transistor

"Ik ben zelf eigenlijk vanaf mijn 18e -6 jaar geleden- echt problematisch gaan gebruiken. Daarvoor was het drugsgebruik ook al ruim verweven met mijn bestaan, met de komst van coke en de zelfstandigheid op mijn 18e werd het allemaal nog weer iets serieuzer. Het werkelijke ''besef van mijn verslaving'' is echt pas het laatste jaar tot mij gekomen. Ik begon pas echt een effect op mijn verslaving en mijzelf te krijgen toen ik minder vanuit mijn geest(willen begrijpen/doorgronden), en meer vanuit het hart de aandacht begon te richten op mijn verslaving. Om kort te gaan: om echt van je verslaving af te komen, moet je het confronteren met heel je wezen als het ware. Vanuit je gevoelswereld en de persoon die je bent, daarin kun je een gelijkwaardige kracht en beweging vinden om te veranderen, en het probleem dat uit diezelfde complexiteit en diepte bestaat, op te lossen. Nu ik het teruglees vind ik het wel een beetje vaag en cliché-matig overkomen, maar toch wil ik het delen, want het heeft voor mij erg lang geduurd om zover te komen. Ik hoop dat iemand hierin wat herkenning vind. groetjes, transistor"