#1
Wie? - Ik met mijn vriend, vrouw, 22 jaar, 54kg
Wat? - XTC; 80-100 mg MDMA
Wanneer? - Begin december 2017
Ervaring? - Nope, op af en toe een jointje na.
Lekker een weekendje weg met het vriendje en een leuk housefeestje in een club op de eerste avond. We zijn 23:00 vertrokken naar het feestje, wat ongeveer 10 minuutjes lopen was. Al de hele avond (en de week ervoor![:tearsofjoy:]()
) goed zenuwachtig natuurlijk. Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten en ik ben wat drugs betreft best wel een mietje.
Eenmaal aangekomen hebben we eerst een paar drankjes gedronken. Na 4 Rum Cola vond ik het wel tijd om het eerste stukje in te nemen. Een heel klein stukje; ik gok rond de 30 mg. Dit was rond 00:30. Na anderhalf uur wachten voelde ik nog niks, dus was het tijd voor nog een stukje. Dit keer heb ik weer rond de 30 mg ingenomen. Rond 2:00 dus.
Drie kwartier na inname begon alles heel helder te worden. Lampen leken feller en kleuren werden wat intenser. Ik merkte dat ik sneller begon te praten en voelde nu wel dat ik "iets op had". Ik vond dit totaal niet eng of raar; eigenlijk was het best wel grappig. Op dit moment dacht ik even dat dit het was. Ja, best leuk, maar waar wordt dan zo over gehyped? We liepen naar de dansvloer en we stonden wat te praten. Op dit moment was ik totaal niet meer zenuwachtig en ik had het super naar mijn zin.
Nou. Komt 'ie.
Dat spul kickt in, meteen die lekkere rush, en ik begon alleen maar dingen te roepen als: "WOOOOOW", "DIT IS ZO VET", "DIT IS ZO LEUK" en daarna nog twintig keer "WOOOOOOOOOW". Mijn vriendje vroeg tussen al mijn gebrul door nog even of ik nu snapte dat MDMA wordt gebruikt in therapie bij depressies, waarop ik heel hard "JAAAAA MAAT" brulde.
Dus: wij naar de dansvloer.
Lekker dansen en ineens intens veel houden van iedereen om je heen. Even de gast naast je vertellen dat je het super leuk vindt dat hij er ook is en vervolgens blijven praten over weet ik veel wat. We raakten in gesprek met het groepje wat bij die gast hoorde. Ik heb geen idee meer waarover, maar het was wel heel leuk.
Op een gegeven moment zei ik tegen mijn vriendje: "Haha, kijk! Iedereen doet mij na!", omdat ik vond dat iedereen op dezelfde manier danste als ik. "Nee, dat denk jij". "Oh, oké!". En lekker verder dansen. Ogen dicht, armen in de lucht. Het boeide me echt geen reet en ik ging kei en kei lekker. Op een gegeven moment was de rush voorbij en kreeg ik een beetje buikpijn en moest ik flink poepen. Nog maar een klein stukkie bijgepakt omdat ik dacht dat ik anders de hele avond niet meer zo lekker zou gaan. Geen idee hoelaat, geen idee hoeveel (maar sowieso niet meer dan 30 mg). Netjes ieder uur een watertje en ieder kwartier of half uur even uit de drukte. "Dranghekken" zien voor de balie waar je muntjes kon halen, dus die maar niet meer gaan halen. Bang dat de uitsmijter weet dat je drugs op hebt dus voor de zekerheid maar wegrennen en hand in hand met een wildvreemde dansen en over zijn hoofd aaien. Top!
