#1
Het was oorspronkelijk een gesprek tussen mindless en mij over de verschillen tussen psylocibine en LSD.
Welk middel dringt dieper door, verschillen enz.
En een terugpost van mij is per toeval, een tripreport geworden daarom laat ik de tekst onbewerkt
op wat spelfoutedits na,(high schrijven nuchter editten, ok ok ik ben ook high maar minder high aan het editten )
Puur zoals ie was, en de zinsverbijstering toen ik besefte dat ik n'tripreport had geschreven,iets wat ik niet zo op deze manier had zien gebeuren.
Intentioneel ging het waarschijnlijk dit gehalte van info niet gehaald hebben.
man : toen 17 jaar
lengte: 1m91
gewicht:60 a 65 kg,( de beenderige jaartjes)
jaar: 2000
plaats: de psychedelische bermudadriehoek van belgie
@Mindless Ik ben het in grote lijnen geheel eens met je Mindless,
ik had altijd op de paddestoelen het gevoel dat ik gewiegd , gevoed en geleid werd door nwarme entiteit?
Het sprak idd het nam mijn innerlijk dialoog over, het zei zelfs eens en nu laat ik je los, nu ben je klaar.
Ik heb door de paddestoelen , ook soms ''bad trips'' dus goede trips gehad van een nachtmerriegehalte die je niet onder woorden kan brengen, het totaal abstracte, onverwoordbare, duister maar rechtvaardig streng.
Bosch komt in de buurt , de duvelskunstenaar, ...
Het begon toen ik een XL joint draaide op drie porties paddestoelen die ik tegelijk achter de kiezen had,
ik had al ergens over kruistolerantie gehoord,
maar er was acid schaarste toen begin 2000
en ik dacht nu, ik handle wel npaar zegeltjes, ik kan best wel drie porties hebben van paddestoelen dan ook door dat gehele kruistolerantiefenomeen, hah,
legendarische fout,
zomerdag, 30 graden, , ik nerveus trekkend aan de joint, struikgewassen vertoonden gedaantes van vage bekenden ,
vrienden van vrienden, die je wel es kruiste in het betreden van de toiletten om uitvoerig te pissen in de discotheek;
maar ze kwamen koboldiger, naargelang ik lurkte aan men joint,
men ex intussen verwoed, aan het bellen, en ik hoorde net als in de scene van de film fear and loathing, als johny depp flarden opving van telefoongesprekken, de vreselijkste verhalen.
"Hij moet ernstig ziek zijn,ze gaan zeker vanalles moeten amputeren?"
"Terwijl het over een simpel sinusitisje van mijn ex haar broer ging zou later blijken, maar men geest vervormde als ntiran die niet te stoppen was,
ik had dit over me geropen en ik moest dit doorstaan zo bleek.
Na het telefoongesprek komt men ex buiten, intussen voor de visueel ingestelden nog nschetsing van wat er in de aanpalende tuintjes van de woonwijk waar men ouders huisden afspeelde...
Velen waren buiten een maaltijd aan het genieten en aan het keuvelen over hoe weeldig de fauna en flora was in dat jaargetijde, en welke zomer we hadden, jaren was het geleden van in de jaren 70 toen je je naam in de gesmolten teer van de rijwegen kon schrijven.
Nu na het gesprek kwam men ex buiten, zich ten stelligste verwonderd met welke lurkkracht ik die joint al tot npeukje bijna herleid had.
OOOOOOO RIEP ZE? HEB JIJ DAT ALLEMAAL ALLEEN OPGEBLOWD;
Dat was het punt, waar ik DE SCHRIK kreeg, de hevige paniek op acid en vooral paddos die niemand wil,
maar die je moet leren aanvaarden als 1 van de risico's bij bad set en setting
en overdreven doseringen.
Vroeg of laat kom je dus jezelf tegen ,vrienden, in je volle glorie, met onderdrukte kantjes en alle toeters en bellen.
