#1
Datum: Zondag 20 augustus 2011 - Lowlands festival
Geslacht: man
Gewicht: ~70 kg
Drug: Trip-E Happy Caps
Overig: Eerste keer een tripmiddel
Lowlands festival, de laatste dag. Drie dagen lang had ik me netjes gedragen, maar tijdens de laatste dag had ik zin om te knallen. Zelf niets mee, en geen zin om bij vreemden aan te hoeven kloppen voor het een of ander, besloot ik naar de Smartshop (aanwezig op het terrein) te gaan om me daar te laten informeren. De keuze viel al gauw op Trip-E. Dat is het volgende product:
Eigenlijk had ik meteen al een beetje spijt. Het was veel te duur (omgerekend 17,50) en nadat ik het product had gegoogled, bleek dat zo'n 3/4 van de gebruikers ofwel misselijk (+kotsen) werd, of niets merkte. Toch was ik erg nieuwsgierig. Die paar reacties van mensen die wel wat merkten, gaven hoop en gezonde spanning.
Rond 00:30 gooide ik drie van de vier pillen naar binnen. Op de verpakking stond dan wel 1 a 2, maar ik wilde natuurlijk wel wat voelen! Toen ik een uur later nog niks merkte, werd ik wat ongeduldig. Zeker toen ik zag dat om mij heen bij bekenden andere middelen in begonnen te slaan, slikte ik ook de vierde pil. Inmiddels was het 01:30 en merkte ik nog niks.
02:00: ik begin wat te merken. Niet in positieve zin: het is de misselijkheid waarvoor ik al was gewaarschuwd. "Fuck, het werkt inderdaad voor geen meter", dacht ik. Alhoewel dansen nog wel ging. Dit komt door de hoeveelheid guarana die ook in de pillen zat. Hierdoor bleef ik me energiek voelen. Een beetje ongemakkelijk ging ik zo door tot ongeveer 03:00. De misselijkheid was tot die tijd nog niet super erg, en ik dacht bij mijzelf "hoe langer ik wacht met kotsen, hoe groter de kans is dat de stoffen in ieder geval worden opgenomen". Om 03:00 had ik dus geen zin meer, dus ging ik naar het toilet om te kotsen. Er kwam niet veel uit verder, maar het luchtte op. De misselijkheid ging weg en maakte plaats voor een prettiger gevoel. Alhoewel ik mijzelf een beetje probeerde te dwingen om er verder nog iets van te merken, viel dat tegen. Ik vond lampjes wel mooi en fel, maar om nou te zeggen dat ik 'helumaal aan het trippe was', nee.
Rond 04:00 besloten we naar een andere tent te gaan. Op de weg daar naartoe voelde ik mij een heel klein beetje wazig, maar nuchter en energiek. Toen we in de andere tent aankwamen voelde ik mijn humeur binnen een paar minuten omslaan. Ik zou het kunnen omschrijven als het gevoel dat je van xtc krijgt maar dan zonder het 'love'-gevoel. 'Hard gaan', willen lopen / praten / dansen, energiek zijn en scherp zijn. Wat er echter anders aan was dan aan xtc, is dat mijn ogen begonnen te trillen. Als ik me focussde was er niets aan de hand, maar als ik even mijn concentratie verloor werd alles wazig. Na een tijdje werd de dansvloer me te druk, dus ik ging langs de kant zitten.
"Ben ik aan het trippen?" hoor ik mijzelf denken. "Is dit het dan?" het is fijn, een beetje raar, maar nog wel mild. Ik zie de mensen dansen, het lijkt wel alsof ze in slow-motion gaan. Ineens zie ik ook een soort diepte: ik weet dat de mensen in een groepje bij elkaar staan, maar sommige mensen komen naar voren en anderen naar achteren. Vier uur nadat ik de pillen heb genomen gebeurt er voor mijn gevoel eindelijk iets. Ik blijf nog even zitten en kijken naar die mensen, maar door de rook in de tent die op mn keel sloeg (ik rook zelf niet) moest ik eigenlijk wel naar buiten. Daar was het gezellig praten met alle andere mensen die ook van de kaart waren, wat een slagveld was het.
