#1
Dat verduivelde Facebook.
Kan leuk zijn om weer enig contact te krijgen met mensen, die uit je leven verdwenen waren.
Hoe gaat het met ze...zanger Boudewijn de Groot heeft er zelfs een lied over geschreven, het " testament uit zijn jeugd" waarin hij uitstekend bezingt, hoe het toch gaat met de mensen van toen...
Allemaal leuk, allemaalspannend, maar gisteren werd dit een keiharde confrontatie voor mij met laat ik zeggen de geest der geesten van mij, 42 jaren terug.
Daar wil ik toch wat over zeggen.
Waarom, dat weet ik niet, waarschijnlijk omdat ik niemand heb, om dit mee te delen.
Op dat Facebook zag ik na intikken van een naam, een foto plus de naam van diegene, die voor mij de belangrijkste mens is geweest, ik verloor haar ( mede door de cannabis) en heb mijn leven daardoor een wel heel aparte wending gegeven.
Dat kan je wel zeggen!
Wat zag ik? Die ogen! Ik kreeg een schok van heb ik jou daar..het gezicht was wat voller geworden, ietsje veranderd, maar de ogen van haar zijn onveranderd, en raakten mij tot diep, diep in mijn ziel. Jazeker.
Ik heb denk ik een half uur moeten bijkomen, onvoorstelbaar wat er dan door je heengaat, vanalles komt er weer naar boven, en ik heb alle zeilen moeten bijzetten om het niet op een zuipen te zetten.
Ik heb nog wat summiere info gaan lezen over haar.
Ik werd er letterlijk beroerd van. Slecht plan!
Dus, weggeklikt deze hell pagina en geprobeerd om mezelf te herpakken. Wat een kutzooi allemaal!
Godverdomme nog aan toe.
De nacht was zonder enige slaap, en dat zonder pep!
Onbeschrijfelijk teringhumeur nu.
Hier zat en zit ik nou niet direct op te wachten, en nu nog steeds ben ik er niet overheen. Nee. Absoluut niet.
Maar nieuwsgierigheid wint...
Niet zaligmakend dat Facebook.
Een enorme energieën verplaatsing is er nu gaande.
Het account was al 5 of 6 jaar niet meer bijgewerkt btw.
Misschien maar goed ook...
En nu moet de orkaan categorie 5 gaan liggen.
Ben benieuwd hoe lang dit weer gaat duren...
Kan leuk zijn om weer enig contact te krijgen met mensen, die uit je leven verdwenen waren.
Hoe gaat het met ze...zanger Boudewijn de Groot heeft er zelfs een lied over geschreven, het " testament uit zijn jeugd" waarin hij uitstekend bezingt, hoe het toch gaat met de mensen van toen...
Allemaal leuk, allemaalspannend, maar gisteren werd dit een keiharde confrontatie voor mij met laat ik zeggen de geest der geesten van mij, 42 jaren terug.
Daar wil ik toch wat over zeggen.
Waarom, dat weet ik niet, waarschijnlijk omdat ik niemand heb, om dit mee te delen.
Op dat Facebook zag ik na intikken van een naam, een foto plus de naam van diegene, die voor mij de belangrijkste mens is geweest, ik verloor haar ( mede door de cannabis) en heb mijn leven daardoor een wel heel aparte wending gegeven.
Dat kan je wel zeggen!
Wat zag ik? Die ogen! Ik kreeg een schok van heb ik jou daar..het gezicht was wat voller geworden, ietsje veranderd, maar de ogen van haar zijn onveranderd, en raakten mij tot diep, diep in mijn ziel. Jazeker.
Ik heb denk ik een half uur moeten bijkomen, onvoorstelbaar wat er dan door je heengaat, vanalles komt er weer naar boven, en ik heb alle zeilen moeten bijzetten om het niet op een zuipen te zetten.
Ik heb nog wat summiere info gaan lezen over haar.
Ik werd er letterlijk beroerd van. Slecht plan!
Dus, weggeklikt deze hell pagina en geprobeerd om mezelf te herpakken. Wat een kutzooi allemaal!
Godverdomme nog aan toe.
De nacht was zonder enige slaap, en dat zonder pep!
Onbeschrijfelijk teringhumeur nu.
Hier zat en zit ik nou niet direct op te wachten, en nu nog steeds ben ik er niet overheen. Nee. Absoluut niet.
Maar nieuwsgierigheid wint...
Niet zaligmakend dat Facebook.
Een enorme energieën verplaatsing is er nu gaande.
Het account was al 5 of 6 jaar niet meer bijgewerkt btw.
Misschien maar goed ook...
En nu moet de orkaan categorie 5 gaan liggen.
Ben benieuwd hoe lang dit weer gaat duren...