Rond een uur of 4/5 vonden we het tijd om terug naar het appartement te gaan. Eenmaal buiten komt er een gast voorbij lopen, helemaal van de wap. Tegen hekken aanlopen, kleren uittrekken en op straat gooien en vervolgens gewoon doorlopen. Lekker jongen! Peukje opgestoken en uiteindelijk in de goede straat uitgekomen. Eenmaal daar zag ik dat ik geen peuk vast had, maar een jointje. Beetje lachen natuurlijk, op dat moment nog niet wetende dat het niet zo'n slim plan is om een hele joint te roken na wat XTC als je geen drol gewend bent. Bij de voordeur vertelt mijn vriend mij dat we "wel heel stil moeten zijn nu". Joe, ik schoot er meteen in.
Volledig overweldigd door een gevoel van intense angst. Echt ziek. Ik voelde alles een beetje draaien en ben naast de voordeur op de grond gaan zitten met mijn hoofd tussen mijn knieën. Het geluid van mijn eigen ademhaling vervormde en alles kreeg een soort zwarte waas over zich heen.
Ik durfde niks meer en ik voelde dat ik wegzakte. Waarheen of waarin wist ik niet. Ik hield mijn ogen dicht en hoorde nog steeds alleen het geluid van mijn eigen ademhaling. Ik zag draaikolken en het geluid van mijn ademhaling liep daarmee synchroon. Heel wazig. Mijn vriend zei op een gegeven moment "Dit is allemaal nep, hè". Ik snapte even geen reet van wat hij bedoelde, totdat ik zelf merkte dat ik gewoon op straat zat en dat ik had zitten trippen ofzo. Ik kon hiervoor totaal geen onderscheid meer maken tussen wat “echt” was en wat niet. Ik bleef steeds wegzakken in die trip. Ik merkte dat ik wegzakte, maar als ik eenmaal in die trip zat had ik dit niet meer door. Ik had heel veel moeite om bij te blijven. Alsof je wakker wilt worden middenin een nachtmerrie, maar het niet wil lukken. De trip zelf was, nu ik eraan terug denk, helemaal niet heel heftig qua visuals of iets dergelijks. Het was vooral het nare gevoel, de angst die ik voelde om vrijwel niks, wat het een ‘bad trip’ maakte. Na een half uurtje ging het wel weer oké en zijn we naar binnen gegaan. Nog steeds superbang voor alles. Fucking intens. Eenmaal in het appartement dacht ik dat ik moest overgeven en heb ik een kwartier boven de wc gehangen, terwijl mijn kaken alle kanten op zwaaiden. Mijn vriend kwam toen de badkamer in en zei dat ik helemaal niet hoefde te kotsen. Dat drong toen pas tot me door. Hij tilde me op en op dat moment zakte de zwarte waas naar de vloer en werd alles erboven roze. Toen hij me lang genoeg vast had gehouden was de zwarte waas weg, was alles roze en was ik weer redelijk oké. We hebben nog een uurtje op de bank gezeten, wat muziekjes geluisterd en gekletst. Als er een negatief woord (zoals "boos") werd gebruikt door mijn vriend, vervormde zijn stem alleen op dat moment tot een heel lage en bijna mechanische stem. Dat was ook maar wazig. Verder heb ik ondertussen de hele binnenkant van mijn wangen kapotgekauwd.
De volgende ochtend, zaterdag, voelde ik me best wel goed. Wel heel erg moe. We zijn wel de hele dag in bed blijven liggen. 's Avonds even ergens wat gaan eten, maar dat ging best moeizaam.
Weer thuis op zondagavond. Ik was eigenlijk nog steeds een beetje bang van wat er allemaal was gebeurd na dat jointje, en dat heeft niet maar een weekje geduurd. Ik ben lang bang gebleven voor helemaal niks en ik heb heel vaak teruggedacht aan die avond. Alsof ik het "niet af kon sluiten", ofzo. Ik bleef bedenken wat ik voelde en zag toen. Ik ben ook lang angstig geweest om helemaal niks. Best akelig.
Na een keer 20 mg keta te hebben gebruikt, afgelopen januari of februari, is voor mijn gevoel alles een beetje op zijn plek gevallen en heb ik geen last meer van een angstig gevoel. Topspul!![:grimacing:]()
Zo. Bij deze dus mijn eerste tripreport.
