meningen,raad,ervaringen,inzichten...gevraagd

Beste mensen,
ik heb toch maar besloten hier even kort mijn verhaal te doen want ik weet het even niet meer. de vraag is: een 2e keer residentiële opname of toch nog maar eens "alleen" proberen. ik ben hervallen en
ik ben 26 jaar. vroeg beginnen blowen, elke partydrugs misbruikt, veel drank en al 6 jaar cocaïne!!! snuiven en roken. ik wil hiervan af gvd!! voor mijn eerste opname in juni gebruikte ik ook veel en veel drank. heb toen aan mijn ouders en zus en mijn baas gezegd dat ik verslaafd en er iets aan wil doen. heb 1maand in het ziekenhuis geweest voor alcohol ik was lichamelijk verslaafd. dan direct naar crisisopname voor drugs maar ben daar na 2 weken weg gegaan. ik voelde mij oh zo goed en dacht dat ik ervan was. na opname meteen ander werk gezocht en gevonden,huis gekocht alleen, terug een auto, en bijna geen sociaal leven meer. na 5 maand 1 keer gebruikt na een hele week aan niets anders gedacht te hebben. de dag erna ook. dan 2 weken niets en daarna fuck het besef IK BEN HERVALLEN! gelukkig nog geen druppel alcohol maar toch ellk weekend opnieuw de laatste keer coke. nog 1 keer en tis gedaan..weekends beginnen al op donderdag de hoeveelheden zijn soms gestoord gezien mijn situatie ik wil die vieze coke niet eens. bah en toch blijf ik het doen ondanks nieuw werk en huis. al enorm veel geld verloren. îk wil eerlijk zijn tegen men ouders en zeggen dat ik hervallen ben en dat ik het deze keer zou doen zoals het moet. maar ik schaam me zo. het vertrouwen weer geschaad ,de teleurstelling en bezorgdheid. ook op het werk zeggen dat ik een probleem heb met coke en dat ik iets moet doen of ik raak alles kwijt. ze zouden het niet verwacht hebben. dus ik heb een ultimatum gesteld. als ik het dit weekend terug doe wordt het opname.lang. als ik het niet doe. naar een zelfhulpgroep ,sporten blijven ambulant gaan,nu misschien het forum hier. ik was vol vertrouwen ik ga het weekend overleven! maar toch vandaag weer 2 g gerookt en gesnoven. gadver dus normaal moet ik mij nu terug laten opnemen en iedereen teleurstellen. wat met hypotheek enzo. ik wil daar blijven werken dus is hetmoeilijk om dat zomaar te zeggen. straks misschien ontslag. dus wat te doen.ik geloof na gebruik nog altijd dat ik het alleen kan en ga dan toch weer op mijn bek. het begint op te vallen denk ik en ik maak al mijn geld op liefst vanal wil ik opname en tijd om aan mezelf te werken maar ik durf dus niet uit schaamte

Wat is de oorzaak of reden dat je gebruikt?
Enkel een detox opname gaat je niet helpen.

9/10 mensen gebruiken om mentale problemen te vergeten.
In een detox kick je onder toezicht af van een middel, enkel pakken ze niet de oorzaak aan.

Er zijn ook avond behandelingen.
Dan kan je gewoon blijven werken denk ik?
Eerlijk zijn is wel belangrijk naar mijn idee.
Anders loop je weer met kwellende gedachte die jou op een gegeven moment kunnen triggeren.

Afkicken en schoon blijven ben je je hele leven mee bezig
Onderzoek je valkuilen en triggers.
Verwerk eventueel net ondersteuning je verleden mocht dit er toe doen.

Veel succes

in het begin was het vooral om socialer te zijn. maar sinds mijn herval vooral uit eenzaamheid en gewoonte. echt onbeschrijfelijk die drang van het moét en gebruiken om van het slechte gevoel verlost te zijn..het geeft al lang niet meer het gewenste effect ook. eerder tegenovergestelde..ik wordt para en lui en durf soms niet buiten komen. wil slapen maar het lukt niet.erge hartkloppingen elke keer.triggers zijn dus vooral bepaalde momenten op de dag en het fucking weekend.en de dealer die vlakbij woont.ik ken alleen mensen die gebruiken sommige meer dan andere maar contact met hen is geen optie meer.meerdere malen bewezen..
over die detox..dat was dus het probleem. de reden van gebruiken werd er niet aangepakt.namelijk een soort van persoonlijkheidsstoornis denk ik.îk ben altijd bezig met hoe ik overkom of wat ze van me denken. het beheerst mijn leven en drugs maakte het op langetermijn erger. dit wil ik nu wel goed doen. want afkicken is niets.tot je terug bent dan begint het. een nieuw leven starten nieuwe vrienden. dat lukt me dus niet. ondertussen zie ik in dat een lange opname en begeleiding de enige oplossing is maar ik schaam me zo en wil niet voor altijd de stempel van verslaafde hebben.

Het aanpassen van je leven duurt jaren.
Ik denk aan te voelen dat er een zelfvertrouwen probleem is.

Het altijd goed willen overkomen of ervoor zorgen dat mensen het 'juiste' denken klinkt me als een enorm opgave!

Hoe jij overkomt of hoe mensen over je denken.
Heb jij niet veel controle over.
Je kan enkel jezelf aanpassen of gewoontes aanpassen naar dat wat goed voelt voor JOU.

Mensen oordelen nou eenmaal,
Lang haar, koort haar, wel of een werk, huidskleur zelfs de jeuze van je partner alles word geanalyseerd bevalt het ze niet.
Voldoe je niet aan hun wensen en krijg je een negatief oordeel.

Ik probeer mezelf aan te leren dat het erom gaat hoe ik mezelf zie
Andere kan jij niet makkelijk omvormen.

Doe wat jij belangrijk vind en leef op jou manier.

Ik werd altijd als psycho beschreven,
Nieuwe mensen durfden niet eens mee te komen of wat dan ook.
Dan is er dat ene moment dat jullie samen komen, ga het gesprek niet uit de weg.
Geef de mensen even kans überhaupt te wennen aan het idee dat je er ineens bent.
Kijk het even, stel je netjes voor:
Hey, sorry helemaal maar ik ben ...
Heb je het naar je sin en dat soort dingen

Hoevaak ik achteraf of zelfs in het gesprek al hoor :
Zo je bent echt anders als ik me had voorgesteld of wat ik over je heb gehoord..

Kijk maar dven of je er iets mee kan

Er bestaan ondersteunende medicijnen coke is puur mentaal namelijk.
Je lichaam ervaart wel iets uiteraard:
Vermoeidheid, depri, lusteloos na een dag of 5 goed eten slapen en bewegen voel je je al zoveel beter!

Blijf in gesprek erover en ben ermee bezig
Dan gaat iid die tijd niet op aan gebruik.

Mocht je dit allemaal onder invloed typen,
Heeft het totaal geen nut en zal het je niets brengen

Nogmaals succes