04:30 zal het geweest zijn, toen er pas bij mijzelf opkwam: "ik zie nu dingetjes wat vaag, maar wat zal er gebeuren als ik mijn ogen dicht doe? Je leest zo vaak dingen over closed eye visuals." Dus ik ging bij iemand op schoot liggen en deed mijn ogen dicht. Eerst gebeurde er tien seconden niks, maar toen kwamen er beelden.. wauw![:openmouth:]()
nu trip ik echt! Wat ik allemaal zag is met geen pen te beschrijven, alhoewel ik het wel allemaal hardop probeerde te vertellen voor een vriendin die het grappig vond om te luisteren en mijn rare gedachtes aanhoorde. Een kleine selectie: ik zag verschillende gezichten van mensen die ik ken, die op een gegeven moment samen één gezicht vormden. Toen vloog ik over een grasveld, waarna ik aankwam bij een Lowlands tent. Een grote rode, die opsteeg en rondjes begon te draaien. Hij was 3-d geworden. Mijn gedachtes gingen vliegensvlug en het ene beeld kwam vlak na het andere.
Ik merkte dat ik mijn gedachtes ook kon sturen. Ik dacht aan wat artwork van de band Tool (zoals dit) en ineens zag ik honderden ogen, die door de lucht zweefden, opzij gingen en nu vloog ik door een haag van ogen. Ook zag ik mystieke figuren, zoals bijvoorbeeld deze. Ik kon nog wel zo helder denken dat ik dacht 'hey, ik zie ze vast ook omdat ik weet dat dit is wat er een beetje hoort te gebeuren', maar ik zag ze wél echt! En het waren ook nieuwe beelden die ik nog nooit eerder had gezien, geen beelden die ik terughaalde ofzo. Wat ik me ook nog kan herinneren is dat ik dingen zag die een paar seconden later ineens op een heel andere locatie waren. Bijvoorbeeld: ik dacht aan een pakje stroopwafels, waarna twee seconden later ik duizenden rijstvelden met stroopwafels zag, die allemaal, een paar seconden later, van een stroopwafel waterval naar beneden stroomden.
Een minuut of tien, het voelde veel langer, lag ik daar te trippen en alles hardop te vertellen. Het was wartaal en sloeg nergens op. Toen had ik ook pas door dat ik mijn oordopjes nog ik had, lol. Noot: voor de mensen die nog nooit hebben getript > de beelden zijn ook weer niet heeel helder ofzo. Ze waren licht , klein en niet heel helder. Scherp waren ze wel. Ik deed mijn ogen open en dacht: "laat ik eens naar die bomen kijken". De bladeren, waar de zon op scheen, leken mooier, serener dan ooit in de wind en toen ik langer bleef kijken zag ik een paar patroontjes in zien, die bewogen, zoals bijvoorbeeld bij dit plaatje.
Ondertussen is het ongeveer 05:00 en ik recapituleer even. Ik ben al door meerdere stadia van deze trip heengegaan. Van misselijkheid naar energie, naar euforie en nu naar visuals. Dat is nog eens waar voor je geld, dacht ik.![:wink:]()
Verder spacen, alhoewel mijn vriendinnetje aangaf graag terug naar de tent te willen. Ik kon haar overhalen om nog heel even te blijven. Ineens zag ik vriend T. staan. Ik zei tegen vriendin L.: "Kijk, staat T. daar niet?" waarna zij mij moest overtuigen dat hij het echt niet was. Hij leek er misschien wat op, maar was het absoluut niet. Toen werd ik helemaal (op een positieve manier) gek: ik ben aan het hallicuneren! Yeah! Ik zei tegen iedereen die het maar wilde horen (en die T. kende) "hee kijk daar staat T. toch? Dat is hem toch? Dat is zijn gezicht toch?" en iedereen maar zeggen "ehm nee, dat is hem niet, sorry man". Ik haalde L. over om mee te gaan naar de persoon waarvan ik dacht dat het T. was, en pas toen ik op een halve meter van hem zat, zag ik dat het inderdaad iemand anders was. T. (die dus niet T. was maar iemand anders) was zelf ook niet de nuchterste meer en toen ik hem mededeelde dat ik "het zo grappig vond dat ik dacht dat hij T. was" reageerde hij droogjes met "ja oke jee wat toevallig" dus het was weer tijd om weg te gaan.