Dit punt was bereikt door de foutieve aanname of mss althans sterk overdreven aanname dat de halve wereld mij nu in de smiezen had.
De oude buurman sleepte n'zak kolen voor de bbq uit het tuinhuis, en in het gekreun en gekerm van de oude man ontwaarde ik de klanken die weinig tot de verbeelding spraken
STOP ERMEE STOP ERMEE Hoorde ik in zijn gesleur en geploeter.
dit was duidelijk n'boodschap dat ik moest stoppen met blowen , dat wist ik zeker, en weet ik nu nog zeker.
Ik zag iedereen die in de tuintjes gezellig zat te knabbelen aan garnaalkroketjes , in hun bermudashorts,
verbauwereerd van de schrik hun vorken en messen laten vallen op het servies.
Het klonk alsof ik men doodklokken hoorde luidden.Dat neervallend bestek van diep geshoqueerde aangepaste modale burgers .
Alsof er n'grote simultane schrikgolf wavede over het ganse wijkje , in ncirkel van n'paar honderd meter.
OOOOOOO hoorde ik die mensen zeggen , hard geschrokken !!!
van de bevestiging van devoordien al geharde ingesleten vermoedens,
Er werd drugs gebruikt bij de buren, door rebelse tieners, waar zijn die ouders heen?
Hoorde ik in men wanen de mensen zeggen? Ganse dagen wordt daar drugs gebruikt en gefeest?
Mijn excuses zei de gastdame haar borststreek geschrokken aandrukkend .... mijn excuses dat jullie mijn vereerde gasten dit gespuis hun kreten moeten aanhoren.
Ik voel de waarde van mijn huis zakken moet ze gedacht hebben , ocharme de vastgoedprijzen, ze zag wrs curves naar beneden pieken, terwijl de informatie binnenkwam ; bijna snikkend viel ze neer in men verbeelding,
de gezichten 1000 keer overdreven van de geschrokken betrokken uitgenodigde onwetende zieltjes die zeker in haar optiek geperforeerd waren voor het leven.(als je al neiging hebt scenario's te verzinnen die potentieel kunnen voorkomen in de alledaagse ratrace ter amusement van mensen die je flankeren, doet paddos enorm veel met je visueel voorstellingsvermogen van wat er zich kan voor doen, het krijgt nog een extra karikaturistisch aan psychedelica eigen overdrijvingsgehalte,maar door de diepe intoxicatie,trap je in je eigen wanen.)
Herinner me nog dat ik zei , ik ga even op men bed liggen tegen mijn toenmalige vriendin...
Strompelend de houten trap op,
en dan wist ze van oei , dat is niet zijn manier hoe hij normaal omgaat met een trip.
Eerst ontkende ik , het , maar de donkere aardse tinten, vele paarse schakeringen, en donkerbruine dreigende kleuren speelden hun eigen nachtmerrieklanken.Het doek viel
Hogere machten namen me over, ze zijn te vertrouwen weet ik nu dit typende,maar toen verloor ik controle .
de zetels op zolder van men oma met bloemmotiefjes die geen enkel gezond wezen op aard zou willen zien tot leven komen , maar deden hey verdomme wel, ze krijoelden onheilspellende een einde aan.
Een opgedrongen fanfare van lelijkheid , een reuzenstoet leek op gang te komen met slecht gemaakte kunstkoppen uit papiermache ,ogen sluiten hielp niet.
De angst zelf vervormde de werkelijkheid mee, lelijkheid van een planeet die getekend werd door racistische kleuters die katten doodgeschoten en in vuil ondergoed rondliepen met konijnenoren als in de film gummo , bombastische manifestaties ,inclusief japans kunstwandelen en vlaggendragers voor egolomane dicatators al die schrikbeelden die je kan verbeelden,
je eigen referentiekader nekt je dan wel.Als je althans psychedelica niet voldoende begrijpt als tiener.
