#1
Verslaving:
Van de persoon op de aarde verplaatst de ziel naar een andere dimensie. In die dimensie is alles lekker en goed, en je denkt dat alles lekker gaat met je lichaam op de aarde-dimensie. Onder tussen leeft het lichaam op aarde door op een soort automatische piloot. Maar ergens in zijn gedachten wil de ziel in de andere dimensie, waar alles lekker is, terug naar het aardse lichaam. Maar elke keer als zij onderweg is moet ze door een soort trechter waar het sterkteveld (soort magnetisch veld) super sterk is en er geen eind aan lijkt te komen. Het voelt alsof je met windkracht 10 op de fiets tegen de wind in moet fietsen.
Bij het afkicken is het steeds weer opnieuw dat er een soort emotionele spierpijn optreedt, totdat de ziel het weer opgeeft en alsof ze tijdens het bergbeklimmen achterover valt terug de andere dimensie in waar ze heerlijk wordt opgevangen en weer heerlijk zweeft en alles aangenaam warm voelt.
Tot dat je je eindelijk realiseert hoe het in elkaar zit, weet je dat er een andere uitgang is om terug te gaan naar het wereldse lichaam.
Deze uitgang is eenvoudig te vinden als je een andere kant op kijkt dan waar de energiestroom heen gaat. (Dus niet domweg de anderen achterna). Voor de juiste uitgang is er een soort "out of the box" denken nodig. Ga een ander kant op dan waar de afkick-energie heen wilt. De gene die verslaafd is weet hoe die omschrijving voelt.
Van de persoon op de aarde verplaatst de ziel naar een andere dimensie. In die dimensie is alles lekker en goed, en je denkt dat alles lekker gaat met je lichaam op de aarde-dimensie. Onder tussen leeft het lichaam op aarde door op een soort automatische piloot. Maar ergens in zijn gedachten wil de ziel in de andere dimensie, waar alles lekker is, terug naar het aardse lichaam. Maar elke keer als zij onderweg is moet ze door een soort trechter waar het sterkteveld (soort magnetisch veld) super sterk is en er geen eind aan lijkt te komen. Het voelt alsof je met windkracht 10 op de fiets tegen de wind in moet fietsen.
Bij het afkicken is het steeds weer opnieuw dat er een soort emotionele spierpijn optreedt, totdat de ziel het weer opgeeft en alsof ze tijdens het bergbeklimmen achterover valt terug de andere dimensie in waar ze heerlijk wordt opgevangen en weer heerlijk zweeft en alles aangenaam warm voelt.
Tot dat je je eindelijk realiseert hoe het in elkaar zit, weet je dat er een andere uitgang is om terug te gaan naar het wereldse lichaam.
Deze uitgang is eenvoudig te vinden als je een andere kant op kijkt dan waar de energiestroom heen gaat. (Dus niet domweg de anderen achterna). Voor de juiste uitgang is er een soort "out of the box" denken nodig. Ga een ander kant op dan waar de afkick-energie heen wilt. De gene die verslaafd is weet hoe die omschrijving voelt.