#1
Wie? Ik, Olaf, Chris (Neppe namen ivm privacy) broertje van Olaf (Tripsitter)
Waar? Bij Olaf thuis
Wat? 180ug LSD + 280mg MDMA + 2 Lemon haze joints
Vrijdagavond hebben Olaf, Chris en ik allemaal voor de eerste keer LSD genomen, na de LSD peak hebben we XTC bijgenomen, en gedurende de trip hebben we allemaal 2 joints gerookt.
Ik moet alles nog een plek geven, en zit nu (2 dagen later) nog heel erg in de verwerking, maar wil toch het reportje nu gaan schrijven, nu het nog vers in mijn hoofd zit, misschien post ik later nog even een reactietje als ik t allemaal nog wat beter een plaats heb kunnen geven.
17:30 – Olafs moeder is net weg, we kunnen wat eerder nemen dan dat we verwacht hadden, dat is mooi zodat we niet tot diep in de ochtend door zullen hoeven. Met een pincet en een schaar prutsen we onhandig de zegels uit elkaar, Olaf en Chris besluiten last minute om toch maar ook een hele zegel te nemen. De zegels gaan onder de tong en het wachten kan beginnen.
17:45 – Ik begin me snel erg stoned en comfortabel te voelen, ook begin ik de eerste visuals te krijgen, het lijkt bijna alsof t contrast een klein beetje hoger is geworden, maar t is nog erg op de achtergrond.
18:00 – Rond dit moment begint alles er heel snel in te kicken, op de muur achter de bank waar ik opzit zit een felgroen zeshoeken patroon aan behang. Dit begint heel erg te trillen en t lijkt net alsof elke zeshoek individueel van tint groen veranderd. Ik begin een beetje tracers te krijgen, en de wereld word steeds interessanter.
18:30 – Op dit moment is t er voor ons allemaal wel echt volledig in aan t hakken, ik zie veel patronen als ik naar t plafond kijk, als ik naar t behang naast me kijk verandert t haast in een golvende zee, ik ben lacherig en alles word een beetje vaag, alsof de wereld een schilderij is.
19:00 – We besluiten een rondje te gaan lopen, en t rondje buiten is echt precies zoals ik LSD in t beste geval verwacht had, alles is prachtig en de hele wereld lijkt een tekenfilm, de bomen kronkelen als een soort geanimeerde lianen, alle witte bloempjes in t gras lichten op en vormen prachtige patronen.
Op dit moment begint tijd ook een beetje raar te worden, ik herinner me een specifiek moment waar er een fiets voorbij fietste en ik hem als een hele lange uitgerekte fiets langs zag fietsen, alsof ie overal waar die de afgelopen paar seconden was geweest op t zelfde moment was.
19:30 – Wanneer we terugkomen van t wandelen stel ik voor om een jointje te roken, het begint langzaam te peaken en ik voel me zo geweldig dat t daardoor volgens mij alleen maar beter kan worden. We pakken de 2 jointjes die we gedraaid hebben en gaan naar buiten om te roken, al snel gaat t voornemen om heel voorzichtig te doen met wiet eraan, de jointjes waren zo lekker en t kan vast geen kwaad om 2 dikke jointjes met zn 3en te roken…….. Toch?
19:45 – Ik smelt, ik smelt volledig, ik ga op de bank liggen, doe een dekentje om en voel me binnen de kortste keren volledig opgenomen door de bank, zoveel euforie, zoveel perfectie, de kleuren die ik op dit moment zie zijn echt niet normaal, Rick en morty staat nog aan op de TV, en elke kleur die op het scherm komt vult mijn hele beeld, t is echt alsof ik in de hemel ben, alles lijkt goud, en perfect.
Wel merk ik dat ik heel snel heel wazig begin te worden, vanaf hier ga ik steeds dieper en dieper, tijden weet ik ook echt niet meer.
Ik kan me herrineren dat Chris een schrift pakt en er in begint te schrijven en mompelt over “De oplossing vinden” dit neemt mij ook volledig mee en op dit moment besef ik dat zoveel wiet roken echt een vergissing was, mijn hersenen beginnen echt spelletjes met me te spelen en t voelt alsof realiteit steeds verder versimpelt.
