#1
Zaterdag 20 februari 2021
21mg 4-HO-MET geslikt
Man, 34 jaar, 93kg
Thuis en buiten in het park
Vrolijke stemming, buiten lekker lenteweer.
Ervaring met oa paddo’s, truffels, 2c-b, 2c-i en
In 2016 heb ik eens wat 4-HO-MET in poedervorm gekocht, voor mij een nieuw middel. Toen werd er nog weinig over geschreven. Destijds capsules gemaakt, van 10, 15 en enkele van 6 met leftovers. Ben benieuwd of ze nog werkzaam zijn. Om te beginnen 15+6mg genomen. Dat leek mij een prima dosis om mee te beginnen. Normaal hanteer ik allerlei regeltjes, laag beginnen, voldoende uitgerust, geen verplichtingen. Ik las verhalen dat dit een vrij makkelijk middel was, ik heb daar iets te luchtig over gedacht bleek later.
14:10 inname, daarna even gaan douchen enz.
14:25 weer beneden op de bank, met mijn vriendin (nuchter) en een beetje op instagram swipen op mijn mobiel. Ik heb de intentie om straks naar buiten te gaan, rondje in het park, genieten van sneeuwklokjes en krokusjes.
14:39 ik voel een hele lichte misselijkheid, en ik krijg een beetje trillerige handen, er gebeurt duidelijk iets.
14:46 ik merk nu wel echt een come up, vergelijkbaar met de come up van paddo’s. Ik geef dit ook aan bij mijn vriendin die het lekkerste plekje op de bank af staat, een dekentje geeft en thee zet. Aan goede zorgen geen gebrek!
14:55 duidelijk merkbaar effect, lichte maar niet echt tastbare open eye visuals, close eye duidelijker aanwezig.
15:33 ik zit er lekker in, mijn thee is wat te heftig om grote slokken van te nemen, ik heb ik ook met paddo’s, met name met eten. Visueel valt het allemaal wel mee, eigenlijk in alle opzichten wel, alles is een beetje subtiel, visueel is het geen grof geweld, dat heb ik sowieso niet supersnel. Maar ben wel lekker erg high. Gezien de tijd, dacht ik dat het niet veel heftiger zou worden. En besluit buiten een rondje te lopen. Terwijl ik in het park loop vlakbij mijn buis, merk ik dat ik heerlijk trip. Visueel is het erg leuk en ik voel me redelijk helder. Maar naar mate mijn rondje vorderd, merk ik dat ik steeds verder weg zak. Ik merk dat ik verward raak. In de omgeving ken ik best veel mensen, en ik merk dat ik geen zin heb om iemand tegen te komen. Een bekende tegen komen en te woord moeten staan met mijn warhoofd, dat zal niet goed gaan, dus ik ga naar huis. Terwijl ik het park uit loop snijden twee jongens mij de pas af, eentje komt dreigend op mij over, hij heeft enorme handen.
16:30 ben ik al even thuis. Bij thuiskomst geef ik aan bij mijn vriendin dat ik een paar tantjes harder ga dan verwacht. Dat ik visuals heb alsof ik net een dikke hijs dmt heb genomen. Mijn vriendin vraagt wat ik wil, maar ik heb werkelijk geen idee meer van wat ik wil en Na enige tijd op de bank schrijf in mijn notities: gas los!
Met mijn ogen dicht en een chillout playlist van psy-fi reis ik door allerlei werelden. Af en toe kijk ik even uit het raam naar de lucht. Alles beweegt, dingen vervormen.
Geen idee hoe laat het gebeurde, maar ik merk dat ik de trip langer vind duren dan verwacht. Ik weet dat ik er niet tegen moet vechten, en probeer te ontspannen. Maar ik kan de rust niet vinden. Ik merk dat ik angst voel. Wat als het een ander middel is? Wat als er iets niet goed gaat met mij. Heb ik een bad trip? Ik word onzekerder en onzekerder en zak weg in een negatieve spiraal waar ik niet meer uit zal komen. Ik ben doodsbenauwd dat het niet meer stopt. Ik praat er over met mijn vriendin. Spreek uit dat dit de klassieke bad-trip gedachten zijn. En besef me dit goed. Maar toch laat de angst en spanning mij niet los. Ik voel enorme spanning in mijn lichaam, druk op mijn hart. Wat is dit kut!!!
