"Hey allemaal. Wegens mijn werk kan ik geen risico's lopen en post ik dit onder een nickname en noem ik verder geen namen. Maar ik wil jullie toch even mijn tripreport laten zien, aangezien ik hier veel heb gelezen voordat ik mijn eerste ervaring met truffels heb gehad, en dat heeft me veel geholpen!
Thx.
L.
Truffel die ik genomen heb: Mush Magic 10 gram Fantasia
Setting: Thuis en later de halve stad
Met: M'n wederhelft die als tripsitter fungeerde.
Uurtje of elf 's avonds na het werk was het zover eindelijk; truffels! Ik was al een tijdje gefascineerd van deze dingen maar durfde het tot dan toe eigenlijk nooit. Na een aantal goeie ervaringen met MDMA werd de drempel voor mij een stuk lager en had ik er enorm zin in! Alles had mijn vriendin voor elkaar gemaakt; er lagen tachtig lege A4-tjes, kleurstiften, een matras in de woonkamer, tripmuziek stond onder een apart lijstje in Youtube, een shitload aan eten en drinken. Ik kon er tegen aan! Na een smerige eetsessie van de tien gram ( in het begin valt het mee, des te langer ik kauwde, des te smeriger het werd ) was ik een minuut of vijf even misselijk. Weggespoeld met water en besloten om Lego the Movie aan te zetten. Ik heb geen TV. Ik heb een home cinema set aangesloten op een beamer. Beeld met een diameter van 3 meter in combinatie van snelle animatiebeelden leken me een tof idee. En dat was het ook zeker! Na een half uurtje ofzo begon ik echt te voelen dat ik een alternatieve werkelijkheid in ging. Ik zat me suf te lachen om de film en opeens had ik het idee dat de film wel een erg blauw filter gebruikte. Alles leek een blauwe waas te hebben. Na meermaals aan mijn vriendin gevraagd te hebben '' zie jij ook zoveel blauw in dit stuk? '' en meermaals een nee terug te hebben gekregen drong het tot me door dat ik mijn eerste veranderingen begon te merken. Ik keek mijn vriendin aan en zag dat haar ogen opeens wel héél blauw waren. Op een aparte, maar erg mooie manier. Haar ogen leken op een gegeven moment zelfs een beetje op die van die wezens uit Avatar. De kleur blauw viel me opeens ook enorm op in de kamer. Een AH tas op de keukentafel, een blauw krijtje bij ons krijtbord. Blauw was opeens een primair iets geworden in mijn bestaan. Zo voelde het. Ik besloot om maar eens op avontuur door ons huis te gaan, aangezien de trip nu echt begonnen was. Het matras neergelegd in de woonkamer leek opeens een gigantische marshmallow, en zo voelde ie ook. Ik ben het hele huis doorgekropen, mijn vriendin zich bescheurend achter me aan. De WC leek een enorm engels dropje en ik had de grootste moeite mijn behoefte er Ãn te doen ook. Daarna vielen de visuals een half uurtje ofzo redelijk mee en werden ze iets minder heftig. De boel danste nog gezellig om me heen en alles leek een levend object te zijn en te ademen. Het gevoel van '' huh '' bekroop me enorm. Ik snapte echt he-le-maal niets meer maar vond het ook allemaal wel prima eigenlijk. Na drie kwartier koprollen te hebben gemaakt op het bed in onze slaapkamer en daar als een klein kind om te hebben gelachen schoot me opeens iets te binnen; mijn fiets stond nog op het station. En die wou ik ophalen. Ik wou de wijde wereld in.