20:00 – Ik verval steeds verder in herhalende patronen, alle stukjes realiteit gaan langs me heen en alles herhaalt zichzelf, ik zit in een compleet vervaagde wereld waar alles blijft loopen, op dat moment lijkt alles samen te vallen, alsof Chris, Olaf en ik allemaal op t zelfde level zaten, en door Chris zn geschrijf en gemompel krijg ik t idee alsof we echt naar een oplossing aan t zoeken zijn, nadehand besef ik dat ik dit grotendeels allemaal heb omgevormd, en dat ik echt een heel stuk verder weg was dan Chris en Olaf.
Nu begint er ook echt behoorlijke paranoiia in te slaan, ik besef me hoe weinig realiteit ik nog binnen krijg en hoor Olaf op de achtergrond zeuren over hoe ranzig iets was (nadehand bleek dat ie t tegen zn broertje had) hier word ik echt heel angstig van, ik krijg t idee dat t heel goed kan dat ik hier inmezelf lig te spacen maar in t echt me heel raar gedraag.
Ik probeer de grip een beetje terug te kijken, geef aan aan Olaf hoe ver ik ben, vraag aan m of ik raar deed (Blijkbaar was ik allemaal random dingen aan t zeggen, maar verder niet echt) en vroeg of hij even bij me kon komen zitten, aangezien andere mensen die zichzelf waren het enige was waarvan t duidelijk was dat t echt is, en niet bij elkaar getript.
Ook is tijd echt compleet verdwenen, naast t loopen van bepaalde situaties merk ik ook dat tijd niet meer helemaal chronlogisch lijkt te lopen, en mis ik hele stukken, bijvoorbeeld dat ik opeens op de WC zat zonder door te hebben dat ik er heen liep, timewarps noemen ze dat toch?
De komende 1 of 2 uur ga ik een beetje in deze modus door, heel ver weg, ongelofelijk vaag, stunned door alles wat ik zie, maar niet echt heel comfortabel en wel met een licht verlangen dat t wat minder word.
22:00 – Ik kan me weinig herrineren van dit moment, maar op een gegeven moment word ik een stuk minder vaag en heb ik de grip echt weer terug, ik ben nog behoorlijk overrompeld door wat ik allemaal heb meegemaakt. Op dit moment geven Olaf en Chris aan dat ze toch wel graag t eerste halfje XTC willen gaan nemen, ik zeg dat als ze nog een halfuurtje wachten ik mee doe.
22:30 – Eerste halfje word ingenomen, ik had mn eigen XTC bij me, een Audi RS van 280mg, waarvan ik me in eerste instantie had voorgenomen om 2x 1/3 te nemen, en niet meer. Maar op dat moment was ik te vaag om daar echt bij na te denken, dus toen zij een halfje namen van hun XTC (260mg) heb ik dat ook maar gedaan, 140mg naarbinnen dus.
23:00 – De XTC begint er al wel echt in te slaan, en we besluiten even een rondje te lopen, we zitten een tijdje bij t water en roken een sigaretje (Ik rook normaal niet maar aan de XTC wil ik hier wel een uitzondering voor maken)
23:30 – We zijn weer thuis en Chris geeft aan zich even terug te willen trekken en muziek te willen luisteren op zn koptelefoon. Ik ben hier best blij mee, Olaf en ik zijn echt goeie vrienden, en vond t wel even fijn om een momentje met alleen hem te hebben.
Olaf en ik gaan naar zijn kamer, muziekje aan, dekentje over, en praten. Ik maak een filmpje waarin ik probeer uit te leggen wat ik net allemaal meegemaakt heb en heb wat best goede gesprekken met Olaf, hij neemt nog een halfje, ik nog een kwartje.
Later – Ik denk rond een uur of 1 - nemen zij nog een 3e halfje, ik neem t laatste kwartje uit mn pil, we rollen en roken nog een jointje wat me in een heerlijke rustige roes zet, Chris valt al snel in slaap, Olaf en ik blijven nog even muziek luisteren en praten, Olaf valt later nog in slaap, ik heb de hele nacht nog een beetje uit blijven trippen en was echt nog te ver heen om te kunnen slapen.
Ongelofelijk geslaagde avond, wat een ervaring, nogsteeds heel erg overweldigd, maar ben echt heel blij dat ik t gedaan heb.
