yayoyo

"Ik snuif wel eens een lijntje, maar houd het recreatief; een gezellig avondje of stappen op zijn tijd en verder niets. Voor mij is het een 'up' maar mijn vriend zit wat anders in elkaar, hij heeft adhd een wordt er juist heel ontspannen van op het moment zelf. De dag erna is hij niet te genieten en heeft sombere buien. De laatste tijd gaat er bij hem elke week zeker 3 gram doorheen, meestal op 1 avond onder de mom van 'gezellig met de jongens onder elkaar' maar het betekent in de praktijk dat de weekenden voor ons dan meestal verziekt zijn en het is vele keren voorgekomen dat hij niet of veel te laat op een afspraak met mij komt opdagen. Ik vind dat ronduit kut en heb er al ruzie over gemaakt, geprobeerd te praten of het gewoon te accepteren. Dat laatste werkt het beste alleen neemt hij dan meer en meer ruimte die ik hem geef. En ik vind er zo geen bal meer aan. Nou is hij ook nog eens 'allergisch' voor het idee dat iemand hem wil vertellen wat hij moet doen maar ik probeer hem duidelijk te maken dan alles tussen ons er steeds meer onder begint te lijden. Zolang ik niets zeg en normaal doet ziet hij het probleem niet, als ik er wel iets van zeg dan zeur ik. Er blijft op die manier niet zo heel veel voor ons samen over. Het is een soort driehoeksverhouding: hij, ik en de coke. Hij is een man van 'feiten' en ik heb voor de grap eens opschreven wanneer hij gebruikte (hij doet er in elk geval niet stiekem over, dat was in het begin wel anders) en kwam op ruim 30x uit in nog geen 6 maanden tijd, en dat zijn dan alleen de keren waar ik van weet, het is in werkelijkheid wel meer. Ik heb hem dat lijstje dit weekend onder zijn neus gedrukt en gevraagd of hij het wel beseft en ook beseft wat het voor de relatie betekent. Hij ging er over nadenken was het antwoord. Twee dagen niets van hem gehoord, vanavond even kort en toen zei hij dat hij mij neemt zoals ik ben en dat ik dat dus ook van hem moet doen. Komt dat eigenschapje weer boven van 'niemand heeft mij iets te vertellen'. Ik ben meteen weer weggegaan, want hij wilde niet praten want hij was nog aan het nadenken. Ben ik nou echt een zeur of ben ik de verstandigste van ons twee? Ik heb nu zoiets van 'zoek het maar uit ook' dan maar zonder hem, want hoe leuk het soms ook kan zijn, ik wil een relatie met hem als mens en niet met het product van een chemisch proces. Hij is zo'n leuk mens als hij niet gebruikt en zo'n egoist als hij wel gebruikt (ja, typisch verslavingsgedrag ik weet het...). Ik heb er geen moeite mee als het zo nu en dan eens gebeurt, maar minstens 1x per week gaat mij gewoon te ver. Toen ik hem drie jaar geleden leerde kennen was het zo anders, gebruikten we soms samen wel eens wat maar voor de rest kwam hij altijd zijn afspraken na, nooit somber en het gebruik was gewoon af en toe. Ik ben bang dat hij in de valkuil is gevallen, het niet wil erkennen want het gaat toch prima met hem? Zijn werk gaat goed, hij zorgt verder goed voor zichzelf, dus wat is nou het probleem dat hij in het weekend wil ontspannen? En dat ik hem dat lijstje gaf, nou, dat maakte hem toch wel even narrig, vond dat ik hem iets wilde opleggen of dwingen te veranderen. En dat deed hij mij toch ook niet??? Als ik zo lees wat ik nu schrijf weet ik het antwoord eigenlijk wel, maar toch... ik hou van die man en wat moet ik hier nu mee? Ik ben nu wel zover dat ik er geen zin meer in heb als hij zoveel blijft gebruiken, want van een relatie is natuurlijk weinig sprake op deze manier. Of zie ik het nou zo verkeerd?"