Mijn vriendin vraagt of ik een rondje wil lopen, even een andere omgeving. Dat gaat opzich wel, en ik vergeet bijna dat ik last van angst heb wanneer het golvende karakter even een dalletje heeft. Maar zodra er weer een piekje komt voel ik mij kut. We gaan weer naar huis. Geplaagd door negatieve ideeën en mooie visuals. Mijn vriendin krimpt, een hond is heel langwerpig, reclameposters van een winkel komen uit de muren. Thuis aangekomen zetten we Our Planet aan en ik geniet van een groep Afrikaanse wilde honden die achter een impala aan zitten. Mijn ogen genieten, mijn geest geniet niet mee. Ik heb blijkbaar mijn dag niet. Ik ben gewend om rond 18:00 te koken, maar dit kan ik niet waarmaken, ik voel mij daar schuldig om. Ik voel mij überhaupt schuldig, ik eis alle tijd van mijn vriendin op. Wat denkt ze van me? Onzekerheid, onzekerheid en nog meer onzekerheid. Ik vrees dat ik vanaf morgen een psycholoog nodig heb en ben bang dat ik mijn werk niet meer goed kan doen. Dat mijn vriendin bij mij weg wil gaan, dat ik mijn verstand verlies. Ik stel voor aan mijn vriendin om een oxazepam te pakken, ik merk dat de trip al langzaam verdwijnt, maar de angst blijft. Ik wil er met een druk van de knop van af zijn, maar mijn vriendin haalt mij over om het uit te zitten. Voorlopig dan...
20:37 is het, ik heb mij erg veel angstig gevoeld, uiteindelijk rond 19:00 nam ik 20mg oxazepam, omdat ik de angst en de spanning schijtzat was, het is geen wondermiddel, maar het haalt de scherpste randjes er wel af. Ik voel me nu duf en een beetje lamgeslagen. Geestelijk uitgeput. Ik voel me erg schuldig en een loser en heb ergens de angst dat dit nog een tijdje tussen mn oren blijft zitten.
Ik heb ondertussen een tortilla weg gekregen en een glas sap. Echt goed gegeten had ik sowieso niet, ik probeer af te vallen. Achteraf, snap ik wel dat het een optelsom is van dingen die ik beter had kunnen doen. Ik heb als een bang katje op mijn vriendin haar schoot gelegen, ik wilde geaaid en geknuffeld worden. Dat hielp.
Terwijl de oxazepam rustig begint te werken word ik lekker loom en de angst raakt meer op de achtergrond. Ik val in slaap op de bank en om 22:00 maakt mijn vriendin mij wakker, ze geeft me het advies lekker naar bed te gaan en ik stem in. Eenmaal boven ben ik even bang niet te kunnen slapen.
De volgende dag:
Ik word de volgende ochtend 07:00 kiplekker wakker. Een beetje duf nog van de oxazepam, maar geen sprankeltje angst. Tijdens mijn trip dacht ik nog nooit meer te gaan trippen. Maar gelukkig zie ik in dat dit er ook bij hoort. Als je regelmatig tript, dan hoort dit er ook bij. En nu ik weet dat ik niet écht gek ben geworden, en ik er niks aan over heb gehouden, durf ik het vast wel weer opnieuw aan. Want als je lekker gaat, dan ga je lekker. Ik ruim wat op en ga boodschappen doen. Gewoon de dag beginnen alsof het nooit gebeurd is, ik lach er wel een beetje om.
Hoe ervaren je ook bent, wordt niet te non-chalant. Ook niet als bijna alle andere mensen op een hogere dosis geen heftige ervaring hebben. Het blijft subjectief. Geen mens is hetzelfde. En je grootste valkuil is je eigen vooringenomenheid, waarbij je bevestiging zoekt voor wat je zelf wenst, en andere feiten als minder belangrijk gaat beschouwen terwijl die er behoorlijk toe kunnen doen.
Hoewel ik erg angstig was, besef ik mij ook dat een bad-trip misschien een grote term is, een erg moeilijke trip was het zeker. Visueel was het leuk in elk geval.
