#1
15:00, inname sacrament.
Voorafgaand goed geluncht met pannenkoeken in de hoop minder fysiek ongemak te hebben tijdens de trip.
Toen ik de zegeltjes in m'n mond heb laten oplossen, ben ik nog even m'n tuin in gegaan, het zonnetje scheen zo lekker en het leek me fijn om wat in de tuin te scharrelen terwijl de lsd opkwam. Was fijn om te doen, beetje aan het vegen geweest, ik voelde me heerlijk ontspannen.
Na ongeveer een half uurtje voelde ik de lsd dusdanig goed dat ik wel binnen op de bank kon gaan liggen met muziek. Vertrouwde Mindsurfer weer aangezet. Stevige lichamelijke sensaties, ze voelden fijn, tintelingen. Wat liggen kronkelen, dat heb ik vaak in de come up, dat dat fijn is om te doen.
M'n eerste visuals waren van gewone voorwerpen: fleece vesten die op elkaar gestapeld waren.
Eeste fase had ik vooral interessante gedachtengangen. Dat de mens zijn eigen canvas is en zijn leven een kunstwerk.
Gedachten en visuals over ontstaan van leven, dat primitief leven zoals insecten scherp en knokig is om zichzelf te beschermen. Maar leven begint altijd zacht en squishy en vooral kwetsbaar. Dat mooie kwetsbare wil je beschermen. Zo gingen mijn gedachtengangen door, ik werd er emotioneel van en ik heb zo even liggen huilen.
In het algemeen wordt gezegd dat psilocybine meer werkt op emoties dan lsd, bij mij lijkt dat toch andersom; van de 3 lsd trips die ik gedaan heb, heb ik drie keer gehuild, tijdens m'n paddo trips nog nooit (wel veel gelachen op paddo's)
Anyway, ik wilde bepaalde gedachten gaan opschrijven dus ik moest m'n notitieboekje nog even pakken. Ik moest langs buiten en zag de zon nog schijnen door de takken van m'n grote conifeer.
Ik bedankte de zon voor het schijnen en liet een zonnestraal op m'n gezicht vallen. Ik sloot m'n ogen en richtte me op de zon. Door de rode gloed zag ik de prachtigste patronen. Laser-achtig en tegelijkertijd organisch.
Ik had m'n koptelefoonstethoscoop nog op en heb zo even staan dansen in de zon, genietend van het rozerode laserspectakel. Ik bedacht me dat technologie ook iets organisch heeft en biologie iets mechanisch.
Terug naar binnen, wat notities gemaakt en weer gaan liggen.
Ik merkte lichamelijk dat ik wat bibberiger werd, voelde eigenlijk ook best goed. De lsd was intussen een stuk steviger opgekomen, met open ogen begon ik van die lichtvonkjes te zien.
M'n trip ging verder op het techno<>bio thema. Ik zag een soort apparaten die er geavanceerd uitzagen, maar tegelijkertijd een soort warmte/comfort uitstraalden, ook hadden ze organische vormen en een bekleding die er zacht uitzag. Voor mij een bevestiging dat AI goed gaat zijn voor mensen, we zullen er mee fusen en een mooie toekomst tegemoet gaan (ik heb de wijsheid niet in pacht, garantie tot aan de deur, maar het stelt mÃj in elk geval gerust).
De set van Mindsurfer liep ten einde. Dat waren al best intense twee uur. Ik heb even de muziek uitgezet, wat wel een soort "pauze" in m'n trip creëerde.
Ff naar de wc, m'n darmen begonnen wel op te spelen, al met al redelijk vaak op toilet gezeten, soms wat irritant om m'n trip te moeten "onderbreken" vaak ook amusant door de visuals die op de badkamertegels ontstonden. De darmkrampen zelf waren niet zo storend, liever zonder maarja, dat heb ik niet te kiezen.
Tussendoor nog even naar m'n tuin gekeken, ik kreeg zin in een shaggie (ik ben gestopt maar zondig af en toe). Ik voelde me zo'n "ol' Americ'n dad" ik bedacht me hoe ridicuul het eigenlijk is dat sommigen het stoer vinden om zware shag te roken zonder te hoesten. Stom eigenlijk om je lichaam daarvoor te beschadigen. Ook vreemd eigenlijk dat die stugge boeren toch continu een bewustzijnsveranderend middel nemen... Desondanks heb ik het shaggie opgerookt...