"@WFL Dank je voor je woorden, je slaat de spijker op zn kop. Ben het met je eens, als iemand zijn goede wil toont, verdient hij een kans. Ik zit ook de afweging te maken of ik er mee kan leven en dat kan ik wel mits hij het genoeg in de hand houdt en niet steeds 4 normale dagen heeft, 1 dag naar de kloten en dan 2 dagen bijkomen, daar is niet mee te leven. En wat dat blowen betreft; als hij niet blowt is hij vrij normaal in die periode, dan begint het weer met een blowtje voor het slapengaan, dat worden er meer en meer en dan gaat hij weer snuiven, het is een patroon dat zich herhaalt. Vandaar mijn idiote actie met het boekje, ik probeer dat patroon helder te krijgen. @Exceptional Ja knap he? Hij stond een keer helemaal leip voor me met ogen als schoteltjes en witte randjes aan zn neus en maar zeggen dat ie alleen een paar biertjes had gehad..... Maar ik heb deze keer ff niet laten merken dat ik het wist, wil ff zien hoe hij zich verder gedraagt als hij denkt dat ik niets in de gaten heb. Dan wachten op een "heterdaadje" en het hem dan voor zn voeten gooien. @Tripper Ook jij hebt gelijk, maar ik kan dat alleen maar zeggen als ik het ook echt wil en ik ben nog niet zover vrees ik... Anders kan ik het wel zeggen maar weet hij ook wel dat ik het toch niet doe. Wel heb ik mijn handen wat meer van hem afgetrokken. Ik geloof dat ie nu 2 of 3 dagen niets gehad heeft maar natuurlijk is hij nog steeds moe en vanochtend een belangrijke afspraak gemist omdat hij zich verslapen heeft. Eerder maakte ik hem dan nog wel eens wakker, maar ik heb het nu bewust in het honderd laten lopen. Ik hou me nu wat op de achtergrond, kijk het allemaal wat aan en houd het in de gaten en laat hem zijn eigen shit even oplossen. Hij kwam net ff langs om te vragen of hij mee mag als ik met de honden ga lopen, dus ik hoor wel of hij wat te zeggen heeft...."

"Ja, dat ken ik wel als het moment van verveling even toeslaat. Met een lijntje erbij is dat direct over. En als je weet dat het zo makkelijk is, tja.... Net als bij jou heb ik het ook uit mijn normale leven gebannen maar af en toe heb je dat stemmetje in je hoofd dat zegt: ach, nu mag het wel weer... Meestal win ik, heel soms het stemmetje, dat zal altijd wel zo blijven denk ik...."

"Spijker op zn kop Svali. Ik weet niet wat ik zocht, misschien dat ik het alleen nog een keer kwijt moest. Maar het is fijn dat je zo reageerde. Ik denk dat ik het probleem heb opgelost inmiddels. Ik heb vanmiddag nog een keer geprobeerd te praten met hem maar stuitte weer op een muur van afwijzing, niet willen praten en hij zat zwaar in de put. En toen was daar opeens het gevoel van 'laat ook maar' en ik heb hem zijn sleutel teruggegeven. Thuisgekomen een laatste mailtje gestuurd zonder verwijten met alleen de boodschap dat ik de beste bedoelingen had maar dat als hij niet wil, het ergens ophoudt. Dat ik hier afscheid neem, het betreur dat dit blijkbaar is wat hij wil en ik heb gezegd: pas goed op jezelf. Ik ben eerder bij hem weggelopen, maar nu voel ik een diepe overtuiging dat ik alles gedaan heb wat ik kon en dat het klaar is. Ik ga verder, zonder hem."

"Er zijn tijden geweest dat ik regelmatig coke gebruikte, tijden dat ik er niet aan kwam, de laatste maanden gebruik ik zelden nog, het leuke is er wel een beetje af. Mijn partner gebruikt nog wel regelmatig; eigenlijk wil hij heel graag minderen maar na 1 of 2 weken kan hij de verleiding niet weerstaan en slaat dan weer door in excessief gebruik. Gevolg is weer een paar dagen chagerijnig zijn, tot niets in staat, balen van zichzelf totdat de dip weer wat over is, het een weekje goed gaat en dan begint het weer opnieuw. Onze relatie lijdt hier af en toe behoorlijk onder en voor mij is het niet echt leuk meer. Daarnaast werken we samen en ook het werk leidt eronder. En ik wil het niet steeds op moeten vangen. De laatste keer wilde hij serieus stoppen, weer gaan sporten en het leek weer even de goede kant op te gaan. Nu ontdekte ik dat hij dat niet vol heeft gehouden maar het probeert te verbergen voor me. Maar omdat ik zelf ook gebruik(te) herken ik het natuurlijk meteen, beetje naief van hem natuurlijk maar goed. Ik zit een beetje in dubio wat ik hiermee moet doen. Hij wil niet toegeven dat er echt wel sprake is van een verslaving en erover beginnen te praten leidt alleen tot ergernis en hij loopt weg. Dat ik hem niet kan helpen weet ik wel maar mijn vraag aan de regelmatige coke gebruikers hier: wat heeft effect om tot hem door te dringen? Stoppen hoeft van mij in principe niet, maar dit loopt echt uit de hand en dat hij nu ook nog stiekem wordt, dat vind ik heel erg. Ik overweeg om hem maar los te laten, maar het is ook tegen mijn principes om hem te laten vallen."

