#1
Dit report bevat 2 aparte trips, maar aangezien ze voor mij over hetzelfde thema gingen, heb ik besloten ze te bundelen.
Alvorens ik aan het tripreport zelf kan beginnen is het voor mij belangrijk even te delen wat er in mij omging. Ik ben intussen een jaar samen met liefje en in die periode hebben wij de meest intense ups en downs gehad. We spiegelen elkaar enorm. We zijn vanaf juli al gaan samenwonen in een huisje in 1 van de meest idyllische plekken die ik ooit heb meegemaakt: de conciërgewoning van een leegstaande abdij.
Helaas was niet alles rozengeur en maneschijn: het huisje is eigenlijk een studio qua grootte en we zaten constant op elkaars nekvel. Bovendien had ik op dat moment even geen job (teacher life) en ben ik eigenlijk hervallen in een neerwaartse negatieve spiraal. Hoe dichter liefje kwam om toenadering te zoeken, hoe meer ik haar wegduwde. Op haar beurt ging liefje de aandacht die ik haar niet gaf dan maar zoeken bij vrienden.
Het duurde niet lang of het werd duidelijk dat “vrienden” misbruik maakten van de situatie en zich opstelden als beter alternatief en dat ik haar niet waard was etc etc. Gelukkig kwam ze tot inzicht, biechtte me alles op en zijn we er samen uit gekomen.
Tegen september was ik opnieuw aan het werk en leek alles weer ok, maar de negativiteit kwam alsnog terug naar boven. Intussen had ik al een aantal slechte trip ervaringen gehad, vooral met LSD: ik stoorde me mateloos aan liefje’s energie / geluiden / … Haar gezicht vervormde voor mijn ogen in een oude heks a la Efteling… Kortom, ik focuste mij alleen nog maar op elkaars onhebbelijkheden en was blind voor alle schoons.
Intussen op therapie geweest om mij wat meer in mijn voelen te steken en minder in mijn denken. Het had gewerkt: met geuren en de associatie aan bepaalde herinneringen lag ik te snikken bij de therapeute en voelde mijn lichaam alsof ik aan het rollen was op Molly :0. Toen begreep ik eindelijk wat ze bedoelden met het hart openzetten.
Helaas ebde ook dit weg en kwam er opnieuw een periode van depressie en ongeluk. Deze keer had ik besloten om uit het huisje te gaan en om te gaan cohousen. Zo hadden we het destijds ook gedaan en misschien zou alles meer kloppen als we niet constant op elkaar zaten en geconfronteerd werden met de frustraties van het alledaagse. En anders hadden we het tenminste geprobeerd.
Rond nieuwjaar hadden we nogmaals ruzie en hadden we voor de zoveelste keer beslist even een pauze in te lassen. Intussen had liefje in een wraakbui opnieuw contact met een van haar “vrienden”. Hij had mij op zijn beurt gecontacteerd of ik er OK mee was dat hij zijn kans zou wagen. Ik viel volledig uit de lucht. Ik confronteerde haar hiermee en ze zei al huilend dat ze een grote fout had gemaakt. Dat de people pleaser in haar niet wist hoe ze hem kon zeggen dat dit maar een fantasie was, een egoboost.
Ach ja, we maken allemaal fouten en tja, het waren maar berichten. Ik besloot haar te vergeven en we hadden een pracht van een passioneel moment. Liefje had de ochtend erop echter naar haar therapeute gebeld en die had haar gezegd met mij te breken, omdat we te toxisch voor elkaar zouden zijn. Ik dacht even dat ik gek werd. Wat een spel van aantrekken en afstoten was dit.
We hebben elkaar toen een weekje niet gehoord. Toen heb ik besloten voor een zware trip te gaan, in de hoop dat er misschien een inzicht ging komen. Toen had ik 25g double vision truffels genomen in combinatie met 0.25g Harmala HCL.