het schiet al voorbij je ogen, in nanoseconden, doembeelden, tromgeroffel van dodenmarsen
een einde van een illusie was in aantocht , een ego, een persoon die zich zorgen maakte om het woord imago.(maardit zegt de lysergic bink 17 jaar later die tenenkrullend en plaatsvervangend schaamte heeft over mensen die om hun imago geven ,free your mind and your ass will folow)
Mijn dood dacht de naieve tiener, dit is men dood, mijn laatste ankerpunt is de cavia die in zijn kooitje vrolijk huppelend op de vensterbank stond in het zonnetje, ,,
daarmee veranker ik me of ik wordt opgeslorpt in de draaikolk van waanzin waar nimmer of nooit iemand van terug kwam,
op men buikzijde lag ik neder, mompelend, ik ga wel slapen;
het aandringerige, maar terecht bezorgde gedrag van mijn vriendin hielp me geenszins?
Ik bel de druglijn wauwelde ze in angst,
Lange telefoongesprekken hoorde ik met zeer vervormde teksten, mensen onder mijn raam , die zeiden
er moet daar iets ernstig gebeurd zijn, er moet daar iets ernstigs aan de hand zijn,
k 'verbeelde ze me hysterisch cirkelend wild met de armen zwaaiend, veroordelend ook en de handen naast hun
kaaklijn houdend alsof ze oude mythische geheimen verklapten, Donkere taboes.
ER gaat iemand komen wist ik maar wie, maar wie, belt ze mijn vrienden , of dokters, of norse mannen in lange witte jassen,
is dit men colloqatie, wordt ik afgevoerd onder toezicht van de ganse buurt, die hun handen boven de wenbkrauwen hielden om tegen de zon op te kijken naar hetgeen zich daar afspeelde, dat sinister en nooit vertoond was;de uitdrukking ''ver van mijn bed show zouden ze niet snel meer in de mond nemen''
De schone schijn van de buurt, sloeg in alle gezinnen aan diggelen, keeping up appearances die overal heerste werd versplinterd;
maar dan lieve vrienden ontsteeg deze jongen zen lichaam,
en hing ie aan de plafond,
starend naar dat mager mannetje die daar lag te vechten tegen zijn demonen,
gezichten doemden op , men leraars, die als breedsmoelkikkers lachten,
hahahaha wacht maar die heeft ons lang genoeg geprovoceerd met zijn brandende weedbladeren op zijn hoodies,
op de eindraad, leggen wie die op de rooster, tot hij popt als de gore oneetbare popcorn die hij is,
eentje die ze geven aan kneusjes op boerenmarkten, om ze blij te maken met een dode mus!!!
Dan zag ik n'tiental vrienden me allemaal veroordelend, mijn slechte kanten tonend,
hij is zo en hij is dit, hij is zoveel , hij is ook lief, maar daar moet je voor vechten om door dat bolster te raken,
intussen sloegen portieren dicht, hoorde ik nerveuze stemmen , hij is boven meneer,
en dan gebeurde , ik mag hier doodvallen in een lange lijdzame doodstrijd als ik lieg.
Godverdomme een vervangende arts kwam binnen, die sprekend op de butler van de adams family leek,
nog zeer verward, maar enigszins geamuseerd door de gelijkenis,
was ik in staat mijn nek op te tillen en mijn hoofd te draaien naar het gat van de timmerman.
Waar het imposante benige lange gestalte van de butler look a like , intrad.
Ik schrok, en de man ook, wat heeft ie genomen vroeg ie, zeer nerveus,
zich wrs onervaren voelend met dit soort strapatsen,
heeft u hallucinaties meneer,? Zei ie, zich stotend aan een psychedelische lampekap in mijn kamer
wohogogogooggogogoogogogogogo zei ik op nsoort psychedelisch onsterfelijk manier,
asof het de ohm klank zelf was die ik slaakte,
high as fuck was ik,
koolhydraten zei de man, de bibber in zen stem en snel vibrerende adamsappel nauwelijks de baas kunnend
Onzin natuurlijk, dat die koolhydraten me in feite geholpen hebben bedenk ik nadien, maar onderschat het placebo effect niet,
twas net nieuwe fruitsap van aardbeien ,en ik slokte en slokte uit de fles als ware het alsof ik terug aan de moederstiet ging,
intuitief naar overleven snakkend.
