#1
3 dagen na mijn geweldige ervaring op de camping met 2 druppeltjes (3mg per druppel) 4-HO-MET op de camping (zie tripreport 4-HO-MET ik LEEF!, had ik die zaterdag daaropvolgend een festival gepland staan. Vrij kort op elkaar, ik verwachtte niet teveel, maar wou nét dat beetje meer.
Ik arriveerde rond half 6 op het festival en vond het te vroeg om al te druppelen, dus besloot ik eerst een wijntje te drinken (om er toch al een klein beetje in te komen).
Dit is vermoedelijk geen goede keuze geweest?
Na 2 wijntjes totaal, besluit ik om 19:10 uur te druppelen, 2 druppels = 6mg 4-HO-MET. Gezien ik afgelopen woensdag die mooie ervaring heb gehad, heb ik wellicht wat tolerantie opgebouwd, dus 2 druppels voelden heel safe!
Vanaf toen begon mijn eerste minder fijne ervaring met de druppels. Ik kan niet eens precies uitleggen wat er niet fijn aan was, maar ik ging zwaar in overleving. Het ene moment kon ik lachen om iets, en een seconde later voelde ik mij zwaar “depri” en wou ik helemaal niet socializen. Ik voelde mij enorm overweldigd.
Ik kwam een bekende tegen en hij vroeg of ik even wachtte bij de toiletten. Terwijl hij op het toilet zat dacht ik ineens, ja, hij kan even mijn veilige haven zijn als hij dat wilt. Dus heb ik hem gevraagd of hij even met mij wou aarden, waarna het voor hem al wel duidelijk was dat ik dat echt even nodig had, hij wist nog niets van de druppels. (Ik druppelde alleen, wellicht een volgende keer samen met iemand druppelen mocht ik het ooit nog eens aandurven op een festival). Hij heeft een tijdje bij mij gezeten, wat ik heel erg fijn vond en ook echt nodig had!
Het voelde, alsof ik achter mezelf aan rende. Ik bewoog en besliste sneller dan ik zelf doorhad? Dan zei ik bijvoorbeeld ik heb nog een vest bij me, maar ik heb helemaaal geen zin om die op te halen, en voor ik het zelf doorhad was ik mijn vest aan het ophalen. Zo ging het constant, ik werd er niet goed van.
Na “lang” wikken en wegen besloot ik om 21:10 uur naar huis te gaan om mij warmer aan te kleden (ik trilde alsof ik in m’n nakie op de Noordpool stond) en stiekem even te landen.
Thuis aangekomen zitten mijn zoontje en vriend op de bank, verbaast dat ik thuis ben (het festival is 5minuutjes fietsen van mij vandaan). En toen kwam het besef, van hoe erg ik door de war was, hoe ik heb staan overleven voor mijn gevoel de afgelopen 2 uur.
Mijn huis was veranderd in het psychedelische paleisje maar dan vol met bende en chaos, gezien we die dag net terug waren gekomen van een weekje camping.
Ik probeerde mijzelf om te kleden, maar wist nadat ik mijn broek had gepakt al niet meer waar mijn broek was. Ik stond voor mijn kledingkast en kon geen keuze maken welke warme lekkere trui ik dan graag aan wou. Doordat ik niet kon kiezen heb ik nog een half uur half aangekleed rond gelopen (brrrr).
Vervolgens ben ik naar boven gegaan, op bed gaan liggen met muziek in mijn oren om rustig te worden. Ben ik direct weer naar beneden gegaan want besefte dat ik al een tijdje niets had gegeten. Vervolgens ben ik naar buiten gegaan heb ik het nummer opgezet wat mij woensdag zo heeft gepakt, en toen brak ik. Ik besefte dat ik na een week chaotische camping mentaal veel te moe was voor een feestje, ik vroeg mij af waarom ik daar zo graag wou zijn, thuis gaan er wat dingen niet lekker waar ik verdrietig over was, en het besef dat ik zo verloren heb rondgelopen en in overlevingsmodus heb gestaan. Alle emoties kwamen eruit en ik vond het heerlijk! Zo heb ik nog een tijdje gezeten, colaatje gedronken en voelde ik na 1,5 uur ineens dat ik weer “normaal” was. Alsof er een knopje omging.