Het duurde een hele tijd alvorens het eindelijk inkickte (zoals met pharmahuasca) maar Jeetje, wat een trip was me dat. Ik had voor de trip de vragen opgeschreven en mijn notitieblok lag klaar. De vragen: Welk deel van mij weigert haar los te laten, welk deel van mij houdt van haar en wat hoop ik uit zo’n relatie te halen?
Plots kwam het ene inzicht na het andere. Ik zat met mijn mond open en had de grootste aha-erlebnis sinds mijn eerste breakthrough dose enkele jaren ervoor.
Plots had ik door dat ik haar niet voorwaardelijk kon liefhebben. Dat we misschien nooit meant to be waren omdat ik me sinds het begin van onze relatie had afgeschermd om haar te diep binnen te laten. En dat ik nu moest toegeven aan mezelf dat ze veeeeeel dieper zat dan ik ooit had durven denken. En dat ik haar geluk niet langer in de weg wou staan.
Het moment dat ik bereid was haar uit pure liefde los te laten verschenen hiëroglyfen op de muur en zag ik het oog van Horus. Alsof het universum mij een schouderklopje gaf dat ik in de goede richting zat. En laat het nu zo zijn dat liefje in andere trips al vaker hiëroglyfen en Horus had gezien - ik nooit.
************
Edit: Liefje en ik hadden wel al eens getript op Valhalla en harmala en toen kwamen er ook een heleboel Egyptische thema's aan bod. Ik weet nog dat ik mijn ogen sloot en zei tegen haar van holy balls ik zit in een piramide! Buiten leken de lichtjes ook op een Horus oog. En toen we laatst samen de Borax combo nog eens namen kreeg ik opnieuw beelden te zien van wat ik begreep als tempelmuren. Liefje is wel degene die het vaakst hiëroglyfen te zien krijgt.
Voor de rest was deze trip nagenoeg visual-loos. En dat maakte ook niet uit, want dat was ook helemaal niet wat ik toen nodig had. Toen ik beneden een jointje rookte zat ik opnieuw met mijn mond open en versteend van de heldere inzichten die binnenkwamen.
************
Het toeval wil dat we elkaar de volgende dag gingen zien op een neutrale plek, beiden dachten we dat dit de laatste keer ging zijn dat we elkaar zouden zien. Ik vertelde haar dat ik haar uit liefde wilde loslaten en dat het me speet dat ik haar zo voorwaardelijk had benaderd.
Op haar beurt had liefje zoveel spijt van haar gehunker naar aandacht en had op haar beurt beslist dat ze helemaal niet klaar was met me en mij in de afgelopen weken nog nooit zo hard had zien vechten voor haar. Ik beaamde dat ik inderdaad nog nooit zoveel moeite had gedaan voor iemand, maar dat ze het gewoon helemaal waard was.
Well.. Dat was het begin van een nieuw hoofdstuk, althans zo voelt het. Ik meer in touch met mijn gevoelens, zachter naar haar toe…
Gisteren kwam een bestelling Valhalla truffels binnen. We hadden eerst een thee gezet van de 30g die we samen opdronken, maar ik had ook al 0.25g Harmala HCL genomen en had de geweekte truffels verder opgegeten. Needless to say dat het een intense trip zou worden. Maar dat was ook gewenst.
Liefje voelde iets maar bijlange niet zoveel als ik. We gingen eerst wandelen in het bos op het domein van de abdij en ik werd giechelig. Merkte op dat ik kindser en onschuldiger werd.
Na een uurtje wandelen werd het teveel om nog te wandelen, de visuals werden zo intens voor me dat ik verloren zou lopen. Liefje zei dat ze ging tekenen en mij ging laten doen in de living.
Het eerste wat ik mij herinner is en beeld van een insect-achtige alien machine entity. Het was duidelijk voor mij dat dit de verspersoonlijking was van de truffel / psilocybine. Onmogelijk echt na te bootsen, maar leek op een mix hiervan ongeveer. Was totaal niet angstig.