"Exceptional Insight zei: Hoe ben je erachter gekomen? Klik om te vergroten... We hadden een afspraak maar hij sliep nog toen ik zijn huis inging en zag de restjes liggen toen hij zn roes lag uit te slapen, snuifbuis slingerde nog gewoon rond, dus weinig twijfel daar. Paar dagen daarna kwam ik posts van hem tegen op facebook van half zeven in de ochtend, rare tijd voor hem om op facebook te zitten en dus ging ik weer even kijken (wederom sliep hij nog) en er lag een leeg sealtje bij de computer met wederom restjes op een cd hoesje... En dat was in 1 week tijd... En de dagen erna deed hij zijn best om normaal te doen, maar goed, dat lukt natuurlijk niet echt Ik heb hem er nu niet weer op aan gesproken, hou het op het moment alleen een beetje in de gaten. En ondertussen houd ik zijn gebruik bij, want hij roept net als elke andere verslaafde dat hij bijna nooit gebruikt maar toen ik hem eens eerder met zijn neus op de feiten drukte schrok hij toch wel. Toen ging het wel een tijd lang goed.... Dus noteer ik nu elke dag of hij gebruikt, in wat voor stemming hij is en hoe de omstandigheden die dag zijn. Misschien bizar maar hij is gevoelig voor cijfers en feiten weet ik..."

"Tja, een boekje bijhouden is ook wat bizar, ik weet het. Maar eerdere discussies over de frequenties van zijn gebruik liepen altijd uit op een welles-nietes verhaal waarbij hij zich er steeds uit probeerde te lullen, dus dan maar kinderachtig met de feiten om de oren slaan als het weer zover komt. Hij blowde ook regelmatig, maar meestal in de loop van de avond 1 of 2 jointjes, dat was de laatste tijd ook veranderd in de hele dag blowen en daar is hij nu weer even mee gestopt. Al een week lang niets meer aan hem geroken of restjes van joints in de asbak zien liggen. Ik heb het idee dat hij in gevecht is met zichzelf; wel willen stoppen, het niet van mij willen horen en ondertussen in de put zitten en in zichzelf gekeerd zijn en na een paar succesvolle dagen weer de fout in... Weggaan is misschien de enige oplossing, maar zover ben ik nog niet. Wou dat er iets was waarmee tenminste het ontkennen van hem ophoudt, en ja, dan kom je soms op iets uit zoals een boekje bijhouden..."

"W.F.L. zei: Coke? Restjes? Nou het moet niet gekker worden he Klik om te vergroten... LOL ja restjes, hij is wat slordig... Je schreef eerder dat ik niet kon verwachten dat ik hier een oplossing zou vinden, dat doe ik ook niet, maar ik ben daar ook geweest dat ik 2x per week naar de kloten was en dat ik op een bepaald moment wel inzag dat dat ook niet echt wat toevoegde aan mn leven. Toen was hij degene die me dat liet inzien, maar andersom blijkt het nu niet echt te werken helaas. @Arizona, bedankt voor de tips."

"Levamisol is rotspul, ga ik ook van over mn nek. Maar meer dan een gram op een avond is niet zo moelijk... Mijn eerste keer gebruikte ik ook veel meer, bijna de klok rond gegaan en flink doorsnuiven, elk half uur/drie kwartier flinke lijnen wegwerken want wat hadden we een feest. De dagen erna, jezus.... eerst al de kunst om eindelijk in slaap te vallen, hartkloppingen, rare spiertrekkingen, dan die enorme dip door en dan nog dagen lang het gevoel van een vage kater en een dichte neus. Maar gewoon 2 weken erna opnieuw beginnen... Na een aantal keren was ik het goed zat en de laatste twee jaar neem ik sporadisch nog wel eens wat maar die nachten doorgaan, nee, zonde van mn tijd. Je bent meer tijd kwijt aan de kater dan aan de lol. Had het destijds ook op diverse plaatsen gehaald, het ene nog slechter dan het andere totdat ik viavia een goed adresje vond. Nu is het alleen nog heel af en toe een leuk extraatje, moest overigens wel even weer wennen aan feesten zonder coke, het is iets wat er wel heel snel bij gaat horen. Tegenwoordig drink ik liever wat, ga nog even bij de Febo langs en dan lekker slapen en gebruiken is lekker voor een avondje thuis, daarna ff moedig uitzitten met een filmpje of andere afleiding en dan lekker slapen! Maar er zijn nog duizend dingen veel leuker dan een lijntje, gelukkig heb ik dat op tijd ontdekt. Vergeet nooit: zo lekker als je eerste lijntje wordt het nooit meer."