#1
Hallo allemaal, Ik ben een niet roker en heb 5 jaar geleden mijn vrouw verloren door euthanasie. Ging allemaal goed en was mooi, samen met mijn zoon. Na zo'n 4 weken zei hij zullen we een joint roken?. Enfin gedaan en was leuk. Maar door het roken niks voor mij.
Nu inmiddels met mijn nieuwe vriendin gister voor de 5de keer een Sapcemuffin gegeten.(Er zat 3 weken tussen). Op de vorige muffins reageerde ik gewoon matjes voelde iets, wel prettig. Gisteravond werkte hij al na 2uur en best heftig. Ik kon mezelf in een soort trance/dimensie brengen door op een bepaalde manier met mijn ogen te draaien en te knipperen. Mijn ogen werden dan zwaarder en zwaarder en ik kon op een gegeven moment in de huid van een overleden dierbare kruipen. Het was heel mooi en rustig, maar ook een klein beetje angstig. Omdat ik op dat moment duidelijk kon vertellen wat ik meemaakte raakte mijn vriendin een beetje in paniek. Ik zei in die trance/dimensie dat mijn ogen zwaarder werden en als ik zou toegeven aan het helemaal sluiten ik uiteindelijk ook "daar" bij de dood kon komen. Het voelde allemaal heel echt en mooi. Ik dacht echt als ik ze sluit dat ik "daar" heen zou gaan. Iets in me durfde toch niet mijn ogen geheel te sluiten. Dour duidelijk voor me te staan en me tree laten eten verdween dit. Wat ik overigens wel jammer vond. Ik zei zelfs... als en dokter dit ziet zou hij denken dat ik bijna in een psychose zit. Heel vreemd maar ik zei ook tegen mijn vriendin..."bel maar een ambulance."
Dit alles was uiteindelijk voor mij een mooie trip. Meede omdat ik 20 jaar geleden een echte doodervaring heb gehad die absoluut NIET leuk was, door in een verwurging te liggen. Ik ben hier mede door uiteindelijk zelfs afgekeurd.
Ik wilde dit gewoon ff delen, kan iemand er iets zinnigs van zeggen?
Overigens nu zo op de bank zittende voel ik me wel heel moe en nog een beetje vreemd.
Nu inmiddels met mijn nieuwe vriendin gister voor de 5de keer een Sapcemuffin gegeten.(Er zat 3 weken tussen). Op de vorige muffins reageerde ik gewoon matjes voelde iets, wel prettig. Gisteravond werkte hij al na 2uur en best heftig. Ik kon mezelf in een soort trance/dimensie brengen door op een bepaalde manier met mijn ogen te draaien en te knipperen. Mijn ogen werden dan zwaarder en zwaarder en ik kon op een gegeven moment in de huid van een overleden dierbare kruipen. Het was heel mooi en rustig, maar ook een klein beetje angstig. Omdat ik op dat moment duidelijk kon vertellen wat ik meemaakte raakte mijn vriendin een beetje in paniek. Ik zei in die trance/dimensie dat mijn ogen zwaarder werden en als ik zou toegeven aan het helemaal sluiten ik uiteindelijk ook "daar" bij de dood kon komen. Het voelde allemaal heel echt en mooi. Ik dacht echt als ik ze sluit dat ik "daar" heen zou gaan. Iets in me durfde toch niet mijn ogen geheel te sluiten. Dour duidelijk voor me te staan en me tree laten eten verdween dit. Wat ik overigens wel jammer vond. Ik zei zelfs... als en dokter dit ziet zou hij denken dat ik bijna in een psychose zit. Heel vreemd maar ik zei ook tegen mijn vriendin..."bel maar een ambulance."
Dit alles was uiteindelijk voor mij een mooie trip. Meede omdat ik 20 jaar geleden een echte doodervaring heb gehad die absoluut NIET leuk was, door in een verwurging te liggen. Ik ben hier mede door uiteindelijk zelfs afgekeurd.
Ik wilde dit gewoon ff delen, kan iemand er iets zinnigs van zeggen?
Overigens nu zo op de bank zittende voel ik me wel heel moe en nog een beetje vreemd.