#1
Mijn ketamine ervaring van 06.03, een verdieping van 05.03
Setting: Vrouw, bijna 47, 1.90m, 78kg, dinsdag 06.03.2018, dosis: hoog tot zeer hoog. 300-350 mg, nasaal.
Ik wil dit delen omdat ik mezelf anders een informatie-dief vind en zelf niets bijdraag.
Na mijn ervaring van maandag op dinsdag, ik ben de ganse dag een Duracell konijntje geweest. Ik moest nog een aantal afspraken maken. Mails verwerken. Aantal telefoontjes doen. Ik heb gepoetst. Ik heb de was gedaan, opvouwen, gestreken. Eten gekookt. Om 18.00 was ik moe. Maar enorm voldaan. Ik ben even gaan liggen en heb geslapen tot 20.00. Nadien nieuws gekeken en actualiteit gevolgd. Wat met de kinderen gepraat. Omstreeks 22.00 ben ik gaan slapen. Mijn man wou verder naar voetbal kijken. Boven twijfelde ik, nog eens doen? Ja, nog eens doen.
Wij hebben een vrij grote slaapkamer aan straatzijde. Ik heb de twee ramen één helft opengezet. De frisse en koele lucht kan zo aangenaam zijn. Lakens waren dag ervoor ververst. Bad had ik al genomen. Ik leg de ketamine klaar, maar nu een tiental lijntjes, ik verwerk die op een kwartier tot twintig minuten. Dan krijg ik nog juist het licht uit en leg me in het midden van mijn bed. Naakt. Maar nu mijn “paperclip” houding. Mijn lichaam ligt onder het donsdeken, donsdeken opgetrokken tot onder mijn oksels, mijn armen liggen bovenop het donsdeken. Mijn handen leg ik met de vingers gespreid in over de onderbuik met vingers naar schaamstreek gericht, mijn duimen langszij en houden mijn heupen vast. Dit geeft soms enorme energiestromen naar bepaalde punten in lichaam.
Ik gebruik ook steeds dezelfde mix van muziek.
Mijn voorkeur is:
Verder zijn de noodlot, 5e of 9e symphonie van Beethoven goed, of New Age, zeker Kitaro.
Dit geeft een leidraad, een tijdsinschatting. Je beleeft een verhaal.
Voor mij is belangrijk dat de muziek één verhaal vormt, geen losse nummers of stukken. Dit breekt anders de ervaring voor mij.
De trip begint onmiddellijk na de laatste inname. Ik kan nog juist licht uitdoen en goed gaan liggen. Oortjes had ik al ingestoken. Opnieuw word ik direkt meegesleurd. Alles van gisteren was er vandaag ook. ( zie https://drugsforum.nl/threads/mijn-ketamine-ervaring-van-maandag-05-03-2018.62673/)
De werelden, de dimensies. Meren, ravijnen, rivieren,…alles wisselt zich af. Boslandschappen worden winterlandschappen en gaan over in ijs en sneeuw landschappen, rotsformaties. Ik herinner mij een aantal dromen die al geruime tijd niet gezien of gehad had. Ik herinner me dingen en zie zaken de revue passeren die ik vergeten was. Ik voel me enorm zorgeloos. Ik besluit morgen de laatste liggende zaken aan te pakken, dan is alles zeker goed. Mijn lichaam is één geheel. Een brok van ééngemaakte energie, maar wel één met wie en wat ik ben, geen onrust. Het is positief. Door de plaatsing van mijn handen op mijn lichaam voel ik mij gedragen en vastgehouden. Ze drukken ook een grote druk in mijn zijde en de handen zijn enorm geladen met kracht. Het temperatuur verschil op handen-armen ten opzichte van de rest van mijn lichaam dat onder de dekens ligt, is een extra intrigerend gegeven. De reis blijft aanhouden. Er is geen afname in beleving. Opnieuw krijg ik het gevoel van KPAX en Contact. De tekst van Praga Khan (Lords of Acid) Phantasie Forever begint door mijn hoofd te schieten.
Join me in my dreams, my trip to fantasy
I'm floating on the waves, all is quiet and peaceful
As I open my eyes, I see a moonbow, it's colours
Moving, changing and rotating like a caleidoscope
I'm not afraid, I feel one with the universe
I'm afloat on the Waves, naked
All of a sudden I hear voices, whispering my name
I look around but there's no one there
I'm still looking at the moonbow
It's brightness tickling my body, sending me signals
Reaching into my brain
Deze tekts is er teveel aan. Ik word enorm gelukkig, tranen rollen, vullen mijn ooghoeken. Die gevuld, als een overloop dan, rollen tranen over mijn wangen naar beneden. Woorden schieten tekort om dit gevoel te beschrijven. Ik was twee weken geleden naar Age of Love geweest in Lotto Arena. Ook daar werd dit gespeeld. Ik ben toen opgestegen denk ik. Ik had die avond wel xtc en DOB genomen.