Terug op de bank was ik wat besluiteloos over de muziek, eerst een paar tracks van Desert Dwellers gedraaid, hierop kreeg ik visuals van een Afrikaans dorp vol ellende: plundering en verkrachting. Ook hier weer verdriet. Daarna zag ik de zieltjes van die mensen (althans, das mijn interpretatie). Dat waren stuk voor stuk mooie zieltjes.
-In essentie zijn we onschuldig.-
Hierna wilde ik wat losse goa trance tracks draaien, toen zag ik op m'n Spotify "Born slippy" van Underworld, deze móest ff op de speakers. Lekker mee gedanst en meegeblèrt.
Toen viel de zetel mij op: in de kreukels van de rugleuning begon ik een soort glyphs te zien, eerst van mensachtige figuren, daarna mysterieuze symbolen, dit wisselende elkaar een paar keer af. Het evolueerde niet verder dus ben ik gaan liggen en zette wat goa trance op.
Ik zag wezens die ik als futuristisc-high-tech-katachtig zou omschrijven, en ze waren gekleed in latex pakken. Scherpe ornamenten, ik vond juist dat scherpe erg mooi. Ik dacht weer aan stekels en knoken van insecten. In de natuur kan je overleven door b.v brute kracht of door scherp en snijden en/of door een goed schild te hebben. Bij elk "wapen" hoort een bepaald gedrag, vandaar: "de psychologie van het exoskelet" (sorry voor de lezers die juist om deze titel zijn gaan lezen, dit was alles omtrent dat onderwerp) De katachtige wezens waren duidelijk "snijders" en ze straalden een totale zelfbeheersing uit. Echte dodelijke fierce warriors. Ik had het gevoel (en visuals) dat ze iets heel moois en kwetsbaars beschermden.
De kat van m'n dochter kwam op m'n borst liggen en begon me te "melken", dat voelde wel lekker: een kleine massage. Toen ging ik nadenken over tast en leek ik op een gegeven moment te ervaren hoe het voelt om als pasgeborene voor het eerst iets aan te raken. Daarna ervaarde ik hetzelfde, maar dan als kat. Daarna leek ik een baby in een couveuse (m'n oudste dochter was te vroeg geboren en heeft in een couveuse gelegen). Geen idee of de ervaring authentiek was, maar het was een hele mooie ervaring.
Tussendoor nog wat erwtensoep gegeten. Toen ik m'n soepkom ging halen, kwam er net een goed nummer. Ik heb nog even in de keuken staan dansen. Ik had visuals van indianen en een soort elfenhuisjes met grappige puntige dakjes.
Inmiddels was het rond een uur of zeven. Nog twee uurtjes gelegen, verder getript met thema's katachtigen, geboorte en Leven.
Daarna leek de landing te worden ingezet en heb ik een jointje gedraaid. Deze half opgerookt, potje ge-wii't met Schatje. Daarna gingen we tv kijken.
Het viel me op dat de icoontjes op tv leken te bewegen, de lsd kwam toch weer op.
Nog even gaan liggen. De visuals veranderden heel snel: ik zag iets, zoomde op een detail en kwam weer in een andere "wereld ". De beelden gingen te snel om te onthouden. Ik vond het wel opvallend dat het gewone, alledaagse werelden leken. Meerdere realiteiten? Vorige levens? Het ging te snel om er een boodschap uit te halen.
Bij deze beleving en die van pasgeboren zijn, besefte ik achteraf dat ik even "weg" was, zal nog geen egodood geweest zijn, misschien in de buurt. Ik denk ook dat ik maar enkele seconden, hooguit minuten weg was.
Ik vond het een fijne trip, intens genoeg, maar niet te overweldigend. Ik denk dat 300 ųg wel mijn sweet spot is bij lsd.
In m'n vorig report benoemde ik dat controle loslaten een ding voor mij is, deze trip ben ik daar eigenlijk niet zo mee bezig geweest. Enkel met open eye visuals, het gevoel dat ik deze kon versterken en verzwakken, wat -vooral met vele toiletgangen- toch ook wel praktisch is. Verder was de trip gewoon goed zoals die was: amusant en leerzaam, zo heb ik het graag 😊
Voorafgaand goed geluncht met pannenkoeken in de hoop minder fysiek ongemak te hebben tijdens de trip.