Nu ik had gehallicuneerd begon ik (wederom algeheel niet op een negatieve manier) aan mijzelf te twijfelen. "Hee, lopen daar nou twintig securities? TWINTIG? haha! Zijn het er echt twintig? Dat is toch heel veel?" Nu werd het alleen nog maar leuker. Alles verbaasde me opeens. "Wow zitten hier echt 100 mensen op de weg? Wat doen die daar allemaal te zitten! Zijn het er echt 100 of beeld ik me er 60 in?"
Om 05:30 wou mijn vriendin wel echt heel graag naar de tent, dus daar gingen we. Lopen was raar en het ging heel langzaam. Het looppad naar onze tent, wat normaal 4 minuten lopen is, leek nu wel een kwartier lopen. Nadat ik al 10 dingen had gezien die ik totaal niet kon plaatsen ("haha kijk hier ligt een zwembroek een ZWEMBROEK mensen") waren we nog maar op de helft. "Watttt zijn we hier nog maar?".
We kwamen wat bekenden tegen en ook contact met anderen leek nog vloeiender te gaan dan normaal. Weer ging ik een ander stadium van de trip in. Ik voelde me zelfverzekerder dan ooit en de enige grappige opmerking na de ander kwam er uit (alhoewel ik er zelf het hardste om lachte) en ook lukte het me om op alles heel scherp te reageren. Alsof alle verbindingen in mijn hoofd voor één keer optimaal op glasvezelsnelheid aan het werk waren. Dit is trouwens ook het moment waarop mensen hun gezichten een beetje begonnen te morphen, dat was wel een beetje raar.
Toen we bij de tent waren ging de trip weeer een andere kant op. De visuals waren een beetje weg (misschien omdat ik mijzelf ook niet meer 'dwong' om dingen te zien) maar nu had ik het moment waarop alles logisch leek. Alsof ik de wereld snapte. Ik besloot wat aantekeningen te maken, voor later (nu dus), want ik dacht "shiiit, dit moet ik onthouden". Ik schreef dingen op als:
Dat was het ook een beetje, je hoort wel eens spookverhalen van mensen die op LSD ofzo dagen in een trip zitten. Ik moest de volgende dag gewoon weer dingen doen en normaal functioneren dus ik hoopte dat het snel weer weg ging. Maar het sloeg gelukkig niet om in angst, ik kon tegen mijzelf zeggen "niet negatief denken want dan kom je in een negatieve spiraal, het valt allemaal best mee" en dat lukte. Nadat ik al mijn wazige gedachtes aan mijn vriendin had verteld viel ik uiteindelijk in slaap. Ik sliep als een roos en kreeg niet de verwachtende super trippende dromen. Toen ik wakker werd dacht ik wel dat ik nog tripte, maarja, na 2,5 uur was het waarschijnlijk gewoon de vermoeidheid en het slaapgebrek.
Conclusie:
Na de moeizame start blijkt dat ik toch een lange, afwisselende trip heb gehad. Ik heb dingen gezien die ik nog nooit heb gezien en gedachtes gehad die ik nog nooit heb gehad. Ik voel me "gezegend" dat ik dit heb mogen meemaken en om eerlijk te zijn heb ik het idee dat ik, nu drie dagen later, de boel nog een beetje moet laten bezinken. Al die dingen waarvan je altijd denkt (visuals enzo) "jaaa is dat nou wel echt, kan dat nou wel echt" gebeurt gewoon ineens en het is ontzettend grappig en verbazend tegelijk.
Wat dat betreft kan ik beginnende gebruikers de trip-e caps aanbevelen. Combineer het niet met andere drugs, heb een lege maag en bereid je voor op twee uur misselijkheid. Daarna werkt het gewoon.
Het is me goed bevallen en ik wil zeker nog een keer trippen. Het is nu dinsdagavond en het is zeer prettig dat ik er geen enkele vorm van kater aan over heb gehouden.
Bedankt voor het lezen!