21mg 4-HO-MET geslikt
Man, 34 jaar, 93kg
Thuis en buiten in het park
Vrolijke stemming, buiten lekker lenteweer.
Ervaring met oa paddo’s, truffels, 2c-b, 2c-i en
In 2016 heb ik eens wat 4-HO-MET in poedervorm gekocht, voor mij een nieuw middel. Toen werd er nog weinig over geschreven. Destijds capsules gemaakt, van 10, 15 en enkele van 6 met leftovers. Ben benieuwd of ze nog werkzaam zijn. Om te beginnen 15+6mg genomen. Dat leek mij een prima dosis om mee te beginnen. Normaal hanteer ik allerlei regeltjes, laag beginnen, voldoende uitgerust, geen verplichtingen. Ik las verhalen dat dit een vrij makkelijk middel was, ik heb daar iets te luchtig over gedacht bleek later.
14:10 inname, daarna even gaan douchen enz.
14:25 weer beneden op de bank, met mijn vriendin (nuchter) en een beetje op instagram swipen op mijn mobiel. Ik heb de intentie om straks naar buiten te gaan, rondje in het park, genieten van sneeuwklokjes en krokusjes.
14:39 ik voel een hele lichte misselijkheid, en ik krijg een beetje trillerige handen, er gebeurt duidelijk iets.
14:46 ik merk nu wel echt een come up, vergelijkbaar met de come up van paddo’s. Ik geef dit ook aan bij mijn vriendin die het lekkerste plekje op de bank af staat, een dekentje geeft en thee zet. Aan goede zorgen geen gebrek!
14:55 duidelijk merkbaar effect, lichte maar niet echt tastbare open eye visuals, close eye duidelijker aanwezig.
15:33 ik zit er lekker in, mijn thee is wat te heftig om grote slokken van te nemen, ik heb ik ook met paddo’s, met name met eten. Visueel valt het allemaal wel mee, eigenlijk in alle opzichten wel, alles is een beetje subtiel, visueel is het geen grof geweld, dat heb ik sowieso niet supersnel. Maar ben wel lekker erg high. Gezien de tijd, dacht ik dat het niet veel heftiger zou worden. En besluit buiten een rondje te lopen. Terwijl ik in het park loop vlakbij mijn buis, merk ik dat ik heerlijk trip. Visueel is het erg leuk en ik voel me redelijk helder. Maar naar mate mijn rondje vorderd, merk ik dat ik steeds verder weg zak. Ik merk dat ik verward raak. In de omgeving ken ik best veel mensen, en ik merk dat ik geen zin heb om iemand tegen te komen. Een bekende tegen komen en te woord moeten staan met mijn warhoofd, dat zal niet goed gaan, dus ik ga naar huis. Terwijl ik het park uit loop snijden twee jongens mij de pas af, eentje komt dreigend op mij over, hij heeft enorme handen.
16:30 ben ik al even thuis. Bij thuiskomst geef ik aan bij mijn vriendin dat ik een paar tantjes harder ga dan verwacht. Dat ik visuals heb alsof ik net een dikke hijs dmt heb genomen. Mijn vriendin vraagt wat ik wil, maar ik heb werkelijk geen idee meer van wat ik wil en Na enige tijd op de bank schrijf in mijn notities: gas los!
Met mijn ogen dicht en een chillout playlist van psy-fi reis ik door allerlei werelden. Af en toe kijk ik even uit het raam naar de lucht. Alles beweegt, dingen vervormen.
Geen idee hoe laat het gebeurde, maar ik merk dat ik de trip langer vind duren dan verwacht. Ik weet dat ik er niet tegen moet vechten, en probeer te ontspannen. Maar ik kan de rust niet vinden. Ik merk dat ik angst voel. Wat als het een ander middel is? Wat als er iets niet goed gaat met mij. Heb ik een bad trip? Ik word onzekerder en onzekerder en zak weg in een negatieve spiraal waar ik niet meer uit zal komen. Ik ben doodsbenauwd dat het niet meer stopt. Ik praat er over met mijn vriendin. Spreek uit dat dit de klassieke bad-trip gedachten zijn. En besef me dit goed. Maar toch laat de angst en spanning mij niet los. Ik voel enorme spanning in mijn lichaam, druk op mijn hart. Wat is dit kut!!!
