Hallo,
Ik was daarnet met een vriendin aan het praten over een voorval van zo'n 2 jaar geleden.
We zaten op vrijdagavond in het café. Mijn vriendin (ik zal haar X noemen) had één tequila gedronken en dan een rode wodka redbull, waar ze al ongeveer 1/3 van op had. Op een gegeven moment gaat ze naar het toilet, maar aangezien ze lang wegblijft, ging haar vriend kijken waar ze bleef.
Toen zij op het toilet zat, is ze blijkbaar "knock out" gegaan. Ze kon zich amper meer bewegen, haar lijf voelde erg zwaar, ze kon niet meer praten, etc.
Haar vriend is dan tegen haar blijven praten en aandringen en uiteindelijk heeft ze toch het slotje kunnen open maken. Ze vertelde dat ze nog wel kon zien, maar dat het leek alsof de deur en de muren naar haar toe kwamen en weer weg deinden. Ze kon haar armen amper nog opheffen, maar als ze dat dan toch probeerde om de deur open te maken, kon ze de afstand niet meer inschatten. Als ze naar haar handen keek, leek het alsof die het slotje open maakten, maar eigenlijk waren die gewoon ernaast aan het grijpen.
Af en toe viel ze volledig "weg" en kon ze niks meer, alleen tegen de muur hangen.
Ze hoorde haar vriend ook wel praten en zeggen dat ze de deur moest open doen, maar ze kon alleen maar zeggen "gaat ni".
Uiteindelijk is het haar dan toch gelukt en haar vriend heeft haar dan uit het café gedragen, zijn appartement was 10 meter verderop. Toen ze boven kwam, leek ze even iets beter te zijn. Ze zei "ik ga proberen over te geven, misschien gaat het dan beter". Overgeven ging echter niet en uiteindelijk is ze op de badkamer weer "knock out" gevallen. Haar vriend wilde haar naar de slaapkamer te dragen, in bed, maar achteraf vertelde ze dat ze dat helemaal niet wilde. Ze wilde gewoon blijven liggen, heel haar lichaam deed pijn, elke aanraking van haar vriend deed nog meer pijn. Ze zei dat ze op die moment haar vriend haatte, omdat ze gewoon wilde blijven liggen en hij wilde haar altijd naar boven dragen en haar recht trekken. Haar vriend was ook héél erg in paniek en dat maakte haar natuurlijk ook nog meer paniekerig.
Ze kon niet meer rustig ademhalen maar deed dat heel snel. Het leek wel een soort hyperventilatie.
Ze vertelde achteraf ook dat ze af en toe gewoon weg was. Ze kon nog wel denken, ze dacht bv "ik ga dood" of "laat dit stoppen", maar op die moment voelde ze niks meer en hoorde ze niks meer. Haar gedachten waren ook heel paniekerig (logisch in die situatie).
Haar vriend heeft dan naar ons gebeld, helemaal in paniek, en samen met een andere vriendin zijn we dan naar boven gegaan. We hebben dan meteen de dokter van wacht gebeld.
Die andere vriendin is verpleegster en zij probeerde ondertussen X te kalmeren. Ze ging naast haar liggen en zei "adem mee op mijn tempo, rustig". X vertelde later dat dat wel even hielp, maar dan maar eventjes. Wat later sloeg ze terug helemaal in paniek. Ze zei dat het wel goed deed dat er iemand rustig tegen haar praatte.
Op die moment begon ze ook enorm te trillen, onbedaarlijk, met heel haar lijf. Ze kon dat niet stoppen, vertelde ze achteraf. Even later kreeg ze ook enorme kou en vroeg ze om een dekentje.
Ze kon ook helemaal niet meer praten. Ze wilde wel iets zeggen, maar het ging niet. Ja, heel af en toe een brabbelend woord, zoals bv "deken".
Ze zei ook dat ze ons af en toe wel hoorde, op de achtergrond.
Sommige stukken weet ze nog achteraf, andere stukken is ze kwijt.
Uiteindelijk, na een uur wachten ongeveer, is dan de dokter van wacht gekomen, die vroeg of zij gedronken had (niet veel dus, anderhalf alcoholisch drankje, terwijl ze normaal wel meer kan drinken) en of ze drugs genomen had. Nee dus, ze neemt nooit drugs.
De dokter heeft haar een spuit gegeven (ik weet niet wat), dan heeft haar vriend haar in bed gedragen en is ze als een blok in slaap gevallen.
Nu we hier daarstraks weer over aan het praten waren, vroeg ik me toch af wat het was. Heeft iemand een idee?
Zou dit eventueel veroorzaakt kunnen worden door drugs, die misschien in haar drankje waren gedaan? Het klinkt mij onwaarschijnlijk, waarom zou iemand het doen...? Maar die "aanval" die zij die nacht heeft gehad, was absoluut niet normaal.
Voordien of achteraf heeft ze nooit meer iets gelijkaardigs meegemaakt. Zij (of iemand uit haar familie) heeft ook nooit last gehad van epilepsie, hyperventilatie, ...
Als ik er nu op terug kijk, had ze toen misschien beter haar bloed laten testen, om zeker te zijn wat het was. Maar dat is nu te laat natuurlijk.
Alvast bedankt voor de reacties.