En nu slapen……
Cheerz!
Waar? Bij Olaf thuis
Wat? 180ug LSD + 280mg MDMA + 2 Lemon haze joints
Vrijdagavond hebben Olaf, Chris en ik allemaal voor de eerste keer LSD genomen, na de LSD peak hebben we XTC bijgenomen, en gedurende de trip hebben we allemaal 2 joints gerookt.
Ik moet alles nog een plek geven, en zit nu (2 dagen later) nog heel erg in de verwerking, maar wil toch het reportje nu gaan schrijven, nu het nog vers in mijn hoofd zit, misschien post ik later nog even een reactietje als ik t allemaal nog wat beter een plaats heb kunnen geven.
17:30 – Olafs moeder is net weg, we kunnen wat eerder nemen dan dat we verwacht hadden, dat is mooi zodat we niet tot diep in de ochtend door zullen hoeven. Met een pincet en een schaar prutsen we onhandig de zegels uit elkaar, Olaf en Chris besluiten last minute om toch maar ook een hele zegel te nemen. De zegels gaan onder de tong en het wachten kan beginnen.
17:45 – Ik begin me snel erg stoned en comfortabel te voelen, ook begin ik de eerste visuals te krijgen, het lijkt bijna alsof t contrast een klein beetje hoger is geworden, maar t is nog erg op de achtergrond.
18:00 – Rond dit moment begint alles er heel snel in te kicken, op de muur achter de bank waar ik opzit zit een felgroen zeshoeken patroon aan behang. Dit begint heel erg te trillen en t lijkt net alsof elke zeshoek individueel van tint groen veranderd. Ik begin een beetje tracers te krijgen, en de wereld word steeds interessanter.
18:30 – Op dit moment is t er voor ons allemaal wel echt volledig in aan t hakken, ik zie veel patronen als ik naar t plafond kijk, als ik naar t behang naast me kijk verandert t haast in een golvende zee, ik ben lacherig en alles word een beetje vaag, alsof de wereld een schilderij is.
19:00 – We besluiten een rondje te gaan lopen, en t rondje buiten is echt precies zoals ik LSD in t beste geval verwacht had, alles is prachtig en de hele wereld lijkt een tekenfilm, de bomen kronkelen als een soort geanimeerde lianen, alle witte bloempjes in t gras lichten op en vormen prachtige patronen.
Op dit moment begint tijd ook een beetje raar te worden, ik herinner me een specifiek moment waar er een fiets voorbij fietste en ik hem als een hele lange uitgerekte fiets langs zag fietsen, alsof ie overal waar die de afgelopen paar seconden was geweest op t zelfde moment was.
19:30 – Wanneer we terugkomen van t wandelen stel ik voor om een jointje te roken, het begint langzaam te peaken en ik voel me zo geweldig dat t daardoor volgens mij alleen maar beter kan worden. We pakken de 2 jointjes die we gedraaid hebben en gaan naar buiten om te roken, al snel gaat t voornemen om heel voorzichtig te doen met wiet eraan, de jointjes waren zo lekker en t kan vast geen kwaad om 2 dikke jointjes met zn 3en te roken…….. Toch?
19:45 – Ik smelt, ik smelt volledig, ik ga op de bank liggen, doe een dekentje om en voel me binnen de kortste keren volledig opgenomen door de bank, zoveel euforie, zoveel perfectie, de kleuren die ik op dit moment zie zijn echt niet normaal, Rick en morty staat nog aan op de TV, en elke kleur die op het scherm komt vult mijn hele beeld, t is echt alsof ik in de hemel ben, alles lijkt goud, en perfect.
Wel merk ik dat ik heel snel heel wazig begin te worden, vanaf hier ga ik steeds dieper en dieper, tijden weet ik ook echt niet meer.
Ik kan me herrineren dat Chris een schrift pakt en er in begint te schrijven en mompelt over “De oplossing vinden” dit neemt mij ook volledig mee en op dit moment besef ik dat zoveel wiet roken echt een vergissing was, mijn hersenen beginnen echt spelletjes met me te spelen en t voelt alsof realiteit steeds verder versimpelt.