Doei!
Wat? - XTC; 80-100 mg MDMA
Wanneer? - Begin december 2017
Ervaring? - Nope, op af en toe een jointje na.
Lekker een weekendje weg met het vriendje en een leuk housefeestje in een club op de eerste avond. We zijn 23:00 vertrokken naar het feestje, wat ongeveer 10 minuutjes lopen was. Al de hele avond (en de week ervoor
Eenmaal aangekomen hebben we eerst een paar drankjes gedronken. Na 4 Rum Cola vond ik het wel tijd om het eerste stukje in te nemen. Een heel klein stukje; ik gok rond de 30 mg. Dit was rond 00:30. Na anderhalf uur wachten voelde ik nog niks, dus was het tijd voor nog een stukje. Dit keer heb ik weer rond de 30 mg ingenomen. Rond 2:00 dus.
Drie kwartier na inname begon alles heel helder te worden. Lampen leken feller en kleuren werden wat intenser. Ik merkte dat ik sneller begon te praten en voelde nu wel dat ik "iets op had". Ik vond dit totaal niet eng of raar; eigenlijk was het best wel grappig. Op dit moment dacht ik even dat dit het was. Ja, best leuk, maar waar wordt dan zo over gehyped? We liepen naar de dansvloer en we stonden wat te praten. Op dit moment was ik totaal niet meer zenuwachtig en ik had het super naar mijn zin.
Nou. Komt 'ie.
Dat spul kickt in, meteen die lekkere rush, en ik begon alleen maar dingen te roepen als: "WOOOOOW", "DIT IS ZO VET", "DIT IS ZO LEUK" en daarna nog twintig keer "WOOOOOOOOOW". Mijn vriendje vroeg tussen al mijn gebrul door nog even of ik nu snapte dat MDMA wordt gebruikt in therapie bij depressies, waarop ik heel hard "JAAAAA MAAT" brulde.
Dus: wij naar de dansvloer.
Lekker dansen en ineens intens veel houden van iedereen om je heen. Even de gast naast je vertellen dat je het super leuk vindt dat hij er ook is en vervolgens blijven praten over weet ik veel wat. We raakten in gesprek met het groepje wat bij die gast hoorde. Ik heb geen idee meer waarover, maar het was wel heel leuk.
Op een gegeven moment zei ik tegen mijn vriendje: "Haha, kijk! Iedereen doet mij na!", omdat ik vond dat iedereen op dezelfde manier danste als ik. "Nee, dat denk jij". "Oh, oké!". En lekker verder dansen. Ogen dicht, armen in de lucht. Het boeide me echt geen reet en ik ging kei en kei lekker. Op een gegeven moment was de rush voorbij en kreeg ik een beetje buikpijn en moest ik flink poepen. Nog maar een klein stukkie bijgepakt omdat ik dacht dat ik anders de hele avond niet meer zo lekker zou gaan. Geen idee hoelaat, geen idee hoeveel (maar sowieso niet meer dan 30 mg). Netjes ieder uur een watertje en ieder kwartier of half uur even uit de drukte. "Dranghekken" zien voor de balie waar je muntjes kon halen, dus die maar niet meer gaan halen. Bang dat de uitsmijter weet dat je drugs op hebt dus voor de zekerheid maar wegrennen en hand in hand met een wildvreemde dansen en over zijn hoofd aaien. Top!
Rond een uur of 4/5 vonden we het tijd om terug naar het appartement te gaan. Eenmaal buiten komt er een gast voorbij lopen, helemaal van de wap. Tegen hekken aanlopen, kleren uittrekken en op straat gooien en vervolgens gewoon doorlopen. Lekker jongen! Peukje opgestoken en uiteindelijk in de goede straat uitgekomen. Eenmaal daar zag ik dat ik geen peuk vast had, maar een jointje. Beetje lachen natuurlijk, op dat moment nog niet wetende dat het niet zo'n slim plan is om een hele joint te roken na wat XTC als je geen drol gewend bent. Bij de voordeur vertelt mijn vriend mij dat we "wel heel stil moeten zijn nu". Joe, ik schoot er meteen in.
