Nightmystic

"Ik had een vriend van me (J) gevraagd of hij mij kon begeleiden bij het gebruik van 5-Meo-DMT. J kwam bij mij thuis en had de zelfgemaakte pijp (The Machine) en de 5-meo-dmt meegenomen. Ik had de woonkamer sfeervol gemaakt met kaarslicht en zachte muziek (Psychill). We keken wat videoclips op de beamer en na een tijdje was het moment daar. J gaf me wat informatie en beantwoorde mijn vragen over de effecten van het medicijn. J had de pijp voorbereid en hield de aansteker erbij terwijl ik diep inhaleerde. J moedigde me aan om door te gaan met inhaleren nadat mijn ademhaling stokte. Dit lukte tot 2x toe. Je vroeg me de rook in te houden. Dat deed ik en ik ging tegen de rugleuning van de bank zitten en sloot mijn ogen. J zei: ”geniet ervan”. Na een aantal seconden zag ik een zeer fel wit licht met ronddraaiende geometrische figuren. Een beetje honingraatachtig was het, getekend in zwarte lijntjes te midden van het witte licht. J had me gezegd om me op mijn ademhaling te focussen en als dat niet meer zou lukken het los te laten. Ik probeerde mijn ademhaling te beheersen, maar dit werd al snel onmogelijk. Dit gaf wat lichte paniek en ik probeerde J te geloven en te vertrouwen in het feit dat het lichaam zoals J het zei: ” Zelf wel weet hoe het moet ademen”. Dit was een hele uitdaging. De controle moest losgelaten worden. Er kwamen allerlei gedachten in me op betreft mijn vriendin (S). Ik wist dat ik niet dood kon gaan, maar het voelde wel alsof het leven met de adem uit me getrokken werd. Het voelde als doodgaan. Ik dacht aan S en hoe verschrikkelijk het voor haar zou zijn als ik toch dood zou gaan. Dat ik haar achter zou laten met de ellende en met de gedachte dat ze mij kwijt zou zijn omdat ik zo nodig nieuwsgierig moest zijn naar de zoveelste psychedelische drug die ik wilde proberen. Ik realiseerde me dat ik alles ook deze gedachten los moest laten om uit deze hel van mijn eigen gedachten te komen. De 5-Meo-DMT wilde mijn ego / ziel uit elkaar trekken en mij één laten worden met de bron. Verzet! Ik draaide me om en drukte mijn hoofd in de kussens van de bank. Al snel besefte ik dat het geen zin had en stak mijn arm uit en bewoog mijn vingers in een knijpende beweging in de hoop dat J dit zou zien en mijn hand zou pakken zoals hij eerder aangeboden had. J pakte mijn hand vast en eerst voelde het nog aan als een warme hand, maar al snel voelde het meer aan als een warme wolk of iets. Het was niet meer te herkennen als een hand. Dit was mijn lifeline! Nu kon ik me er aan overgeven en loslaten. Ik ging weer rustig zitten en deed mijn ogen open. Alles was wazig en ik voelde me geweldig! Ik stroomde helemaal over van liefde en begon J meteen te vertellen hoe ik het allemaal had ervaren. Ik bedankte hem voor de ervaring en gaf hem een knuffel. Ik was hem zo ongelooflijk dankbaar dat hij dit voor mij gedaan had. Deze ervaring heeft een diep besef achtergelaten dat mijn leven waardevol is en dat ik omwille van anderen die van mij houden, zuinig op mezelf moet zijn."