Ik kwam er met elke slok door, merkte dat de cavia, miepte en gekke kwartsprongen maakte,
en ik was terug en hoe!
De rest van het schooljaar, die toen in feite zo goed als ten einde was gedroeg ik me bijna voorbeeldig, niet meer uitgebreid pratend over
de schoonheid van kersenbloesem op een LSD trip tijdens de lessen door,
of strips tekenend of karikaturen van leraars, die nu nog ingelijst hangen bij sommigen van de oud leraars.
zo gaat dat eerst wordt je verketterd , n'beetje ndorpsgek gekroond of zelfs stadsgek later...
Pas veek later krijg je de herkenning of althans het begrip , het pionierswerk het kunstige wordt herkend van wat je deed.
Heb toen maanden later elke keer de dokter van wacht gebeld, en nooit of te nooit de man meer aangetroffen.
Wat wou ik die man graag terug zien, en bedanken.
Toen heb ik de paddos eventjes gelaten, de depersonalisatie, en de exacte timing van de strenge paddo leraar;
hebben er zeker voor gezorgd, dat de eindjury bij mijn eindwerkverdediging, een volwassen geworden (in hun optiek ) man zagen, klaar om de fabriekstorens tegemoet te lopen.
Godverdomme heb ik nu een tripreport geschreven? Is dit nu een tripreport? Krijg ik nu bandjes?
Ps Nadien ben ik dus wel effectief gestopt met blowen, lang leven de bbq'ende buurman, die trouwens, totaal overbodige informatie, maar een priester uit de Congo was die samen met een non daar zijn kap over de haag gegooid had.
Dit gaf het gekreun van de sleurende hard arbeidende man, nsoort extra spirituele ," we wandelen elkaar allemaal thuis dimensie"
Welk middel dringt dieper door, verschillen enz.
En een terugpost van mij is per toeval, een tripreport geworden daarom laat ik de tekst onbewerkt
op wat spelfoutedits na,(high schrijven nuchter editten, ok ok ik ben ook high maar minder high aan het editten )
Puur zoals ie was, en de zinsverbijstering toen ik besefte dat ik n'tripreport had geschreven,iets wat ik niet zo op deze manier had zien gebeuren.
Intentioneel ging het waarschijnlijk dit gehalte van info niet gehaald hebben.
man : toen 17 jaar
lengte: 1m91
gewicht:60 a 65 kg,( de beenderige jaartjes)
jaar: 2000
plaats: de psychedelische bermudadriehoek van belgie
@Mindless Ik ben het in grote lijnen geheel eens met je Mindless,
ik had altijd op de paddestoelen het gevoel dat ik gewiegd , gevoed en geleid werd door nwarme entiteit?
Het sprak idd het nam mijn innerlijk dialoog over, het zei zelfs eens en nu laat ik je los, nu ben je klaar.
Ik heb door de paddestoelen , ook soms ''bad trips'' dus goede trips gehad van een nachtmerriegehalte die je niet onder woorden kan brengen, het totaal abstracte, onverwoordbare, duister maar rechtvaardig streng.
Bosch komt in de buurt , de duvelskunstenaar, ...
Het begon toen ik een XL joint draaide op drie porties paddestoelen die ik tegelijk achter de kiezen had,
ik had al ergens over kruistolerantie gehoord,
maar er was acid schaarste toen begin 2000
en ik dacht nu, ik handle wel npaar zegeltjes, ik kan best wel drie porties hebben van paddestoelen dan ook door dat gehele kruistolerantiefenomeen, hah,
legendarische fout,
zomerdag, 30 graden, , ik nerveus trekkend aan de joint, struikgewassen vertoonden gedaantes van vage bekenden ,
vrienden van vrienden, die je wel es kruiste in het betreden van de toiletten om uitvoerig te pissen in de discotheek;
maar ze kwamen koboldiger, naargelang ik lurkte aan men joint,
men ex intussen verwoed, aan het bellen, en ik hoorde net als in de scene van de film fear and loathing, als johny depp flarden opving van telefoongesprekken, de vreselijkste verhalen.
