#1
Ik ben een vrouw van in de 30 met twee hondjes en heb kort geleden kennis gemaakt met LSD en vind het fantastisch. Ik had dit weekend een trip in gedachten, maar ik kwam gisteren heel lekker van mn werk thuis en had er teveel zin in, dus ik nam om 5 uur 200ug 1P-LSD
Ik was van plan om een beetje in de tuin te rommelen en met de honden naar de zonsondergang te gaan kijken en lekker te doen waar ik zin in had.
Eén van mn honden (Kiwi) is drachtig en verwacht over een week haar pups, dus we waren te voet en zouden het rustig aan doen. Ik voelde de trip flink opkomen, maar ik door de ervaringen van de afgelopen tijd was ik genoeg vertrouwd om lekker de deur uit te gaan.
Ik zat met mn beestjes op een prachtig stil plekje in de weilanden om het dorp waar ik woon en heb wat fotos gemaakt van Kiwi.
Even later kwamen er twee luchtballonen over. Op dat moment was voor mij de magie compleet. Ik had een koptelefoon met Jamiroquai op (Emergency on Planet earth en Love Foolosophy zijn zooo gaaf). Mijn andere hond Mayke was in de boomwal aan het snuffelen zoals altijd en dat kan geen kwaad, want het is langs een onverharde weg die in onbruik is geraakt. Ik liet haar dus met rust.
Echter werd de trip toen even heel spannend. Terwijl ik verzoop in de magie van het moment, werd Mayke razend van woede op 1 van de luchtbalonnen die heel laag overkwam. Ik heb het moment gemist, maar in een split-second was ze verdwenen. Ik raakte zo ongerust en zat midden in mijn trip en de zon was onder gegaan.
Daarnaast liep ik met een drachtige Kiwi rond die over een week haar puppys krijgt, en die zat er niet op te wachten om de weilanden af te kammen om te gaan zoeken naar dr idiote zusje die zich in de problemen had gewerkt.
Ik besloot dus maar naar huis te gaan. In mijn hoofd was de ramp compleet, want ik heb een hele sterke band met haar. De nachtmerrie zou compleet zijn als ik haar nooit meer terug zou vinden, en te moeten leven met het idee dat ik mn geliefde hond ben verloren tijdens een LSD trip.
Dat klinkt een beetje dramatisch want een hondje overkomt niet zomaar iets in een rustig dorp, nauwelijks een km van huis, maar op 200ug sneed het gemis me dwars door mn ziel.
Toen ik de straat in liep, voelde ik ineens een hele sterke energie om naar huis te gaan. Ik begon te rennen want ik verzoop in aantrekkingskracht. En daar stond ze, ongerust tussen mn huis en de auto in. Mn buurmeisje was bij haar en zei dat ze al een half uurtje steeds heen en weer liep tussen de auto en mn huis, op zoek naar ons![:twohearts:]()
Ik voelde zo'n overweldigend orgasme van verbinding toen ik dr terug zag. Het duurde wel een paar uur voor ik me weer een beetje rustig voelde en het voelde op dat moment als 'zonde van mn mooie trip' maar achteraf heb ik heel veel dingen geleerd over energie, bewustzijn en verbinding. Over aandacht en focus en hoe mijn honden de wereld beleven, en dat die inzicht daarin me in de toekomst gaat helpen om elkaar beter te begrijpen. Niet alleen mijn honden maar dat is natuurlijk universeel aan al het leven waarmee je verbonden bent.
Het was ook de eerste trip waarna ik goed kon slapen. Ik was vanmorgen al om 9 uur fris mn bed uit en ga er een heerlijk weekend van maken, mét mijn twee hondenvriendjes.
Dit is de laatste foto die ik van Mayke gemaakt heb, voordat ze besloot de luchtballon van katoen te geven![:wink:]()
Ik was van plan om een beetje in de tuin te rommelen en met de honden naar de zonsondergang te gaan kijken en lekker te doen waar ik zin in had.
Eén van mn honden (Kiwi) is drachtig en verwacht over een week haar pups, dus we waren te voet en zouden het rustig aan doen. Ik voelde de trip flink opkomen, maar ik door de ervaringen van de afgelopen tijd was ik genoeg vertrouwd om lekker de deur uit te gaan.
Ik zat met mn beestjes op een prachtig stil plekje in de weilanden om het dorp waar ik woon en heb wat fotos gemaakt van Kiwi.
Even later kwamen er twee luchtballonen over. Op dat moment was voor mij de magie compleet. Ik had een koptelefoon met Jamiroquai op (Emergency on Planet earth en Love Foolosophy zijn zooo gaaf). Mijn andere hond Mayke was in de boomwal aan het snuffelen zoals altijd en dat kan geen kwaad, want het is langs een onverharde weg die in onbruik is geraakt. Ik liet haar dus met rust.
Echter werd de trip toen even heel spannend. Terwijl ik verzoop in de magie van het moment, werd Mayke razend van woede op 1 van de luchtbalonnen die heel laag overkwam. Ik heb het moment gemist, maar in een split-second was ze verdwenen. Ik raakte zo ongerust en zat midden in mijn trip en de zon was onder gegaan.
Daarnaast liep ik met een drachtige Kiwi rond die over een week haar puppys krijgt, en die zat er niet op te wachten om de weilanden af te kammen om te gaan zoeken naar dr idiote zusje die zich in de problemen had gewerkt.
Ik besloot dus maar naar huis te gaan. In mijn hoofd was de ramp compleet, want ik heb een hele sterke band met haar. De nachtmerrie zou compleet zijn als ik haar nooit meer terug zou vinden, en te moeten leven met het idee dat ik mn geliefde hond ben verloren tijdens een LSD trip.
Dat klinkt een beetje dramatisch want een hondje overkomt niet zomaar iets in een rustig dorp, nauwelijks een km van huis, maar op 200ug sneed het gemis me dwars door mn ziel.
Toen ik de straat in liep, voelde ik ineens een hele sterke energie om naar huis te gaan. Ik begon te rennen want ik verzoop in aantrekkingskracht. En daar stond ze, ongerust tussen mn huis en de auto in. Mn buurmeisje was bij haar en zei dat ze al een half uurtje steeds heen en weer liep tussen de auto en mn huis, op zoek naar ons
Ik voelde zo'n overweldigend orgasme van verbinding toen ik dr terug zag. Het duurde wel een paar uur voor ik me weer een beetje rustig voelde en het voelde op dat moment als 'zonde van mn mooie trip' maar achteraf heb ik heel veel dingen geleerd over energie, bewustzijn en verbinding. Over aandacht en focus en hoe mijn honden de wereld beleven, en dat die inzicht daarin me in de toekomst gaat helpen om elkaar beter te begrijpen. Niet alleen mijn honden maar dat is natuurlijk universeel aan al het leven waarmee je verbonden bent.
Het was ook de eerste trip waarna ik goed kon slapen. Ik was vanmorgen al om 9 uur fris mn bed uit en ga er een heerlijk weekend van maken, mét mijn twee hondenvriendjes.
Dit is de laatste foto die ik van Mayke gemaakt heb, voordat ze besloot de luchtballon van katoen te geven