Ik besloot om 22:45 nog even terug te gaan, want ik wou eigenlijk nog wel even sfeer proeven (het festival duurde tot 00:00 uur). Het voelde trouwens alsof de psychedelica mij probeerde te vertellen dat ik daar helemaal niet moest zijn (op het festival). Eerst de druppels die anders vielen, vervolgens mij mijn toegangsbandje die op magische wijze verdwenen was. Toch besluit ik eigenwijs terug te gaan. Als ze mij niet binnenlaten zonder bandje dan hoor ik hier echt niet te zijn en draai ik mij weer om en ga ik lekker naar huis. Maar ik mocht naar binnen, ik durfde geen wijntje te drinken want was bang dat dit de druppels weer zouden aanwakkeren. Ik stond voor het drankmenu, ijsthee en cola had ik net gehad, een wijntje was geen optie. Ineens zie ik Red bull staan. Als iets naast het roken een slechte gewoonte is geworden, dan is dat het drinken van Red bull wel. Maar man wat voelde dat als thuis komen! Ik bestelde een red bull en heb heerlijk geflaneerd in mijn eentje op het festival. Ik kwam mijn zusje, haar nieuwe vlam en een vriendin tegen, en we hebben het laatste uurtje heerlijk op de grond gezeten, gekletst en sfeer geproefd. Ik heb nog even een zoet “cocktailtje” besteld (want munten over en cocktails zijn duur!). Het was helemaal oké, ik was tevreden! Blij dat ik nog even terug ben gegaan, mijn vriend blij gemaakt met pizza en loempia’s bij thuiskomt, van de vele munten die ik nog over had.
Bij thuiskomt de avond nog even gereflecteerd onder het genot van een wijntje met mijn vriend, en toen vredig maar helemaal uitgeput naar bed gegaan. Ik ben om half 12 mijn bed uitgekomen en mentaal erg moe. Voor nu laat ik de druppels lekker thuis. Deze avond heeft mij absoluut niet afgeschrikt, want de druppels geven mij zoveel! Dat ik niet kan wachten om er weer vredig en in alle rust van te kunnen genieten op een later moment 😊.
@BelowTheFlow: Oja, ik ben blij dat ik niet voor de 3 druppels ben gegaan 😂 ik heb nog even gedacht, wellicht zat ik op een drempel en hadden die 3 druppels juist wel lekkerder kunnen vallen? Maar volgens mijn vriend zat ik écht niet op de drempel, maar zat ik er (vreemd genoeg) overheen.
Dit goedje is extreem sterk (voor mij in ieder geval). Ik behandel ze met veel respect, maar zal hier vanaf nu nóg bewuster van zijn!
Ik arriveerde rond half 6 op het festival en vond het te vroeg om al te druppelen, dus besloot ik eerst een wijntje te drinken (om er toch al een klein beetje in te komen).
Dit is vermoedelijk geen goede keuze geweest?
Na 2 wijntjes totaal, besluit ik om 19:10 uur te druppelen, 2 druppels = 6mg 4-HO-MET. Gezien ik afgelopen woensdag die mooie ervaring heb gehad, heb ik wellicht wat tolerantie opgebouwd, dus 2 druppels voelden heel safe!
Vanaf toen begon mijn eerste minder fijne ervaring met de druppels. Ik kan niet eens precies uitleggen wat er niet fijn aan was, maar ik ging zwaar in overleving. Het ene moment kon ik lachen om iets, en een seconde later voelde ik mij zwaar “depri” en wou ik helemaal niet socializen. Ik voelde mij enorm overweldigd.
Ik kwam een bekende tegen en hij vroeg of ik even wachtte bij de toiletten. Terwijl hij op het toilet zat dacht ik ineens, ja, hij kan even mijn veilige haven zijn als hij dat wilt. Dus heb ik hem gevraagd of hij even met mij wou aarden, waarna het voor hem al wel duidelijk was dat ik dat echt even nodig had, hij wist nog niets van de druppels. (Ik druppelde alleen, wellicht een volgende keer samen met iemand druppelen mocht ik het ooit nog eens aandurven op een festival). Hij heeft een tijdje bij mij gezeten, wat ik heel erg fijn vond en ook echt nodig had!
Het voelde, alsof ik achter mezelf aan rende. Ik bewoog en besliste sneller dan ik zelf doorhad? Dan zei ik bijvoorbeeld ik heb nog een vest bij me, maar ik heb helemaaal geen zin om die op te halen, en voor ik het zelf doorhad was ik mijn vest aan het ophalen. Zo ging het constant, ik werd er niet goed van.
Na “lang” wikken en wegen besloot ik om 21:10 uur naar huis te gaan om mij warmer aan te kleden (ik trilde alsof ik in m’n nakie op de Noordpool stond) en stiekem even te landen.