"Hij moet ernstig ziek zijn,ze gaan zeker vanalles moeten amputeren?"
"Terwijl het over een simpel sinusitisje van mijn ex haar broer ging zou later blijken, maar men geest vervormde als ntiran die niet te stoppen was,
ik had dit over me geropen en ik moest dit doorstaan zo bleek.
Na het telefoongesprek komt men ex buiten, intussen voor de visueel ingestelden nog nschetsing van wat er in de aanpalende tuintjes van de woonwijk waar men ouders huisden afspeelde...
Velen waren buiten een maaltijd aan het genieten en aan het keuvelen over hoe weeldig de fauna en flora was in dat jaargetijde, en welke zomer we hadden, jaren was het geleden van in de jaren 70 toen je je naam in de gesmolten teer van de rijwegen kon schrijven.
Nu na het gesprek kwam men ex buiten, zich ten stelligste verwonderd met welke lurkkracht ik die joint al tot npeukje bijna herleid had.
OOOOOOO RIEP ZE? HEB JIJ DAT ALLEMAAL ALLEEN OPGEBLOWD;
Dat was het punt, waar ik DE SCHRIK kreeg, de hevige paniek op acid en vooral paddos die niemand wil,
maar die je moet leren aanvaarden als 1 van de risico's bij bad set en setting
en overdreven doseringen.
Vroeg of laat kom je dus jezelf tegen ,vrienden, in je volle glorie, met onderdrukte kantjes en alle toeters en bellen.
Dit punt was bereikt door de foutieve aanname of mss althans sterk overdreven aanname dat de halve wereld mij nu in de smiezen had.
De oude buurman sleepte n'zak kolen voor de bbq uit het tuinhuis, en in het gekreun en gekerm van de oude man ontwaarde ik de klanken die weinig tot de verbeelding spraken
STOP ERMEE STOP ERMEE Hoorde ik in zijn gesleur en geploeter.
dit was duidelijk n'boodschap dat ik moest stoppen met blowen , dat wist ik zeker, en weet ik nu nog zeker.
Ik zag iedereen die in de tuintjes gezellig zat te knabbelen aan garnaalkroketjes , in hun bermudashorts,
verbauwereerd van de schrik hun vorken en messen laten vallen op het servies.
Het klonk alsof ik men doodklokken hoorde luidden.Dat neervallend bestek van diep geshoqueerde aangepaste modale burgers .
Alsof er n'grote simultane schrikgolf wavede over het ganse wijkje , in ncirkel van n'paar honderd meter.
OOOOOOO hoorde ik die mensen zeggen , hard geschrokken !!!
van de bevestiging van devoordien al geharde ingesleten vermoedens,
Er werd drugs gebruikt bij de buren, door rebelse tieners, waar zijn die ouders heen?
Hoorde ik in men wanen de mensen zeggen? Ganse dagen wordt daar drugs gebruikt en gefeest?
Mijn excuses zei de gastdame haar borststreek geschrokken aandrukkend .... mijn excuses dat jullie mijn vereerde gasten dit gespuis hun kreten moeten aanhoren.
Ik voel de waarde van mijn huis zakken moet ze gedacht hebben , ocharme de vastgoedprijzen, ze zag wrs curves naar beneden pieken, terwijl de informatie binnenkwam ; bijna snikkend viel ze neer in men verbeelding,
de gezichten 1000 keer overdreven van de geschrokken betrokken uitgenodigde onwetende zieltjes die zeker in haar optiek geperforeerd waren voor het leven.(als je al neiging hebt scenario's te verzinnen die potentieel kunnen voorkomen in de alledaagse ratrace ter amusement van mensen die je flankeren, doet paddos enorm veel met je visueel voorstellingsvermogen van wat er zich kan voor doen, het krijgt nog een extra karikaturistisch aan psychedelica eigen overdrijvingsgehalte,maar door de diepe intoxicatie,trap je in je eigen wanen.)