Daarna gingen de visuals over naar fotorealistische beelden van alle mensen die ik graag zag. Ik dacht aan de familie in Turkije waar ik vorig jaar te gast was en hoe de vrouw intussen was gestorven aan kanker. Ik huilde zoals alweer enkele jaren was geleden. Liefje dacht dat ik slecht ging en kwam mij troosten. Maar ik kreunde dat het pure ontroering was, dat ik overal de liefde in zag. We knuffelden en kusten en ik verklaarde mijn liefde nogmaals aan haar. Deze keer veranderde liefje’s gezicht opnieuw - maar anders dan die LSD-ervaringen had ik deze keer door dat de twin flame band die wij hebben ons gezicht en lichaam oversteeg. A thousand times yes, nu had ik ‘m door, ik zag haar als zielsverwante, niet enkel mijn lief. Als haar gezicht vervormde, nam ze de vorm aan van vorige of volgende levens en zelfs daarin bleef ik vasthouden in liefde.
Vervolgens heb ik uit pure euforie een uur lang liggen gieren van het lachen. Toen schoot me te binnen hoe een sterke dosis psilocybine de eigenaardige eigenschap heeft om te worden wat je ervan wil: be like acid, be like molly, …
************
Edit 3: Op een gegeven moment stond liefje in de keuken en zei ik dat alles voelde alsof ik het vanuit de derde persoon aan het beleven was. Alsof ik observeerde dat ik sprak, maar dat ik geen controle had over welke woorden eruit kwamen. Alsof ik gechanneld werd. Dit was trouwens niet de eerste keer dat ik dit zo aanvoelde. Zoals een vis die even boven water komt even rondom zich kan kijken en daarna terug deel uitmaakt van de stroom.
Ik was dus de protagonist van mijn eigen film en tegelijkertijd het publiek. Ik voelde ineens zo'n trots en zelfliefde toen ik naar mezelf in de spiegel keek. Mijn gezicht vervormde in andere gezichten en ik bleef liefdevol verder staren. I'm such an asshole, but I love it. Ik kan er toch ook niet aan doen dat andere mensen minder mooi / minder atletisch / minder succes hebben. Ik werk er toch ook hard voor? Niets komt ooit vanzelf. Waarom moet ik mij altijd zo schuldig voelen voor een ander? Compassie, ja! Liefde, all the way, maar schuld werp ik van me af! Mijn god, we zijn zo'n picture perfect koppeltje, alles klopt gewoon en toch slaagden we erin onszelf te saboteren vanuit een fucked up zelfbeeld, angst en schuld. Schatje ik zie erdoor, ik sta achter je en steun je, zoals jij me ook altijd steunt!! <3
************
Na een nodige douche hebben we samen iets gegeten, intense seks gehad en gekeken naar de film Legend van 1986. Ideale tripfilm!!
Vandaag in het zonnetje met de naweeën een zalige wandeling gemaakt.
***********
Mijn relatie met liefje is de meest intense trip die ik ooit heb meegemaakt en ik ben zo dankbaar dat ik eindelijk heb geleerd me eraan over te geven. Net als alle slechte LSD-ervaringen werd mijn relatie beïnvloed door mijn onvermogen om de dingen gewoon te aanvaarden voor hoe ze zijn en het miraculeuze te zien in het alledaagse: een knuffel, een kus, een boswandeling, een city-trip, … She’s the one, I was too scared to admit it.
************
Edit 2: Op dit punt voelt het voor mij alsof ik pharmahuasca, psilohuasca etc "onder de knie" heb. Ondanks de hoge dosis zijn deze middelen enorm helder. Ik herinner mij de volledige trip en mijn brein wordt gekneed en mijn lichaam voelt orgasmisch, maar nooit mind-melting zoals LSD dat kan doen en al zeker niet van de hak op de tak. Tja, plant-based is the way forward?