Thuis aangekomen zitten mijn zoontje en vriend op de bank, verbaast dat ik thuis ben (het festival is 5minuutjes fietsen van mij vandaan). En toen kwam het besef, van hoe erg ik door de war was, hoe ik heb staan overleven voor mijn gevoel de afgelopen 2 uur.
Mijn huis was veranderd in het psychedelische paleisje maar dan vol met bende en chaos, gezien we die dag net terug waren gekomen van een weekje camping.
Ik probeerde mijzelf om te kleden, maar wist nadat ik mijn broek had gepakt al niet meer waar mijn broek was. Ik stond voor mijn kledingkast en kon geen keuze maken welke warme lekkere trui ik dan graag aan wou. Doordat ik niet kon kiezen heb ik nog een half uur half aangekleed rond gelopen (brrrr).
Vervolgens ben ik naar boven gegaan, op bed gaan liggen met muziek in mijn oren om rustig te worden. Ben ik direct weer naar beneden gegaan want besefte dat ik al een tijdje niets had gegeten. Vervolgens ben ik naar buiten gegaan heb ik het nummer opgezet wat mij woensdag zo heeft gepakt, en toen brak ik. Ik besefte dat ik na een week chaotische camping mentaal veel te moe was voor een feestje, ik vroeg mij af waarom ik daar zo graag wou zijn, thuis gaan er wat dingen niet lekker waar ik verdrietig over was, en het besef dat ik zo verloren heb rondgelopen en in overlevingsmodus heb gestaan. Alle emoties kwamen eruit en ik vond het heerlijk! Zo heb ik nog een tijdje gezeten, colaatje gedronken en voelde ik na 1,5 uur ineens dat ik weer “normaal” was. Alsof er een knopje omging.
Ik besloot om 22:45 nog even terug te gaan, want ik wou eigenlijk nog wel even sfeer proeven (het festival duurde tot 00:00 uur). Het voelde trouwens alsof de psychedelica mij probeerde te vertellen dat ik daar helemaal niet moest zijn (op het festival). Eerst de druppels die anders vielen, vervolgens mij mijn toegangsbandje die op magische wijze verdwenen was. Toch besluit ik eigenwijs terug te gaan. Als ze mij niet binnenlaten zonder bandje dan hoor ik hier echt niet te zijn en draai ik mij weer om en ga ik lekker naar huis. Maar ik mocht naar binnen, ik durfde geen wijntje te drinken want was bang dat dit de druppels weer zouden aanwakkeren. Ik stond voor het drankmenu, ijsthee en cola had ik net gehad, een wijntje was geen optie. Ineens zie ik Red bull staan. Als iets naast het roken een slechte gewoonte is geworden, dan is dat het drinken van Red bull wel. Maar man wat voelde dat als thuis komen! Ik bestelde een red bull en heb heerlijk geflaneerd in mijn eentje op het festival. Ik kwam mijn zusje, haar nieuwe vlam en een vriendin tegen, en we hebben het laatste uurtje heerlijk op de grond gezeten, gekletst en sfeer geproefd. Ik heb nog even een zoet “cocktailtje” besteld (want munten over en cocktails zijn duur!). Het was helemaal oké, ik was tevreden! Blij dat ik nog even terug ben gegaan, mijn vriend blij gemaakt met pizza en loempia’s bij thuiskomt, van de vele munten die ik nog over had.
Bij thuiskomt de avond nog even gereflecteerd onder het genot van een wijntje met mijn vriend, en toen vredig maar helemaal uitgeput naar bed gegaan. Ik ben om half 12 mijn bed uitgekomen en mentaal erg moe. Voor nu laat ik de druppels lekker thuis. Deze avond heeft mij absoluut niet afgeschrikt, want de druppels geven mij zoveel! Dat ik niet kan wachten om er weer vredig en in alle rust van te kunnen genieten op een later moment 😊.
@BelowTheFlow: Oja, ik ben blij dat ik niet voor de 3 druppels ben gegaan 😂 ik heb nog even gedacht, wellicht zat ik op een drempel en hadden die 3 druppels juist wel lekkerder kunnen vallen? Maar volgens mijn vriend zat ik écht niet op de drempel, maar zat ik er (vreemd genoeg) overheen.
Dit goedje is extreem sterk (voor mij in ieder geval). Ik behandel ze met veel respect, maar zal hier vanaf nu nóg bewuster van zijn!