Toen ik de zegeltjes in m'n mond heb laten oplossen, ben ik nog even m'n tuin in gegaan, het zonnetje scheen zo lekker en het leek me fijn om wat in de tuin te scharrelen terwijl de lsd opkwam. Was fijn om te doen, beetje aan het vegen geweest, ik voelde me heerlijk ontspannen.
Na ongeveer een half uurtje voelde ik de lsd dusdanig goed dat ik wel binnen op de bank kon gaan liggen met muziek. Vertrouwde Mindsurfer weer aangezet. Stevige lichamelijke sensaties, ze voelden fijn, tintelingen. Wat liggen kronkelen, dat heb ik vaak in de come up, dat dat fijn is om te doen.
M'n eerste visuals waren van gewone voorwerpen: fleece vesten die op elkaar gestapeld waren.
Eeste fase had ik vooral interessante gedachtengangen. Dat de mens zijn eigen canvas is en zijn leven een kunstwerk.
Gedachten en visuals over ontstaan van leven, dat primitief leven zoals insecten scherp en knokig is om zichzelf te beschermen. Maar leven begint altijd zacht en squishy en vooral kwetsbaar. Dat mooie kwetsbare wil je beschermen. Zo gingen mijn gedachtengangen door, ik werd er emotioneel van en ik heb zo even liggen huilen.
In het algemeen wordt gezegd dat psilocybine meer werkt op emoties dan lsd, bij mij lijkt dat toch andersom; van de 3 lsd trips die ik gedaan heb, heb ik drie keer gehuild, tijdens m'n paddo trips nog nooit (wel veel gelachen op paddo's)
Anyway, ik wilde bepaalde gedachten gaan opschrijven dus ik moest m'n notitieboekje nog even pakken. Ik moest langs buiten en zag de zon nog schijnen door de takken van m'n grote conifeer.
Ik bedankte de zon voor het schijnen en liet een zonnestraal op m'n gezicht vallen. Ik sloot m'n ogen en richtte me op de zon. Door de rode gloed zag ik de prachtigste patronen. Laser-achtig en tegelijkertijd organisch.
Ik had m'n koptelefoonstethoscoop nog op en heb zo even staan dansen in de zon, genietend van het rozerode laserspectakel. Ik bedacht me dat technologie ook iets organisch heeft en biologie iets mechanisch.
Terug naar binnen, wat notities gemaakt en weer gaan liggen.
Ik merkte lichamelijk dat ik wat bibberiger werd, voelde eigenlijk ook best goed. De lsd was intussen een stuk steviger opgekomen, met open ogen begon ik van die lichtvonkjes te zien.
M'n trip ging verder op het techno<>bio thema. Ik zag een soort apparaten die er geavanceerd uitzagen, maar tegelijkertijd een soort warmte/comfort uitstraalden, ook hadden ze organische vormen en een bekleding die er zacht uitzag. Voor mij een bevestiging dat AI goed gaat zijn voor mensen, we zullen er mee fusen en een mooie toekomst tegemoet gaan (ik heb de wijsheid niet in pacht, garantie tot aan de deur, maar het stelt mÃj in elk geval gerust).
De set van Mindsurfer liep ten einde. Dat waren al best intense twee uur. Ik heb even de muziek uitgezet, wat wel een soort "pauze" in m'n trip creëerde.
Ff naar de wc, m'n darmen begonnen wel op te spelen, al met al redelijk vaak op toilet gezeten, soms wat irritant om m'n trip te moeten "onderbreken" vaak ook amusant door de visuals die op de badkamertegels ontstonden. De darmkrampen zelf waren niet zo storend, liever zonder maarja, dat heb ik niet te kiezen.
Tussendoor nog even naar m'n tuin gekeken, ik kreeg zin in een shaggie (ik ben gestopt maar zondig af en toe). Ik voelde me zo'n "ol' Americ'n dad" ik bedacht me hoe ridicuul het eigenlijk is dat sommigen het stoer vinden om zware shag te roken zonder te hoesten. Stom eigenlijk om je lichaam daarvoor te beschadigen. Ook vreemd eigenlijk dat die stugge boeren toch continu een bewustzijnsveranderend middel nemen... Desondanks heb ik het shaggie opgerookt...