Alvorens ik aan het tripreport zelf kan beginnen is het voor mij belangrijk even te delen wat er in mij omging. Ik ben intussen een jaar samen met liefje en in die periode hebben wij de meest intense ups en downs gehad. We spiegelen elkaar enorm. We zijn vanaf juli al gaan samenwonen in een huisje in 1 van de meest idyllische plekken die ik ooit heb meegemaakt: de conciërgewoning van een leegstaande abdij.
Helaas was niet alles rozengeur en maneschijn: het huisje is eigenlijk een studio qua grootte en we zaten constant op elkaars nekvel. Bovendien had ik op dat moment even geen job (teacher life) en ben ik eigenlijk hervallen in een neerwaartse negatieve spiraal. Hoe dichter liefje kwam om toenadering te zoeken, hoe meer ik haar wegduwde. Op haar beurt ging liefje de aandacht die ik haar niet gaf dan maar zoeken bij vrienden.
Het duurde niet lang of het werd duidelijk dat “vrienden” misbruik maakten van de situatie en zich opstelden als beter alternatief en dat ik haar niet waard was etc etc. Gelukkig kwam ze tot inzicht, biechtte me alles op en zijn we er samen uit gekomen.
Tegen september was ik opnieuw aan het werk en leek alles weer ok, maar de negativiteit kwam alsnog terug naar boven. Intussen had ik al een aantal slechte trip ervaringen gehad, vooral met LSD: ik stoorde me mateloos aan liefje’s energie / geluiden / … Haar gezicht vervormde voor mijn ogen in een oude heks a la Efteling… Kortom, ik focuste mij alleen nog maar op elkaars onhebbelijkheden en was blind voor alle schoons.
Intussen op therapie geweest om mij wat meer in mijn voelen te steken en minder in mijn denken. Het had gewerkt: met geuren en de associatie aan bepaalde herinneringen lag ik te snikken bij de therapeute en voelde mijn lichaam alsof ik aan het rollen was op Molly :0. Toen begreep ik eindelijk wat ze bedoelden met het hart openzetten.
Helaas ebde ook dit weg en kwam er opnieuw een periode van depressie en ongeluk. Deze keer had ik besloten om uit het huisje te gaan en om te gaan cohousen. Zo hadden we het destijds ook gedaan en misschien zou alles meer kloppen als we niet constant op elkaar zaten en geconfronteerd werden met de frustraties van het alledaagse. En anders hadden we het tenminste geprobeerd.
Rond nieuwjaar hadden we nogmaals ruzie en hadden we voor de zoveelste keer beslist even een pauze in te lassen. Intussen had liefje in een wraakbui opnieuw contact met een van haar “vrienden”. Hij had mij op zijn beurt gecontacteerd of ik er OK mee was dat hij zijn kans zou wagen. Ik viel volledig uit de lucht. Ik confronteerde haar hiermee en ze zei al huilend dat ze een grote fout had gemaakt. Dat de people pleaser in haar niet wist hoe ze hem kon zeggen dat dit maar een fantasie was, een egoboost.
Ach ja, we maken allemaal fouten en tja, het waren maar berichten. Ik besloot haar te vergeven en we hadden een pracht van een passioneel moment. Liefje had de ochtend erop echter naar haar therapeute gebeld en die had haar gezegd met mij te breken, omdat we te toxisch voor elkaar zouden zijn. Ik dacht even dat ik gek werd. Wat een spel van aantrekken en afstoten was dit.
We hebben elkaar toen een weekje niet gehoord. Toen heb ik besloten voor een zware trip te gaan, in de hoop dat er misschien een inzicht ging komen. Toen had ik 25g double vision truffels genomen in combinatie met 0.25g Harmala HCL.
