TrippyTripper95

"Beste trippers, Zie hieronder mijn 1e report over mijn 3e trip met 2cb icm ketamine en lachgaspatronen. Ik heb een aantal dingen in deze trip meegemaakt waar ik toch wel van schrok maar wat me ook heel erg intresseerde. Heb hiernaar op het internet gezocht maar heb er tot nu toe niks over kunnen vinden, vandaar dat ik er zelf een tripreport over schrijf. Wat? 2x 2-CB (geen idee welke, ze waren groen/blauw en leken volgens mij op kabouters, vrij groot) + r-ketamine + lachgaspatronen. Waar? Bij een vriend thuis in de woonkamer. 00:00 tot +/- 05:00. Buiten sneeuwde (!) het. Setting? Muziek: (minimal) techno (wij noemen het kettech), om je een goed beeld/idee te geven: luister ‘Ross From Friends - Talk To Me You’ll Understand’. De sfeer verder; chilled, kaarsjes, dekentjes en genoeg eten en drinken. Met wie? In totaal met 5 vrienden, zij allemaal aan de XTC behalve ik. Allemaal de leeftijd van 21-24 jaar. Allen veel eraring met drugs. Het hele gedoe begon rond 00:00 ‘s nachts. 2 van de 5 vrienden waren vooraf al naar een feestje geweest, waar ze XTC hadden gebruikt. Eenmaal thuis namen zij bij, de andere 2 namen hun eerste halve pil en ik (als enige) geen XTC maar de eerste 2-CB. Waarom? Ik had geen zin in een dip/downer of een kater de volgende dag, en aangezien je dit ook niet krijgt van drugs als 2-CB en ketamine was dit de perfecte oplossing. Het inwerken duurde echter lang voor mij, zolang dat ik na ongeveer een uur na inname, besloot de 2e 2-CB in te nemen. Ik had al ervaring met 2-CB dus wist dat ze dan later hard zouden inklappen. Een kwartier later nog steeds niks. Ik besloot een nak r-ketamine te nemen (dit is de iets meer spacende soort ketamine), hierdoor voelde ik me al iets chiller maar nog steeds niet veel effect. Een kwartier hierna begon het toch echt te komen, in tegenstelling tot het gebruik van truffels, wat ik ook zo’n 5x gedaan heb, begint alles te tintelen en zijn de prikkels (in mijn opinie) veel intenser dan bij truffels. Alle kleuren werden warmer, de dekentjes werden zachter en de muziek intenser en meeslepender. Als ik mijn ogen dichtdeed bleef ik ‘zien’ zegmaar. Alsof ik mijn ogen niet dichtdeed. Afijn, tijd voor het aparte/interessante gedeelte van de trip. We besloten de eerste ballonnetjes lachgas te doen (we hadden een doosje van 50 stuks). We doen eigelijk altijd dubbele balonnen zodat het effect optimaal is. Eenmaal zover begonnen we. Ik ging languit op de bank liggen onder m’n dekentje, het eerste gedeelte van de balon ging normaal; tintelingen, intense kleuren en vage gedachtes. Echter na 20 seconde ging ik (onderbewust) rechtop zitten, en begon de 2 vrienden die tegenover mij zaten recht in de ogen aan te kijken. Ik was gefixeerd op hun ogen, en terwijl ik hierna keek zag ik letterlijk tijd en ruimte om hun heen veranderen. Hun gezichten en de houding waar ze in zaten bleef hetzelfde, maar de huiskamer, hun kleding, het meubilair en de lichten verandere constant in raptempo, alsof er maanden danwel jaren overheen gingen. Soms leek het zelfs alsof er andere mensen, vreemden, tegenover mij zaten. Alsof ik hun leven meemaakte, wat zij ervaren hebben in die woonkamer, alsof ik een meubel in die woonkamer ben die er jarenlang gestaan heeft (ik kon me ook niet bewegen, ook niet mijn ogen dicht doen om eruit te stappen). Op dit moment dacht ik af en toe eigelijk dat ik dood aan het gaan was, ik dacht dat dit ook mijn leven was dat aan me voorbij flitste, ik hoorde ook steeds mensen praten (bijv. ‘hij reageert niet’, ‘hij is er wel’, ‘hij knipperde wel’). Super naar eigelijk, want je hebt geen idee wat er gebeuren gaat. Dit is dus wat ik allemaal zag, maar ik voelde ook rare dingen. Omdat het leek dat er jaren verstreken, dacht ik ook dat ik voelde dat ik door de jaren heen zogenaamd aan het vervellen was, als ik elke maand of elk jaar een milimeter dikte aan vel verloor en ik voelde dus ook mijn vel dunner worden. Het tijdsbesef was compleet verdwenen. Uiteindelijk leek ik weer bijna terug in de woonkamer te zitten waar het begon, waar alles normaal was. Alle frames kwamen weer tot 1 frame. We waren weer ‘in het nu’. Alsof er niks gebeurd was, iedereen keek me aan en vroegen of het ging. Er bleek 1 minuut verstreken te zijn na het innemen van de ballon. M’n vrienden vertelde dat ik uit het niets rechtop ging zitten en stopte met de ballon en dus inderdaad de vrienden tegenover me strak aankeek. Bijna zonder te knipperen. Ze raakte me aan maar er was geen beweging in te krijgen. Ook reageerde ik niet op de dingen die ze zeiden/vroegen. Hier schrok ik natuurlijk erg van, vooral omdat ik dus de enige was die zo erg van die ballon spacede (logisch, omdat ik de enige was die psychedelische/verdovende drugs op had). Ik kon na de space ook echt niet bevatten wat ik mee had gemaakt, laat staan dat ik het kon verwoorden aan m’n vrienden. Was dit een bijna dood ervaring? Een visioen? Of gewoon een fucking zieke hallucinatie van de combi van al deze drugs? Ik snap vooral de mini-blackout tussen het teugen aan de ballon en het rechtop zitten niet. Hoe dan ook, ik zit goed in m’n vel dus ik kan toch wel altijd genieten van zulke trips. Nog nooit een badtrip mogen meemaken, daarom blijven dit soort dingen ook interessant voor mij. Toen ik bijvoorbeeld voor een split-seconde dacht dat dit een bijna-dood ervaring was dacht ik: “wow, maar dat is eigelijk best vet, als dit is wat je ziet als je dood gaat, dat je écht je/een leven voorbij ziet flitsen”. Behalve het lachgas was de verdere trio niet veel anders dan de doorsnee 2-CB trip dus daar ga ik ook niet verder over vertellen. Het ging me vooral om de dingen die ik meemaakte tijdens de ballonnen. Ik hoop dat ik het een beetje helder uitgelegd heb, zo niet, zeg het ff dan probeer ik het beter uit te leggen. Ik hoop ook vooral heel erg dat mensen dit herkennen of hier ook ervaring mee hebben. Groetjes en trip lekker, TrippyTripper1995"