Tolerantie.

Ik weet bijna zeker dat de schadelijkheid ten opzichte van de hoeveelheid gelijk blijft, waardoor je gebruik dus steeds schadelijker wordt. Ik meen dit gelezen te hebben, ik kan dit echter niet onderbouwen, daarvoor moet je anderen hebben.

De mate van schadelijkheid blijft natuurlijk hetzelfde, het is dezelfde stof, dezelfde hoeveelheid, het feit dat je weerstand opbouwt tegen het effect wil natuurlijk niet zeggen dat de stof op zich minder schadelijk wordt.
Meestal gaan mensen ook nog eens meer gebruiken omdat ze er steeds minder van gaan merken en maken het daarmee nog erger.

Zelfs als al je (specifieke) receptoren voor die drugs gesatureerd zijn na intensief poly-gebruik, dan nog moeten je lever en nieren die stoffen in je bloedbaan afbreken.

Idem voor mensen die sowieso hogere dosissen nodig hebben om een gemiddeld effect te bereiken: hoewel zij qua effect maar gemiddeld ervaren, dan nog worden hun organen dubbel belast.

Ik heb over de jaren veel kennis opgedaan wat betreft drugs, vanaf het moment dat het gesynthetiseerd word, de effecten en inname en afbraak, zelf heb ik ook een geschiedenis met drugs achter de rug, maar ik zit al tijden met deze vraag..

Voorbeeld.
Stel, jimmy gebruikt elk weekend 1 gram coke. Niet meer en niet minder. Maar hoe langer jimmy er mee doorgaat, des de minder plezier dat jimmy beleefd. Dit is dus tolerantie, of gewenning.

Waar ik dus mee zit: Door de tolerantie die je opbouwt voel je dus minder van je genotsmiddel. Betekend dit nu ook dat je lichaam of hersenen minder schade oplopen vanwege die tolerantie?
Of krijgt de betreffende persoon elke keer iets meer schade? Of blijft dit gelijk tijdens regelmatig gebruik.