De inzichten zijn nu enorm. Het hoe, wat, wie en waarom. Wat ik hier doe. Het leven is een reis. Een leven hoeft niet af te zijn. We maken de tijd hier door en beleven. Was de dood steeds een raadsel voor mij, een bedreiging voor mijn bestaan. Is nu een aanvaarding. Ik kan op mijn sterfbed liggen en denken ik heb er uitgehaald en gedaan wat ik wou. Ik moet ook niets doen, maar kan en wil wel dingen doen en ik heb keuzevrijheid. Keuze betekent gaan voor iets en verzaken aan het niet gekozen. Ik kijk niet om. Aan de muziek weet ik dat ik nu 50 minuten ver ben. Maar het blijft komen. Opnieuw passeren oude dromen de revue. Een zeldzame auto passeert. Ik kan mijn ogen openen of zijn soms open. Ik zie het lichtschijnsel wel over plafond gaan, maar het staat apart. Ik ben er me bewust van. Maar het doet geen afbraak aan het bewustzijn in de trip. Het is net alsof je kan multi waarnemen. Soms zijn je ogen open, maar toch zie je niks, enkel de visuals. Zeer fascinerend. Want verleg je even de focus, zie ik duidelijk de kamer, zonder dat het echter invloed heeft op je zelf. Mijn lichaam zweeft ook. Tussen de lakens. Ergens in de kamer. Opnieuw verlies ik richting en plaatsing van lichaam. Het beeld van De Denker van Rodin passeert. Descartes ook, ik denk dus ik besta. Plato en de grot, alleen zie ik nu geen schaduwen, ik zie de realiteit. Geen muur, geen vuur, ik kan door alles doorkijken. Vanop een afstand. Ik observeer als een als een allesomvattend Zijn. Ik lijk nu mee te gaan in beweging en overgang van landschappen en werelden, dimensies en ruimtes, de roetsjbaan. Na meer dan uur voel ik me ontspannen, mijn handen doen niet pijn, maar ik voel dat ze enorm druk hebben gezet in mij zij. De visuals nemen af, ik lig nog wat na te genieten. Ik voel me plots erg moe, voldaan moe. Na 1.30 uur verwijder ik de oortjes. Ik voel me zo goed. Ik leg me op andere plaats in bed die fris aanvoelt. Trek mijn benen hoog en leg me in foetus houding. Ik moet vlug ingeslapen zijn. Ik heb ook meerdere dromen gehad gedurende de nacht. Ik heb een verkwikkende slaap. Opgestaan rond 09.00. Ik zit me nu nog te verwonderen.
Setting: Vrouw, bijna 47, 1.90m, 78kg, dinsdag 06.03.2018, dosis: hoog tot zeer hoog. 300-350 mg, nasaal.
Ik wil dit delen omdat ik mezelf anders een informatie-dief vind en zelf niets bijdraag.
Na mijn ervaring van maandag op dinsdag, ik ben de ganse dag een Duracell konijntje geweest. Ik moest nog een aantal afspraken maken. Mails verwerken. Aantal telefoontjes doen. Ik heb gepoetst. Ik heb de was gedaan, opvouwen, gestreken. Eten gekookt. Om 18.00 was ik moe. Maar enorm voldaan. Ik ben even gaan liggen en heb geslapen tot 20.00. Nadien nieuws gekeken en actualiteit gevolgd. Wat met de kinderen gepraat. Omstreeks 22.00 ben ik gaan slapen. Mijn man wou verder naar voetbal kijken. Boven twijfelde ik, nog eens doen? Ja, nog eens doen.
Wij hebben een vrij grote slaapkamer aan straatzijde. Ik heb de twee ramen één helft opengezet. De frisse en koele lucht kan zo aangenaam zijn. Lakens waren dag ervoor ververst. Bad had ik al genomen. Ik leg de ketamine klaar, maar nu een tiental lijntjes, ik verwerk die op een kwartier tot twintig minuten. Dan krijg ik nog juist het licht uit en leg me in het midden van mijn bed. Naakt. Maar nu mijn “paperclip” houding. Mijn lichaam ligt onder het donsdeken, donsdeken opgetrokken tot onder mijn oksels, mijn armen liggen bovenop het donsdeken. Mijn handen leg ik met de vingers gespreid in over de onderbuik met vingers naar schaamstreek gericht, mijn duimen langszij en houden mijn heupen vast. Dit geeft soms enorme energiestromen naar bepaalde punten in lichaam.
Ik gebruik ook steeds dezelfde mix van muziek.
Mijn voorkeur is:
Verder zijn de noodlot, 5e of 9e symphonie van Beethoven goed, of New Age, zeker Kitaro.
Dit geeft een leidraad, een tijdsinschatting. Je beleeft een verhaal.
Voor mij is belangrijk dat de muziek één verhaal vormt, geen losse nummers of stukken. Dit breekt anders de ervaring voor mij.