Geslacht: man
Gewicht: ~70 kg
Drug: Trip-E Happy Caps
Overig: Eerste keer een tripmiddel
Lowlands festival, de laatste dag. Drie dagen lang had ik me netjes gedragen, maar tijdens de laatste dag had ik zin om te knallen. Zelf niets mee, en geen zin om bij vreemden aan te hoeven kloppen voor het een of ander, besloot ik naar de Smartshop (aanwezig op het terrein) te gaan om me daar te laten informeren. De keuze viel al gauw op Trip-E. Dat is het volgende product:
Product Naam:
Happy Caps Trip E
Product Beschrijving:
Happy Caps voor Happy Trip
Product Feiten:
Inhoud: 4 800 mg / capsule
Ingredienten: baby hawaiian wood rose, guarana, green tea, passion flower, l-phenylalanine, l-arginine.
Product Gebruik:
Neem 1 tot 2 capsules met een glas water of vruchtensap, na uur is het gewenste effect bereikt.
Product Waarschuwing:
Neem nooit meer dan de dagelijkse dosis.
Product Werking:
Trip E bevat LSA, een natuurlijk hallucinogeen. De werking ervan resulteert in een visuele trip met licht energieopwekkende eigenschappen. Trippen voor beginners.
Eigenlijk had ik meteen al een beetje spijt. Het was veel te duur (omgerekend 17,50) en nadat ik het product had gegoogled, bleek dat zo'n 3/4 van de gebruikers ofwel misselijk (+kotsen) werd, of niets merkte. Toch was ik erg nieuwsgierig. Die paar reacties van mensen die wel wat merkten, gaven hoop en gezonde spanning.
Rond 00:30 gooide ik drie van de vier pillen naar binnen. Op de verpakking stond dan wel 1 a 2, maar ik wilde natuurlijk wel wat voelen! Toen ik een uur later nog niks merkte, werd ik wat ongeduldig. Zeker toen ik zag dat om mij heen bij bekenden andere middelen in begonnen te slaan, slikte ik ook de vierde pil. Inmiddels was het 01:30 en merkte ik nog niks.
02:00: ik begin wat te merken. Niet in positieve zin: het is de misselijkheid waarvoor ik al was gewaarschuwd. "Fuck, het werkt inderdaad voor geen meter", dacht ik. Alhoewel dansen nog wel ging. Dit komt door de hoeveelheid guarana die ook in de pillen zat. Hierdoor bleef ik me energiek voelen. Een beetje ongemakkelijk ging ik zo door tot ongeveer 03:00. De misselijkheid was tot die tijd nog niet super erg, en ik dacht bij mijzelf "hoe langer ik wacht met kotsen, hoe groter de kans is dat de stoffen in ieder geval worden opgenomen". Om 03:00 had ik dus geen zin meer, dus ging ik naar het toilet om te kotsen. Er kwam niet veel uit verder, maar het luchtte op. De misselijkheid ging weg en maakte plaats voor een prettiger gevoel. Alhoewel ik mijzelf een beetje probeerde te dwingen om er verder nog iets van te merken, viel dat tegen. Ik vond lampjes wel mooi en fel, maar om nou te zeggen dat ik 'helumaal aan het trippe was', nee.
Rond 04:00 besloten we naar een andere tent te gaan. Op de weg daar naartoe voelde ik mij een heel klein beetje wazig, maar nuchter en energiek. Toen we in de andere tent aankwamen voelde ik mijn humeur binnen een paar minuten omslaan. Ik zou het kunnen omschrijven als het gevoel dat je van xtc krijgt maar dan zonder het 'love'-gevoel. 'Hard gaan', willen lopen / praten / dansen, energiek zijn en scherp zijn. Wat er echter anders aan was dan aan xtc, is dat mijn ogen begonnen te trillen. Als ik me focussde was er niets aan de hand, maar als ik even mijn concentratie verloor werd alles wazig. Na een tijdje werd de dansvloer me te druk, dus ik ging langs de kant zitten.
"Ben ik aan het trippen?" hoor ik mijzelf denken. "Is dit het dan?" het is fijn, een beetje raar, maar nog wel mild. Ik zie de mensen dansen, het lijkt wel alsof ze in slow-motion gaan. Ineens zie ik ook een soort diepte: ik weet dat de mensen in een groepje bij elkaar staan, maar sommige mensen komen naar voren en anderen naar achteren. Vier uur nadat ik de pillen heb genomen gebeurt er voor mijn gevoel eindelijk iets. Ik blijf nog even zitten en kijken naar die mensen, maar door de rook in de tent die op mn keel sloeg (ik rook zelf niet) moest ik eigenlijk wel naar buiten. Daar was het gezellig praten met alle andere mensen die ook van de kaart waren, wat een slagveld was het.
