Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"CHaze zei: Hallo allemaal, Heb je verhaal met veel interesse gelezen en ik moet je zeggen dat veel dingen mij zeer bekend voor komen. Ben zelf 35 en blow al sinds mijn 15e dagelijks. Ben in 2011 cold turkey gestopt, alleen na een half jaar toch weer recreatief begonnen onder de noemer ''ach in het weekend kan ik af en toe keer een joint roken'' en met een paar maanden was ik weer terug bij af (dan wel aan de hasj, scheelt aanzienlijk in de kosten). Ben toen weer af en toe een hasj jointje (ik rookte altijd alleen maar wiet) gaan roken. Om tegen mezelf te kunnen blijven zeggen dat ik nog steeds gestopt was met wiet en ik dacht dat mijn lichaam dit niet zou zien als de oude vertrouwde smaak/gevoel en ik snel weer in oude patroon zou komen. Dit ging aan het begin goed, alleen sluipende wijs weer dagelijks aan de hasj. Het stoppen ging mij in 2011 goed af, wel zware nachtmerries, zweten en chagerijnig maar mijn wil was zo groot dat dit mij enorm hielp en ook lukte. Alleen heb ik de fout gemaakt om te denken dat zoals bij elke verslaving geldt af en toe te kunnen gebruiken geen optie is. Toen ik in 2011 gestopt ben had ik er geen vrede mee en ging informatie inwinnen bij een private kliniek waarvan ik de eigenaar kende. De vraag van mij was helder ''nu ik ruim een half jaar clean ben kan/mag ik af en toe in het weekend een blowtje roken? Antwoord was NEE. Hij heeft achteraf gelijk gehad. Stoppen is 1 maar er afscheid van nemen voor de rest van je leven is 2. Iedereen kan stoppen maar vaak is het uitstel van gebruik. Mijn hele leven is verbonden met blowen en het liefst doe je niks anders, sex, gamen en blowen. Hierdoor raak je sociaal gezien in een isolement en je komt er moeilijk uit. Sociaal gezien is er niks meer over en kom ik mezelf nu hard tegen. Het enige wat mijn nog op de been houd is mijn grote sociale netwerk op het werk, daarbuiten is het een hel op dit moment. Niemand weet ook van mijn gebruik en je zou het ook niet achter mij zoeken. De man bij de kliniek gaf destijds aan dat stoppen en niet meer gebruiken niet genoeg is omdat je invulling aan je afscheid moet geven en moet blijven geven. Cocaine, alcohol of wiet de verslaving is hetzelfde, zodra het dwangmatig is spreek je van een verslaving/ziekte. Hij wilde dat ik naar meetings kwam om daar aan deel te nemen. Ik voelde daar niks voor omdat ik dan tussen de heroine junkies kwam te zitten en dit zag ik niet zitten. Nu 2018 ben ik weer terug bij af en rook doordeweeks s'avonds 2 tot 4 hasj jointjes en in het weekend gaat de kraan open en zijn het er 8 tot 10 per dag. Aantal jaar geleden is mijn 10 jarige relatie uitgegaan door psychische aandoeningen en het blowgedrag wat ook meegespeeld heeft. Sinds 2 dagen ben ik nu weer cold turkey gestopt in overleg met psycholoog omdat ikzelf het gevoel heb dat het blowen de grootste oorzaak is, alleen voel ik me itt 2011 dood ongelukkig. Jij gaf aan in je verhaal dat cold turkey bij jou geen succes was ik krijg dat gevoel nu ook. Het grote probleem is ook dat ik altijd alleen ben (geen ouders of familie meer) en een verslaafde alleen is in het slechtste gezelschap. Wat raden jullie mij aan toch eerst wat verder afbouwen? Ben zelf echt tegen anti depressiva maar misschien weten jullie andere hulpmiddelen.. Ik heb er op deze manier geen vrede mee en voel me heel depri.. Jason Klik om te vergroten..."