Mijn vriendin vraagt of ik een rondje wil lopen, even een andere omgeving. Dat gaat opzich wel, en ik vergeet bijna dat ik last van angst heb wanneer het golvende karakter even een dalletje heeft. Maar zodra er weer een piekje komt voel ik mij kut. We gaan weer naar huis. Geplaagd door negatieve ideeën en mooie visuals. Mijn vriendin krimpt, een hond is heel langwerpig, reclameposters van een winkel komen uit de muren. Thuis aangekomen zetten we Our Planet aan en ik geniet van een groep Afrikaanse wilde honden die achter een impala aan zitten. Mijn ogen genieten, mijn geest geniet niet mee. Ik heb blijkbaar mijn dag niet. Ik ben gewend om rond 18:00 te koken, maar dit kan ik niet waarmaken, ik voel mij daar schuldig om. Ik voel mij überhaupt schuldig, ik eis alle tijd van mijn vriendin op. Wat denkt ze van me? Onzekerheid, onzekerheid en nog meer onzekerheid. Ik vrees dat ik vanaf morgen een psycholoog nodig heb en ben bang dat ik mijn werk niet meer goed kan doen. Dat mijn vriendin bij mij weg wil gaan, dat ik mijn verstand verlies. Ik stel voor aan mijn vriendin om een oxazepam te pakken, ik merk dat de trip al langzaam verdwijnt, maar de angst blijft. Ik wil er met een druk van de knop van af zijn, maar mijn vriendin haalt mij over om het uit te zitten. Voorlopig dan...
20:37 is het, ik heb mij erg veel angstig gevoeld, uiteindelijk rond 19:00 nam ik 20mg oxazepam, omdat ik de angst en de spanning schijtzat was, het is geen wondermiddel, maar het haalt de scherpste randjes er wel af. Ik voel me nu duf en een beetje lamgeslagen. Geestelijk uitgeput. Ik voel me erg schuldig en een loser en heb ergens de angst dat dit nog een tijdje tussen mn oren blijft zitten.
Ik heb ondertussen een tortilla weg gekregen en een glas sap. Echt goed gegeten had ik sowieso niet, ik probeer af te vallen. Achteraf, snap ik wel dat het een optelsom is van dingen die ik beter had kunnen doen. Ik heb als een bang katje op mijn vriendin haar schoot gelegen, ik wilde geaaid en geknuffeld worden. Dat hielp.
Terwijl de oxazepam rustig begint te werken word ik lekker loom en de angst raakt meer op de achtergrond. Ik val in slaap op de bank en om 22:00 maakt mijn vriendin mij wakker, ze geeft me het advies lekker naar bed te gaan en ik stem in. Eenmaal boven ben ik even bang niet te kunnen slapen.
De volgende dag:
Ik word de volgende ochtend 07:00 kiplekker wakker. Een beetje duf nog van de oxazepam, maar geen sprankeltje angst. Tijdens mijn trip dacht ik nog nooit meer te gaan trippen. Maar gelukkig zie ik in dat dit er ook bij hoort. Als je regelmatig tript, dan hoort dit er ook bij. En nu ik weet dat ik niet écht gek ben geworden, en ik er niks aan over heb gehouden, durf ik het vast wel weer opnieuw aan. Want als je lekker gaat, dan ga je lekker. Ik ruim wat op en ga boodschappen doen. Gewoon de dag beginnen alsof het nooit gebeurd is, ik lach er wel een beetje om.
Hoe ervaren je ook bent, wordt niet te non-chalant. Ook niet als bijna alle andere mensen op een hogere dosis geen heftige ervaring hebben. Het blijft subjectief. Geen mens is hetzelfde. En je grootste valkuil is je eigen vooringenomenheid, waarbij je bevestiging zoekt voor wat je zelf wenst, en andere feiten als minder belangrijk gaat beschouwen terwijl die er behoorlijk toe kunnen doen.
Hoewel ik erg angstig was, besef ik mij ook dat een bad-trip misschien een grote term is, een erg moeilijke trip was het zeker. Visueel was het leuk in elk geval.