Volledig overweldigd door een gevoel van intense angst. Echt ziek. Ik voelde alles een beetje draaien en ben naast de voordeur op de grond gaan zitten met mijn hoofd tussen mijn knieën. Het geluid van mijn eigen ademhaling vervormde en alles kreeg een soort zwarte waas over zich heen.
Ik durfde niks meer en ik voelde dat ik wegzakte. Waarheen of waarin wist ik niet. Ik hield mijn ogen dicht en hoorde nog steeds alleen het geluid van mijn eigen ademhaling. Ik zag draaikolken en het geluid van mijn ademhaling liep daarmee synchroon. Heel wazig. Mijn vriend zei op een gegeven moment "Dit is allemaal nep, hè". Ik snapte even geen reet van wat hij bedoelde, totdat ik zelf merkte dat ik gewoon op straat zat en dat ik had zitten trippen ofzo. Ik kon hiervoor totaal geen onderscheid meer maken tussen wat “echt” was en wat niet. Ik bleef steeds wegzakken in die trip. Ik merkte dat ik wegzakte, maar als ik eenmaal in die trip zat had ik dit niet meer door. Ik had heel veel moeite om bij te blijven. Alsof je wakker wilt worden middenin een nachtmerrie, maar het niet wil lukken. De trip zelf was, nu ik eraan terug denk, helemaal niet heel heftig qua visuals of iets dergelijks. Het was vooral het nare gevoel, de angst die ik voelde om vrijwel niks, wat het een ‘bad trip’ maakte. Na een half uurtje ging het wel weer oké en zijn we naar binnen gegaan. Nog steeds superbang voor alles. Fucking intens. Eenmaal in het appartement dacht ik dat ik moest overgeven en heb ik een kwartier boven de wc gehangen, terwijl mijn kaken alle kanten op zwaaiden. Mijn vriend kwam toen de badkamer in en zei dat ik helemaal niet hoefde te kotsen. Dat drong toen pas tot me door. Hij tilde me op en op dat moment zakte de zwarte waas naar de vloer en werd alles erboven roze. Toen hij me lang genoeg vast had gehouden was de zwarte waas weg, was alles roze en was ik weer redelijk oké. We hebben nog een uurtje op de bank gezeten, wat muziekjes geluisterd en gekletst. Als er een negatief woord (zoals "boos") werd gebruikt door mijn vriend, vervormde zijn stem alleen op dat moment tot een heel lage en bijna mechanische stem. Dat was ook maar wazig. Verder heb ik ondertussen de hele binnenkant van mijn wangen kapotgekauwd.
De volgende ochtend, zaterdag, voelde ik me best wel goed. Wel heel erg moe. We zijn wel de hele dag in bed blijven liggen. 's Avonds even ergens wat gaan eten, maar dat ging best moeizaam.
Weer thuis op zondagavond. Ik was eigenlijk nog steeds een beetje bang van wat er allemaal was gebeurd na dat jointje, en dat heeft niet maar een weekje geduurd. Ik ben lang bang gebleven voor helemaal niks en ik heb heel vaak teruggedacht aan die avond. Alsof ik het "niet af kon sluiten", ofzo. Ik bleef bedenken wat ik voelde en zag toen. Ik ben ook lang angstig geweest om helemaal niks. Best akelig.
Na een keer 20 mg keta te hebben gebruikt, afgelopen januari of februari, is voor mijn gevoel alles een beetje op zijn plek gevallen en heb ik geen last meer van een angstig gevoel. Topspul!
Zo. Bij deze dus mijn eerste tripreport.
Doei!