Herinner me nog dat ik zei , ik ga even op men bed liggen tegen mijn toenmalige vriendin...
Strompelend de houten trap op,
en dan wist ze van oei , dat is niet zijn manier hoe hij normaal omgaat met een trip.
Eerst ontkende ik , het , maar de donkere aardse tinten, vele paarse schakeringen, en donkerbruine dreigende kleuren speelden hun eigen nachtmerrieklanken.Het doek viel
Hogere machten namen me over, ze zijn te vertrouwen weet ik nu dit typende,maar toen verloor ik controle .
de zetels op zolder van men oma met bloemmotiefjes die geen enkel gezond wezen op aard zou willen zien tot leven komen , maar deden hey verdomme wel, ze krijoelden onheilspellende een einde aan.
Een opgedrongen fanfare van lelijkheid , een reuzenstoet leek op gang te komen met slecht gemaakte kunstkoppen uit papiermache ,ogen sluiten hielp niet.
De angst zelf vervormde de werkelijkheid mee, lelijkheid van een planeet die getekend werd door racistische kleuters die katten doodgeschoten en in vuil ondergoed rondliepen met konijnenoren als in de film gummo , bombastische manifestaties ,inclusief japans kunstwandelen en vlaggendragers voor egolomane dicatators al die schrikbeelden die je kan verbeelden,
je eigen referentiekader nekt je dan wel.Als je althans psychedelica niet voldoende begrijpt als tiener.
het schiet al voorbij je ogen, in nanoseconden, doembeelden, tromgeroffel van dodenmarsen
een einde van een illusie was in aantocht , een ego, een persoon die zich zorgen maakte om het woord imago.(maardit zegt de lysergic bink 17 jaar later die tenenkrullend en plaatsvervangend schaamte heeft over mensen die om hun imago geven ,free your mind and your ass will folow)
Mijn dood dacht de naieve tiener, dit is men dood, mijn laatste ankerpunt is de cavia die in zijn kooitje vrolijk huppelend op de vensterbank stond in het zonnetje, ,,
daarmee veranker ik me of ik wordt opgeslorpt in de draaikolk van waanzin waar nimmer of nooit iemand van terug kwam,
op men buikzijde lag ik neder, mompelend, ik ga wel slapen;
het aandringerige, maar terecht bezorgde gedrag van mijn vriendin hielp me geenszins?
Ik bel de druglijn wauwelde ze in angst,
Lange telefoongesprekken hoorde ik met zeer vervormde teksten, mensen onder mijn raam , die zeiden
er moet daar iets ernstig gebeurd zijn, er moet daar iets ernstigs aan de hand zijn,
k 'verbeelde ze me hysterisch cirkelend wild met de armen zwaaiend, veroordelend ook en de handen naast hun
kaaklijn houdend alsof ze oude mythische geheimen verklapten, Donkere taboes.
ER gaat iemand komen wist ik maar wie, maar wie, belt ze mijn vrienden , of dokters, of norse mannen in lange witte jassen,
is dit men colloqatie, wordt ik afgevoerd onder toezicht van de ganse buurt, die hun handen boven de wenbkrauwen hielden om tegen de zon op te kijken naar hetgeen zich daar afspeelde, dat sinister en nooit vertoond was;de uitdrukking ''ver van mijn bed show zouden ze niet snel meer in de mond nemen''
De schone schijn van de buurt, sloeg in alle gezinnen aan diggelen, keeping up appearances die overal heerste werd versplinterd;
maar dan lieve vrienden ontsteeg deze jongen zen lichaam,
en hing ie aan de plafond,
starend naar dat mager mannetje die daar lag te vechten tegen zijn demonen,
gezichten doemden op , men leraars, die als breedsmoelkikkers lachten,
hahahaha wacht maar die heeft ons lang genoeg geprovoceerd met zijn brandende weedbladeren op zijn hoodies,
op de eindraad, leggen wie die op de rooster, tot hij popt als de gore oneetbare popcorn die hij is,
eentje die ze geven aan kneusjes op boerenmarkten, om ze blij te maken met een dode mus!!!