20:00 – Ik verval steeds verder in herhalende patronen, alle stukjes realiteit gaan langs me heen en alles herhaalt zichzelf, ik zit in een compleet vervaagde wereld waar alles blijft loopen, op dat moment lijkt alles samen te vallen, alsof Chris, Olaf en ik allemaal op t zelfde level zaten, en door Chris zn geschrijf en gemompel krijg ik t idee alsof we echt naar een oplossing aan t zoeken zijn, nadehand besef ik dat ik dit grotendeels allemaal heb omgevormd, en dat ik echt een heel stuk verder weg was dan Chris en Olaf.
Nu begint er ook echt behoorlijke paranoiia in te slaan, ik besef me hoe weinig realiteit ik nog binnen krijg en hoor Olaf op de achtergrond zeuren over hoe ranzig iets was (nadehand bleek dat ie t tegen zn broertje had) hier word ik echt heel angstig van, ik krijg t idee dat t heel goed kan dat ik hier inmezelf lig te spacen maar in t echt me heel raar gedraag.
Ik probeer de grip een beetje terug te kijken, geef aan aan Olaf hoe ver ik ben, vraag aan m of ik raar deed (Blijkbaar was ik allemaal random dingen aan t zeggen, maar verder niet echt) en vroeg of hij even bij me kon komen zitten, aangezien andere mensen die zichzelf waren het enige was waarvan t duidelijk was dat t echt is, en niet bij elkaar getript.
Ook is tijd echt compleet verdwenen, naast t loopen van bepaalde situaties merk ik ook dat tijd niet meer helemaal chronlogisch lijkt te lopen, en mis ik hele stukken, bijvoorbeeld dat ik opeens op de WC zat zonder door te hebben dat ik er heen liep, timewarps noemen ze dat toch?
De komende 1 of 2 uur ga ik een beetje in deze modus door, heel ver weg, ongelofelijk vaag, stunned door alles wat ik zie, maar niet echt heel comfortabel en wel met een licht verlangen dat t wat minder word.
22:00 – Ik kan me weinig herrineren van dit moment, maar op een gegeven moment word ik een stuk minder vaag en heb ik de grip echt weer terug, ik ben nog behoorlijk overrompeld door wat ik allemaal heb meegemaakt. Op dit moment geven Olaf en Chris aan dat ze toch wel graag t eerste halfje XTC willen gaan nemen, ik zeg dat als ze nog een halfuurtje wachten ik mee doe.
22:30 – Eerste halfje word ingenomen, ik had mn eigen XTC bij me, een Audi RS van 280mg, waarvan ik me in eerste instantie had voorgenomen om 2x 1/3 te nemen, en niet meer. Maar op dat moment was ik te vaag om daar echt bij na te denken, dus toen zij een halfje namen van hun XTC (260mg) heb ik dat ook maar gedaan, 140mg naarbinnen dus.
23:00 – De XTC begint er al wel echt in te slaan, en we besluiten even een rondje te lopen, we zitten een tijdje bij t water en roken een sigaretje (Ik rook normaal niet maar aan de XTC wil ik hier wel een uitzondering voor maken)
23:30 – We zijn weer thuis en Chris geeft aan zich even terug te willen trekken en muziek te willen luisteren op zn koptelefoon. Ik ben hier best blij mee, Olaf en ik zijn echt goeie vrienden, en vond t wel even fijn om een momentje met alleen hem te hebben.
Olaf en ik gaan naar zijn kamer, muziekje aan, dekentje over, en praten. Ik maak een filmpje waarin ik probeer uit te leggen wat ik net allemaal meegemaakt heb en heb wat best goede gesprekken met Olaf, hij neemt nog een halfje, ik nog een kwartje.
Later – Ik denk rond een uur of 1 - nemen zij nog een 3e halfje, ik neem t laatste kwartje uit mn pil, we rollen en roken nog een jointje wat me in een heerlijke rustige roes zet, Chris valt al snel in slaap, Olaf en ik blijven nog even muziek luisteren en praten, Olaf valt later nog in slaap, ik heb de hele nacht nog een beetje uit blijven trippen en was echt nog te ver heen om te kunnen slapen.
Ongelofelijk geslaagde avond, wat een ervaring, nogsteeds heel erg overweldigd, maar ben echt heel blij dat ik t gedaan heb.
En nu slapen……
Cheerz!