04:30 zal het geweest zijn, toen er pas bij mijzelf opkwam: "ik zie nu dingetjes wat vaag, maar wat zal er gebeuren als ik mijn ogen dicht doe? Je leest zo vaak dingen over closed eye visuals." Dus ik ging bij iemand op schoot liggen en deed mijn ogen dicht. Eerst gebeurde er tien seconden niks, maar toen kwamen er beelden.. wauw
Ik merkte dat ik mijn gedachtes ook kon sturen. Ik dacht aan wat artwork van de band Tool (zoals dit) en ineens zag ik honderden ogen, die door de lucht zweefden, opzij gingen en nu vloog ik door een haag van ogen. Ook zag ik mystieke figuren, zoals bijvoorbeeld deze. Ik kon nog wel zo helder denken dat ik dacht 'hey, ik zie ze vast ook omdat ik weet dat dit is wat er een beetje hoort te gebeuren', maar ik zag ze wél echt! En het waren ook nieuwe beelden die ik nog nooit eerder had gezien, geen beelden die ik terughaalde ofzo. Wat ik me ook nog kan herinneren is dat ik dingen zag die een paar seconden later ineens op een heel andere locatie waren. Bijvoorbeeld: ik dacht aan een pakje stroopwafels, waarna twee seconden later ik duizenden rijstvelden met stroopwafels zag, die allemaal, een paar seconden later, van een stroopwafel waterval naar beneden stroomden.
Een minuut of tien, het voelde veel langer, lag ik daar te trippen en alles hardop te vertellen. Het was wartaal en sloeg nergens op. Toen had ik ook pas door dat ik mijn oordopjes nog ik had, lol. Noot: voor de mensen die nog nooit hebben getript > de beelden zijn ook weer niet heeel helder ofzo. Ze waren licht , klein en niet heel helder. Scherp waren ze wel. Ik deed mijn ogen open en dacht: "laat ik eens naar die bomen kijken". De bladeren, waar de zon op scheen, leken mooier, serener dan ooit in de wind en toen ik langer bleef kijken zag ik een paar patroontjes in zien, die bewogen, zoals bijvoorbeeld bij dit plaatje.
Ondertussen is het ongeveer 05:00 en ik recapituleer even. Ik ben al door meerdere stadia van deze trip heengegaan. Van misselijkheid naar energie, naar euforie en nu naar visuals. Dat is nog eens waar voor je geld, dacht ik.
Verder spacen, alhoewel mijn vriendinnetje aangaf graag terug naar de tent te willen. Ik kon haar overhalen om nog heel even te blijven. Ineens zag ik vriend T. staan. Ik zei tegen vriendin L.: "Kijk, staat T. daar niet?" waarna zij mij moest overtuigen dat hij het echt niet was. Hij leek er misschien wat op, maar was het absoluut niet. Toen werd ik helemaal (op een positieve manier) gek: ik ben aan het hallicuneren! Yeah! Ik zei tegen iedereen die het maar wilde horen (en die T. kende) "hee kijk daar staat T. toch? Dat is hem toch? Dat is zijn gezicht toch?" en iedereen maar zeggen "ehm nee, dat is hem niet, sorry man". Ik haalde L. over om mee te gaan naar de persoon waarvan ik dacht dat het T. was, en pas toen ik op een halve meter van hem zat, zag ik dat het inderdaad iemand anders was. T. (die dus niet T. was maar iemand anders) was zelf ook niet de nuchterste meer en toen ik hem mededeelde dat ik "het zo grappig vond dat ik dacht dat hij T. was" reageerde hij droogjes met "ja oke jee wat toevallig" dus het was weer tijd om weg te gaan.
