Oke dus ik heb een vraagje want kan hier niks over vinden…
Als ik als voorbeeld ( 3mmc of speed ) snuif word ik gelijk wakker maar zodra ik het slik krijg ik een stoned gevoel alsof het een downer is. ( Heb add als dat helpt met t antwoord ).
Weet een van jullie hoe dit komt ?
Ik denk twee antwoorden: biobeschikbaarheid en first-pass metabolism.
En mogelijk nog een derde antwoord: metabolisme. Maar dat weten we niet zeker.
Allereerst worden drugs via de neus veel sneller opgenomen in het bloed. Daardoor onstaat er een hogere piekconcentratie van de drug in het bloed. Met andere woorden: je gaat harder. Maar de high duurt daardoor ook korter, wat in het geval van stimulerende drugs vaak leidt tot de neiging om sneller bij te pakken. Daardoor is snuiven ook verslavender. Aan de ene kant leidt snuiven eerder tot herhaaldelijk bijpakken, en aan de andere kant ontstaat er bij snuiven een sterkere psychologische koppeling tussen inname van de drug en euforische gevoelens.
Waarom je wakker wordt als je snuift maar stoned als je slikt kan mogelijk te maken hebben met de hoeveelheid 3-MMC die in het brein terechtkomt. Bij verschillende hoeveelheden kan er bijvoorbeeld de verhouding tussen activatie van dopamine of serotonine veranderen. Bij MDMA is dat bijvoorbeeld ook het geval. Als je hoge doseringen neemt dan worden mensen meer in zichzelf gekeerd en gaan ze meer spacen, terwijl je best wel helder, energiek en empathisch bent als je een wat lagere dosis neemt.
Het tweede antwoord heeft te maken met de route die bloedvaten in je lichaam doorlopen. De bloedvaten in je neus lopen richting het hart, de longen, weer het hart, en dan het brein. Daardoor zijn de drugs heel snel aanwezig in het brein.
Bloedvaten rondom de maag en darmen lopen (via de poortader) eerst naar de lever. Daar worden drugs afgebroken door enzymen. Daarna gaat het bloed met de drugs pas richting het hart, de longen, weer het hart, en dan pas het brein. Dus als je oraal drugs inneemt dan krijgt de lever eerst de kans om een deel van het bloed te verwerken. Dat kan invloed hebben op de biobeschikbaarheid; een deel van de oraal ingenomen drugs komt mogelijk niet in het brein terecht waar het zijn psychoactieve werking uitoefent. Dit verschil in bloedsomloop wordt ook het first-pass metabolism genoemd.
Een laatste mogelijkheid is dat de lever mogelijk 3-MMC afbreekt in stoffen die ook psychoactief zijn, maar die een ander effect geeft. Dieronderzoek bij varkens heeft wel uitgewezen dat 3-MMC heel snel wordt afgebroken, en dat de lage hoeveelheid 3-MMC die in het brein van varkens wordt teruggevonden na inname niet een goede verklaring geeft voor de effecten. Daardoor verwachten wetenschappers dat een afbraakproduct (metaboliet) van 3-MMC mogelijk verantwoordelijk is voor de effecten van de drug. Probleem is alleen dat zulk onderzoek niet bij mensen is gedaan. En ons lichaam werkt niet helemaal hetzelfde als dat van varkens. Daarnaast is er nog geen onderzoek gedaan naar de metabolieten van 3-MMC en hun biobeschikbaarheid. Dus het zou een aanname zijn om te denken dat je (anders) high wordt van de metabolieten van 3-MMC.