Het duurde een hele tijd alvorens het eindelijk inkickte (zoals met pharmahuasca) maar Jeetje, wat een trip was me dat. Ik had voor de trip de vragen opgeschreven en mijn notitieblok lag klaar. De vragen: Welk deel van mij weigert haar los te laten, welk deel van mij houdt van haar en wat hoop ik uit zo’n relatie te halen?
Plots kwam het ene inzicht na het andere. Ik zat met mijn mond open en had de grootste aha-erlebnis sinds mijn eerste breakthrough dose enkele jaren ervoor.
Plots had ik door dat ik haar niet voorwaardelijk kon liefhebben. Dat we misschien nooit meant to be waren omdat ik me sinds het begin van onze relatie had afgeschermd om haar te diep binnen te laten. En dat ik nu moest toegeven aan mezelf dat ze veeeeeel dieper zat dan ik ooit had durven denken. En dat ik haar geluk niet langer in de weg wou staan.
Het moment dat ik bereid was haar uit pure liefde los te laten verschenen hiëroglyfen op de muur en zag ik het oog van Horus. Alsof het universum mij een schouderklopje gaf dat ik in de goede richting zat. En laat het nu zo zijn dat liefje in andere trips al vaker hiëroglyfen en Horus had gezien - ik nooit.
************
Edit: Liefje en ik hadden wel al eens getript op Valhalla en harmala en toen kwamen er ook een heleboel Egyptische thema's aan bod. Ik weet nog dat ik mijn ogen sloot en zei tegen haar van holy balls ik zit in een piramide! Buiten leken de lichtjes ook op een Horus oog. En toen we laatst samen de Borax combo nog eens namen kreeg ik opnieuw beelden te zien van wat ik begreep als tempelmuren. Liefje is wel degene die het vaakst hiëroglyfen te zien krijgt.
Voor de rest was deze trip nagenoeg visual-loos. En dat maakte ook niet uit, want dat was ook helemaal niet wat ik toen nodig had. Toen ik beneden een jointje rookte zat ik opnieuw met mijn mond open en versteend van de heldere inzichten die binnenkwamen.
************
Het toeval wil dat we elkaar de volgende dag gingen zien op een neutrale plek, beiden dachten we dat dit de laatste keer ging zijn dat we elkaar zouden zien. Ik vertelde haar dat ik haar uit liefde wilde loslaten en dat het me speet dat ik haar zo voorwaardelijk had benaderd.
Op haar beurt had liefje zoveel spijt van haar gehunker naar aandacht en had op haar beurt beslist dat ze helemaal niet klaar was met me en mij in de afgelopen weken nog nooit zo hard had zien vechten voor haar. Ik beaamde dat ik inderdaad nog nooit zoveel moeite had gedaan voor iemand, maar dat ze het gewoon helemaal waard was.
Well.. Dat was het begin van een nieuw hoofdstuk, althans zo voelt het. Ik meer in touch met mijn gevoelens, zachter naar haar toe…
Gisteren kwam een bestelling Valhalla truffels binnen. We hadden eerst een thee gezet van de 30g die we samen opdronken, maar ik had ook al 0.25g Harmala HCL genomen en had de geweekte truffels verder opgegeten. Needless to say dat het een intense trip zou worden. Maar dat was ook gewenst.
Liefje voelde iets maar bijlange niet zoveel als ik. We gingen eerst wandelen in het bos op het domein van de abdij en ik werd giechelig. Merkte op dat ik kindser en onschuldiger werd.
Na een uurtje wandelen werd het teveel om nog te wandelen, de visuals werden zo intens voor me dat ik verloren zou lopen. Liefje zei dat ze ging tekenen en mij ging laten doen in de living.
Het eerste wat ik mij herinner is en beeld van een insect-achtige alien machine entity. Het was duidelijk voor mij dat dit de verspersoonlijking was van de truffel / psilocybine. Onmogelijk echt na te bootsen, maar leek op een mix hiervan ongeveer. Was totaal niet angstig.
