#1
Een pas voor de wiet met criminaliteit die je niet ziet!
De hippietijd; flower power, vrije liefde en geen regels, iedereen deed wat hij niet laten kon. Het roken van marihuana hoorde hier uiteraard ook bij. Het ongecontroleerd roken van marihuana duurde tot 1976, toen de overheid banden begon te leggen aan het gebruik van marihuana. Het gedoogbeleid kwam tot stand. Sindsdien word steeds meer over het gebruik, verkoop en de teelt van de wiet gediscussieerd.
Mede door deze discussies word nu overgegaan op de wietpas. Voor de wiet gebruikers die deze pas aanvragen, houd dit in dat zij maximaal 5 gram marihuana per dag kunnen aanschaffen. Hierbij kan de overheid nauwkeurig bij houden hoeveel er gebruikt word.
Bovendien wordt het hiermee voor buitenlanders onmogelijk om in de Nederlandse coffeeshops producten te kopen en kunnen zei niet meer van de open en vrije Nederlandse cultuur genieten.
Met deze maatregel hoopt de overheid dat de drugstoerisme afneemt. Aan dit mogelijk positieve gevolg kleeft naar ons idee ook aantal nadelen.
Een hiervan is dat de toerisme naar grote steden als Amsterdam en Rotterdam zal afnemen en de omzet hier zal verminderen.
Een tweede is dat de illegale (ongecontrolleerde) handel in deze drug waarschijnlijk alleen maar zal toenemen.
Een derde gevolg is dat de gebruikers niet langer anoniem meer zijn in de aanschaf van hun middelen op dit gebied. Verzekeringsmaatschappijen kunnen deze gegevens ook gebruiken bij het weigeren voor bepaalde verzekeringen. Vanuit de meritocratische samenleving die steeds meer individualistisch word, word op deze manier de burger nog meer zelf aansprakelijk gesteld voor zijn persoonlijk falen. Wanneer deze door bijvoorbeeld overmatig wiet gebruik in een psychose terecht komt kan deze belangrijke vergoeding voor psychosociale hulp mislopen en zo mogelijk niet de hulp ontvangen die nodig is.
Positief is dat de stap voor beginnende gebruikers groter word doordat er eerst een pas aangevraagd moet worden.
Een belangrijk filosoof uit de geschiedenis, Socrates, die graag alles in twijfel trok, zou bij deze verandering de vraag stellen: Hoe lucratief is de wietpas?
De hippietijd; flower power, vrije liefde en geen regels, iedereen deed wat hij niet laten kon. Het roken van marihuana hoorde hier uiteraard ook bij. Het ongecontroleerd roken van marihuana duurde tot 1976, toen de overheid banden begon te leggen aan het gebruik van marihuana. Het gedoogbeleid kwam tot stand. Sindsdien word steeds meer over het gebruik, verkoop en de teelt van de wiet gediscussieerd.
Mede door deze discussies word nu overgegaan op de wietpas. Voor de wiet gebruikers die deze pas aanvragen, houd dit in dat zij maximaal 5 gram marihuana per dag kunnen aanschaffen. Hierbij kan de overheid nauwkeurig bij houden hoeveel er gebruikt word.
Bovendien wordt het hiermee voor buitenlanders onmogelijk om in de Nederlandse coffeeshops producten te kopen en kunnen zei niet meer van de open en vrije Nederlandse cultuur genieten.
Met deze maatregel hoopt de overheid dat de drugstoerisme afneemt. Aan dit mogelijk positieve gevolg kleeft naar ons idee ook aantal nadelen.
Een hiervan is dat de toerisme naar grote steden als Amsterdam en Rotterdam zal afnemen en de omzet hier zal verminderen.
Een tweede is dat de illegale (ongecontrolleerde) handel in deze drug waarschijnlijk alleen maar zal toenemen.
Een derde gevolg is dat de gebruikers niet langer anoniem meer zijn in de aanschaf van hun middelen op dit gebied. Verzekeringsmaatschappijen kunnen deze gegevens ook gebruiken bij het weigeren voor bepaalde verzekeringen. Vanuit de meritocratische samenleving die steeds meer individualistisch word, word op deze manier de burger nog meer zelf aansprakelijk gesteld voor zijn persoonlijk falen. Wanneer deze door bijvoorbeeld overmatig wiet gebruik in een psychose terecht komt kan deze belangrijke vergoeding voor psychosociale hulp mislopen en zo mogelijk niet de hulp ontvangen die nodig is.
Positief is dat de stap voor beginnende gebruikers groter word doordat er eerst een pas aangevraagd moet worden.
Een belangrijk filosoof uit de geschiedenis, Socrates, die graag alles in twijfel trok, zou bij deze verandering de vraag stellen: Hoe lucratief is de wietpas?