Nu ik had gehallicuneerd begon ik (wederom algeheel niet op een negatieve manier) aan mijzelf te twijfelen. "Hee, lopen daar nou twintig securities? TWINTIG? haha! Zijn het er echt twintig? Dat is toch heel veel?" Nu werd het alleen nog maar leuker. Alles verbaasde me opeens. "Wow zitten hier echt 100 mensen op de weg? Wat doen die daar allemaal te zitten! Zijn het er echt 100 of beeld ik me er 60 in?"
Om 05:30 wou mijn vriendin wel echt heel graag naar de tent, dus daar gingen we. Lopen was raar en het ging heel langzaam. Het looppad naar onze tent, wat normaal 4 minuten lopen is, leek nu wel een kwartier lopen. Nadat ik al 10 dingen had gezien die ik totaal niet kon plaatsen ("haha kijk hier ligt een zwembroek een ZWEMBROEK mensen") waren we nog maar op de helft. "Watttt zijn we hier nog maar?".
We kwamen wat bekenden tegen en ook contact met anderen leek nog vloeiender te gaan dan normaal. Weer ging ik een ander stadium van de trip in. Ik voelde me zelfverzekerder dan ooit en de enige grappige opmerking na de ander kwam er uit (alhoewel ik er zelf het hardste om lachte) en ook lukte het me om op alles heel scherp te reageren. Alsof alle verbindingen in mijn hoofd voor één keer optimaal op glasvezelsnelheid aan het werk waren. Dit is trouwens ook het moment waarop mensen hun gezichten een beetje begonnen te morphen, dat was wel een beetje raar.
Toen we bij de tent waren ging de trip weeer een andere kant op. De visuals waren een beetje weg (misschien omdat ik mijzelf ook niet meer 'dwong' om dingen te zien) maar nu had ik het moment waarop alles logisch leek. Alsof ik de wereld snapte. Ik besloot wat aantekeningen te maken, voor later (nu dus), want ik dacht "shiiit, dit moet ik onthouden". Ik schreef dingen op als:
Ik denk aan alles tegelijk. Maak een gedachte nauwelijks af. Doe ook alles door elkaar heen. Heb het idee dat ik alles snap. Typ en denk ik zo omdat mensen dat eerder deden op drugsforum? Geen idee. Hoop het niet. Weet iig dat ik zelf zo denk als ik wil denken. Dit gaat diep man.
Nou ehhh. Niks bad trip ofzo maar wil wel graag dat het vandaag nog stopt.
Dat was het ook een beetje, je hoort wel eens spookverhalen van mensen die op LSD ofzo dagen in een trip zitten. Ik moest de volgende dag gewoon weer dingen doen en normaal functioneren dus ik hoopte dat het snel weer weg ging. Maar het sloeg gelukkig niet om in angst, ik kon tegen mijzelf zeggen "niet negatief denken want dan kom je in een negatieve spiraal, het valt allemaal best mee" en dat lukte. Nadat ik al mijn wazige gedachtes aan mijn vriendin had verteld viel ik uiteindelijk in slaap. Ik sliep als een roos en kreeg niet de verwachtende super trippende dromen. Toen ik wakker werd dacht ik wel dat ik nog tripte, maarja, na 2,5 uur was het waarschijnlijk gewoon de vermoeidheid en het slaapgebrek.
Conclusie:
Na de moeizame start blijkt dat ik toch een lange, afwisselende trip heb gehad. Ik heb dingen gezien die ik nog nooit heb gezien en gedachtes gehad die ik nog nooit heb gehad. Ik voel me "gezegend" dat ik dit heb mogen meemaken en om eerlijk te zijn heb ik het idee dat ik, nu drie dagen later, de boel nog een beetje moet laten bezinken. Al die dingen waarvan je altijd denkt (visuals enzo) "jaaa is dat nou wel echt, kan dat nou wel echt" gebeurt gewoon ineens en het is ontzettend grappig en verbazend tegelijk.
Wat dat betreft kan ik beginnende gebruikers de trip-e caps aanbevelen. Combineer het niet met andere drugs, heb een lege maag en bereid je voor op twee uur misselijkheid. Daarna werkt het gewoon.
Het is me goed bevallen en ik wil zeker nog een keer trippen. Het is nu dinsdagavond en het is zeer prettig dat ik er geen enkele vorm van kater aan over heb gehouden.
Bedankt voor het lezen!