Vriendinlief de rugzak om, met eventueel de restanten van mijn portie truffels, wat eten en drinken en we waren er klaar voor. Eenmaal buiten heb ik eerst tien minuten naar de lucht gestaard. Overal zag ik vallende sterren, en het sterrenstelsel leek echt alle kanten op te bewegen. Ik was helemaal in trance door deze ontdekking. Eenmaal de straat uit denk ik dat de trip echt op zijn hoogtepunt kwam. Alles leek van papier. Auto's, huizen, bomen. Alles. Ook kwam ik even in een korte mindloop terecht. Niet op een vervelende manier, maar ik snapte het gewoon echt niet. Ik dacht dat ik Nick was. Nick is een goede vriend van me voor de duidelijkheid. '' Ik ben toch Nick? Maar als ik Nick ben, dan is Nick niet mijn beste vriend. Wie is dan mijn beste vriend? Of ben ik Nick niet? Wie ben ik dan wel? '' Nadat mijn vriendin me meermaals uitlegde dat ik Leroy was vond ik het eigenlijk wel prima en snapte ik er nog niets van maar toen werden een aantal voorbijgangers een stuk interessanter. Ik moest en zou naar iedereen zwaaien die in mijn blikveld voorbijkwamen. En met een veel te grote grijns op mijn gezicht natuurlijk. Gelukkig was het inmiddels een uur of half 1 's nachts en waren er niet zo veel mensen op de weg dus was de kans om bekenden tegen te komen nihil
De rest van de reis naar het station vooral lopen grijnzen en lopen genieten van de gekke veranderlijke wereld om me heen, met mijn vriendin in mijn kielzog, nog steeds enorm lachend om de willekeurige stortvloeden van onzin die ik uitkraamde. '' Ik heb echt geen idee waarom die bomen daar verderop zwaaien, maar ik denk dat we maar terug moeten zwaaien. Misschien zijn ze doof dus ik kan beter ook even roepen (..) HEY, HALLO! '' Om even een voorbeeld te geven. Eenmaal op een afstand van een metertje of 300 van het station was ik er opeens even helemaal klaar mee. Ik moest even weten van mijn vriendin of dit allemaal wel weer over ging want het was toch allemaal wel even veel om te verwerken hoor. Dit is in de hele trip ook het dichtst bij een bad trip wat ik ben geweest. Ik ben dus erg blij dat ik een tripsitter had en dat het ook nog eens mijn vriendin was, die precies wist wat te doen om me weer een positieve richting in te duwen. Na een korte discussie met een standbeeld in het centrum over zijn schoeisel maar weer verder richting de fiets. Op het station nog een paar minuten staan zwaaien naar een paar taxichauffeurs die inmiddels wel heel vertwijfelend maar terug begonnen te zwaaien. Vriendin nog steeds naast me ergens me schaapachtig aankijkend en afvragend wat er nu allemaal in mijn hoofd om ging. Op de terugweg eigenlijk precies dezelfde taferelen, alleen had de papieren look van de wereld plaats gemaakt voor een beetje een papier maché effect over de stad. Sommige objecten leken zelfs nog nat van de combi van papier en lijm, en natuurlijk moest ik daar even over heen vegen om de lijm sneller te laten drogen. Eenmaal thuis aangekomen kwam ik langzaamaan weer terug in de normale wereld. Nog even een poging tot tekenen gedaan wat absoluut niet meer wou. Een rechte lijn was in mijn hoofd al hogere wiskunde dus dat gaf ik maar snel op. Toen mijn laatste diepzinnige vragen aan mijn vriendin gesteld. Voorbeeld; '' Ik ben toch geen homo? V: Dat mag ik niet hopen! Vind je mannen aantrekkelijk? L: Nee. Eigenlijk niet echt nee. V: Nou dan waarschijnlijk niet. L; Nee dat lijkt me niet ook hoor want ik ben verliefd op jou en niet op een kerel. Jij bent geen kerel toch he? V: (lachsalvo) voor zover ik weet niet. ''
Na een goeie vier uur trippen uiteindelijk lekker naar bed gegaan en als een blok geslapen.
Het was echt een geniale ervaring. Ga het ook zeker nog een keer doen, maar het is niet iets wat iemand elke week zou kunnen volhouden ofzo. Ik merkte echt dat ik de volgende dag en de dagen erna even tijd nodig had om alles weer te herinneren en te plaatsen zeg maar. Maar ik ben zeker verkocht aan deze legale manier van spacen"