Terug op de bank was ik wat besluiteloos over de muziek, eerst een paar tracks van Desert Dwellers gedraaid, hierop kreeg ik visuals van een Afrikaans dorp vol ellende: plundering en verkrachting. Ook hier weer verdriet. Daarna zag ik de zieltjes van die mensen (althans, das mijn interpretatie). Dat waren stuk voor stuk mooie zieltjes.
-In essentie zijn we onschuldig.-
Hierna wilde ik wat losse goa trance tracks draaien, toen zag ik op m'n Spotify "Born slippy" van Underworld, deze móest ff op de speakers. Lekker mee gedanst en meegeblèrt.
Toen viel de zetel mij op: in de kreukels van de rugleuning begon ik een soort glyphs te zien, eerst van mensachtige figuren, daarna mysterieuze symbolen, dit wisselende elkaar een paar keer af. Het evolueerde niet verder dus ben ik gaan liggen en zette wat goa trance op.
Ik zag wezens die ik als futuristisc-high-tech-katachtig zou omschrijven, en ze waren gekleed in latex pakken. Scherpe ornamenten, ik vond juist dat scherpe erg mooi. Ik dacht weer aan stekels en knoken van insecten. In de natuur kan je overleven door b.v brute kracht of door scherp en snijden en/of door een goed schild te hebben. Bij elk "wapen" hoort een bepaald gedrag, vandaar: "de psychologie van het exoskelet" (sorry voor de lezers die juist om deze titel zijn gaan lezen, dit was alles omtrent dat onderwerp) De katachtige wezens waren duidelijk "snijders" en ze straalden een totale zelfbeheersing uit. Echte dodelijke fierce warriors. Ik had het gevoel (en visuals) dat ze iets heel moois en kwetsbaars beschermden.
De kat van m'n dochter kwam op m'n borst liggen en begon me te "melken", dat voelde wel lekker: een kleine massage. Toen ging ik nadenken over tast en leek ik op een gegeven moment te ervaren hoe het voelt om als pasgeborene voor het eerst iets aan te raken. Daarna ervaarde ik hetzelfde, maar dan als kat. Daarna leek ik een baby in een couveuse (m'n oudste dochter was te vroeg geboren en heeft in een couveuse gelegen). Geen idee of de ervaring authentiek was, maar het was een hele mooie ervaring.
Tussendoor nog wat erwtensoep gegeten. Toen ik m'n soepkom ging halen, kwam er net een goed nummer. Ik heb nog even in de keuken staan dansen. Ik had visuals van indianen en een soort elfenhuisjes met grappige puntige dakjes.
Inmiddels was het rond een uur of zeven. Nog twee uurtjes gelegen, verder getript met thema's katachtigen, geboorte en Leven.
Daarna leek de landing te worden ingezet en heb ik een jointje gedraaid. Deze half opgerookt, potje ge-wii't met Schatje. Daarna gingen we tv kijken.
Het viel me op dat de icoontjes op tv leken te bewegen, de lsd kwam toch weer op.
Nog even gaan liggen. De visuals veranderden heel snel: ik zag iets, zoomde op een detail en kwam weer in een andere "wereld ". De beelden gingen te snel om te onthouden. Ik vond het wel opvallend dat het gewone, alledaagse werelden leken. Meerdere realiteiten? Vorige levens? Het ging te snel om er een boodschap uit te halen.
Bij deze beleving en die van pasgeboren zijn, besefte ik achteraf dat ik even "weg" was, zal nog geen egodood geweest zijn, misschien in de buurt. Ik denk ook dat ik maar enkele seconden, hooguit minuten weg was.
Ik vond het een fijne trip, intens genoeg, maar niet te overweldigend. Ik denk dat 300 ųg wel mijn sweet spot is bij lsd.
In m'n vorig report benoemde ik dat controle loslaten een ding voor mij is, deze trip ben ik daar eigenlijk niet zo mee bezig geweest. Enkel met open eye visuals, het gevoel dat ik deze kon versterken en verzwakken, wat -vooral met vele toiletgangen- toch ook wel praktisch is. Verder was de trip gewoon goed zoals die was: amusant en leerzaam, zo heb ik het graag 😊