De trip begint onmiddellijk na de laatste inname. Ik kan nog juist licht uitdoen en goed gaan liggen. Oortjes had ik al ingestoken. Opnieuw word ik direkt meegesleurd. Alles van gisteren was er vandaag ook. ( zie https://drugsforum.nl/threads/mijn-ketamine-ervaring-van-maandag-05-03-2018.62673/)
De werelden, de dimensies. Meren, ravijnen, rivieren,…alles wisselt zich af. Boslandschappen worden winterlandschappen en gaan over in ijs en sneeuw landschappen, rotsformaties. Ik herinner mij een aantal dromen die al geruime tijd niet gezien of gehad had. Ik herinner me dingen en zie zaken de revue passeren die ik vergeten was. Ik voel me enorm zorgeloos. Ik besluit morgen de laatste liggende zaken aan te pakken, dan is alles zeker goed. Mijn lichaam is één geheel. Een brok van ééngemaakte energie, maar wel één met wie en wat ik ben, geen onrust. Het is positief. Door de plaatsing van mijn handen op mijn lichaam voel ik mij gedragen en vastgehouden. Ze drukken ook een grote druk in mijn zijde en de handen zijn enorm geladen met kracht. Het temperatuur verschil op handen-armen ten opzichte van de rest van mijn lichaam dat onder de dekens ligt, is een extra intrigerend gegeven. De reis blijft aanhouden. Er is geen afname in beleving. Opnieuw krijg ik het gevoel van KPAX en Contact. De tekst van Praga Khan (Lords of Acid) Phantasie Forever begint door mijn hoofd te schieten.
Join me in my dreams, my trip to fantasy
I'm floating on the waves, all is quiet and peaceful
As I open my eyes, I see a moonbow, it's colours
Moving, changing and rotating like a caleidoscope
I'm not afraid, I feel one with the universe
I'm afloat on the Waves, naked
All of a sudden I hear voices, whispering my name
I look around but there's no one there
I'm still looking at the moonbow
It's brightness tickling my body, sending me signals
Reaching into my brain
Deze tekts is er teveel aan. Ik word enorm gelukkig, tranen rollen, vullen mijn ooghoeken. Die gevuld, als een overloop dan, rollen tranen over mijn wangen naar beneden. Woorden schieten tekort om dit gevoel te beschrijven. Ik was twee weken geleden naar Age of Love geweest in Lotto Arena. Ook daar werd dit gespeeld. Ik ben toen opgestegen denk ik. Ik had die avond wel xtc en DOB genomen.
De inzichten zijn nu enorm. Het hoe, wat, wie en waarom. Wat ik hier doe. Het leven is een reis. Een leven hoeft niet af te zijn. We maken de tijd hier door en beleven. Was de dood steeds een raadsel voor mij, een bedreiging voor mijn bestaan. Is nu een aanvaarding. Ik kan op mijn sterfbed liggen en denken ik heb er uitgehaald en gedaan wat ik wou. Ik moet ook niets doen, maar kan en wil wel dingen doen en ik heb keuzevrijheid. Keuze betekent gaan voor iets en verzaken aan het niet gekozen. Ik kijk niet om. Aan de muziek weet ik dat ik nu 50 minuten ver ben. Maar het blijft komen. Opnieuw passeren oude dromen de revue. Een zeldzame auto passeert. Ik kan mijn ogen openen of zijn soms open. Ik zie het lichtschijnsel wel over plafond gaan, maar het staat apart. Ik ben er me bewust van. Maar het doet geen afbraak aan het bewustzijn in de trip. Het is net alsof je kan multi waarnemen. Soms zijn je ogen open, maar toch zie je niks, enkel de visuals. Zeer fascinerend. Want verleg je even de focus, zie ik duidelijk de kamer, zonder dat het echter invloed heeft op je zelf. Mijn lichaam zweeft ook. Tussen de lakens. Ergens in de kamer. Opnieuw verlies ik richting en plaatsing van lichaam. Het beeld van De Denker van Rodin passeert. Descartes ook, ik denk dus ik besta. Plato en de grot, alleen zie ik nu geen schaduwen, ik zie de realiteit. Geen muur, geen vuur, ik kan door alles doorkijken. Vanop een afstand. Ik observeer als een als een allesomvattend Zijn. Ik lijk nu mee te gaan in beweging en overgang van landschappen en werelden, dimensies en ruimtes, de roetsjbaan. Na meer dan uur voel ik me ontspannen, mijn handen doen niet pijn, maar ik voel dat ze enorm druk hebben gezet in mij zij. De visuals nemen af, ik lig nog wat na te genieten. Ik voel me plots erg moe, voldaan moe. Na 1.30 uur verwijder ik de oortjes. Ik voel me zo goed. Ik leg me op andere plaats in bed die fris aanvoelt. Trek mijn benen hoog en leg me in foetus houding. Ik moet vlug ingeslapen zijn. Ik heb ook meerdere dromen gehad gedurende de nacht. Ik heb een verkwikkende slaap. Opgestaan rond 09.00. Ik zit me nu nog te verwonderen.