Dan zag ik n'tiental vrienden me allemaal veroordelend, mijn slechte kanten tonend,
hij is zo en hij is dit, hij is zoveel , hij is ook lief, maar daar moet je voor vechten om door dat bolster te raken,
intussen sloegen portieren dicht, hoorde ik nerveuze stemmen , hij is boven meneer,
en dan gebeurde , ik mag hier doodvallen in een lange lijdzame doodstrijd als ik lieg.
Godverdomme een vervangende arts kwam binnen, die sprekend op de butler van de adams family leek,
nog zeer verward, maar enigszins geamuseerd door de gelijkenis,
was ik in staat mijn nek op te tillen en mijn hoofd te draaien naar het gat van de timmerman.
Waar het imposante benige lange gestalte van de butler look a like , intrad.
Ik schrok, en de man ook, wat heeft ie genomen vroeg ie, zeer nerveus,
zich wrs onervaren voelend met dit soort strapatsen,
heeft u hallucinaties meneer,? Zei ie, zich stotend aan een psychedelische lampekap in mijn kamer
wohogogogooggogogoogogogogogo zei ik op nsoort psychedelisch onsterfelijk manier,
asof het de ohm klank zelf was die ik slaakte,
high as fuck was ik,
koolhydraten zei de man, de bibber in zen stem en snel vibrerende adamsappel nauwelijks de baas kunnend
Onzin natuurlijk, dat die koolhydraten me in feite geholpen hebben bedenk ik nadien, maar onderschat het placebo effect niet,
twas net nieuwe fruitsap van aardbeien ,en ik slokte en slokte uit de fles als ware het alsof ik terug aan de moederstiet ging,
intuitief naar overleven snakkend.
Ik kwam er met elke slok door, merkte dat de cavia, miepte en gekke kwartsprongen maakte,
en ik was terug en hoe!
De rest van het schooljaar, die toen in feite zo goed als ten einde was gedroeg ik me bijna voorbeeldig, niet meer uitgebreid pratend over
de schoonheid van kersenbloesem op een LSD trip tijdens de lessen door,
of strips tekenend of karikaturen van leraars, die nu nog ingelijst hangen bij sommigen van de oud leraars.
zo gaat dat eerst wordt je verketterd , n'beetje ndorpsgek gekroond of zelfs stadsgek later...
Pas veek later krijg je de herkenning of althans het begrip , het pionierswerk het kunstige wordt herkend van wat je deed.
Heb toen maanden later elke keer de dokter van wacht gebeld, en nooit of te nooit de man meer aangetroffen.
Wat wou ik die man graag terug zien, en bedanken.
Toen heb ik de paddos eventjes gelaten, de depersonalisatie, en de exacte timing van de strenge paddo leraar;
hebben er zeker voor gezorgd, dat de eindjury bij mijn eindwerkverdediging, een volwassen geworden (in hun optiek ) man zagen, klaar om de fabriekstorens tegemoet te lopen.
Godverdomme heb ik nu een tripreport geschreven? Is dit nu een tripreport? Krijg ik nu bandjes?
Ps Nadien ben ik dus wel effectief gestopt met blowen, lang leven de bbq'ende buurman, die trouwens, totaal overbodige informatie, maar een priester uit de Congo was die samen met een non daar zijn kap over de haag gegooid had.
Dit gaf het gekreun van de sleurende hard arbeidende man, nsoort extra spirituele ," we wandelen elkaar allemaal thuis dimensie"