MilanB

"Ik ben dus M in het verhaal . Ik was dat stuk van geen kleuren meer kunnen zien eerlijk gezegd al kwijt! Ik zal even wat beter dat stuk beschrijven van dat filmen. Eerst zag ik N's gezicht al heel raar worden. Het was helemaal blauw, en leek op het hoofd van een heks. Ik rende snel van hem vandaan omdat ik het wel erg raar vond. Ik rende naar een paar andere vrienden, en tot mijn schrik hadden zij het ook! Ik begon ook negatieve gedachten te krijgen, over bad gaan enzo. Steeds als ik dacht niet er aan denken, moest ik er juist wél aan denken. Toen dachten die twee mensen die mij filmden leuk te zijn, en "BAD, BAD, BAD" te schreeuwen. Hierdoor werd alles nog enger, en ik zat tegen het randje aan van bad gaan. Als ik nu iemands gezicht zag, zag ik het vliegen in een zwarte ruimte, en voor de rest zag ik niets. Het leek dan alsof het me wilde aanvallen ofzo. Ik besloot niet meer naar de gezichten van mensen te kijken, en naar mensen te gaan bij wie ik me wel op mijn gemak voelde. Ik zag op dat moment alles heel donker, en alle kleuren waren in blauw veranderd. Dit gaf me ook geen fijn gevoel, in tegendeel, ik voelde me nog vervelender. Ik ging proberen alles te veranderen in geel, groen, en oranje. Alles was nu oranje, en gezichten werden groen en rood. Dit gaf me weer een goed gevoel, en vanaf daar ging het weer beter. Oftewel; de volgende keer dat we het weer doen, doen we het echt alleen met mensen die we goed kunnen vertrouwen, en niet zulke dingen uithalen. Al met al was het zeker een geslaagde trip, alleen jammer van de verkeerde mensen die er bij waren. Edit: Nog een kleine toevoeging! Op de weg naar het treinhokje kon geen van ons meer fluiten! Met geen mogelijkheid kregen we een fluit geluid. Het leek wel alsof mijn mond verdoofd was."