Daarna gingen de visuals over naar fotorealistische beelden van alle mensen die ik graag zag. Ik dacht aan de familie in Turkije waar ik vorig jaar te gast was en hoe de vrouw intussen was gestorven aan kanker. Ik huilde zoals alweer enkele jaren was geleden. Liefje dacht dat ik slecht ging en kwam mij troosten. Maar ik kreunde dat het pure ontroering was, dat ik overal de liefde in zag. We knuffelden en kusten en ik verklaarde mijn liefde nogmaals aan haar. Deze keer veranderde liefje’s gezicht opnieuw - maar anders dan die LSD-ervaringen had ik deze keer door dat de twin flame band die wij hebben ons gezicht en lichaam oversteeg. A thousand times yes, nu had ik ‘m door, ik zag haar als zielsverwante, niet enkel mijn lief. Als haar gezicht vervormde, nam ze de vorm aan van vorige of volgende levens en zelfs daarin bleef ik vasthouden in liefde.
Vervolgens heb ik uit pure euforie een uur lang liggen gieren van het lachen. Toen schoot me te binnen hoe een sterke dosis psilocybine de eigenaardige eigenschap heeft om te worden wat je ervan wil: be like acid, be like molly, …
************
Edit 3: Op een gegeven moment stond liefje in de keuken en zei ik dat alles voelde alsof ik het vanuit de derde persoon aan het beleven was. Alsof ik observeerde dat ik sprak, maar dat ik geen controle had over welke woorden eruit kwamen. Alsof ik gechanneld werd. Dit was trouwens niet de eerste keer dat ik dit zo aanvoelde. Zoals een vis die even boven water komt even rondom zich kan kijken en daarna terug deel uitmaakt van de stroom.
Ik was dus de protagonist van mijn eigen film en tegelijkertijd het publiek. Ik voelde ineens zo'n trots en zelfliefde toen ik naar mezelf in de spiegel keek. Mijn gezicht vervormde in andere gezichten en ik bleef liefdevol verder staren. I'm such an asshole, but I love it. Ik kan er toch ook niet aan doen dat andere mensen minder mooi / minder atletisch / minder succes hebben. Ik werk er toch ook hard voor? Niets komt ooit vanzelf. Waarom moet ik mij altijd zo schuldig voelen voor een ander? Compassie, ja! Liefde, all the way, maar schuld werp ik van me af! Mijn god, we zijn zo'n picture perfect koppeltje, alles klopt gewoon en toch slaagden we erin onszelf te saboteren vanuit een fucked up zelfbeeld, angst en schuld. Schatje ik zie erdoor, ik sta achter je en steun je, zoals jij me ook altijd steunt!! <3
************
Na een nodige douche hebben we samen iets gegeten, intense seks gehad en gekeken naar de film Legend van 1986. Ideale tripfilm!!
Vandaag in het zonnetje met de naweeën een zalige wandeling gemaakt.
***********
Mijn relatie met liefje is de meest intense trip die ik ooit heb meegemaakt en ik ben zo dankbaar dat ik eindelijk heb geleerd me eraan over te geven. Net als alle slechte LSD-ervaringen werd mijn relatie beïnvloed door mijn onvermogen om de dingen gewoon te aanvaarden voor hoe ze zijn en het miraculeuze te zien in het alledaagse: een knuffel, een kus, een boswandeling, een city-trip, … She’s the one, I was too scared to admit it.
************
Edit 2: Op dit punt voelt het voor mij alsof ik pharmahuasca, psilohuasca etc "onder de knie" heb. Ondanks de hoge dosis zijn deze middelen enorm helder. Ik herinner mij de volledige trip en mijn brein wordt gekneed en mijn lichaam voelt orgasmisch, maar nooit mind-melting zoals LSD dat kan doen en al zeker niet van de hak op de tak. Tja, plant-based is the way forward?