"Ik las laatst dat iemand zei dat hij/zij nog nooit een goed tripreport had gelezen over wiet, terwijl er volgens hem/haar wel een goed report over geschreven kon worden.
Nou, dit is wat ik vandaag heb beleefd:
Vandaag, veertien december tweeduizendacht, had ik mijn meest intense wiet/hasj ervaring tot nu toe. Ik ging om kwart over vier weg om om zes over half vijf in de trein te zitten. Ik had afgesproken met Y. om naar zijn huis te gaan om wat wiet en hasj te roken met twee andere vrienden, O en H. Eenmaal bij zijn huis aangekomen, besloten we dat ik een lekkere lange joint zou gaan draaien en dat we die buiten op zouden roken. Ik pakte alle benodigdheden en draaide een aardig lange joint met zowel wiet als hasj er in, we gingen naar buiten en het roken begon. De joint was erg lekker en we voelden ons allemaal goed stoned.
Eerder op de middag/avond had Y. mij een programma laten zien, waarop hij met een soort toetsenbord op het beeldscherm een erg spacend muziekje kon maken. Na het roken gingen we terug naar zijn kamer en wilde Y. het geluid ook aan O. en H. laten horen. Hij zei dat we onze ogen dicht moesten doen en met onze ogen op onze handen moesten steunen. Ik deed het meteen want hij had verteld dat andere mensen dit een vorige keer erg leuk hadden gevonden.
Hij maakte een liedje van die spacende tonen en deed het licht uit. Toen we allemaal klaarzaten om het geluid goed te kunnen beluisteren, zette Y. het nummer aan en kwam ook op het bed zitten. Het was werkelijk waar, fenomenaal. Hoe zulke tonen je op slechts THC, waarvan ik meestel niet zulke intense gevoelens heb, naar zulke hoge sferen kunnen brengen, was mij nog niet bekend. De muziek ging van hoog naar laag en van laag naar hoog. Het leek op sommige momenten te blijven hangen in een bepaalde toon, om vervolgens met een rotgang weer totaal andere tonen te voorschijn te toveren. O. beschreef het later als een achtbaan van muziek.
Maar oké, ik zat daar met m’n ogen dicht op het bed en het liedje begon. Als eerste zag ik slechts wat lichten als het geluid een lage toon had, zag ik de lichten in het onderste deel van mijn zichtveld en naarmate de muziek andere tonen bereikte, gleed bij mij ook het licht voor mijn ogen omhoog. Naarmate de muziek mij verder vervoerde begon ik andere dingen te zien, ik zag een ruimteschip met aan boord allemaal rare wezens. Plots was de muziek afgelopen en kwam ik weer terug op aarde. Iedereen was het er over eens dat we nog een keer gingen luisteren. Nu was het pas echt begonnen.
Ik ging deze keer op bed liggen en meteen toen de muziek startte zweefde ik weer weg naar de wereld van mijn closed eye visuals. Ik zag een bol van vuur en verschillende soorten gas. Ik bedacht dat het een ster was. De ster ontplofte ineens zoals de Death Star ontplofte in Star Wars, dwars door het midden van de ster kwam er fel licht tevoorschijn. Ik besefte me dat dit dus echt een ster was en dat dat wat ik nu zag een supernova was, het ontploffen van een ster met zulke grote krachten dat de elektronen die rond de atomen zweven in de kern worden getrokken zodat er nieuwe protonen ontstaan in de kern ( als ik het goed heb, dit heb ik net gehad met ANW (algemene natuur wetenschappen)). Ik zag het ontstaan van nieuwe elementen, hoe de elektronen letterlijk de kern in werden gezogen, om vervolgens verbindingen aan te gaan met andere atomen en zo moleculen te vormen.
De groep moleculen werd nu een piepklein organisme, het aller eerste organisme op de planeet. De muziek had mij nog steeds totaal in zijn greep en ook lichamelijk kon ik het wel uitschreeuwen van plezier. Ik zag, met mijn ogen nog steeds gesloten en liggend op mijn rug, het evolueren van de kleinste levende dieren op aarde in het prille begin van het ontstaan van dit leven. De dieren groeiden waarbij ze van dinosaurussen in mammoeten veranderden om vervolgens weer door te gaan naar de plaats in de evolutie waar we nu zijn, de homo sapien.
De tonen veranderden weer en de achtbaan bereikte een bocht, mijn beeld switchte van de mens naar bloemen en hoe het daar mee stond in de wereld. Ik zag een veld vol narcissen waar mens en dier in vrede samenleefde. Dit veranderde echter toen ik zag hoe de mens met het broeikaseffect en de groeiende bevolking zo veel ellende over het veld van deze narcissen uitstrooide, dat ze stuk voor stuk verwelkten en de kringloop van het leven verstoord was.
Ik zag de oplossing voor dit probleem, hoe we konden zien hoe het altijd was geweest voordat de mens de wereld domineerde. Ik zag een hond die in een stoel zat. Mijn blik zoomde uit door het raam van de cockpit en ik wist meteen dat het een raket moest zijn. Deze hond ging op een missie naar een andere planeet om daar leven te laten groeien. Hij had een tas op zijn rug die gevuld was met allerlei kleine organismen die op de meest verschillende klimaten konden overleven.
De muziek veranderde natuurlijk weer van richting en nu zag ik de mens op aarde, hoe ze met immens grote telescopen de planeet constant in de gaten hielden. Jaar na jaar, eeuw na eeuw, millennium na millennium werd de planeet constant bekeken om te kunnen ontdekken of wij zo zouden kunnen leven, in harmonie met de natuur om ons heen. Ik keerde terug naar de wereld waar de hond zo lang geleden was geland met zijn raket en de wereld leven had geschonken. Op deze wereld was ook een superieur wezen ontstaan dat de wereld om hen heen gebruikte. Dit was zoals het ook bij ons was geweest, tijden daarvoor. Toen kwam plots het beeld van de aarde weer naar boven drijven in mijn trip waar ik zag dat alles weer goed was en de wereld gered was van de ondergang, de mens had zichzelf overwonnen.
De muziek werd langzaam zachter totdat hij gestopt was en ik werd weer wakker uit mijn trip. Die anderen schrokken ook wakker en niemand kon wachten tot hij zijn verhaal kon doen van wat hij gezien had.
Ik hoop dat jullie genoten hebben van dit report.
Ik heb vandaag geen andere drugs genomen dan wiet/hasj dus dit moet wel door de THC komen."