat ik graag trip op Benzofuran geralateerde Borax combo etc is dat ik paradoxaal genoeg rustiger word van stims?!?

Even terzijde in verband met die green mandala mix: dit had evengoed een Borax pink star pellet, 6-APB of 2/3-FEA kunnen zijn:
longcapaciteit verhoogt, lichamelijke euforie, alles rondom ademt mee met mij, brein wordt lekker gekneed maar behalve een soort Ultra 4K HD texture filter, geen visuals!

Tijdens deze ervaring besefte ik (eindelijk) dat ik voor de volgende acid test wel eens wou checken hoe ik reageer in combinatie met methylphenidate!!!!!
Dit was zo logisch, maar ik had nooit aangedurfd om het een met het ander te gaan combineren. Tot ik ergens een mooie post las die zei van wel als mijn brein “normaal” voelt op ritalin, wel dan heb ik steeds getript met een ongebalanceerd brein!

Wel, meer had ik niet nodig om aan het laatste experiment te beginnen:

De laatste trip

(16/11)
17u30: ik nam 1x 15mg pellet 4F-MPH. Ik koos specifiek voor de RC variant omdat ie iets recreatiever aanvoelt, wat in dit geval een gewenst effect was.
17u45: ik nam 2x 150mcg pellets 1cP-LSD

Vanaf 19u begonnen de effecten en vloeide alles samen: Het was zo lichamelijk euforisch als een roll, maar bevatte tegelijkertijd zo’n lekkere geestelijke
klaarheid. Wow, dit was ‘m dus!

Het youtube algoritme schotelde me een meest zalige mix voor die de trip tot een zalige hoogte bracht:

De ontdekking van Abakus, wooooow! En toen kwam ik uit op de film Waking Life en heb ik die hele film opgesmuld! OMG

Ik heb genoten van 19u tot bijna 4u ’s ochtends. Daarna lekker in slaap gevallen en om 9u wakker gemaakt. Een paar bakjes koffie verder en hier zit ik dit te schrijven met de meest zalige afterglow! Ik zie nog steeds lichte artifacts en af en toe voel ik lucy nog een stukje hersens kneden. Wat een zalige dag wordt dit!

Intussen lekker die mix van Abakus nog es op repeat gegooid, zo zit ik er nog wat dieper in! :)

Conclusie:

De typische ramblings in een afterglow! :) sorry not sorry ^^

Tja, waarom toch blijven proberen? Waarom toch steeds die draak najagen ofzo? Wel, ik kan enkel voor mezelf spreken, maar als psychedelica doet wat het moet doen, dan voelt dat zodanig verlossend dat even verbinding maken daarmee in die tedere en intense momenten de rest van het leven even lijkt te kloppen. Alsof ik even gewoon als baby terug tegen moeders’ kosmische boezem mag aanleunen en effe opladen, effe mijn navelstreng heractiveren, effe terug beseffen wat er hier allemaal aan het gebeuren is


Op gevoelsmatig vlak voel je dan de energie stromen tussen elk partikeltje. Je vult even alle ruimte op die er tussen alles in zit!

Dusja, ik haat de druggie in mij, maar oh boy hou ik van deze effecten!
Klik om te vergroten...
Best herkenbaar. Heb jaren lang die draak nagejaagd.

Als trips zo gaan vermoed ik dat je beter nuchter eerst je peace of mind kan zoeken en daarnaast heel scherp moet zijn op of het het juiste moment is om te trippen. Is er ook maar enige twijfel: niet doen.

Dit heeft er voor mij in ieder geval voor gezorgd dat ik van tientallen keren per jaar naar nog maar een paar keer trippen per jaar ben gegaan. Aan de ene kant voelt dat een beetje jammer, want dat ene gedeelte van je hoofd wil gewoon zo vaak mogelijk dat magische gevoel. Aan de andere kant is het super, want letterlijk elke trip is nu fantastisch.

Leer op je intuĂŻtie vertrouwen zou ik zeggen. Je weet precies of je toe bent aan een trip of niet. Als je er niet aan toe bent zal er ergens een twijfel zijn. Kwestie van goed naar jezelf luisteren.
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."